Брайан Эштон: Канада саяхатшысының өмірі мен қызметі

Кіріспе

Канадалық саясаткер Брайан Эштон – Канаданың бұрынғы саясаткері, Онтарио штатының Торонто қаласындағы қалалық кеңесші қызметін атқарған. Эштон 1997 жылғы қалалардың бірігуінен бастап 2010 жылға дейін 36-Скарбороу Оңтүстік-Батыс округін өкілдік етті. 2010 жылғы жергілікті сайлауда ол қайта сайлануға түспеді, ал оның орнын Гэри Кроуфорд басты. Зейнетке шыққаннан кейін 2012 жылдан 2016 жылға дейін жыл сайын Канада Ұлттық көрмесінің президенті болып сайланды. Ол алғаш рет 1984 жылы Скарбороу округінің әкімі болып сайланды, содан кейін 1988 жылы Торонто метрополитені кеңесіне сайланды, 1997 жылғы бірігуге дейін қызмет етті.

Мансап

Эштон 1972 жылдан бері жергілікті саясатқа қатысып келеді және Скарборо мэрі Гас Харристің ғылыми кеңесшісі болып жұмыс істеді. Ол алғаш рет 1984 жылы Скарборо қалалық кеңесіне қосымша сайлауда сайланды. Сонымен қатар, ол Скарборо Блаффс округі үшін Метро кеңесіне бірлесіп кірді. Алғашқыда ол социал-демократиялық Жаңа демократиялық партияның мүшесі болды, бірақ өзін партиялық емес деп жариялады, алайда кеңестегі прогрессивті мүшелердің бірі саналды. Ол көпшілікке ашық пікір білдіруімен де белгілі болды. Крис Стоквелл оны "Тори партиясының мүшелік куәлігін алып жүретін, либерал сияқты сөйлейтін және Жаңа демократ сияқты дауыс беретін адам" деп сипаттады. 1988 жылы Метро кеңесі қалалық кеңестерден бөлінген кезде Эштон Метро кеңесіне сайлауға түсіп, Скарборо бақылаушысы Билл Белфонтейнды жеңді. Метро кеңесінде ол Торонтоның ЭКСПО-2000 көрмесіне жасаған сәтсіз тырысымен танылды, ол Германияның Ганновер қаласына бір дауыс айырмасымен берілді. 1990-шы жылдардың басында ол бірнеше инновациялық және прогрессивті жұмыс топтарын құрып, басқарды: Әлеуметтік даму стратегиясы, Жастар жұмыс тобы және Қаруды бақылау жұмыс тобы. Ол Метро төрағасы Алан Тонксқа қатысты күшті қарсылас болды және оны алмастыруға ниеттенгені жиі айтылды. 1994 жылғы сайлауда қайта сайланғаннан кейін Эштон Метро кеңесшілері жаңа төрағаны сайлаған кезде осы лауазымға үміткер болды. Торонто Стар газетінің толық қолдауымен өткен науқаны НДП және солшыл либерал кеңесшілер қолдауын Джо Панталонеге ауыстырғанда аяқталды. Эштон үш дауысқа ие болды, ал Тонкс қайта сайланды. Алты бұрынғы муниципалитет пен Метрополитен Торонто аймақтық үкіметі Канаданың ең ірі қалалық үкіметіне біріктірілгенде, 1997 жылы Эштон Торонтоның жаңа қалалық кеңесіне сайланды. Ол экономикалық дамуға жауапты тұрақты комитет құру үшін дереу үгіт жүргізді. Көп ұзамай Эштон жаңа қаладағы Экономикалық даму және саябақтар комитетінің алғашқы төрағасы болды. 2006 жылы Эштонның әлемдік көрменің экономикалық пайдасына деген құштарлығы мен сенімі оны 2015 жылғы Дүниежүзілік көрмеге үміткер ретінде көрсетті. Оның көрегендігінің негізгі бөлігі – көрмені Торонтоның портында орналастыру және бұл аймақтың қалалық дамуын жеделдету үшін пайдалану болды. 2015 жылғы көрме Торонто үшін жеңіске жеткізілуге тиіс еді. Қалалық және федералды үкіметтер қолдау көрсеткеніне қарамастан, премьер-министр Далтон МакГинтидің либералдық үкіметі бұл ұсынысты қолдамады және ол сәтсіз аяқталды. 2000 жылы Эштон Торонто көлік комиссиясының төрағасы болып тағайындалды. Ол 2003 жылғы сайлауда қала әкімі лауазымына Дэвид Миллерді қолдады. Эштон өзінің ерекше мінезін сақтап қалды. 2006 жылы ол Ховард Москоуды құпия мәжілістен ақпарат ағызып жібергені үшін айыптауға дауыс берді, бірақ Бомбардье компаниясына конкурстық емес келісімшарт бергені үшін Москоуды ТТК төрағасы лауазымынан алуға қарсы болды. Моско лауазымын сақтап қалды, бірақ ол ақпараттың таралуы салдарынан сотқа тап болған Дэвид Шайнерден кешірім сұрауға мәжбүр болды. Эштон 2006 жылғы муниципалдық сайлауда кеңестегі орынды сақтап қалды және қала әкімінің жаңа атқару комитетіне тағайындалған санаулы аутсайдерлердің бірі болды. 2007 жылы Миллер көлік құралын тіркеуге 60 доллар және жылжымайтын мүлікті беруге 1,5% салық салуды ұсынды. Миллер жаңа шаралар қала бюджетін сақтау үшін маңызды екенін, қызметтерді қысқартпастан немесе мүліктік салықтарды арттырмастан, деп мәлімдеді. Канадалық салық төлеушілер федерациясы мен Торонто сауда палатасы бұл шаралар бизнеске зиян келтіретініне қарсы болды, сауалнамалар көрсеткендей, респонденттердің 70% салықтарды арттырудың орнына шығындарды қысқартуды қолдады. Эштон өзі салықтарды қолдады және қазан айында оларға дауыс беретінін мәлімдеді. Ол 23-22 дауыспен қабылданған шараларды дереу іске асыруға қарсы шешім қабылдады, өйткені ұсыныс талқылауды 2007 жылғы қазан айындағы провинциялық сайлаудан кейінге қалдырды. Эштон Миллердің одақтастарынан бөліну туралы шешімін қорғады, өзінің сайлаушыларының жаңа салықтарға қарсы көптеген шағымдарын келтірді және ол тәуелсіздігін сақтайтынын және комитеттегі орынды жоғалтуға дайын екенін айтты. Эштон сондай-ақ Миллердің дауыс беруден кейін оны "адам емес" деп атағанын, ал Горд Перкс оны "қоңыз" деп атағанын мәлімдеді. Осылайша, ол дауыс беруді қолдамағаны үшін атқару комитетінен кетуге мәжбүр болды. Эштон провинциялық сайлаудан кейін кеңес мәселені қараған кезде екі салыққа да қарсы дауыс берді. 2008 жылы Эштон Скарборо жағажайынан 2 км қашықтықта салынатын жел электр стансасының табиғи сұлулығына нұқсан келтіретіні туралы шағымданып айтты. Ол: "Скарборо Блаффс жанында жел электр стансасы салу – бұл Мона Лизаға бояу себумен тең" деді.

Ashton has been involved in local politics since 1972, and worked as the research assistant to Scarborough mayor Gus Harris. He was first elected to the city council of Scarborough in a 1984 by election. He also served jointly on Metro Council for the ward of Scarborough Bluffs. Originally a member of the social democratic New Democratic Party, he declared himself unaffiliated, but was regarded as one of the more progressive members of the council. He also became known for his outspokenness, appearing frequently in the media. Chris Stockwell famously described him as "someone who carries a Tory membership card, talks like a Liberal, and votes like a New Democrat." When Metro Council was separated from the city councils in 1988, Ashton ran for election to Metro Council and defeated Scarborough controller Bill Belfontaine. On Metro Council, he was best known for spearheading Toronto's failed bid for Expo 2000, which was awarded to Hanover, Germany by a narrow margin of one vote. He went on to launch in the early 1990s and chair several innovative and progressive task forces: Social Development Strategy, Youth Task Force, and Gun Control Task Force. He was a prominent opponent of Metro chairman Alan Tonks and was frequently considered to have ambitions to replace him. After being re elected in the 1994 election, Ashton ran for the position when Metro councillors elected a new chairman. Running with the unreserved endorsement of the Toronto Star, his campaign ended when NDP and left liberal councillors moved their support to Joe Pantalone. Ashton ended up receiving only three votes and Tonks won re election. When the former six municipalities and Metropolitan Toronto regional government were amalgamated into Canada's largest city government, Ashton was elected to the council of the new city of Toronto in 1997. He quickly campaigned for the establishment of a standing committee responsible for economic development. Shortly thereafter Ashton became the first chair of the Economic Development and Parks Committee for the new city. In 2006, Ashton's passion and belief in the economic benefits of a world expo saw him champion and chair a bid for the 2015 World's Fair. Core to his vision was siting the fair on Toronto's portlands and using the fair to accelerate the urbanization of this forgotten part of Toronto's waterfront. The 2015 fair was Toronto's to lose. Despite City and Federal government support, Premier Dalton McGuinty's Liberal government failed to fall behind the bid and it died. In 2000, Ashton was appointed chair of the Toronto Transit Commission. An opponent of mayor Mel Lastman, he backed David Miller for mayor in the 2003 election. Ashton continued to retain his maverick streak. In 2006, he voted to censure Howard Moscoe for leaking information from a confidential meeting, but decided against removing Moscoe as TTC chairman for giving Bombardier a non bid contract. Moscoe retained his post but was forced to make an apology to David Shiner who faced a lawsuit as a result of the leak. Ashton retained his council seat in the 2006 municipal election and was one of the few outsiders appointed to the Mayor's new executive committee. In 2007, Miller proposed a $60 vehicle registration tax and 1.5% land transfer tax. Miller argued that the new measures were essential to sustaining the city's budget, without reducing services or raising property taxes. The Canadian Taxpayers Federation and Toronto Board of Trade were opposed on the grounds that it would hurt businesses, with polls showing that 70% of respondents supported cutting expenditures instead of raising taxes. Ashton himself supported the taxes and maintained that he would vote for them in October. He became the deciding vote against immediately implementing the measures which passed 23–22, as the motion deferred the debate until after the October 2007 provincial election. Ashton defended his decision to break with Miller's allies, citing the numerous complaints from his constituents against the new taxes, and saying that he maintained his independence and that he expected to lose his committee seat. Ashton also alleged that Miller had called him an `a hole' right after the vote, while Gord Perks called him a weasel. As a result of his failure to support the vote, Ashton was forced to resign from the executive committee. Ashton also voted against both taxes when council met to consider the matter after the provincial election. In 2008, Ashton complained about a proposed wind farm 2 km off the shore of Scarborough would mar its natural beauty. He said "I think putting a wind farm off the [Scarborough] Bluffs is like throwing paint on the Mona Lisa."