Йоонас Кокконен (1921-1996) – финский композитор, автор оперы «Последние искушения». Известен во всем мире, преподавал в Академии Сибелиуса. Финская музыка.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Фин композиторы (1921–1996)
Finnish composer (1921–1996)
Жонас Кокконен (13 қараша 1921 – 2 қазан 1996) – фин композиторы. Ол Сибелиустан кейін 20-шы ғасырдың ең танымал халықаралық фин композиторларының бірі болды; оның "Соңғы құштарлықтар" операсы бүкіл әлемде 500-ден астам рет қойылды және көптеген адамдар оны Финляндияның ең көрнекті ұлттық операсы деп есептейді.
Joonas Kokkonen (; 13 November 1921 – 2 October 1996) was a Finnish composer. He was one of the most internationally famous Finnish composers of the 20th century after Sibelius; his opera The Last Temptations has received over 500 performances worldwide, and is considered by many to be Finland's most distinguished national opera.
Өмір
Юнас Финляндияның Исалми қаласында дүниеге келген, бірақ өмірінің соңғы жылдарын Ярвенпяа қаласындағы Вилла Кокконен деп аталатын үйінде өткізді, оны Альвар Аалто жобалап, 1969 жылы аяқтаған. Екінші дүниежүзілік соғыста Финляндия армиясында өте құрметпен қызмет етті. Ол Хельсинки университетінде, содан кейін Сибелиус академиясында білім алды, мұнда композициядан сабақ берді; оның студенттерінің ішінде Аулис Саллиннен де болды. Композиторлық қызметімен қатар, ол фин мәдени өміріне зор әсер етті, Фин композиторлар қоғамы, концерт орталығы сияқты ұйымдардың төрағасы және ұйымдастырушысы болды. Оның мақсаты – музыка білімін жақсарту, сондай-ақ классикалық және фин музыкасының мәртебесі мен бағасын арттыру еді. 1960-жылдары және 1970-жылдардың басында ол өз жұмысы үшін көптеген сыйлықтар жеңіп алды. Уно Клами қайтыс болғаннан кейін ол беделді Фин академиясына мүше болып тағайындалды. Әйелінің қайтысынан кейін және алкогольге құмар болғаннан кейін композиторлық қызметі күрт төмендеді. Ол Бесінші симфонияны ұзақ уақыттан бері жоспарлап жүрген, бірақ ешқандай нота жазылмады және ол осы симфониямен бірге қайтыс болды. Оның ерте туындыларының көпшілігі – камералық музыка, оларға фортепиано триосы және фортепиано квинтеті кіреді; стилі контрапункттық, Бартоктың ықпалында, бірақ Ренессанс және Барокко үлгілеріне де назар аударады. Екінші стиль кезеңінде ол төрт симфониясының алғашқы екеуін жазды. Ол он екі тондық техниканы қолданғанмен, триаккордтар мен октаваларды қолдану арқылы ортодоксалдылықтан аулақ болды; сонымен қатар, ол қатарды мелодиялық түрде пайдалануды ұнатты, қатардағы ноталарды бірдей тембрде дыбыстады (көптеген басқа 12 тондық музыка композиторлары қатарды әртүрлі дауыстарға бөліп таратады). Опера 1983 жылы Нью-Йорктегі Метрополитен опера театрында қойылды.
Joonas was born in Iisalmi, Finland, but spent the latter part of his life in Järvenpää at his home, which was known as Villa Kokkonen, designed by Alvar Aalto and finished in 1969. He served in the Finnish army during World War II with great distinction. He received his education at the University of Helsinki, and later at the Sibelius Academy, where he afterwards taught composition; his students there included Aulis Sallinen. In addition to his activities as a composer, he made a significant and powerful impact on Finnish cultural life, serving as a chairman and organizer, heading organizations such as Society of Finnish Composers, the Board of the Concert Centre, and others. His purpose was always to improve music education, as well as the status and appreciation of classical music as well as Finnish music. In the 1960s and early 1970s he won numerous prizes for his work. He was appointed to the prestigious Finnish Academy upon the death of Uuno Klami. His composition activity slowed down greatly after the death of his wife and increased alcohol consumption. He had long planned a Fifth Symphony but nothing was ever committed to paper and it died with him. Most of his early music is chamber music, and includes a Piano Trio and a Piano Quintet; the style is contrapuntal and influenced by Bartók, but looks back to Renaissance and Baroque models as well. In the second style period he wrote the first two of his four symphonies. Although he used twelve tone technique, he avoided orthodoxy by occasionally using triads and octaves; he also liked to use the row melodically, giving the successive pitches in the same tone color (many other composers of 12 tone music split the row between different voices). The opera was staged at the Metropolitan Opera in New York in 1983.