Кіріспе

1876 жылғы Ұлы Сиу соғысының бөлігі болып табылатын "Дал Қылыш шайқасы" немесе "Қызыл Форктегі шайқас" 1876 жылдың 25 қарашасында қазіргі Джонсон округі, Вайоминг штатында АҚШ армиясының сарбаздары мен барлаушылары және Солтүстік Шайендердің жауынгерлері арасында болды. Бұл шайқас Солтүстік Шайендердің Ұлы жазықтардағы бостандықтары үшін күресін жалғастыру мүмкіндігін тоқтатты.

Өмірбаян

1876 жылдың 17 наурызында Вайоминг территориясындағы Форт-Феттерман әскерлері, Бригадир генерал Джордж Круктың басшылығымен, Солтүстік Шайендермен Powder River шайқасында, 1876 жылдың 9 маусымында Prairie Dog Creek шайқасында, 1876 жылдың 17 маусымында Rosebud шайқасында және 1876 жылдың 9-10 қыркүйегінде Slim Buttes шайқасында шайқасқаннан кейін, генерал Крук Вайомингтегі Goose Creek жабдықтау базасында күшейте түсті және ескі Bozeman жолымен Crazy Horse бағытына қарай жылжуды бастады. 1876 жылдың қазан айында шайендердің бір ауылы бар екенін білген соң, Крук полковник Рэнальд С. Маккензиді Оңтүстік Powder River аймағына оны табу үшін жіберді. Полковник Маккензи Небраска штатындағы Camp Robinson лагерінен 2-ші, 3-ші, 4-ші және 5-ші АҚШ кавалерия полктерінің 11 ротасымен, шамамен 1000 сарбазбен аттанды. Оның құрамында 400 индейлік барлаушыдан тұратын үлкен топ болды, олардың ішінде Ли heris oo li shar бастаған паунилер, O ho a tay бастаған шошондар, "Sharp Nose" бастаған арапахолар, "Three Bears" бастаған сиулар, Tup si paw бастаған банноктар және шайендер де бар еді. 1500 офицер мен сарбаздан тұратын экспедиция 1876 жылдың 14 қарашасында Форт-Феттерманнан полковник Ричард I. Dodge басқаруымен 4-ші артиллерияның төрт атты ротасымен және 4-ші, 9-шы, 14-ші және 25-ші полктердің он бір жаяу әскер ротасымен бірге шықты. Сонымен қатар, 6 хирургтан тұратын медициналық қызметкер де болды. Индейлік барлаушылар 64 километрге дейін алдыңғы, бүйірлік және артқы жақтарды "тексерді". Кавалерия қажет болған жағдайда жаяу әскерге қайта шегінуге дайын тұрып, алға жылжыды. 168 вагон, 7 жедел жәрдем машинасы, 219 жүргізуші және көмекшілер, 400 қашыр және 65 жүк тасушыдан тұратын колоннаны жабдықтау үшін арналған керуен болды. Олар 22 қарашаға дейін Cantonment Reno-да қарлы боранның аяқталуын күтті.

Шайқас

23 қарашада Қызыл бұлт агенттігінің шайендік индейі сарбаздарға Құбылысты әйел өзенінің бастауында, қазіргі АҚШ лагерінен жоғары, Бигхорн тауларының шатқалында "өте ірі" шайендік ауыл бар екенін хабарлады. Полковник Маккензиге үнді барлаушыларын және бір ротадан басқа барлық атты әскерді ауылды іздеуге жіберуге бұйрық берілді. Ол 1000 адамды бастады, олардың үштен бірі – үндістер. 200 киіз үйден тұратын шайендік ауыл және оның барлық мүлігі толығымен жойылды, сарбаздар шамамен 700 бас мал тұтқынға алды. Басқа тірі қалғандары басылмады. Даль Найфтың тобының көптеген мүшелері Бигхорн таулары бойымен солтүстікке қарай жылжып, ақырында Тунг өзенінің жоғарғы аймақтарына жетті. Кейбіреулері Бобр өзеніндегі Бас Қызыл Аттың Оглала Сиу лагеріне қосылды және 1877 жылдың 8 қаңтарында Монтана аймағындағы Тунг өзенінің жағасындағы Вольф тауы шайқасында Қызыл Ат және Екі Аймен бірге шайқасты. "Дал Найф шайқасы" Солтүстік шайендердің Америка Құрама Штаттарына қарсы тұруын іс жүзінде тоқтатты. Генерал Крук соғыс министрлігіне телеграмма жіберіп: "Бұл жауыңдар үшін ауыр соққы болады, себебі бұл шайендер олардың ең батыл жауынгерлері ғана емес, сонымен қатар осы елде жасалған шабуылдар мен зұлымдықтардың бастауында болды" деді. Тағы бірнеше шайқастар болды, бірақ 1884 жылға қарай Солтүстік шайен халқы Солтүстік шайен үнді резервациясына шектелді.

Сорғылық пышақ соғыс алаңы

Dull Knife Battlefield Вайоминг штатының Джонсон округінде, Бигхорн тауларының шығысында, қазіргі Кейси қаласының жанында орналасқан. Соғыс алаңы жеке меншікте болғандықтан, экскурсиялар тек алдын ала келісім бойынша ғана ұйымдастырылады. Қазір бұл жерде мал шаруашылығымен айналысады.