Кіріспе

БҰҰ жүйесінің есірткі саясатын қалыптастырудың орталық органы – Наркотикалық заттар жөніндегі комиссия (CND). Комиссия Біріккен Ұлттар Ұйымының Экономикалық және әлеуметтік кеңесінің (ЭКОСОК) функционалдық комиссияларының бірі болып табылады және Біріккен Ұлттар Ұйымы жүйесінде есірткі саясатын қалыптастырудың орталық органы есебінде қызмет етеді. CND үш халықаралық есірткіні бақылау конвенциясы бойынша маңызды міндеттерді де атқарады, бұл міндеттерді үш басқа да шарт талап ететін органмен бірге орындайды: БҰҰ Есірткі және қылмыспен күрес басқармасы (Бас хатшының атынан), Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымы және Халықаралық есірткі бақылау кеңесі.

Тарих

Ұлттар Лигасы тұсында КҚК-ның алдыңғысы – 1920 жылдың 15 желтоқсанында Ұлттар Лигасының бірінші Ассамблеясы құрған, 1921 жылдан 1940 жылға дейін қызмет еткен опиум және басқа да қауіпті есірткілердің тасымалы жөніндегі консультативтік комитет болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, 1946 жылы ЭКОСОС-тың 9(I) қарарымен Есірткі құралдары жөніндегі комиссия құрылды. Бастапқыда КҚК-ға тек 15 ел кірді: "Біріккен Ұлттар Ұйымының мүшелері, олар маңызды өндіруші елдер немесе есірткілердің заңсыз айналымы ауыр әлеуметтік проблеманы құрайтын елдер". Алғашқы мүшелері – Канада, Қытай Тайбэйі, Египет, Франция, Үндістан, Иран, Мексика, Нидерланды, Перу, Польша, Түркия, Ұлыбритания, АҚШ, КСРО және Югославия. КҚК-ның бастапқы міндеті – ЭКОСОС-қа есірткіге қатысты халықаралық конвенциялар мен келісімдердің орындалуын қадағалауға көмектесу болды.

Нормативтік функциялар

КНД халықаралық есірткіге қарсы күрес саясаты саласындағы негізгі саясатты қалыптастыру органы болып табылады. КНД 1961 жылғы Конвенцияның 8-бабына және 1971 жылғы Конвенцияның 17-бабына сәйкес, Конвенцияларды іске асыру бойынша ұсынымдар бере алады.

Саясатқа басшылық ету

Наркотиктер жөніндегі комиссия БҰҰ-ның есірткі және қылмыспен күрес жөніндегі кеңсесі (БҰҰҰПБ) басқаратын БҰҰ-ның халықаралық есірткіге қарсы бақылау бағдарламасына саяси бағыт беруді қамтамасыз етеді. Ол сонымен қатар әлемдік есірткі проблемасын шешуге қатысты саясатты әзірлеу және оны бақылау жұмыстарын жүргізеді. Алдыңғы онжылдықтың негізгі саяси құжаттары – 2009 жылғы Дүниежүзілік есірткі проблемасына қарсы күресу үшін интеграцияланған және теңдестірілген стратегияға бағытталған Халықаралық ынтымақтастық туралы саяси декларация және іс-қимыл жоспары, Наркотиктер жөніндегі комиссияның 2014 жылғы жоғары деңгейдегі мәжілісінде мүше мемлекеттердің саяси декларацияны және іс-қимыл жоспарын іске асыруын қарастырған бірлескен министрлік мәлімдемесі және «Әлемдік есірткі проблемасына қарсы тиімді күресу және оны шешу жөніндегі біздің ортақ міндеттемеміз» атты Бас Ассамблеяның отызыншы арнайы сессиясының қорытынды құжаты болып табылады. 2019 жылдың наурыз айында Комиссия Министрлік декларацияны қабылдады, онда осы үш саяси құжатты толыққанды іске асыруды жеделдетуге міндеттеме берді және 2024 жылы аралық бағалаумен 2029 жылы барлық халықаралық есірткі саясаты бойынша міндеттемелерді іске асырудағы прогресті қарауға келісім білдірді. Басқарушы орган ретіндегі Комиссия кезекті сессияларында БҰҰҰПБ-ның саясатына бағыт беру үшін қаулылар қабылдайды және оның қызметін бақылайды. Бұдан өзге, ол атқарушы директордың ұсынысы негізінде БҰҰҰПБ басқаратын БҰҰ-ның халықаралық есірткіге қарсы бақылау бағдарламасының бюджетін бекітеді. Комиссия, Қылмыстың алдын алу және қылмыстық сот төрелігі жөніндегі комиссиямен бірге, БҰҰҰПБ-ның басқару органы болып табылады.

Шешім қабылдау тәртібі

CND – жеке тұлғалардан гөрі егемен мемлекеттерден құралған үкіметаралық орган. Шешімдер мен қарарлар ЭКОСОК-тың функционалдық комиссияларының процедуралық ережелеріне сәйкес қабылданады. Процедуралық ережелерге қарамастан, Комиссия шешімдерді көбінесе "Вена рухы" бойынша қабылдайды, бұл рухты БҰҰҚК-нің бұрынғы атқарушы директоры Юрий Федотов "барлық мүдделі тараптардың тіпті ең қиын мәселелерді бірлесіп шешуге деген құлшынысы мен берілгендігі" деп сипаттаған. Дегенмен, соңғы жылдары "Вена консенсусы" бірқатар сынға ұшырады. Халықаралық есірткіге қарсы конвенцияларға сәйкес кестелеу шешімдері 1961, 1971 және 1988 жылдарғы конвенциялардың процедуралық ережелерімен реттеледі, себебі олар lex specialis доктринасына сәйкес басымдыққа ие. Бірақ, CND кейде ЭКОСОК-тың процедуралық ережелерін де, шарттарға негізделген талаптарды да елемейді, мысалы, Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының (ДДҰ) марихуана және марихуанаға байланысты заттар бойынша ұсынымдарын қарастырған кезде. Сондай-ақ, CND азаматтық қоғамның мүдделі тараптарын, әсіресе үкіметтік емес ұйымдарды, ғалымдарды және зардап шеккен топтарды өкілдік етуге мүмкіндік бермейтіні үшін де сынға ұшырайды.