Фарханг Мехр: ирандық-американ саяхатшысы, зороастрий ғалымы. Теһранда туған, Иран парламентінде қызмет еткен әкесінен шыққан. Биографиясы туралы толық ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фарханг Мехр (11 желтоқсан 1923 жыл - 3 наурыз 2018 жыл) – Иранда туған американдық зороастризмді зерттеуші ғалым және саясаткер.
American Iranian Politician
Farhang Mehr (11 December 1923 – 3 March 2018) was an Iranian born American Zoroastrian scholar and politician.
Өмірбаян
Мехр Иранның Тегеран қаласында зороастрийлік отбасында дүниеге келді. Оның әкесі Мехрабан Мехр Керман провинциясынан шыққан және 14 жасында Тегеранға жақсырақ экономикалық және әлеуметтік мүмкіндіктерді іздеп көшіп келген. Кейіннен ол Ислам кеңесінің (Иран) алдындағы Меджлис Шоурайе Мелли парламентінде бас бухгалтер болып жұмыс істеді. Оның анасы Паридохт (қыздығы Барходар) Тегеранға көшіп келген зороастрий Язди Хаже Барходардың немересі болды, ол Насер әд-Дин Шах Каджардың шаруашылық басқарушыларының бірі болған. Фарханг берілген зороастрий және патриот ирандық ретінде тәрбиеленді.
Mehr was born to a Zoroastrian family in Tehran, Iran. His father, Mehraban Mehr was from the province of Kerman, and at the age of 14 migrated to Tehran for greater economic and social opportunities. He went on to become Chief Accountant in the Majlis Showraye Melli parliament, the predecessor of the Islamic Consultative Assembly (Iran). His mother, Paridokht (née Barkhordar), was a granddaughter of Khajeh Barkhordar, a Zoroastrian Yazdi immigrant to Tehran, who served as one of the farm managers of Naser al Din Shah Qajar. Farhang was raised as a devout Zoroastrian and a patriotic Iranian.
Білім
Политехникалық институтының механикалық инженерия мамандығын бітірген соң, Тегеран университетіне қабылданып, Заң, экономика және саясаттану мектебінен бакалавр дәрежесін алды. Одан кейін Англияға барып, Лондон университетінің Экономика мектебінен L.L.M., ал Саутгемптон университетінен философия докторы (Ph.D.) ғылыми дәрежесін алды. 1975 жылы Пенсильвания университеті оған LL. D. (құрметті доктор) ғылыми дәрежесін берді.
Upon graduating from the Polytechnic with a degree in mechanical engineering, he joined Tehran University and obtained a bachelor's degree from the School of Law, Economics and Political Science. Then he went to England, where he received an L. L. M. from London School of Economics, University of London, and a Doctor of Philosophy from University of Southampton. In 1975 he was awarded LL. D. (honoris causa) by the University of Pennsylvania.
Ерте мансап
1957 жылы Тегеранға оралған Мехр Ұлттық Иран мұнай компаниясына Халықаралық келісімшарттар және өндірістік қатынастар департаментінің басшысы болып кірді. Осы кезеңде ол сондай-ақ Сауда министрінің кеңесшісі болып қызмет етті. Кейіннен Қаржы министрінің шақыруымен Мехр осы министрлікке ауысты, онда ол тікелей келесі лауазымдарды атқарды: Мұнай және халықаралық қатынастар бас директоры, ОПЕК-те Иран өкілі, Экономикалық істер және монополиялар бас директоры, Қаржы (кірістер және қазынашылық) және экономикалық істер жөніндегі министрдің орынбасары.
Returning to Tehran in 1957, Mehr joined the National Iranian Oil Company as head of the Department of International Contracts and Industrial Relations. During this period, he also served as an advisor to the Minister of Commerce. Subsequently, at the invitation of the Minister of Finance, Mehr moved to that ministry where he consecutively held the following positions: Director General of Oil and International Relations, Governor for Iran in OPEC, Director General of Economic Affairs and Monopolies, Deputy Minister in charge of finance (revenue and treasury) and economic affairs.
Жоғары мемлекеттік қызмет
Содан кейін Мехрді Премьер-министр Қаржы министрі лауазымына ұсынды. Алайда, Иранның конституциялық заңы министрлік лауазымдарын тек мұсылмандарға ғана бергендіктен, ол министр бола алмады. Осылайша ол Бас министрдің орынбасары болды. Әмір Аббас Ховейданың премьер-министрлік кезінде Мехр бірнеше ай бойы Қаржы министрінің міндетін атқарушы болып қызмет етті. Кейін Мехр конституциялық заңдағы осы кемсітуші ережеге наразылығын білдіру үшін отставкаға шықты. Премьер-министр Ховейда Мехрге министрдің барлық құқықтарымен бірге вице-премьер лауазымын ұсынды, бірақ лауазым атауын бермеді. Мұсылман емес азаматтарға қатысты заңдарға қарсылығын жалғастыру мақсатында, ол бірнеше ай қызмет еткеннен кейін көпшілікке жария етіп отставкаға шықты.
Mehr was then nominated by the Prime Minister to serve as the Minister of Finance. However, he could not become a minister under Iran’s constitutional law which preserved the ministerial posts for Muslims only. Thus, he became General Deputy Minister. During the premiership of Amir Abbas Hoveyda, Mehr served as Acting Minister for several months. Mehr then resigned to register his opposition to the relevant discriminatory provision in the constitutional law. Prime Minister Hoveyda responded by offering Mehr the position of Deputy Prime Minister with all the privileges of a minister except the title. To continue to demonstrate his opposition to the laws affecting non Muslims, and after a few months of serving in that position resigned with publicity.
Жеке кәсіпкерлік
Содан кейін ол Иранның ең ірі сақтандыру компаниясы "Бимех е Иран" басқарма төрағасы және атқарушы директоры лауазымына тағайындалды. Осы лауазымда ол сақтандыру саласын реттеу үшін жаңа агенттік құрды, оны Орталық сақтандыру компаниясы деп атады. Сонымен қатар, ол Өңірлік даму корпорациясы (РӨК) шеңберінде сақтандыру пулдарын және Иран, Түркия және Пәкістан елдеріндегі сақтандыру кадрларын даярлау мақсатында Сақтандыру колледжін ұйымдастырды. Исфахан қаласындағы танымал "Шах-Аббас" қонақ үйі Мехрдің "Бимех е Иран" басшылығымен жұмыс істеген кезінде салынды. Осы кезеңде ол ОПЕК-тің Иран өкілі лауазымын да атқарды. Үкіметтік қызметтерінен бөлек, Мехр Иран Әскери академиясында, Тегеран университетінде, Иран Ұлттық университетінде, Есеп және Сақтандыру колледждерінде оқытумен айналысты. Ол сондай-ақ бірнеше университеттер мен колледждердің сенімділер кеңесіне мүше болды.
He then assumed the position of chairman of the board and executive director of the largest insurance company in Iran, “Bimeh ye Iran.” In this position, he created a new regulatory agency for insurance, called the Central Insurance Company. He also initiated the insurance pools within the framework of the Regional Corporation for Development (RCD), as well as the College of Insurance for the training of insurance staff among Iran, Turkey, and Pakistan. The building of the famous Shah Abbas Hotel in Isfahan was during Mehr’s presidency in Bimeh yeh Iran. During this time, he continued to serve as Iranian Governor for OPEC. In addition to his governmental positions, Mehr was also teaching at Iran’s Military Academy, Tehran University, National University of Iran, College of Accounting and College of Insurance. He served on the board of trustees of several universities and colleges.
Пахлави университеті
1979 жылғы Ислам төңкерісіне дейін Мехрдің Ирандағы соңғы лауазымы Шираздағы Пахлави университетінің президенті болды. Оның президенттігі кезінде университет академиялық жетістіктерімен және кейіннен басқа да дамушы елдер қабылдаған жаңашыл саясатты енгізгенімен халықаралық деңгейде танылды. 1973 жылы Халықаралық денсаулық сақтау ұйымы (ДДҰ) Пахлави университетін Оңтүстік Жерорта теңізі елдеріндегі медицина мектептерінің оқытушыларына жұмыс орнында біліктілігін арттыру курстарын өткізу орталығы ретінде таңдады. Мехрдің бағалы қызметтері үшін ол бірінші және жалғыз мұсылман емес ирандық болып, бірінші дәрежелі Хомайун медалімен және екінші дәрежелі Тәж медалімен марапатталды.
Mehr’s last position in Iran, prior to the Islamic Revolution of 1979, was president of Pahlavi University in Shiraz. During his presidency, the university became internationally known for its academic excellence and for instituting innovative policies that were later adopted by other developing countries. In 1973, the International Health Organization (WHO) chose Pahlavi University as the center for giving on the job training courses to the faculties of the medical schools the South Mediterranean countries. In recognition of his valuable services Mehr was the first and only non Muslim Iranian decorated with First rank Homayoun Medallion and Second rank Taj Medalion.
Жер аудару
1981 жылы, Иран Ислам Республикасы құрылғаннан кейін екі жыл өткен соң, Мехр АҚШ-қа көшіп келді. Ол Бостон университетінде халықаралық қатынастар профессоры болып жұмыс істеді, қазір ол Pardee School of Global Studies деп аталады. 1982 жылы Мехр Массачусетс штатының губернаторы Майкл Дукакистен ирандықтардың Массачусетс штатының өміріне қосқан үлесі үшін алғыс айту сертификатын алды. 1997 жылы ол профессорлық қызметтен зейнетке шықты.
In 1981, two years after the establishment of the Revolutionary Islamic Republic of Iran, Mehr immigrated to the United States. There he joined Boston University as Professor of International Relations, known now as the Pardee School of Global Studies. In 1982, Mehr served as the recipient of a certificate in appreciation for the contribution of Iranians to life in the Commonwealth of Massachusetts from Governor Michael Dukakis. He retired in 1997 as professor emeritus.
Зороастризм белсенділігі
Мехр дүниежүзіндегі зороастрийлік қауымдастықтарда өте белсенді болды. Жастығында ол зороастрий жастары арасында бірлік пен саналылықты арттыру мақсатында, әсіресе Иранда көбірек құқықтар алу үшін күресті ұйымдастырды – «Sazeman e Javanan e Zartoshti» (سازمان جوانان زرتشتی) ұйымын құрды. 1949 жылы Мехр Тегеран зороастрийлік «Anjoman e Zartoshtian e Tehran» (انجمن زرتشتیان تهران) ұйымының ең жас мүшесі болып сайланды. 1950 жылы Англияға кеткеннен кейін ол Лондондағы Еуропа зороастрийлік қауымдастығына қосылып, Тегеранда жарық көрген «Hukht» зороастрийлік айлық журналына мақалаларын жазуын жалғастырды. 1957 жылы Иранға оралғаннан кейін Мехр зороастрийлік қауымдастықта қайтадан белсенді рөлге ие болып, Тегеран зороастрийлік «Anjoman» төрағасы болып сайланды және бұл лауазымды 1979 жылғы Ислам революциясына дейін атқарды. Ол «Ежелгі Иран мәдени қоғамының» негізін қалаушысы болды. Мехр 1960 жылы Иранда басталған барлық Дүниежүзілік зороастрийлік конгрестеріне қатысты. Ол Дүниежүзілік зороастрийлік ұйымының (ДЗО) негізін қалаушыларының бірі.
Mehr had been very active in the Zoroastrian Communities worldwide. In his youth, he organized Sazeman e Javanan e Zartoshti (سازمان جوانان زرتشتی), with the goal of fostering unity and awareness among Zoroastrian youth, particularly in their struggle to obtain more rights in Iran. In 1949, Mehr was elected to Anjoman e Zartoshtian e Tehran ( انجمن زرتشتیان تهران) as its youngest member. Having left for England in 1950, he joined the Zoroastrian Association of Europe in London and continued to regularly contribute articles to the Zororastrian monthly journal “Hukht”, published in Tehran. On his return to Iran in 1957 Mehr again assumed an active role in the Zoroastrian community and was elected Chairman of the Tehrani Zoroastrian Anjoman, a position he held until the Islamic Revolution of 1979. He was a founder of the “Ancient Iranian Cultural Society”. Mehr attended all World Zoroastrian Congress es since their inception in 1960 in Iran. He is a founder of the World Zoroastrian Organization (WZO).
Қасымдағы мансап
Мехр кеңінен саяхаттап, АҚШ, Канада, Еуропа, Австралия, Кеңес Одағы және Қытайда лекциялар оқыды. Ол парсы және ағылшын тілдерінде өндірістік құқық, әлеуметтік сақтандыру, дін және халықаралық қатынастар тақырыбында он екі кітап жариялаған, оның ішінде «Зороастризм дәстүрі» және «Колониялық мұра» кітаптары, сондай-ақ кәсіби журналдарда сексен мақаласы жарық көрген. Басылымдарынан өзге, ол бірнеше елде көптеген теле- және радиосұхбаттар берген.
Mehr traveled extensively and gave lectures in the United States, Canada, Europe, Australia, the Soviet Union and China. He had published twelve books in Persian and English on industrial law, social insurance, religion and international relations, including The Zoroastrian Tradition and A Colonial Legacy along with eighty articles in professional journals. In addition to his publications, he has given numerous television and radio interviews in several countries.
Жеке өмір
Мехр мен оның әйелі Паричехр (туған есімі Надери) үш балаға ие болды: Мехрдад, Мехран және Митра. Лайла М. Альфонс жазған «Дискриминацияны жеңіп шығу: Фарханг Мехрдің өмірбаяны» атты өмірбаяны 2000 жылдың желтоқсанында жарық көрді.
Mehr and his wife, Parichehr (née Naderi) had three children: Mehrdad, Mehran, and Mitra. A biography of his life, Triumph Over Discrimination: The Life Story of Farhang Mehr, by Lylah M. Alphonse, was published in December 2000.