Кіріспе

Британдық ханзада, королева Аннаның ұлы, Глостер герцогы Уильям (Уильям Генри; 24 шілде 1689 – 30 шілде 1700) – ханзада Аннаның (кейін 1702 жылдан бастап Англия, Ирландия және Шотландия королевасы) және оның күйеуі Дания принці Джорджтың ұлы болды. Ол бала кезінде тірі қалған жалғыз баласы еді. Глостер герцогы аталған ол, замандастары тарапынан протестанттық жақтас ретінде қарастырылды, себебі оның дүниеге келуі «Даңқты революция» арқылы құрылған протестанттық мұрагерлікті бекітеді деп есептелді, бұл революция оның католик әкесі, II және VII Джеймсті тақтан түсірген болатын. Анна өзінің қайын інісі және туысы III және II Вильгельм мен қарындасы II Мэриден алшақ болғанмен, олардың ұлымен байланысын қолдады. Ол ағасы Вильгельмге жақын болды, ол оны Гартер орденінің рыцары етіп тағайындады, ал Мэри әпкесі оған жиі сыйлықтар жіберді. Кенсингтондағы Кампден Хаустағы балалар бағында ол уэльстік жеке күзетшісі Дженкин Льюиспен достық қарым-қатынас орнатты, оның герцог туралы естеліктері тарихшылар үшін маңызды дереккөз болып табылады, сондай-ақ ол өзінің «Атты әскерлер» деп аталатын миниатюралық армиясын басқарды, ол ақырында 90 баладан құралды. Глостердің нашар денсаулығы анасына үнемі алаңдау тудыратын. 1700 жылы 11 жасындағы өлімі мұрагерлік дағдарысын тудырды, өйткені оның анасы 1689 жылғы Құқықтар туралы заңмен бекітілген протестанттық мұрагерлік тізбегіндегі жалғыз адам еді. Англия Парламенті тақтың католикке қайтаруын қаламады, сондықтан 1701 жылы Елдестік туралы заң қабылдады, ол Англия тағын король II және VII Джеймстің туысы, Ганновердің курфюрстігі Софияға және оның протестанттық мұрагерлеріне берді.

Туу және денсаулық

1688 жылдың соңында, Ұлы революция деп белгілі болған оқиғада, католик король Джеймс II мен VII оның протестант немере інісі және күйеу баласы, голландиялық штадхолдер Вильгельм III Оранжскиймен құлатты. Вильгельм мен оның әйелі, Джеймстің үлкен қызы Мэри, ағылшын және шотланд парламенттерімен король және королева ретінде мойындалды. Балалары болмағандықтан, Мэридің кіші әпкесі Анна Англия мен Шотландияда олардың мұрагері ретінде тағайындалды. Вильгельм мен Мэридің таққа отыруы және Анна арқылы мұрагерлік 1689 жылғы Құқықтар туралы заңда бекітілді. Анна Данияның принці Георгқа үйленді, ал олардың некелерінің алғашқы алты жылында Анна алты рет жүкті болды, бірақ оның нәтижесінде екі өлі туған бала, екі түсік және 1687 жылы Аннаның алғашқы түсігінен кейін көп ұзамай талмадан қайтыс болған екі қыз бала дүниеге келді. Оның жетінші жүктілігі 1689 жылдың 24 шілдесінде таңғы сағат 5-те Хэмптон-Корт сарайында ұл баланың дүниеге келуіне әкелді. Мұрагердің тууына бірнеше куәгердің қатысуы дәстүрлі болғандықтан, король мен королева және "сарайдағы барлық мәртебелі тұлғалар" қатысты. Үш күннен кейін, жаңа туған сәбиді Лондон епископы Генри Комптон Вильгельмнің құрметіне Уильям Генри деп шомылдырды. Король, Галифакс маркизасы және Лорд Чемберлен, Лорд Дорсетпен бірге крест-аналардың бірі болды, ол оны Глостер герцогы деп жариялады, бірақ титул ресми түрде жасалмады. Глостер анасынан кейін таққа екінші болып тұрды, ал оның тууы протестанттық мұрагерлікті қамтамасыз еткендіктен, ол революцияның қолдаушыларының үміті болды. Генри Перселлдің "Шетелдік соғыстардың шуы" атты шығармасы оның туғанына орай жазылды. Басқа да құттықтаулар, мысалы, Перселлдің соңғы патшалық ән-күйі "Қуаныштан кім тартына алады?" және Джон Блоудың "Глостер герцогының маршы" мен "Глостер герцогы туралы ән" оның туған күндеріне арналып жазылды. Революцияға қарсы болған, Джеймстің жақтастары, якобиттер Глостерді "ауру және өлімге кесілген басып алушы" деп атады. Глостер үш апталық шағында құрылыстарға ұшырады, сондықтан анасы оны Крейвен Хаусқа (Кенсингтон) көшірді, өйткені айналадағы шағыл шұңқырларынан келетін ауа оның денсаулығына жақсы әсер етеді деп үміттенеді. Оның құрылыстары, мүмкін, менингиттің белгісі болуы мүмкін, ол туған кезде жұққан және гидроцефалияға әкелген. Корольдық отбасылардағы дәстүр бойынша, Глостерді тәрбиеші, леди Фитжардингеге тапсырды. Ол Глостердің мейірімін жеңе алмады. 1694 жылы оның қайтыс болғаны туралы хабарды естігенде, ол қайғырып жүргенін сұрағанда, ол: "Жоқ, ханым" деп жауап берді. Оның емделуінің бір бөлігі ретінде, Глостерді күн сайын шағыл шұңқырларының ауасына толу үшін Шетланд понилері тартқан кішкентай ашық каретада сыртқа шығаратын. Бұл емнің тиімділігі күтілгеннен асып кеткен кезде, ханшайым Анна мен оның күйеуі 1690 жылы аймақта тұрақты тұруға ие болды, ол Якоб стиліндегі Campden House еді. Онда Глостер Уэльстің жеке күзетшісі Дженкин Льюиспен дос болды, оның қожайыны туралы естеліктері тарихшылар үшін маңызды дереккөз болып табылады. Өмірі бойы Глостерде қайталамалы "дене қызуы" болды, оны оның дәрігері Джон Рэдклифф иезуит қабығымен (хининнің ерте түрі) емдеді. Глостер емделуді қатты жек көріп, оны қабылдағаннан кейін көбінесе құсып кететін. Гидроцефалияның салдарынан, ол дұрыс жүре алмады және құлап кетуге бейім болды. Сол кездегідей дене жазасы қалыпты жағдай болды және мұндай жаза қаталдық деп есептелмеді.

Білім

Глостердің тіл үйренуі кешікті; ол үш жасқа дейін дұрыс сөйлей алмады, сондықтан білімі бір жылға кейінге шегерілді. 1693 жылы Кембриджді бітірген, пастор Сэмюэл Пратт герцогтың тәрбиешісі болып тағайындалды. Сабақтар география, математика, латын және француз тілдеріне арналды. Ол жергілікті балалардан құралған шағын әскер ұйымдастырды. 1693 жылдан бастап екі жыл ішінде әскердің саны 22-ден 90-ға дейін өсті. Принцесса Анна қарындасы мен күйеуі Уильям мен Мэримен араздасып, досы Марлборо графесінің Глостердің әпкесі мен ағасына үнемі барып тұруы керек деген кеңесіне көнбеді. Араздасуды бейтараптандыру үшін Анна король мен патшайымды Глостердің "Атты гвардиясын" жаттығуын көруге шақырды. Кенсингтон сарайындағы балалардың көрсетілісін көргеннен кейін король оларды мақтап, келесі күні Кампден хаусына қайта келді. Глостер әпкесі мен ағасымен жақындасты: патшайым оған сүйікті ойыншық дүкенінен үнемі сыйлықтар алып тұратын. 1694 жылы патшайымның қайтыс болуы Анна мен Уильям арасындағы қарым-қатынасты жақсартты, осыған байланысты олар Лондонның Сент-Джеймс сарайына көшті. Глостер Льюистен жалыққандықтан, Сент-Джеймске екі айда бір рет қана баратын. Жеті жасқа толған күні Глостер Виндзор сарайындағы Сент-Джордж капелласында өткен салтанатқа қатысты, онда ол алты ай бұрын король сыйлаған Гартер орденінің рыцары атанды. Салтанаттық банкет кезінде Глостер ауырып, ерте кетіп қалды, бірақ жазылғаннан кейін Виндзор Ұлы саябағында бұғы аулауға барды, онда оның әкесінің жанындағы Самуэль Машам оны қанға батырып өлтірді. Принцесса Анна Марлборо графесіне: "Балам әлі де жақсы, менің ойымша, өмірінде бұрынғыдан да жақсы көрінеді; оның сұлулығымен мақтана алмаймын, бірақ оны жақсы көремін", - деп жазды. Глостер патшаға адалдығын білдірген хатқа қол қойды. "Мен, Сіздің ең адал құлыңыз, Сіздің абыройыңыз үшін кез келген адамнан гөрі өмірімді беруге дайынмын, және Францияны жаулап алуыңызға көп уақыт кетпеуін тілеймін", - делінген хатта. Хатқа Глостер әскеріндегі жігіттердің: "Біз, Сіздің құлдарыңыз, қан тамшысы қалғанша сіздің қасыңызда тұрамыз", - деген мәлімдемесі қосылды. 1698 жылдың басында Глостердің жеке үйі құрылуы Анна мен Уильям арасындағы араздықты қайта жақтатты. Уильям Аннаның үй шаруасына араласуын шектеуге ниеттенді, сондықтан оның қарсылығына қарамастан, Глостердің тәрбиешісі ретінде Салсбери епископы Гилберт Бернетті тағайындады. Анна жоғары шіркеудің өкілі болды, ал Бернет оның наразы екенін біліп, тағайындалудан бас тартуға тырысты, бірақ король оны қабылдауға талап етті. Аннаның ашуын король Уильям үйдің барлық төменгі қызметшілерін таңдауға рұқсат бергені ғана басаңдатты. Аннаның досы Марлборо графы Глостердің губернаторы болып тағайындалды, Шрусбери герцогы денсаулығының нашарлауына байланысты қызметтен бас тартқаннан кейін. Марлборолардың он екі жасар ұлы Лорд Черчилль Глостердің Ат шебері болып тағайындалды және оның досы мен ойын серігі болды. Марлборо графесінің туысы Әбигейл Хилл оның кір жуушысы болып тағайындалды, ал Әбигейлдің інісі Джек Хилл Глостердің жатын бөлмесінің қызметшілерінің бірі болды. Бернет Глостерге сағаттап Еуропаның феодалдық құрылымдары және христиан дінінен бұрынғы заңдар туралы дәріс берді. Бернет Глостерді де оқиғалар мен күндерді жаттап алуға ынталандырды. 1699 жылы ол Лорд Моун мен Лорд Уорвиктің Лордтар палатасындағы сот процесіне қатысты, олар қырқыстан айыпталды.

Атақтар, атақтар, құрмет белгілері және гербтер

Уильямның титулы: Оның Корольдік Ұлылығы Глостер герцогы, Принц Уильям. Ол қайтыс болған кезде бұл титул тоқтатылды.