Кіріспе

Мотспур Парк, жергілікті тұрғындарда Батыс Барнс деп те аталады, Лондонның оңтүстік-батысындағы Нью-Малден ауданындағы тұрғын үйлерге арналған маңай. Ол Кингстон-на-Темза және Мертон аудандарының шекарасында орналасқан. Мотспур Паркі өзінің есімін 1925 жылы ашылған, Лондон Уотерлооға сағатына алты пойыз қатынайтын, сол аттас теміржол станциясына және оған жақын шағын дүкендер қатарына қарызды. Оңтүстік-батыс Лондонына тұтыну газын сақтау үшін пайдаланылған үш ірі газ сақтағышы, дүкендер қатарының оңтүстігінде орналасқан және алыстан көрінеді. Лондонның екі шағын табиғи су арнасы Мотспур Паркі арқылы өтеді: Беверли Брук солтүстікке қарай орталықтан ағып өтеді, ал оның саласы Пайл Брук жердің көлбеу жазықтықтарында шығысқа қарай параллель ағып өтеді. Мотспур Парк жеңіл атлетика стадионы 1928 жылы Лондон университетімен салынды және 1938 жылы онда бір мильге қатысты әлемдік рекорд жасалған кезде танымал болды. 1999 жылы ол «Фулхэм» футбол клубына жаттығу алаңы ретінде сатылды.

Атауы

Мот отбасы осы аймақта 14 ғасырда жер иелігінде болды және Беверли бұлағынан батысқа қарай орналасқан шаруашылыққа өз атын берді. 1627 жылы шаруашылыққа "Фирс" деп ат қойылды, бұл жақын маңда өскен фурзе немесе горсеге сілтеме жасады. 1823 жылы ол Моттс Спер фермасы болып өзгерді. 1865 жылғы OS картасында заманауи Моспур нұсқасы қолданылды. Қазіргі атауы ХХ ғасырда Моцпур фермасы деп белгіленген шаруашылықтан шықты. Бұл кейіннен салынған Моцпур паркі мен Чилмарк бақшаларының арасында жатқан еді. "Парк" деген сөз 19 ғасырдың соңында Ворчестер паркі, Рейнес паркі және Стоунли паркі сияқты аталған, "Парк" аудандарының біріккен белдеуін құру үшін қосылды. Сол кездегі жергілікті жерлердегі ауыл шаруашылығының басты түрі интенсивті егіс жүйелеріндегі базар бақшасы болды, ал мұндай қарқынды егіс кейде "парк" деп аталды. Бірақ "Парк" қосымшасы аймақтың ландшафтымен жабдықталған бақшаға немесе кеңірек жабық аумаққа айналуын көрсететіндей етіп әдейілеп насихатталды. "Парк" сөзін жергілікті билік, теміржол операторлары және үй салушылар капиталға бай немесе жоғары табысқа ие тұрғындарды осы жаңа қала маңына тарту үшін жарнамалық материалдарда пайдаланды.

Ауылдық жерлер

Аудан тарихи түрде Батыс Барнс деп аталды және Суррей графтығының дәстүрлі бөлігі болды. 19 ғасырдың соңына дейін теміржол станциясы болмағандықтан, ол ауылдық сипатта болды. Батыс Барнс жолы мен Блейкс жолы – осы ауылдық кезеңнің куәгерлері, олар ең көне карталарда көрсетілген. Бұл жердегі қоралар Мертон аббаттығының батыс жағындағы қоралар еді және Батыс Барнс жолының қазіргі Кросвеймен қиылысынан солтүстікке қарай орналасқан. Монастырлар таратылғаннан кейін, аббат жері Томас Грешемнің ұрпақтары болған бай лондондық саудагерлер Грешем отбасына берілді. Олар мүлікті екі буынға сақтап, 1570 жылы (бұл күні күмәнді) немесе 1612 жылы жергілікті фермер Джон Карпентерге сатты. Аймақ ауыл шаруашылығымен шұғылдана берді, бай отбасыларға тиесілі фермалар немесе шағын фермерлерге жалға берілді. Рейнес отбасы осы жердің ең көрнекті иелері болды және олардың есімі Рейнес паркіне берілді. 19 ғасырда екі ірі жер иесі болды: Көк үй фермасы (қазіргі Барнс Энд аймағы) иесі Чарльз Блейк және Морден меншігінің лорды Ричард Гарт. Екеуі де заңгерлер болды, ал Гарт кейін судья болды. Олар күш біріктіріп, болашақта жер құнын арттыру және құнды өтемақы алу мақсатында, жерлерінен өтетін Лезерхедке және одан әрі теміржол салу туралы заң жобасын келісті. Теміржолдың топырақ жұмыстары жоспарланып, қазылды (көбінесе жолдардың үстінен өтетін көпірлерге көмектесетін, аздап насип салынып), және 1859 жылы Лондон және Оңтүстік-Батыс теміржолы арқылы салынды. Жергілікті станция 1925 жылы ашылды, станцияның аты тез арада ауданның танымал атына айналды. 1871 жылғы картада ауданның жалғыз тұрғын үйлері ретінде ферма үйлеріне жапсарлас шағын шаруалардың коттедждері мен бірнеше сарайлар көрсетілген. Теміржолдың шығыс жағындағы жер Гартқа тиесілі Хоббальд фермасының бөлігі болды. Осы кезде оған жақын емен орманы теміржолдан жасыру үшін отырғызылды; бүгінде ол табиғат қорығы болып табылады. Жер сатылып, 1873 жыл шамасында Ж.Ж. Бишопқа (Бишоптар көшіру компаниясының негізін қалаушы) жалға берілді. 1892 жылы жердің бір бөлігі Баттерси корпорациясына бейітхана ретінде пайдалану үшін сатылды; бүгінде ол Морден бейіті және Солтүстік-Шығыс Суррей крематорийі деп аталады.

Қала маңындағы дәуірдің басталуы

Бұл аймақ Бірінші дүниежүзілік соғыстан бұрын прото-қалашық ретінде дамып, содан кейін соғыстар аралық кезеңде толыққанды дамыды. Алғашқы құрылыстар Бёрлингтон жолынан тартылған көшелерде болды, онда 1906 жыл шамасында трамвай қатынасы ашылды: батыста Бельмонт, Кавендиш және Клермонт даңғылдарының солтүстік ұштары; ал шығыста – Сифорт, Эстела және Адела даңғылдары. Көбінесе бұл жақсы қамтамасыз етілген, әдетте алты үйден тұратын қысқа террасалар еді, әр үйінде үш жатын бөлмесі және ваннасы бар, ал төменгі қабатында екі қонақ бөлмесі мен ас үй орналасқан. Осы кезде Мотспур паркі өзінің ерекше ойын алаңдарын тартты. Елдегі алғашқы екі қатарлы автомобиль жолы, жасыл далалардың үстінен салынған Кингстон айналма жолы (A3) 1926 жылы ашылды. Ол аймақтың солтүстік-батыс шекарасы болды. Шэннон бұрышындағы ірі жергілікті түйіспеде үлкен, биік бетонды Одеон кинотеатры орналасқан. Бұл жол осы жерден Чессингтонға дейін ашық жерлерде үй салуға мүмкіндік берді, бұрынғы ауылшаруашылық жерлерде тұрғын үйлердің салынуын ынталандырды. Әлемдік соғыстар арасында Мотспур паркін тұрғын үй маңындағы қалашыққа айналдырған негізгі құрылысшы – Сидни Эрнест Паркс, қайық жасаушы және құрылыс инженеры болды. Оның Modern Homes and Estates Ltd компаниясы 1924 жылы құрылды және көптеген көшелердің салынуына жауапты болды. Филис даңғылы және Артур жолы сияқты кейбір көшелер оның балаларының құрметіне аталды; ал Байрон даңғылы, Теннисон даңғылы және Марина даңғылы сияқтылары әдебиет қайраткерлерінің немесе патшалардың есімдерімен аталады. Уэйтс та соғыс аралық жылдары аймақта белсенді құрылысшылар болды, теміржол желісінің батысында құрылыс жүргізді. Жергілікті жалғыз паб, Earl Beatty 1938 жылы салынды және Бірінші дүниежүзілік соғыстағы Ютландия шайқасында британдық флоттың үлкен бөлігіне басшылық еткен Дэвид Битидің құрметіне аталды. 1931 жылы Хоббальд фермасының бір бөлігін Мертон және Морден қалалық округі сатып алып, Сэр Джозеф Худ еске алу ойын алаңдарына айналдырды. Мұның бір себебі – жергілікті меценат және Уимблдонның бұрынғы мэрі Сэр Джозеф Худтың есімін сақтау еді. Оның құрамында: үлкен павильон, футбол және крикет алаңдары, теннис корты, боулинг алаңы, putting green және балалар ойын алаңдары бар. Қазіргі уақытта оның бір бөлігі басқарылатын жергілікті табиғат қорығы болып табылады. ХХ ғасырдағы ең ірі жергілікті жұмыс беруші – Decca граммофон пластинкалары компаниясы болды. 1929 жылы компания Нью-Мальдендегі Бурлингтон-роудтағы зауытында күніне 60 000-ға дейін пластинка шығарды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде компания радарлар мен Decca Navigator System жасау үшін өндірісін кеңейтті. Шэннон бұрышында орналасқан Шэннон теріскеш машиналары компаниясы өз атын берді. Жақын жерде Ұлыбританияның алғашқы паркинг метрлерін жасаған Веннер уақыт ауыстырғыш компаниясы және Картердің сынақтан өткен тұқымдары орналасқан. Брэдбери Уилкинсон, бағалы қағаздарды басып шығаратын компания, шағын елдердің клиенттері үшін банкноттарды жобалап және жасады, бүгінгі күні Tesco гипермаркеті орналасқан жері. Мотспур паркі атлетика стадионы 1928 жылы Лондон университетімен салынды. Сидней Чарльз Вуддерсон 1938 жылдың 28 тамызында спорт алаңында 4 минут 6,4 секундтық уақыт аралығында сол кездегі әлемдік милялық рекордты орнатты. Стадион мен алаң қазір Фулхэм футбол клубының жаттығу лагері болып табылады. Англия шіркеуі 1908 жылы алғашқы қызмет өткізілген қасиетті Крест шіркеуін салды. Екінші дүниежүзілік соғыста қиратылғаннан кейін жаңа ғимарат тұрғызылды. Бұл шіркеудің соғыстан кейін бітірілген алғашқы ғимараты болды. Архитектор Ральф Ковелл жобалаған шіркеу 1949 жылы ғибадатқа берілді. (Шіркеу залы 1980 жылдары өртеніп, содан бері қайта салынды.) Бастапқыда Сент-Сэвиорс-Рейнс-парк шіркеуінің миссионерлік шіркеуі болған Мотспур-парк шіркеуі жеткілікті көлемде өскенде құрылды, ол Сент-Сэвиорс-Рейнс-парк және Сент-Джеймс Нью-Мальден шіркеулерінің бір бөлігін алды. 1906 жылы Хоулетттер мырза мен әйелі 138 Сифорт даңғылына көшіп келді. Олар өз үйлерінде жексенбілік мектеп ашты. Көп ұзамай ересектер де келіп, үйдің үлкеніне толы болды. Нәтижесінде 1925 жылы Сифорт-авенюдегі Вест-Барнс евангелие залы ашылды, ол кейіннен Нью-Мальден евангелистік еркін шіркеуінің үйі болды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Лондон университеті мен BBC демалыс клубының аумағы зениттік артиллериялық батареялардың орналасқан жері болды. BBC жері үй күзетшілерінің базасы еді. 1940 жылдың қазан айынан 1941 жылдың маусымына дейін ауданда шамамен 30 жойғыш бомба түсті. Жозеф Худ ойын алаңының кіреберісіне жақын үлкен қоғамдық бомбадан қорғаныш алаңы салынды. Бір жағдайда, неміс бомбалаушысы теміржол станциясын нысанаға алды, бірақ сәттілік болмады және Марина Авенюдегі (63-тен 73-ке дейінгі алты үйді қоса) және Клермонт Авенюдегі (166–168, және мүмкін 162–164, Клермонт Авеню) үйлерді қиратты. Клермонт Авенюдегі бомба 21 жасқа толу тойындағы үйге түсіп, көптеген адам қаза тапты. Басқа оқиғаларда, парашютпен секіріп шыққан неміс ұшқышы газ сақтағыштардың үстіне түсіп, сол жерде қаза болды.

Лондон университетінің бұрынғы жеңіл атлетика алаңы (қазіргі Фулхэм футбол клубының жаттығу алаңы)

Лондон Университетінің жеңіл атлетика алаңы 1931 жылы салынды. Университет 1926 жылы 18 000 фунт стерлинг жұмсап, сол кездегі табиғаты бұзылмаған ауылдық жерді сатып алды, ал Мотспур паркін жоғары деңгейдегі нысан ретінде дамытуға көмектесетін тегістеу және дренаж жұмыстарына одан да көп қаражат жұмсады. 28 акрлық жерді университет канцлері, лорд Бошамп Уильям Лайгон, 7-ші граф Бошамп ашты. 1932 жылы павильон мен жабық трибуна салынды, ал сол жылдың мамыр айында алаңда университеттер аралық спорт жарысы өтті. 1930 жылдары бұл алаңда астананың кір жуушылары үшін жыл сайынғы "Кір жуушылар спорты" жарысы өткізілуіне рұқсат берілді. Жеңіл атлетика жолы 1970 жылдарға дейін Лондонның ең жақсысы саналды, оның жолында 1937 жылы мильге әлемдік рекорд орнатқан Сидней Вуддерсон және 1952 жылы ауруханалар аралық жеңіл атлетика чемпионатында 1 мильді жеңіп алған Роджер Баннистер сияқты спортшылар жаттықты. Бұл алаң "Ойындар" (1970), "От шашушылар" (1981) және "Төрт минуттық миль" (1988) фильмдеріндегі түсірілімдерге атлетика трассасы ретінде пайдаланылды. 1996 жылы жеңіл атлетика жолы шөппен жабылды. Үш жыл өткен соң, 1999 жылы алаң Фулхэм футбол клубына клубтың тұрақты жаттығу базасы ретінде сатылды. Одан бері ол 150-ден астам қызметкері бар, заманауи спорттық нысанға толыққанды жаңартылды.

Бұрынғы BBC спорт алаңы

BBC клубы 1924 жылы BBC-дің бас менеджері және бас директоры Джон Рит тарапынан ұсынылып, 1929 жылы Мотспур паркіндегі 21 акрлық арнайы салынған спорт алаңын дамыту арқылы кеңейтілді. 1930 жылдың маусым айына қарай Бас кеңседегі 600 қызметкердің 400-і клуб мүшелеріне айналды. Клуб ғимараты 1929 жылы сағат мұнарасымен бірге колониялық стильдегі павильон ретінде салынды. Аймақты ағылшын крикетшісі және көрнекті алаңгер Берт Лок көмегімен жабдықтады, онда төрт футбол алаңы, алты теннис корты, бір хоккей алаңы, бір регби алаңы, екі крикет алаңы және оқ ату полигоны болды. BBC 1932 жылы Стрэндтен Савой төбесіндегі алғашқы орнынан Лангем Плейстегі Телерадиохабар тарату үйіне көшті. Аймақта сондай-ақ Model Railway Club та орналасқан, газ мұнараларына қарама-қарсы теміржол бойымен параллель жүретін 5 дюймдік тірі бумен жұмыс істейтін теміржол желісі болды. Кейіннен ол теннис кортының артына көшірілді. BBC жыл сайын жазғы шаралар мен қараша айының басында от пен фейерверк кештерін өткізетін. 1948 жылы Кембридж университетінің спортшысы Джон Марк Олимпиада алауын Уэмбли стадионына соңғы кезеңін жеткізіп, арнайы жасалған ыдысында жақты жағу үшін таңдалды. Ол осы шараға дайындықты Мотспур паркіндегі BBC спорт алаңында қатаң құпияда жүргізді. Кейінірек ол BBC-нің «Монти Пайтонның ұшатын циркі» (1969-1974) және «Екі Ронни» (1971-1987) сияқты комедиялық сериалдарында пайда болды. 2000 жылдың шілдесінде BBC жерді және ғимараттарды Hawkesbrook Leisure Group компаниясына сатты, олар Motspur Park-ты коммерциялық жоба ретінде басқаруға келісімшарт жасады, соның ішінде BBC клубына қызмет көрсету де бар еді, бірақ компания қаржылық қиындықтарға тап болды. 2004 жылдың шілдесінде клуб жабылып, клуб мүшелері барлық мүмкіндіктерін жоғалтты. 2005 жылы оны ирландтық кәсіпкер Бен Данн 3 миллион фунт стерлингке сатып алды. Алайда, жоспарлау бойынша туындаған даулар оны көп жылдар бойы құлайтын күйде қалдырды, содан кейін 2016 жылдың шілдесінде клуб ғимаратында өрт шықты. 2018 жылы кең аумақты Фулхэм футбол клубы (Fulham F.C.) спутниктік жаттығу алаңы ретінде сатып алды.