Сан-Францисконың Вашингтон алаңының тарихы мен ерекшеліктері
Washington Square (San Francisco)
Сан-Францисконың Солтүстік Бич ауданындағы Вашингтон Сквер паркі – 1847 ж. құрылған қаланың ең алғашқы саябақтарының бірі. Тарихы, орналасқан жері, көрнекті орындары туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вашингтон сквері – Сан-Франциско қаласының Солтүстік Бич ауданындағы американдық саябақ. Ол 1847 жылы құрылған және қаланың ең алғашқы саябақтарының бірі. Саябақтың шетін жаяу жүргіншілерге арналған кафелер мен Mama's (ресторан), Park Tavern мейрамханасы, Liguria нан пісірушісі және Петір мен Пауыл шіркеуі жайлап жатыр.
Washington Square is an American park in the North Beach district of San Francisco. It was established in 1847 and is one of the city's first parks. The park is bordered by sidewalk cafes and restaurants such as Mama's (restaurant), Park Tavern restaurant and the Liguria Bakery as well as the Sts. Peter and Paul Church.
Тарих
19 ғасырда бұл аймақты мексикалық шаруа Хуана Брионес картоп өсіру және мал өсіру үшін пайдаланған. 1847 жылы геодезист Джаспер О'Фаррелл Сан-Францисконың көшелер желісін салғанда, бұл орын қалалық алаң деп белгіленді. Алғашқыда ол Пауэлл көшесіне дейін созылатын толық тіктөртбұрыш болды. Бірақ 1873–1875 жылдары қала Колумб даңғылын, сол кезде Монтгомери деп аталған, алаңнан өткізіп салды. Бұл даңғыл, көрінетін болса, қаржылық аудандағы бизнес және банктер Солтүстік Бичпен байланыс орнатуды қалады, ол таулар, Барбария жағалауы және Қытай кварталы арқылы географиялық тұрғыдан оқшауланған еді. Вашингтон алаңы Телеграф төбесінде болған көптеген өрттерде, әсіресе 1894 және 1901 жылдары, пана болды. 1906 жылғы жер сілкінісі мен өрттен кейін 600-ға жуық адам бір жыл бойы ағаштан жасалған барақтарда және әскер шатырларында тұрды.
In the 19th century, the area was used by the Mexican rancher Juana Briones to grow potatoes and raise cattle, before it was designated a city square in 1847 when surveyor Jasper O'Farrell laid out San Francisco's street grid. Originally, it was a complete rectangle, all the way to Powell Street. But in 1873–1875, the City built Columbus Avenue, then known as Montgomery, cutting through the Square. The avenue was built, evidently, because business and banking interests in the Financial District wanted greater interaction with North Beach, which was isolated, geographically, by the hills, the Barbary Coast, and Chinatown. Washington Square was a place of refuge for many fires on Telegraph Hill, notably in 1894 and 1901. It was home for a year for some 600 people who lived in wooden barracks and Army tents after the 1906 earthquake and fire.
Бен Франклин мүсіні
Мүсіннің негізі - 1879 жылы Асылданғандық қозғалысының белсендісі Генри Д. Когсвелл сыйлаған Асылданғандық бұлағы.
The Base of the statue is a Temperance fountain donated in 1879 by Temperance crusader Henry D. Cogswell
Марини Плаза
Негізгі саябақтан Колумбус даңғылымен бөлінген Марини алаңы – Пауэлл көшесі мен Юнион көшесінің қиылысында орналасқан кішкентай саябақ. Ол қоғамға қызмет еткен қайырымды Франк Маринидің (1862–1952) құрметіне аталған.
Separated from the main park by Columbus Avenue, Marini Plaza is a tiny park at the corner of Powell Street and Union Street, named after civic benefactor Frank Marini (1862–1952).
Көркейту жөніндегі комитет
1950 жылдары қоғамдық ұйымдардың коалициясы, Вашингтон алаңын көркейту комитеті, алаңды қайта жобалауға бастама көтерді, паркті қиып кесіп өтетін жолдарды жойды. Ландшафт сәулетшілері Фрэнсис Маккарти мен Дуглас Бейлис Ломбардия шаған ағаштарын кең жасыл алаңның ортасына орналастырды, айналасын орындықтармен жиектелген жолдармен қоршады – бұл бүгінгі күнгі құрылымымыз; Лоуренс Халприн жиі дизайнның авторы деп есептелсе де, оның жоспарлары қолда бар бюджеттен асып кетті. 1958 жылы қала паркинг мәселесін шешу үшін алаңның астына тұрақ салуды ұсынды, бұл жоспар сол кезде қабылданбады, бірақ 2000 жылы паркке ескерткіш мәртебе берілгенге дейін үнемі қайта қарастырылып тұрды.
In the 1950s, a coalition of community groups, the Committee to Beautify Washington Square, spearheaded the effort to redesign the square, eliminating the paths that criss crossed the park. Landscape architects Francis McCarthy and Douglas Baylis put Lombardy poplar trees in the center of a grassy expanse encircled by paths lined with benches, the configuration we have today; although Lawrence Halprin is often credited with the design, his plans exceeded the available budget. In 1958, the city tried to solve the parking problem by putting a parking garage under the square, a plan that was defeated then but resurfaced periodically until the park was granted landmark status in 2000.
Танымал мәдениет
Вашингтон алаңы көптеген көркем фильмдерде көрсетілген. Режиссер Дон Сигел 1971 жылғы "Жылаң Гарри" фильмінде шіркеу мен алаңды пайдаланады. Шіркеу және жақын орналасқан Данте ғимараты "Скорпион кісі өлтірушісінің" снайперлік шабуылдарының орын-жайы болып табылады. Парк пен оның төңірегіндегі аймақ 2000 жылғы "Bedazzled" фильмінде де бейнеленген. Ричард Браутиганның 1967 жылғы "Америкада трость балық аулау" романының көптеген тараулары Вашингтон алаңында өтеді. Бұл орын Лоренс Ферлингеттидің 1979 жылғы "Қартайған итальяндықтардың өлімі" поэмасы үшін де фон болды.
Washington Square has been featured in many feature films. Director Don Siegel features the church and the square in scenes from the 1971 movie, Dirty Harry. The church, and nearby Dante Building, are the setting of sniper attacks by the "Scorpio Killer". The park and surrounding area is also featured in the 2000 film, Bedazzled. Many chapters in Richard Brautigan's 1967 novel Trout Fishing in America take place in Washington Square. It was also the setting for Lawrence Ferlinghetti's 1979 poem The Old Italians Dying.