Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Моника Энид Диккенс, MBE (1915 жылдың 10 мамырында дүниеге келген, 1992 жылдың 25 желтоқсанында қайтыс болған) – ағылшын жазушысы, Чарльз Диккенстің шөбересі.
English writer (1915–1992)
Monica Enid Dickens, MBE (10 May 1915 – 25 December 1992) was an English writer, the great granddaughter of Charles Dickens.
Өмірбаян
Отбасысы мен достары "Монти" деп атаған ол, 1878–1966 жылдары өмір сүрген адвокат Генри Чарльз Диккенс пен Фанни Диккенс (қыз есімі Рунге) отбасында Лондонда дүниеге келді. Ол сэр Генри Филдинг Диккенстің немересі болды. Өскен ортасынан көңілі толып, St Paul's Girls' School-ден мектеп формасын Темзаға лақтырғаны үшін шығарылды, содан кейін әдемі қыз ретінде сарайға таныстырылуға үлкермеді. Өзінің әулеттік дәрежесіне қарамастан, ол үй шаруашылығында жұмыс істеуге бел буды; ас әзірлеуші және жалпы қызметкер ретінде алған тәжірибесі 1939 жылы жарық көрген "One Pair of Hands" атты алғашқы кітабының негізін құрады. "One Pair of Feet" (1942) медбике ретіндегі жұмысын баяндады, ал кейін ол әуе кемесі зауытында және Хитчиндегі "Hertfordshire Express" жергілікті газетінде жұмыс істеді; соңғы жұмыс орнындағы тәжірибесі 1951 жылы жарық көрген "Шай дайындауға менің кезегім" кітабына шабыттандырды. Осыдан кейін көп ұзамай ол Хертфордширдегі Хинксворттағы үйінен АҚШ-қа, теңізші офицері Рой О. Страттонға тұрмысқа шығып көшті, ол 1985 жылы қайтыс болды. Олар Памела мен Пруденс есімді екі қызды асырап алды. Отбасы Вашингтон қаласында және Кейп-Кодтағы Массачусетс штатындағы Фалмут қаласында тұрды, соның нәтижесінде 1972 жылы осы атпен кітап жарық көрді. Ол жазуын жалғастырды, көптеген кітаптары Ұлыбританияда өркендеді. Сонымен қатар, ол британдық әйелдер журналы "Woman's Own" үшін жиі мақалалар жазды (өз елден кеткенін мойындамай). Диккенстің гуманитарлық мүдделері балаларды қатыгездікке қарсы қорғау жөніндегі ұлттық қоғаммен (1953 жылғы "No More Meadows" және 1964 жылғы "Kate and Emma" кітаптарында көрсетілген), жануарларды қатыгездікке қарсы қорғау жөніндегі корольдік қоғаммен (1963 жылғы "Cobbler's Dream" кітабында) және 1970 жылғы "The Listeners" романының тақырыбы болған "Samaritans" ұйымымен жұмыс істегенде айқын көрінді – ол 1974 жылы Массачусетсте "Samaritans" ұйымының алғашқы американдық бөлімшесін құруға көмектесті. 1970 жылдан бастап ол бірқатар балалар кітаптарын жазды; "Follyfoot" кітаптар сериясы оның бұрынғы ересектер романынан кейін жарық көрді, "Cobbler's Dream", және 1971 мен 1973 жылдар аралығында Ұлыбританияның ITV желісі үшін "Yorkshire Television" шығарған, сондай-ақ "Follyfoot" деп аталатын балалар телесериалының негізі болды (және көптеген жылдар бойы әлемдік деңгейде танымал болды). 1978 жылы Моника Диккенс өзінің "Ашық кітап" атты автобиографиясын жариялады. 1985 жылы күйеуінің қайтысынан кейін Ұлыбританияға оралды және 1992 жылы, 77 жасында қайтыс болғанға дейін жазуын жалғастырды. Оның соңғы кітабы өлімінен кейін жарық көрді. Ол сонымен қатар жазушылық мансабының көп бөлігінде радиода да сөйледі.
Known as "Monty" to her family and friends, she was born into an upper middle class London family to Henry Charles Dickens (1878–1966), a barrister, and Fanny Dickens (née Runge). She was the granddaughter of Sir Henry Fielding Dickens KC. Disillusioned with the world she was brought up in – she was expelled from St Paul's Girls' School in London for throwing her school uniform into the Thames before she was presented at court as a debutante – she decided to go into domestic service despite coming from the privileged class; her experiences as a cook and general servant would form the nucleus of her first book, One Pair of Hands in 1939. One Pair of Feet (1942) recounted her work as a nurse, and subsequently she worked in an aircraft factory and on the Hertfordshire Express – a local newspaper in Hitchin; her experiences in the latter field of work inspired her 1951 book My Turn to Make the Tea. Soon after this, she moved from her home in Hinxworth in Hertfordshire to the United States after marrying a United States Navy officer, Roy O. Stratton, who died in 1985. They adopted two daughters, Pamela and Prudence. The family lived in Washington, D. C., and Falmouth, Massachusetts, on Cape Cod, producing the 1972 book of the same name. She continued to write, most of her books being set in Britain. She was also a regular columnist for the British women's magazine Woman's Own for twenty years (without admitting to being an expatriate). Dickens had strong humanitarian interests which were manifested in her work with the National Society for the Prevention of Cruelty to Children (reflected in her 1953 book No More Meadows and her 1964 work Kate and Emma), the Royal Society for the Prevention of Cruelty to Animals (coming to the fore in her 1963 book Cobbler's Dream), and the Samaritans, the subject of her 1970 novel The Listeners – she helped to found the first American branch of the Samaritans in Massachusetts in 1974. From 1970 onwards she wrote a number of children's books; the Follyfoot series of books followed on from her earlier adult novel Cobbler's Dream, and were the basis of a children's TV series, also called Follyfoot, produced by Yorkshire Television for the UK's ITV network between 1971 and 1973 (and popular around the world for many years thereafter). In 1978, Monica Dickens published her autobiography, An Open Book. In 1985 she returned to the UK after the death of her husband, and continued to write until her death on Christmas Day 1992, aged 77, her final book being published posthumously. She was also an occasional broadcaster for most of her writing career.
Жіп
1964 жылдың соңында Диккенс өзінің шығармаларын насихаттау үшін Австралияға сапармен келді. 1964 жылғы 30 қарашада "Сидней Морнинг Геральд" газетінде хабарланғандай, Сиднейде кітапқа қол қою кезінде бір әйел оған жақындасып, кітабының бір данасын ұстатып, қалың австралиялық акцентпен болжамды түрде: "Бағасы неше?" деп сұрады. Диккенс бұл сұрақты кітапқа қандай есім жазу керектігі туралы нұсқау деп қате түсініп ("Эмма Чизит" деп жазды) және осылайша "Страйн" деген құбылыс туды, ол газеттің хаттар рубрикасын толтырды, содан кейін жеке апталық мақаланың тақырыбы болды, ал кейін Афербек Лаудердің (Аластер Моррисонның псевдонимі) бірнеше юмористик кітаптары жарық көрді.
In late 1964 Dickens was visiting Australia to promote her works. It was reported in the Sydney Morning Herald on 30 November 1964 that during a book signing session in Sydney she had been approached by a woman who handed her a copy of her book and enquired, presumably in a broad Australian accent, "How much is it?" Dickens reportedly misheard this as an instruction as to the name which she should include in the inscription ("Emma Chisit") and thus was born the phenomenon of "Strine" which filled the newspaper's letter columns and subsequently was the subject of a separate weekly article and, later, a series of humorous books by Afferbeck Lauder (pseudonym of Alastair Morrison).