Ирандық-неміс ғалымы Абдолжавад Фалатури: өмір және еңбектері
Abdoldjavad Falaturi
Абдолджавад Фалатури (1926-1996) – ирандық-неміс ғалымы, философ. Иран мен Германияда білім алған, дінтану, психология, философия саласында зерттеулер жүргізген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Абдулжавад Фалатури (1926–1996) (عبدالجواد فلاطوری) – ирандық тегі бар неміс ғалымы.
Abdoldjavad Falaturi (1926–1996) (عبدالجواد فلاطوری) was a German scholar of Iranian origin.
Білім
Ол туған қаласы Исфахандағы неміс-парсы орта мектебінде оқыды және араб әдебиеті мен исламтанудан жеке сабақтар алды. Білімін Махад пен Тегеранда жалғастырды. Кейін Тегеран университетінің теология факультетіне түсіп, 1333/1954 жылы философия мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алды. Германияда Фалатури философия, психология, дінтану, грек және латын тілдерін оқыды; 1962 жылы Бонн университетінен философия докторы ғылымының кандидаты дәрежесін алды.
He attended a German Persian high school in his hometown of Isfahan and took private lessons in Arabic literature and Islamic studies. He carried on his education at Mahad and Tehran. Later, he attended the University of Tehran's Faculty of Theology, where he graduated with a bachelor of arts in philosophy in 1333/1954. While in Germany, Falaturi studied a variety of courses, including philosophy, psychology, comparative religion, Greek, and Latin; he earned his PhD from the University of Bonn in 1962.
Мансап
Ол сонымен қатар Германияда ислам теологиясы бойынша білім беру үшін (Удо Творушкамен бірге) бірнеше басқа ресми жарияланымдар жазды (алғашқысы – "Der Islam im Unterricht. Еуропадағы мәдени білім беруге үлес", Брауншвейг: Георг Эккерт институты, 1992 ж.). 1974 жылдан 1996 жылға дейін ол Кельн университетінде ислам философиясы, теологиясы және құқығының профессоры болды. Ол 1965 жылдан бастап Кёльн университетінің Шығыстану факультетінде шииттер жинағын дамытуда маңызды рөл атқарды. Ол 1978 жылы құрылған Кёльнде Батыс зияткерлік тарихы мен мәдениетімен байланысты зерттеулерді жүргізетін Ислам академиясын құрды және Германиядағы мұсылмандардың Орталық кеңесінің негіздеуші мүшесі болды (1986 жылы құрылған). Фалатури 1979 жылғы Ислам революциясынан кейін Әзһар университетінің басшылығымен тығыз байланыста болған сирек парсы дін ғалымдарының бірі болды және олардың Ислам кеңесіне, Majlis al-Ala li Ulama al-Ummah al-Islamiyyah-ға тағайындалды. Ол мәдени ғұрыптар мен діни ережелер арасындағы шатасуға ерекше назар аударды. Оның пікірінше, чадор кию – діни міндет емес. Ол Кельн және Гамбург университеттерінде дәріс беруді, радио және телеарналарға қатысуды, сондай-ақ Каир, Тегеран, Гамбург және Кельн арасында үздіріспей саяхаттауды жалғастырды. Ол Берлиндегі конференцияда жүрек талмасынан қайтыс болғаннан кейін үш ай өткен соң дүние салды.
He has also written several other official publications (together with Udo Tworuschka) for education in Germany on Islamic theology (initially "Der Islam im Unterricht. Beiträge zur interkulturellen Erziehung in Europa", in: Beilage zu den Studien zur Internationalen Schulbuchforschung, Braunschweig : Georg Eckert Institut, 1992.) From 1974 through 1996, he was a professor of Islamic philosophy, theology, and law at the University of Cologne. He played a significant role in developing the Shiite collection in the University of Cologne's Oriental Department beginning in 1965. He co established the Islamic Academy for Research into the Interrelationships with Western Intellectual History and Culture in Cologne; formed in 1978) and was a founding member of the Central Council of Muslims in Germany (created in 1986). Falaturi was one of the few Persian religious intellectuals in close contact with Azhar University administrators after the Islamic Revolution of 1979, and he was then appointed to their Islamic council, the Majles al al le aeon al lam al eslm. He focussed on the confusion between cultural habits and religious rules. Among others, he writes that it is incorrect to state that the chador is a religious obligation. He continued to lecture at the Universities of Cologne and Hamburg, to take part in radio and television broadcasts, and to travel nonstop between Cairo, Tehran, Hamburg, and Cologne. He passed away three months after having a heart attack while in Berlin for a conference.