1865 ж. Tongue River шайқасы: Арапахо ауылының қирауы, Орегон және Overland жолдарындағы шабуылдарға жауап ретіндегі әскери науқан. Тарих, шайқас, АҚШ армиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1865 жылғы шайқас
1820 battle
Тунг өзенінің шайқасы, кейде Коннор шайқасы деп те аталады, 1865 жылғы 29 тамызда болған Powder River экспедициясының бір бөлігі болды. Бұл шайқаста АҚШ әскерлері мен үнді барлаушылары арапахо ауылына шабуыл жасап, оны жойды.
The Battle of the Tongue River, sometimes referred to as the Connor Battle, was an engagement of the Powder River Expedition that occurred on August 29, 1865. In the battle, U. S. soldiers and Indian scouts attacked and destroyed an Arapaho village.
Өмірбаян
Генерал-майор Гренвилл М. Додж 1865 жылы Миссури департаментінің басшылығын қабылдады. Додж, Орегон және Оверленд жолдары бойындағы пошта жолдарын, керуендерді және әскери бекеттерді шабуылдаған шейен, сиу және арапахо үндістерін басып беру үшін жазалау науқанына бұйрық берді. Ол «Паудер-Ривер экспедициясы» деп аталған экспедицияның тактикалық басшылығын Юта округінің командирі, бригадир генерал Патрик Эдвард Коннорға тапсырды. Экспедиция 2600 сарбаз, азаматтық адамдар мен үнді барлаушыларын қамтыған көп бағытты операция болды. Үш сарбаз колоннасы Вайоминг және Монтана штаттарының Паудер-Ривер аймағына еніп, бірігіп, «үндістерге қарсы күшті соғыс жүргізіп, оларды бейбіт өмір сүруге мәжбүр ету үшін жазалауға» тиіс болды. Коннор жалпы басшылықты жүзеге асырып, экспедицияның батыс немесе сол жақ бөлігін басқарды. Оның тікелей бағынындағы күштер 380 сарбаздан тұрды: 6-шы Мичиган кавалериясының 6 ротасы, 7-ші Айова кавалериясының F ротасы, және 11-ші Огайо кавалериясының E және K роталары. Сондай-ақ, таушы Джим Бриджер басқаратын азаматтық жетекшілер, капитан Фрэнк Дж. Норт басқаратын 95 Пауни барлаушысы, капитан Е. В. Нэш басқаратын 84 Омаха және Виннебаго барлаушысы, және 195 азаматтық көлік жүргізушісі де болды. Коннор 1865 жылдың 30 шілдесінде Форт Ларамиден солтүстікке қарай аттанды. Ол Жоғарғы Паудер өзенінде Форт Коннор (кейін Форт Рино деп аталды) атты бекініс салды және бекіністі күзету үшін бір бөлігін қалдырды.
Major General Grenville M. Dodge assumed command of the Department of the Missouri in 1865. Dodge ordered a punitive campaign to suppress the Cheyenne, Sioux, and Arapaho Indians who had been raiding overland mail routes, wagon trains, and military posts along the Oregon and Overland trails. He gave tactical command of the Powder River Expedition, as it was called, to Brigadier General Patrick Edward Connor, commander of the District of Utah. The expedition was a multi pronged affair involving 2,600 soldiers, civilians, and Indian scouts. Three columns of soldiers were to descend upon the Powder River Country of Wyoming and Montana, unite, and "make vigorous war upon the Indians and punish them so that they will be forced to keep the peace." Connor was in overall command and led the westernmost or left prong of the expedition. The forces under his direct command consisted of 380 soldiers: 6 companies of the 6th Michigan Cavalry, Company F of the 7th Iowa Cavalry, and Companies E and K of the 11th Ohio Cavalry. Also included were civilian guides headed by mountain man Jim Bridger, 95 Pawnee scouts under Captain Frank J. North, 84 Omaha and Winnebago scouts under Captain E. W. Nash, and 195 civilian teamsters. Connor left Fort Laramie on July 30, 1865, marching north. He established a fort on the upper Powder River which he named Fort Connor (later renamed Fort Reno) and left some of his men there to staff the fort.
Шайқас
Джим Бриджер үнді ауылының түтінін көріп, Коннор Фрэнк Нортты және екі пауниді ауылды табуға жіберді. 28 тамызда барлаушылар ауылды тапқандарын хабарлады, ол Коннордың әскерінен батысқа қарай шамамен 56 километрдей жерде орналасқан еді. Коннор дереу өзінің ең жылдам әскерін – екі таулық гаубицасы, 40 омаха және виннебаго, сондай-ақ 30 пауни барлаушысы бар 200 шамасындағы сарбазды жинап, сол түні ауылға қарай жорыққа шықты. Бриджер жетекшілік етіп, келесі күні таңғы сағат сегізде ауылға жетті. Әскерлер ауылға шабуыл жасады, толығымен күтпеген жерден келді. Гаубицалар ауылды атқылап, сарбаздар үндістерді дайын емес ұстап, ішке шабуылдады. Қырқыста жауынгерлермен қатар әйелдер мен балалар да қаза болды, атыс өте бейтараптықпен жүрді. Қара Аю және Дәрігер басқарған ауылда 500-ге жуық адам тұрды. Көптеген ер адамдар Биг Хорн өзені бойындағы кроу тайпасына шабуыл жасауға кеткен, сондықтан ауылда көбінесе қарттар, әйелдер мен балалар қалған еді. Бастапқы шабуылдан кейін ауылдағы қалған жауынгерлер тиімді қарсылық көрсетті, әйелдер мен балалардың қашуын қамтамасыз ете отырып, Вольф Крикке қарай шамамен 19 километрге шегінді. Көптеген сарбаздар ауылда тонаумен және типилерді өртеумен айналысты, бірақ Коннор және 30 шамасындағы адам, оның ішінде 15 пауни, шегініп келе жатқан арапахоларды қуды. Арапахолар қарсы шабуыл жасады, Коннор, жылқылары шаршағандықтан, ауылға қайтуға мәжбүр болды. Ауылдағы сарбаздар қирату жұмыстарын аяқтады, ал үндістер алыстан шабуылдап, жылқыларын қайтарып алуға тырысты. Сол күні сағат 14:30-да сарбаздар қираған ауылды тастап кетті, Норт пен пауни алдынан 500-ден астам тұтқынға алынған жылқыны айдап әкеп жатты. Арапахолар шабуылдарын жалғастырды, бірақ жылқыларды қайтадан ұстай алмады және ақырында тырысудан бас тартты. Келесі күні таңғы сағат 3-те сарбаздар бастапқы орнына жетіп, 70 шақырымнан астам жол жүріп, 36 сағаттан кем уақыт ішінде шайқасқа қатысты.
Jim Bridger saw the smoke of an Indian village and Connor sent out Frank North and two Pawnees to find the village. On August 28, the scouts reported back that they had found the village about 35 miles west of Connor's force. Connor quickly collected his most mobile soldiers, consisting of about 200 soldiers with two mountain howitzer cannon and 40 Omaha and Winnebago and 30 Pawnee scouts, and marched that night toward the village. With Bridger leading them, they reached the village about eight a. m. the next morning. The soldiers charged the village, having achieved complete surprise. The howitzers pounded the village while the soldiers rushed in, catching the Indians unprepared. In the melee, there was a great deal of indiscriminate firing and women and children were killed as well as warriors. The village, led by Black Bear and Medicine Man, had about 500 inhabitants. Many of the men were absent for a raid on the Crow along the Big Horn River, leaving mostly old men, women, and children in the village. After the initial attack the few able warriors in the village put up an effective defense, retreating about twelve miles up Wolf Creek while covering the flight of the women and children. Most of the soldiers remained in the village to loot and burn the tipis, but Connor and about 30 men, including 15 Pawnee, pursued the retreating Arapaho. The Arapaho counterattacked and Connor, his horses spent, was forced to retreat back to the village. The soldiers there completed their work of destruction as the Indians harassed them from a distance, attempting to re capture their horse herd. The soldiers abandoned the destroyed village about 2:30 that afternoon, North and the Pawnee leading and driving before them more than 500 captured horses. The Arapaho persisted in their attacks but were unable to re capture the horses, eventually giving up the effort. At 3 a. m. the next morning, the soldiers reached their starting point, having covered more than 70 miles and fought a battle in less than 36 hours.
Шығындар
Коннор 63 арапахо жауынгерін өлтіргенін және көптеген адамдарды жарақаттағанын мәлімдеді, бірақ арапахо әйелдері мен балаларының арасында көптеген жандар қаза тапты. Омаха скауттарының қатарындағы жеке Little Bird қаза болды, ал Сигнал корпусының әрекеттегі сержанты Чарльз М. Латэм қаза тапты, ал екінші лейтенант Оскар Джуетт сияқты алты адам жараланды. Коннор батырлық көрсеткені үшін төрт виннебагоны, оның ішінде бас Кішкентай Діни қызметкерді, Нортты және 15 пауниді бөліп көрсетті. Ол тонауға қатаң тыйым салды және келесі күні ауылды басып алғанда жиналған барлық мүлікті өртеп жіберуге, ал тұтқынға алынған әйелдер мен балаларды босатуға бұйрық берді.
Connor claimed to have killed 63 Arapaho warriors and wounded many more, although a large number of casualties occurred among the Arapaho women and children. Private Little Bird of the Omaha Scouts was killed, and Acting Sergeant Charles M. Latham of the Signal Corps was mortally wounded, while six men, including Second Lieutenant Oscar Jewett, were wounded. Connor singled out four Winnebago, including the chief, Little Priest, along with North and 15 Pawnee for bravery. He strictly forbade looting, and the next day ordered all the property collected during the occupation of the village burned, and had the captured women and children released.
Салдары
Арапахо тайпасы өздерінің бір ауылының қиратылуынан қажымайтын көрінеді. Екі күннен кейін олар 6-шы Мичиган атқыш полкінің капитаны Осмер Ф. Коулды өлтірді, ол Сойерс экспедициясының әскери күзетінің командирі болған. Келесі күні, 1865 жылдың 1 қыркүйегінде, 100-ден астам арапахо Джеймс А. Сойерс басқаратын Тунг өзені бойындағы 60 өгіз арбадан тұратын, жақсы қаруланған Сойерс керуеніне шабуыл жасады. Олар екі адамды өлтіріп, бірнешеуін жаралады, мал ұрлады және генерал Коннордың әскері құтқарып алғанға дейін екі апта бойы керуенді қоршауда ұстады. Арапахо шабуылының тиімділігі мылтықтарға оқ-дәрі жетіспеушілігімен шектелді, көптеген оқтары адамдардың немесе өгіздердің терісіне жетпей, сырттан сырғып өтті. (Қараңыз: "Сойерлер шайқасы")
The Arapaho were apparently not cowed by the destruction of one of their villages. Two days later, they killed Captain Osmer F. Cole of the 6th Michigan Cavalry, commander of the military escort for the Sawyers Expedition. The next day, on September 1, 1865, 100 or more Arapaho attacked the well armed Sawyers train of 60 ox wagons along the Tongue River under the command of James A. Sawyers. They killed two men, wounded several more, stole livestock, and kept the wagon train under siege for two weeks until General Connor's soldiers rescued it. The effectiveness of the Arapaho attack was limited by their shortage of powder for their muskets, and many of the bullets they fired failed to penetrate the skin of either men or oxen. (See Sawyers Fight)
Бүгінгі шайқас алаңы
Ұрыс алаңының бір бөлігі Вайоминг штатының Ранчестер қаласындағы Коннор шайқас алаңы мемлекеттік тарихи орнында сақталған. Ол Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілген.
A portion of the battlefield is preserved by the Connor Battlefield State Historic Site in Ranchester, Wyoming. It is listed on the National Register of Historic Places.