Кіріспе

Арджун Аппадурай (1949 жылы туған) – ғаламдану зерттеулеріндегі маңызды теоретик ретінде танылған үнді-американдық антрополог. Ол өз антропологиялық еңбектерінде ұлт-мемлекеттердің заманауилығының және ғаламданудың маңыздылығын талқылайды. Бұрын Чикаго университетінің антропология және Оңтүстік Азия тілдері мен өркениеттер кафедрасының профессоры, Чикаго университетінің гуманитарлық ғылымдар деканы, Йель университетінің қалалық орталық және ғаламдану директоры, сондай-ақ Нью-Йорк университетінің Стейнхардт мәдениет мектебінде білім беру және адам дамуы зерттеулерінің профессоры болған. Оның ең маңызды еңбектері: «Колониялық үстемдік астындағы құлшыныс және қақтығыс» (1981), «Жаһандық мәдени экономикадағы үзіліс және айырмашылық» (1990), оның кеңейтілген нұсқасы «Жалпы заманауилық» (1996) және «Кішкентай сандардан сескену» (2006) кітаптарында кездеседі. 1997 жылы Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды.

Ерте өмір

Аппадурай 1949 жылы Үндістанның Мумбай (Бомбей) қаласында тамил отбасында дүниеге келді және Үндістанда білім алды. Ол Мумбай қаласындағы Форт ауданындағы Сент-Ксавьер орта мектебін бітіріп, АҚШ-қа көшіп келуден бұрын Мумбай қаласындағы Эльфинстон колледжіндегі Орта білім бағдарламасын аяқтады. Содан кейін ол 1970 жылы Брандейс университетінен бакалавр дәрежесін алды.

Мансап

Ол бұрын Чикаго университетінде профессор болып жұмыс істеген, онда 1973 жылы магистр, ал 1976 жылы антропология ғылымдарының докторы дәрежесін алған. Ол онда жұмыс істегеннен кейін Йель университетінде қысқа ғана уақыт өткізді.

Пенсильвания университеті

Аппадурай көп жылдар бойы Пенсильвания университетінде антропология және Оңтүстік Азия тану кафедраларында сабақ берді. Пенсильвания университетінде жұмыс істеген жылдары, 1984 жылы, ол Пенсильвания этнотарих бағдарламасы аясында конференция өткізді. Осы конференция нәтижесінде "Нәрселердің әлеуметтік өмірі: мәдени контексттегі тауарлар" (1986) атты жинақ жарық көрді. Кейін ол Нью-Скул университетінің профессорлық құрамына қосылды. Қазіргі таңда Нью-Йорк университетінің Стейнхардт мектебіндегі Медиа мәдениеті және коммуникация кафедрасында қызмет етеді.

Шығармалары

Оның ең маңызды еңбектерінің қатарында – "Колониялық үстемдік астындағы құлшыныс және қақтығыс" (1981), "Жаһандық мәдени экономикадағы үзіліс және айырмашылық" (1990) кітабы, оның кеңейтілген нұсқасы "Жалпы қазіргілік" (1996) және "Кішкентай сандардан сескену" (2006) еңбектері бар. "Нәрселердің әлеуметтік өмірі" (1986) атты еңбегінде Аппадурай тауарлардың тек экономикалық құндылығы ғана емес, сонымен қатар саяси маңызы мен әлеуметтік өмірге де ие екенін дәлелдеді. 1997 жылы ол Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. Оның докторлық диссертациясы Мадрас қаласының Трипликан ауданындағы Партхасаратхи ғибадатханасында өткізілген көлік фестиваліне негізделген. Арджун Аппадурай – мәдениет, экономика және БАҚ саласындағы халықаралық кездесулерді ұйымдастыратын Авиньон форумының кеңесшілер кеңесінің мүшесі. Ол сонымен қатар "Janus Unbound: Journal of Critical Studies" журналының кеңесші мүшесі болып табылады.

Жаңа мектеп

2004 жылы Йель университетінде әкімшілік қызметте болғаннан кейін Аппадурай Нью-Скул университетінің проректоры болды. Аппадурайдың проректорлық лауазымынан кетуі 2006 жылдың 30 қаңтарында Нью-Скул университетінің президенті Боб Керри тарапынан жарияланды. Ол Нью-Скулда әлеуметтік ғылымдар саласындағы Джон Дьюи атындағы ерекше профессор қызметін атқарды. 2008 жылы президент Керри өзін проректор етіп тағайындауға тырысқанда Аппадурай оның ең белсенді сыншыларының біріне айналды.

Нью-Йорк университеті

2008 жылы Аппадурай Нью-Йорк университетінің Стейнхардт мәдениет, білім беру және адам даму мектебінде медиа, мәдениет және коммуникация профессоры қызметіне тағайындалғаны жарияланды. Аппадурай 2021 жылы осы факультеттен зейнетке шықты.

Бард түлектер орталығы

2021 жылы Аппадурай Бард аспирантура орталығының Макс Вебер атындағы Глобальдік профессоры болып тағайындалды, алайда ол Берлинде орналасқан және қашықтан оқытады.

Қауымдастықтар

Аппадурай – академиялық журнал «Public Culture»-дың негізін қалаушылардың бірі; Мумбайдағы «Қалалық білім, іс-қимыл және зерттеулер серіктестері» (PUKAR) коммерциялық емес ұйымын құрған; «Ғарбаландыру жөніндегі ғылымдар аралық желі» (ING) негізін қалаушы және оның бірлескен директоры; сондай-ақ Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі. Ол Форд, Рокфеллер және Макартур қорылары, ЮНЕСКО, Әлемдік банк және Ұлттық ғылым қоры сияқты көптеген мемлекеттік және жеке ұйымдарға кеңесші немесе сарапшы ретінде қызмет көрсеткен. Аппадурай Чикагоның жаһандану жоспарына басшылық етті, сонымен қатар Форд қоры, Рокфеллер қоры, ЮНЕСКО, Әлемдік банк және т.б. сияқты көптеген мемлекеттік және жеке ұйымдарда кеңесші болып жұмыс істеді және жаһандану, модернизм және этникалық қақтығыстар мәселелерімен ұзақ мерзімді айналысты. Аппадурай көптеген стипендиялар мен гранттар алды, сонымен қатар Мінез-құлық ғылымдарының жоғары білікті зерттеу орталығы (Калифорния) мен Принстон қаласындағы Жоғары білікті зерттеу институтынан, сондай-ақ Ашық қоғам институтынан (Нью-Йорк) жеке зерттеу стипендиясын қоса алғанда, көптеген академиялық наградаларға ие болды. 1997 жылы Америка ғылым академиясының өнер және ғылым бөліміне сайланды. 2013 жылы Нидерландыдағы Эразм университетінің құрметті докторы атағын алды. Ол қазір Берлиндегі Free University және Humboldt University-де Mercator ғылыми қызметкері, Роттердамдағы Эразм университетінің Медиа және коммуникация кафедрасының құрметті профессоры және Геттингендегі Макс Планктың діни және этникалық әртүрлілік институтының аға ғылыми серіктесі қызметтерін атқарады. Ол сонымен қатар көптеген ірі қорлар (Форд, Макартур және Рокфеллер), ЮНЕСКО, БҰҰ Даму бағдарламасы, Әлемдік банк, АҚШ Ұлттық гуманитарлық ғылымдар қоры, Ұлттық ғылым қоры және Infosys қоры сияқты көптеген мемлекеттік және жеке ұйымдарға кеңесші немесе сарапшы ретінде қызмет етті. 2010 және 2017 жылдары Infosys сыйлығының әлеуметтік ғылымдар жюриінің мүшесі болды. Қазіргі уақытта ол Соломон Гуггенхайм мұражайының Азия өнері бағдарламасының консультативтік комитетінің және Париждің Авиньон форумының ғылыми кеңесінің мүшесі болып табылады.

Жарияланымдар

2020 (Нета Александермен бірге) Сәтсіздік. Polity Press. 2016 Сөздерге ставка: Туынды қаржы дәуіріндегі тілдің күйреуі. Чикаго университетінің баспасы. 2013 Мәдениет – факт ретінде болашақ: жаһандық жағдай туралы эсселер. Verso. 2012 Қоредактор (А. Макпен бірге) «Индияның әлемі: жаһанданушы қоғамдағы шығармашылық саясаты». 2007 Колониялық үстемдік кезіндегі құдайға табыну және қақтығыс: Оңтүстік Үндістан мысалы. Кембридж университетінің баспасы. 2006 Кішкентай сандардан қорқу: ашудың географиясы туралы эссе. Дурхэм, NC: Duke University Press. 2002 «Жаһандану» (жинақталған еңбектер). Дурхэм, NC: Duke University Press. 2001 Тераң демократия: қалалық басқару және саясаттың горизонті. Environment and Urbanization, (13-том, 2-сан), 23–43-беттер. 2001 «Заманауилықтың шегінен шығуы». (Modernity At Large аудармасы) Уругвай және Аргентина: Ediciones Trilces және Fondo de Cultura Económica de Argentina. 2001 «Колониализмнен кейін: жаһанданудың мәдени салдары». (Modernity At Large аудармасы) Париж: Payot. 2001 «Modernità in polvere». (Modernity At Large аудармасы) Рим: Meltemi Editore. 1996 Заманауилық кеңістікте: жаһанданудың мәдени өлшемдері. Миннеаполис: Миннесота университетінің баспасы. 1991 Қоредактор (М. Миллс және Ф. Короммен бірге, редакторлар), Оңтүстік Азияның экспрессивті дәстүрлеріндегі гендер, жанр және билік. Филадельфия: Пенсильвания университетінің баспасы. 1988 Қонақ редактор, «Антропологиялық теориядағы орын және дауыс» тақырыбында «Мәдени антропологияның» арнайы саны (3-том, 1-сан). 1988 «Қалай ұлттық асхана жасауға болады: қазіргі Үндістандағы ас кітаптары», Қоғам мен тарихты салыстыру зерттеулері (31-том, 1-сан): 3–24. 1987 Қонақ редактор (Кэрол А. Брекенриджбен бірге), «Халық мәдениеті» тақырыбында «The India Magazine» журналының (Нью-Дели) жылдық арнайы саны. 1986 «Нәрселердің әлеуметтік өмірі: мәдени тұрғыдан тауарлар» (жинақталған еңбектер). Нью-Йорк: Кембридж университетінің баспасы. 1983 (қайта басылым). Колониялық үстемдік кезіндегі құдайға табыну және қақтығыс: Оңтүстік Үндістан мысалы. Жаңа Дели: Orient Longman. 1981 Колониялық үстемдік кезіндегі құдайға табыну және қақтығыс: Оңтүстік Үндістан мысалы. Кембридж: Кембридж университетінің баспасы.