Сан-Франциско қаласындағы сызықтық саябақ

Кіріспе

Калифорния штатының Сан-Франциско қаласындағы қоғамдық парк – Панхендл, Golden Gate паркімен жалғасқандықтан осылай аталған. Оның ұзындығы үш шақырымға жуық (сегіз блок), ал ені бір блокқа ғана жетеді. Фелл және Оак көшелері солтүстік және оңтүстік жағынан, Бейкер көшесі шығыс жағынан, ал батыс жағынан Stanyan көшесі кішігірім Панхендлді Golden Gate паркінен бөліп тұрады. Панхендлді Masonic Avenue екіге бөліп өтеді, ол солтүстіктен оңтүстікке қарай созылып, парктің ортасынан өтеді. Батыс бөлігінде Оак және Фелл көшелері Панхендл арқылы қиылысып, бірігіп, Stanyan көшесінен батысқа қарай Джон Ф. Кеннеди драйвы және Кезар драйвы болып жалғасады. Панхендлдің бүкіл ұзындығын шығыстан батысқа қарай екі асфальтталған жаяу жолдар кесіп өтеді, олардың біреуінде велосипед жүруге рұқсат беріледі, ал бірнеше қысқа жолдар солтүстіктен оңтүстікке қарай қиылысады. Батыс бөлігінде, Stanyan және Masonic арасында баскетбол алаңдары, қоғамдық дәретхана, ойын алаңы және ашық ауадағы жаттығу залы орналасқан. Уильям МакКинли ескерткіші Панхендлдің шығыс шетінде, Бейкер көшесіндегі DMV-ден қарама-қарсы орналасқан. Ол мүсін мен отыруға арналған орындардан тұрады және 1901 жылы қаза тапқан МакКинлиден кейін президент болған Теодор Рузвельт 1904 жылы ашқан. Панхендл Батыс Қосымша ауданының оңтүстік және Haight Ashbury ауданының солтүстік шекарасын құрайды.

Тарих

Сан-Францисконың 1853 жылғы картасында қазіргі Panhandle және Golden Gate Park орналасқан аймақ "Ұлы құмды жағалау" деп белгіленген. 1870 жылы Panhandle аймағында үлкен, жылжымалы құм төбелері орналасқан, Тынық мұхитынан бөлек, арасында өсімдіктер өте сирек кездесетін. Құмның үлкен төбелері, жартылай шөлейтті жағдайлар және Golden Gate әсерінен туындаған күшті желдер егіншілік пен бағбандалықты дерлік мүмкін емес етіп жасады – тек тұрақты желден қорғалған шағын аңғарларда ғана мүмкін болатын. Уильям Хаммонд Холлдың Сан-Францискода үлкен демалыс паркін құру жөніндегі ұзақ мерзімді жоспары алғаш рет 1870 жылы Panhandle-де іске асырылды, ол Холлдың құмдарды қайта жаңартуға жарамды өсімдіктерді табу үшін тәжірибелік зертханасының бір бөлігіне айналды. Көптеген сынақтардан кейін Холл, егер алдымен арпа, содан кейін бірнеше айдан соң сары люпинмен араластырылған теңіз шөбін отырғызса, құм төбелерін жел эрозиясының қаупінсіз тыңайтқыш пен үстіңгі топырақпен толтыруға жеткілікті түрде тұрақтандыруға болатынын анықтады. Бұл қабаттың үстіне тез өсетін және тамыр жүйесі беткей болатын Монтерей қарағайлары, Монтерей кипаристері және эвкалипт отырғызылды. Холл құмдарды бағындырғаннан кейін, Panhandle жүздеген ағаш түрлерін отырғызуға дайын болды, олар әлемнің әртүрлі аймақтарынан келген, соның ішінде Бейлидің акациясы, жапондық йеуі, қара жаңғақ, қара ағаш акациясы, Квинсленд каури және итальяндық алдер сияқты түрлерді қамтыды. Panhandle-дің ішіндегі және айналасындағы жер 100 жылдан астам суару және даму нәтижесінде толығымен өзгерді, сондықтан төмендегі құмды, тұрақсыз топырақ енді көрінбейді. 1899 жылы Panhandle-ді шығысқа қарай, Ван Несс даңғылынан және Market Street орталығына дейін кеңейту ұсынысы қарастырылды. 1928 жылы тағы бір идея Panhandle-ді төменгі Хайт және Дубос үшбұрышы аудандарынан диагональды түрде кеңейтіп, батысқа қарай Market Street-ке жетуді ұсынды. Алайда, екі жоба да іске асырылмады. 1950 жылдары Panhandle арқылы өтетін автожол ұсынылды, ол The Avenue Drive деп аталатын саябақ арқылы өтетін жолдың орнын алмастыруы керек еді, бірақ азаматтардың автожолға қарсылығына байланысты ол тоқтатылды; Сан-Франциско қадағалаушылар кеңесі 1959 және 1966 жылдары Panhandle автожолын салуға қарсы дауыс берді. Оның орнына, Panhandle арқылы өтетін жол толығымен алынып тасталды және оның екі жағындағы көшелер кең, бір бағытты көшелерге айналдырылды, қозғалыс шамдары сағатына 20 (бұрынғы 25) миль жылдамдықпен автомобильдердің үздіксіз қозғалуын қамтамасыз етті. Сан-Францискода осындай бір бағытты жылдам өтетін көшелер көптеп кездеседі. Panhandle-дің солтүстік жағындағы танымал велосипед және жаяу жүргін жолы, Фелл және Оук-стрит велосипед жолдары, The Wiggle және Market Street, Twin Peaks-тен батыста орналасқан Ричмонд және Сансет аудандары мен шығыстағы басқа аудандар, соның ішінде Азаматтық орталық, Қаржы ауданы және Миссия ауданы арасындағы маңызды байланыс құрайды. Бұл маршрут жер бедерін осылайша ұстайды, Сан-Францисконың ең тік төбелерін көтермей-ақ өтуге мүмкіндік береді. Велосипед жолдары, велосипед қозғалысын жылдам қозғалатын автомобильдерден бөлетін физикалық кедергілерге ие, екі көшенің оңтүстік жағындағы (Бейкер мен Скотт арасында) үш блоктан паркинг алып тастау арқылы салынды, бұл автомобильдермен тығырылған Сан-Францискодағы оңай орындалмайтын саяси жетістік. Велосипед және жаяу жүргін жолынан басқа, батысқа қарай баратын жүргізушілер велосипедтерге арналған жекеленген жолақты пайдалана алады, ол Фелл көшесінде Panhandle-дің солтүстік жағында орналасқан және паркинг жолағымен қозғалыстан бөлінген.

An 1853 map of San Francisco labels the area that the Panhandle and Golden Gate Park presently occupy the "Great Sand Bank". In 1870, the Panhandle's footprint occupied large, shifting sand dunes with little vegetation in between it and the Pacific Ocean known as the "Outside Lands". The large hills of sand, semi arid conditions, and powerful winds generated by the Golden Gate effect conspired to make agriculture and gardening nearly impossible—except for in a few small valleys protected from the constant winds. William Hammond Hall's long term plan to create a vast recreational park in San Francisco was first implemented in The Panhandle in 1870, which became part of Hall's experimental laboratory for finding suitable vegetation for reclaiming the dunes. After much trial and error, Hall found that by first planting barley, followed months later by sea bent grass mixed with yellow lupin, the sand dunes could be stabilized enough to dump manure and top soil without risk of wind erosion. On top of this layer, Monterey Pines, Monterey Cypresses and Eucalyptus—all known for quick growth and shallow root structures—could take root. After Hall tamed the dunes, the Panhandle was ready to accept planting of hundreds of tree varietals, representing regions from all over the world, including such species as Bailey's Acacia, Japanese Yew, Black Walnut, Blackwood Acacia, Queensland Kauri, and Italian Alder. The land in and around the Panhandle has been so completely transformed by over 100 years of irrigation and development that the sandy, unstable ground beneath is no longer apparent. In 1899, a proposal was considered for an expansion of the Panhandle due eastward, across Van Ness Avenue and all the way to Market Street downtown. Another idea in 1928 proposed extending the Panhandle diagonally across the Lower Haight and Duboce Triangle neighborhoods and reaching Market Street further west. Neither of these were ever carried out. In the 1950s, a freeway was proposed that would have run through the Panhandle, taking the place of a road running through the park known as The Avenue Drive, but due to a citizen freeway revolt it was canceled; the San Francisco Board of Supervisors voted in 1959 and again in 1966 against building the Panhandle freeway. Instead, the road through the Panhandle was removed entirely and the streets on either side of it were turned into wide, one way streets, with traffic lights timed to allow cars to move continuously at 20 (formerly 25) miles per hour. Similar one way pairs of rapid through streets exist throughout San Francisco. The popular bike and walking path along the north side of the Panhandle, along with the Fell and Oak Street Bikeways, The Wiggle, and Market Street, form an important link between the largely residential Richmond and Sunset Districts, which are west of Twin Peaks, and other areas to the east, including the Civic Center, Financial District, and Mission District. This route follows the terrain in such a way as to allow someone to traverse San Francisco without having to climb its steepest hills. The Bikeways, which feature physical barriers that separate the bike traffic from the fast moving car traffic, were built by removing three blocks of parking from the south side of both streets (between Baker and Scott), an almost impossible political feat in car clogged San Francisco. In addition to the bike and walking path, west bound riders can also use a bicycles only curb lane, which is separated from moving traffic by a parking lane, on Fell Street along the north side of the Panhandle.