Гraftон аймағындағы саяжайлар жиынтығы

Кіріспе

Графтонның құрметі – Англияның Нортгемптоншир графтығының оңтүстігінде, графтықтың Бакингхемширмен шығыс шекарасына дейін созылған, біріккен әулеттер жиынтығы. Оның ең маңызды мұралары – жартылай шашыраңқы Уиттлвуд орманы және осы орманың ішіндегі Уэйкфилд лоджінің Уильям Кент салған қанаты. Басқа мұралар аз немесе жойылған. Ағылшын заңы бойынша, әулет иесі атағы ешқандай артықшылық бермейді. Жергілікті билік пен балық шаруашылығы, жалдау төлемдері, жер пайдалану ақысы, жол төлемдері сияқты көптеген қалдық әулеттік құқықтардың иелігі, егер олар тиісті жерлерге тіркелмесе және сервитут немесе салмақты жерлердің иелерімен келісілмесе, немесе Англиядағы қалған тіркелмеген жерлерге қатысты нақты және жазбаша дәлелдер болмаса, жарамсыз болып табылады.

Қолданылу аясы мен күні

Ол 1542 жылдан бұрын, Генри VIII патшалық құрған кезеңде пайда болған, оның басқару туралы заң жобасы парламентте талқыланған. Уильям Кент қанаты мен аумағы, сол кездегіден көбірек шаруашылыққа бағытталған болса да, 1748-50 жылдардағы Уильям Кенттің Графтонның 2-ші герцогы үшін салған аңшылық үйінен/ел үйінен қалған жалғыз нәрсе. Кейбір қосымшалар бұзылған, ал басқалары 1946-48 жылдары архитектор А.Г.С. Батлердің қатысуымен Норманн Си үшін өзгертілген. Ол әктаспен қаланған, шатыры қиыршық тастан, қабырғалары тас қаланған. Оның екі қабаты, жертөлесі және шатыры бар, ал H пішінді құрылымы 7 терезелік қатардан тұрады. Ортасында 6 панельді, екі жапырақты есіктер орналасқан, олардың үстінде 15 тақталы терезелер бар. Оның бір қабатты, 3 бөлімді портигіна иілген, екі қолды, балюстрадалы баспалдақпен жетеді. Онда тоскан бағаналары күшті энтазиспен, бағаналар арасында балюстрадалар және бастапқыда балюстрадалы парапеті болған, бірақ 20 ғасырда алынып тасталған қарапайым антаблетура бар. Портик екі жағында және эллипстік доғалы бастарлары, тас балюстрадалары және бос бүйірлік панельдері бар шығыңқы қанаттарында жертөледе венециялық терезелер орналасқан. Бірінші қабаттағы терезелер үш бөліктен тұратын, айшақ пішіндес композицияны құрайды. Айнекшелер екі жағында және қанаттарында бос жақтағы панельдермен орналасқан. Шатырлық қабаттар ашық фронтондармен аяқталады және 6 тақталы терезелері бар. 5 бөлімді шатыр 1840 жылға дейін салынған. Ғимараттың жертөлесінде айнекшелі терезелер, тұғыр, төбе жолақтары, содан кейін 1-ші қабат деңгейінде алып дентильді карниз, ал шатыр қабат деңгейінде лента мен қалыпты карниз бар. Қанаттары артқы жағына қарай 1 бөлімге дейін созылған. Екі қабатты, сыланған кірпіштен тұрғызылған қосымша негізгі қабырғаның артқы жағына дейін барады. Сол жақтағы бағаналы, тоңазытқыштардан жасалған, 19 ғасырдың ортасында салынған портик бар. Оған 20 ғасырғы бір қабатты ас үйі қосылған. 3 бөліктен тұратын орталық бөлігінде Иниго Джонстың Гринвичтегі Королева үйінің стилінде зал орналасқан. Оның төрт жағында бірінші қабат деңгейінде консольді тіректердегі балюстрадалы галерея бар. Едені таспен қаланған, үлкен тас мүржасы, бүйір жақтағы тіректердегі найзасы мен өрілген садақтары, сол жақтағы тіректе аюдың басы, оң жақтағы тіректе борсықтың басы бар. Бөлмелі төбе гильоша үлгілерімен терең бөліністермен орталық дөңгелек панельге дейін байлам сатысымен ілінеді. Дөңгелек, тас, консольді баспалдақ Корольдік үй стилінде, S қисықтары бар темір балюстрадасы және магонийден жасалған қол тұтқасы бар. Бастапқы гипстелген төбелер кабинетте және қазіргі бильярд залында – бұрын болса керек, асханада сақталған. Қонақ бөлмесі мен баспалдақ Бетлердің жоспары бойынша қайта жаңартылған. Қазіргі асхана 18 ғасырдың соңындағы безендіруін сақтайды, кітапхана болған деп есептеледі: бір шетінен дөңгелек аркалы есік, дөңгелек аркалы ойықтармен, қарапайым гипстен жасалған терең ойылған төбемен шектелген. Тас мүржалары кабинет, бильярд залы және жатын бөлмелерін қалпына келтіреді. Сахнаның төменгі жағында орналасқан қақпалы тас жертөледе екі жағында да бөлмелер бар. Қожалық құқықтары біртіндеп тоқтатылды және ақыр соңында 1925 жылғы Мүлік туралы заңмен тоқтатылды, ол Ұлыбритания саясатының прогрессивті кезеңінде қабылданды. Көбінесе иеліктермен бірге ағып, осы құрметтің ректориялары ретінде пайдаланған ондықтар 1930 жылдардың соңында Англияның қалған бөлігіндегідей біржолғы сомаға және қалдық міндеттемелерді бөлуге (көбінесе) ауыстырылды, бірақ негізінен көптеген округтердегі тарихтарда және көптеген ұлттық топографияларда, мысалы, Сэмюэл Льюис шамамен жүз жыл бұрын жазғандарында көрсетілген сомалар үшін.

It dates back beyond 1542, in the reign of Henry VIII when a bill for its management is known before parliament. The William Kent wing and grounds though some more agricultural than at the time are all that remains of a hunting lodge/country house of 1748 to 50 designed by William Kent for the 2nd Duke of Grafton with later two century additions and alterations. Some additions demolished and other alterations were made 1946 48 via architect A. G. S. Butler for Norman See. It is in limestone laid ashlar, has a slate roof and stone lateral and ridge stacks. It has two storeys, basement and, attic across a 7 window range to an H plan. Centrally it has 6 panel double leaf doors with an overlight flanked by 15 pane sash windows with elliptical arched heads. It has a single storey 3 bay portico approached by a curving, double arm, balustraded stairway. It has tuscan columns with strong entasis, balustrades between columns, and a plain entablature originally with balustraded parapet, removed in the 20th century. Venetian windows exist to the ground floor either side of portico and to the projecting wings with elliptical arched heads, stone balustrades and blank side panels. Centrally the lst floor windows form a tripartite lunette shaped composition widely divided. Lunettes are in place either side and to the wings with blank side panels. The attic storeys end with open pediments and have 6 pane sash windows with stone lintels. The 5 bay attic between is an addition of about 1840. The building has lunette windows to its basement, a plinth, has sill bands, then has a giant dentilled cornice at 1st floor level, and a band and moulded cornice at the attic floor level. The wings have been extended 1 bay to the rear. A 2 storey rendered brick built addition leads on to rear of the main range. A mid nineteenth century columned porch is to the left side, made of rendered brick. A single storey 20th century kitchen is annexed. Inside the 3 bay centre hides a hall in the style of Inigo Jones's Queen's House, Greenwich with a balustraded gallery on console brackets at first floor level on all four sides. It has a stone paved floor, large stone chimneypiece with spear and intertwined bows to side piers and bear's head to left pier, badger's head to right pier. A compartmented ceiling hangs over with a garter stair to the central circular panel with deep divisions with guilloche patterns. The circular, stone, cantilever staircase winds up in the style of the Queen's House with a wrought iron balustrade with S curves and a mahogany handrail. Original plasterwork ceilings are to the study and present billiard room – before likely a dining room. The drawing room and staircase to the other side of the hall were remodelled per Butler drawn plans. The present dining room is said to have been a library citing its late 18th century decoration: curved to one end with a round arched door flanked by round arched recesses, a deep coved ceiling with simple plasterwork. Original stone chimneypieces throw back the study, billiard room and bedrooms. A stone vaulted basement below the hall has rooms at either end. Manorial rights ceased gradually – and finally by the Law of Property Act 1925 which was enacted under a progressive phase of UK politics. Often flowing with manors, tithes enjoyed as rectories of this honour had been commuted (largely ended) for a lump sum and apportionment of residual liabilities as in the rest of England, by the late 1930s but chiefly for those well published sums in most county histories written and many national topographies such as that by Samuel Lewis about one hundred years before.