Азамат соғысының батыры және саясаткер Хоули өмірі
Joseph R. Hawley
Гаули – АҚШ саяхатшысы, құлшылыққа қарсы күрескен, Республикалық партияны ұйымдастыруға көмектескен. Азамат соғысында полковник болды. Тарихты біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер (1826–1905)
American politician (1826–1905)
Құлдыққа қарсы жалынды күрескер Хоули еркін топырақ иесі болды, 1852 жылы Джон Паркер Хейлді президенттікке ұсынған Ұлттық конвенцияның делегаты болды, содан кейін партияның штаттық комитетінің төрағасы және партияның газеті "Хартиялық емен" редакторы қызметін атқарды. 1856 жылы Коннектикут штатында Республикалық партияны ұйымдастыруда маңызды рөл атқарды, ал 1857 жылы жаңадан құрылған республикалық газеттің редакторы болды.
An ardent opponent of slavery, Hawley became a Free Soiler, was a delegate to the National Convention which nominated John Parker Hale for the presidency in 1852, and subsequently served as chairman of the party's State Committee and editor of the party's newspaper, the Charter Oak. In 1856, he took a leading part in organizing the Republican Party in Connecticut, and in 1857 became editor of the Hartford Evening Press, a newly established Republican newspaper.
Азаматтық соғыс
Хоули Азамат соғысы кезінде Федералды армияда ерекше көзге түсіп қызмет етті, капитан шенінен еріктілердің генерал-майорына дейін көтерілді. 1861 жылдың сәуір айында Хоули жаяу әскер ротасын жинап, ұйымдастырды. 22 сәуірде ол А ротасының капитаны шенімен үш айлық 1-ші Коннектикут пехота полкіне қабылданды. Алғашқы шайқасын шілде айында Булл-Ран шайқасында өткізіп, бригада командирі генерал Эразм Д. Киестен мақтау алды. Кейін ол полковник Альфред Х. Терриге үш жылдық 7-ші Коннектикут пехота полкін құруға көмектесті және подполковник болып тағайындалды. Қараша айында Порт-Роял экспедициясына қатысып, екі жаулап алынған бекініске гарнизон қойылған күштерге қолбасшылық етті. 1862 жылдың сәуір айында Форт-Пуласкині жаулап алумен аяқталған төрт айлық қоршауға қатысты. Ол да гарнизонға қолбасшылық етті. Полковник Терри бригадалық командалық қызметке көтерілгеннен кейін, Хоули оның орнына 7-ші Коннектикут полкінің командирі болды және полкті Джеймс аралы мен Покоталиго шайқастарында жетектеді. 1863 жылдың қаңтарында Флоридаға Браннан экспедициясына қатысып, Джексонвилл маңындағы Ферандина бекетіне қолбасшылық етті. Сәуір айында Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласын жаулап алуға бағытталған сәтсіз экспедицияға қатысты. Жазда Чарльстонды қоршау кезінде Моррис аралында бригадаға қолбасшылық етті және қыркүйекте Форт-Вагнерге шабуылға қатысты. Күзде полкін жаңа үлгідегі Спенсер мылтықтарымен жабдықтау үшін жеткілікті қаражат тауып, оларды сатып алды. Келесі жылы Хоули Флоридадағы Олусти шайқасында генерал Трумэн Сеймурдың басқаруымен бригадаға қолбасшылық етті. Ол және оның әскерлері Джеймс армиясының X корпусының Терри дивизиясы құрамында Вирджиния майданына қайта тағайындалды. Дрюри Блаф, Дип Ран, Дербитаун Роуд және Бермуда Хандр мен Дип Боттом маңындағы басқа да шайқастарға қатысты. Шайқастағы шығындар мен қайта тағайындаулардың нәтижесінде Хоули Петерсберг қоршауы кезінде дивизияға қолбасшылық етті және 1864 жылдың қыркүйегінде еріктілердің бригадир генералына көтерілді. Қарашадағы сайлау кезінде тәртіп сақтау мақсатында Хоули сайлау процесін күзету үшін Нью-Йоркке жіберілген бригадаға қолбасшылық етті. 1865 жылдың қаңтарында Хоули өзінің ұстазы Альфред Терриден дивизия командирінің қызметін мұрагерлік етті, Терри Форт-Фишерге шабуыл жасау үшін әскерлерге басшылық етуге жіберілген кезде. Кейін Хоули Солтүстік Каролинада X корпусының штаб бастығы болып Терриге қосылды. Солтүстік Каролинаның Уилмингтон қаласын басып алғаннан кейін Хоули Солтүстік Каролинаның оңтүстік-шығысындағы күштерге қолбасшылық етті. Маусым айында Конфедерация армиясының капитуляциясынан кейін Хоули Терриге қосылып, Вирджиния департаментінің штаб бастығы болып қызмет етті, қазан айына дейін қызмет еткен соң Коннектикутқа оралды. 1865 жылдың қыркүйегінде генерал-майор шеніне ие болды және 1866 жылдың 15 қаңтарында армиядан босатылды.
Hawley served in the Federal army with distinction throughout the Civil War, rising from the rank of captain to that of brevet major general of volunteers. In April 1861, Hawley helped recruit and organize an infantry company. He was mustered into the three month 1st Connecticut Infantry with the rank of captain of Company A on April 22. He first saw combat at the First Battle of Bull Run in July, receiving praise from his brigade commander, General Erasmus D. Keyes. After mustering out, he then assisted Col. Alfred H. Terry in raising the 7th Connecticut Infantry, a three year regiment, and was named as lieutenant colonel. He participated in the Port Royal Expedition in November, and commanded the forces assigned to garrison two captured forts. He was a part of the four month siege that culminated in the capture of Fort Pulaski in April 1862. Again, he commanded the garrison force. With Colonel Terry's promotion to brigade command, Hawley succeeded him as commander of the 7th Connecticut, leading the regiment in the battles of James Island and Pocotaligo. He was in Brannan's expedition to Florida in January 1863, and commanded the post at Ferandina, near Jacksonville. In April, he participated in an unsuccessful expedition to capture Charleston, South Carolina. In the summer, he commanded a brigade on Morris Island during the siege of Charleston, and was involved in the attacks on Fort Wagner in September. During the autumn, he procured enough Spencer breech loading rifles to outfit his regiment with the rapid fire weapon. The following year, Hawley commanded a brigade under General Truman Seymour in the Battle of Olustee in Florida. He and his men were reassigned to the front lines in Virginia as a part of Terry's Division, X Corps, Army of the James. He was in the battles of Drewry's Bluff, Deep Run, Derbytown Road, and other actions near Bermuda Hundred and Deep Bottom. With openings created by battlefield losses and reassignments, Hawley commanded a division during the Siege of Petersburg and was promoted in September 1864 to brigadier general of volunteers. Concerned over keeping the peace during the November elections, Hawley commanded a hand picked brigade shipped to New York City to safeguard the election process. In January 1865, Hawley succeeded his mentor Alfred Terry as divisional commander when Terry was sent to command troops in the attacks on Fort Fisher. Hawley later joined him in North Carolina as Chief of Staff for the X Corps. After the capture of Wilmington, North Carolina, Hawley took over command of the forces in southeastern North Carolina. In June, following the surrender of the Confederate armies, Hawley rejoined Terry and served as Chief of Staff for the Department of Virginia, serving until October when he returned home to Connecticut. He was breveted as a major general in September 1865, and mustered out of the army on January 15, 1866.
Ұрсақтан кейінгі
Соғыстан кейін Хоули 1866 жылдың сәуірінен 1867 жылдың сәуіріне дейін Коннектикут штатының губернаторы болып қызмет етті, бірақ 1867 жылғы сайлауда жеңіліске ұшырады. Сол лауазымнан кейін бірнеше ай өткен соң, ол «Хартфорд Курант» газетін сатып алып, оны «Пресс» газетімен біріктірді. Оның бас редакторлығы кезінде бұл газет Коннектикут штатындағы ең беделді газетке және елдегі жетекші республикалық газеттердің біріне айналды. Хоули 1868 жылы Республикалық Ұлттық Конвенцияның тұрақты төрағасы болды және 1872, 1876 және 1880 жылдардағы конвенцияларға делегат ретінде қатысты. Ол 1872 жылдың желтоқсанынан 1875 жылдың наурызына дейін және 1879-1881 жылдары Коннектикутты АҚШ Конгресінде өкілдік етті, арадағы екі сайлауда жеңіліске ұшырады. 1873-1876 жылдары ол Филадельфияда өткен 100 жылдық көрмені жоспарлап, ұйымдастырған АҚШ-тың 100 жылдық комиссиясының президенті болды. Ол сонымен қатар Гамильтон колледжінің қамқорлық кеңесінің мүшесі болды және 1875 жылы құқық докторы (LL.D.) дәрежесін алды (ал 1888 жылы Йель университетінен тағы бір дәреже алды). Хоули 1881-1905 жылдары АҚШ Сенатының сенаторы болды және Палатада да, Сенатта да республикалық партияның маңызды лидерлерінің бірі болды. Ол мемлекеттік қызмет жөніндегі комитеттің төрағасы болды және мемлекеттік қызмет реформасын заңдастыруды ынталы түрде қолдады. Ол сондай-ақ әскери жабдықтар мен соғыс кемелерін өндіруді тексеру үшін арнайы комитет басқарды. Осы лауазымында ол АҚШ және Англиядағы ауыр металлургия және қару жасау салалары туралы толыққанды есеп дайындады. Ол Сенаттағы төртінші мерзімінен кейін екі аптадан соң Вашингтон қаласында қайтыс болды. Ол сол кезде Коннектикут штатынан ең ұзақ қызмет еткен сенатор еді. Хоулидің құрметіне Майн штатының Фиппсбург қаласындағы Форт Болдуиндегі батареяға оның есімі берілген.
After the war, Hawley served as governor of Connecticut from April 1866 to April 1867, but was defeated in the 1867 election. A few months after stepping down from that office, he bought the Hartford Courant newspaper, which he combined with the Press. Under his editorship, this became the most influential newspaper in Connecticut and one of the leading Republican papers in the country. Hawley was the permanent chairman of the Republican National Convention in 1868, was a delegate to the conventions of 1872, 1876 and 1880. He represented Connecticut in the U. S. Congress from December 1872 until March 1875 and again in 1879–81, having lost the two elections in between. From 1873 to 1876, he served as president of the United States Centennial Commission, which planned and ran the Centennial Exhibition in Philadelphia. He was also a trustee of Hamilton College and received his LL. D. degree in 1875 (and another one from Yale in 1888). Hawley was a United States Senator from 1881 to 1905, being one of the key Republican leaders both in the House and the Senate. He was chairman of the committee on civil service, and vigorously promoted civil service reform legislation. He also chaired a special committee called to investigate the production of military ordnance and warships. In this capacity, he wrote a detailed report on the heavy steel industry and gun making in the United States and England. He died in Washington, D. C., two weeks after stepping down from the Senate after his fourth term. At the time, he was the longest serving Senator from Connecticut. Hawley has a battery named in his honor at Fort Baldwin, in Phippsburg, Maine.
Жеке өмір
Хоули мен оның әйелі Харриет Фут Хоули қыздың ата-анасы қайтыс болғаннан кейін оның қарындасының қызын асырап алды; ол Маргарет Фут Хоули деген атпен портрет миниатюраларының суретшісі ретінде танымал болды. Харриеттің қарындасы Кейт Фут Коу Вашингтонда газет тілшісі болып жұмыс істеген кезде Хоулилермен бірге тұрды.
Hawley and his wife Harriet Foote Hawley adopted one of her nieces after the girl's parents died; as Margaret Foote Hawley she would go on to achieve some note as a painter of portrait miniatures. Harriet's sister Kate Foote Coe lived with the Hawleys while she was working as a newspaper correspondent in Washington.