Кіріспе
Sir Charles Holroyd RE (9 сәуір 1861 – 17 қараша 1917) – ағылшын суретшісі, көркем өнер туындыларын басып шығарушы және Виктория және Эдвард дәуірлерінің соңында, Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі кезеңде мұражай ісін ұйымдастырушы. Ол 1897-1906 жылдары Тейт галереясының сақтаушысы, 1906-1916 жылдары Ұлттық галереяның директоры және 1902-1917 жылдары Корольдік суретшілер-граверлер қоғамының (қазіргі Корольдік суретшілер-графиктер қоғамы) сарапшысы (президент орынбасары) болды.
Sir Charles Holroyd RE (9 April 1861 – 17 November 1917) was an English painter, original printmaker and curator during the late Victorian and Edwardian eras up to and including the First World War. He was Keeper of the Tate from 1897 to 1906, Director of the National Gallery from 1906 to 1916 and Assessor (Vice President) of the Royal Society of Painter Etchers & Engravers (now Royal Society of Painter Printmakers) from 1902 to 1917.
Алғашқы жылдар
Чарльз Холройд Лидс қаласының Поттернеутон ауданында дүниеге келді және Лидс грамматикалық мектебінде оқыды, содан кейін Йоркшир ғылым колледжінде тау-кен инженерлігін оқыды. 1880-1884 жылдары ол Лондон университетінің колледжіндегі Слэйд мектебінде профессор Легроспен бірге көркем өнерден білім алды және 1885-1891 жылдары онда сабақ берді. Ньюлинде алты ай өткізгеннен кейін, ол өзінің алғашқы картинасын Корольдік академияда көрсетті – «Желкен жөндеуші балықшылар» (1885), содан кейін Холройдқа 1889-1891 жылдары Римде болуға мүмкіндік берген саяхат стипендиясын алды, бұл оның туындыларына (олардың тақырыбына) және болашақ өміріне ұзақ әсер етті, себебі Римде ол Виктория премьерінің қызы, австралиялық суретші Фанни Федерстон Макферсонмен танысты. Ол да бұрын Слэйдте оқыған еді. Жұбайлар Ұлыбританияға оралып, 7 қыркүйекте 1891 жылы Бейсуотердегі Әулие Петр шіркеуінде үйленді. Чарльз 30 жаста, ал Фанни 26 жаста болды. Тіркеу кітабында екеуінің де мекенжайы 23 Pembridge Crescent деп жазылған. Содан кейін олар Хэмпстедтегі Чирч Уолк көшесіндегі «Студияға» көшіп, 1892 жылдың 21 қыркүйегінде жалғыз балалары Майкл дүниеге келді. Отанына оралғаннан кейін, профессор Альфонс Легрос RE шақыруымен, ол екі жыл бойы Слэйд мектебінде ассистент-оқытушы болып жұмыс істеді және өзін сурет салу мен граверлеуге арнады.
Мансап
Оның шығармаларының ішінде «Торригианоның өлімі» (1886), «Сатир патшасы» (1889), «Эммаустағы кешкі ас» және, мүмкін, оның ең жақсы туындысы «Пан мен шаруалар» (1893) есімдері аталады. 1906 жылы сэр Эдвард Пойнтер РЭ зейнетке шыққаннан кейін ол Ұлттық галереяның директоры болды. 1903 жылы Холойдтың 352 беттік «Ренессанс дәуірінің генийі Микеланджело» («Michael Angelo Buonarotti») атты кітабы жарық көрді. Бұл ғылыми еңбек әлі де құнды саналады. Жақында қайта басылды. 1903 жылдың 18 желтоқсанында Букингем сарайында Карл король Эдуард VII оны «өнерге қосқан үлесі үшін» рыцарь атағына ие етті. Холройдтың директорлық қызметімен қатар, оның жеке шығармашылығы, әсіресе эфирлеу және басып шығару өнері, Холройдты белсенді түрде қызықтыра берді, бірақ бұл уақыты бос сәттерімен және Көмбөлді көлдер аймағындағы, Италиядағы (Сиена мен Венеция сүйікті орындары болды) және Испаниядағы демалыс кезімен шектелді. Холройд әр жыл сайын жаңа гравюраларын (1888, 1890 және 1915 жылдардан басқа) 30 жыл бойы, 1885 жылдан 1916 жылға дейін R.E. көрмесінде ұсынды. Ол сондай-ақ 1885 жылдан 1917 жылға дейін Корольдік академияда, негізінен майлы бояумен салған суреттерін көрсетті, ал 1906 жылы екі гравюра ұсынды, ол R.A. көрмесінде гравюраларын көрсеткен жалғыз жыл болды. Холройдтың туындыларын Ұлыбритания, Ирландия, Швеция, Австралия, Жаңа Зеландия және АҚШ-тағы ірі музейлер мен галереяларда кездестіруге болады. Лондондағы Британ мұражайында оның сурет салу және гравюра жасаудағы шеберлігін көрсететін 135 жұмыстың толыққанды жиынтығы бар (сыртқы сілтемелерді қараңыз). V&A-да Холройдтың 48 туындысы сақталады. Тейт галереясында он екі жұмысы бар. Олардың біреуі Корольдік коллекциясында сақталған. Холройдтың мыс пластиналарының көп бөлігі, барлығы 287-ден 22-сін қоспағанда, кейбіреулері екі жағынан да жұмыс істелген, Оксфордтағы Эшмолеан мұражайында сақталады. Холройд әр баспаға opus нөмірін берді, бірақ бес рет тақтаны қайта өңдегенде, ол кейінгі жағдайға жаңа opus нөмірін берді. Кемпбелл Доджсон 1923 жылы Print Collector's Quarterly үшін Холройдтың гравюраларының каталогын дайындағанда, Холройдтың нөмірлеуін біріктірді, тақтаның кейінгі жағдайын түпнұсқасымен қоса, оларды бұрынғы бір каталог нөмірімен біріктірді. Сондықтан кейбір нөмірлерде сәйкессіздіктер кездеседі. Холройд Халықаралық мүсіншілер, суретшілер және граверлер қоғамының мүшесі болғанымен, ол 1913 жылы бір рет ғана олармен бірге көрмеге қатысты, онда бір суреті көрсетілді. Ол сондай-ақ Өнер шеберлері гильдиясының мүшесі болды және 1905 жылы гильдия шебері болып сайланды. Холройд R.E. алғашқы жылдары белсенді және маңызды мүшесі болды. Ол 1885 жылдың 13 маусымында Корольдік суретші-эчерлер қоғамының (қазіргі Корольдік суретші-басушылар қоғамы) мүшесі болып сайланды және 21 жыл бойы RE кеңесінде қызмет етті, 1902 жылдан бастап Сеймур Хаденнің, бірінші RE президентінің ұсынысымен осы қоғамның «ассесоры» (фактически вице-президенті) болды. Холройд 1917 жылдың 19 қарашасында Суррейдегі Вейбридж қаласындағы Бичвуд даңғылындағы Стерди Хаус үйінде қайтыс болды. «Оның өліміне суфражисткалардың күресі себеп болды». [11]
Compositions by Holroyd can be found in major museums and galleries in the U. K., Ireland, Sweden, Australia, New Zealand and in the USA. In London a comprehensive cross section of 135 works displaying his drawing and etching prowess and practice are in the British Museum (see external links). 48 compositions by Holroyd are held in the V&A. Twelve works are represented in Tate. One work is in the Royal Collection. The majority of Holroyd’s etching copper plates, all but 22 of the total 287, some worked on both sides, are housed in the Ashmolean Museum, Oxford. Holroyd gave each of his prints an opus number, but in five instances where he reworked a plate at a later date he gave the later state a new opus number. Campbell Dodgson, when he compiled the catalogue of Holroyd’s etchings for Print Collector’s Quarterly in 1923, compacted Holroyd’s numbering, including the later state of the plate with the original one, amalgamating both under the earlier single catalogue number. Hence the occurrence of some apparent reference number discrepancies. Though Holroyd was a member of the International Society of Sculptors, Painters and Gravers, he only exhibited with them once, a painting, in 1913. He was also a member of the Art Workers’ Guild, and elected Master for the year 1905. Holroyd was an active and important member of the R. E. in its early years. He was elected a Fellow of the Royal Society of Painter Etchers (now Royal Society of Painter Printmakers) from Saturday 13th June 1885 and served on the RE Council for 21 years, becoming this Society’s ‘Assessor’ (effectively its Vice President) at the behest of Seymour Haden, first RE President, from 1902 until his death. Holroyd died on 19 November 1917 at the family home, Sturdie House, Beechwood Avenue, Weybridge in Surrey ‘His death was hastened by the suffragette war’. [11]
In 2022 an on line exhibition and illustrated publication of Holroyd’s etchings was compiled, written and curated by print historian, Elizabeth Harvey Lee, Hon. RE (see external links). His etched work featured prominently in the London Original Print Fair (LOPF), Somerset House, London, in March 2023.
2022 жылы Холройдтың гравюраларының онлайн көрмесі мен суреттелген басылымы жинақталды, жазды және баспа тарихшысы Элизабет Харви Ли, Хон. RE (сыртқы сілтемелерді қараңыз) дайындады. Оның гравюралық туындылары 2023 жылдың наурыз айында Лондонның Сомерсет Хауста өткен Лондонның түпнұсқалық баспа жәрмеңкесінде (LOPF) кеңінен танымал болды.
Compositions by Holroyd can be found in major museums and galleries in the U. K., Ireland, Sweden, Australia, New Zealand and in the USA. In London a comprehensive cross section of 135 works displaying his drawing and etching prowess and practice are in the British Museum (see external links). 48 compositions by Holroyd are held in the V&A. Twelve works are represented in Tate. One work is in the Royal Collection. The majority of Holroyd’s etching copper plates, all but 22 of the total 287, some worked on both sides, are housed in the Ashmolean Museum, Oxford. Holroyd gave each of his prints an opus number, but in five instances where he reworked a plate at a later date he gave the later state a new opus number. Campbell Dodgson, when he compiled the catalogue of Holroyd’s etchings for Print Collector’s Quarterly in 1923, compacted Holroyd’s numbering, including the later state of the plate with the original one, amalgamating both under the earlier single catalogue number. Hence the occurrence of some apparent reference number discrepancies. Though Holroyd was a member of the International Society of Sculptors, Painters and Gravers, he only exhibited with them once, a painting, in 1913. He was also a member of the Art Workers’ Guild, and elected Master for the year 1905. Holroyd was an active and important member of the R. E. in its early years. He was elected a Fellow of the Royal Society of Painter Etchers (now Royal Society of Painter Printmakers) from Saturday 13th June 1885 and served on the RE Council for 21 years, becoming this Society’s ‘Assessor’ (effectively its Vice President) at the behest of Seymour Haden, first RE President, from 1902 until his death. Holroyd died on 19 November 1917 at the family home, Sturdie House, Beechwood Avenue, Weybridge in Surrey ‘His death was hastened by the suffragette war’. [11]
In 2022 an on line exhibition and illustrated publication of Holroyd’s etchings was compiled, written and curated by print historian, Elizabeth Harvey Lee, Hon. RE (see external links). His etched work featured prominently in the London Original Print Fair (LOPF), Somerset House, London, in March 2023.