Лоуренс Дэвид Гиллик: Бейсбол мансабының шебері

Кіріспе

Лоуренс Патрик Дэвид Гиллик (22 тамыз 1937 жылы туған) – американдық кәсіби бейсбол басшысы. Ол бұрын төрт MLB командасының бас менеджері болды: «Торонто Блю Джейс» (1978–1994), «Балтимор Ориолс» (1996–1998), «Сиэтл Маринэрс» (2000–2003) және «Филадельфия Филлиз» (2006–2008). Ол 1992 және 1993 жылдары «Блю Джейс» командасын Әлемдік серияда жеңіске жеткізді, содан кейін 2008 жылы «Филлиз» командасымен де жеңіске қол жеткізді. Ол университетте Оңтүстік Калифорния университетінде (USC) ойнаған кезде ұлттық чемпионатты жеңіп алды. Гиллик 1997 жылы Канада Бейсбол Даңқы залына, 2011 жылғы 24 шілдеде Ұлттық Бейсбол Даңқы залына, 2013 жылы Онтарио Спорт Даңқы залына және 2018 жылы «Филлиз» Даңқы қабырғасына енгізілді.

Ерте өмір

Гиллик бұрынғы кіші лигалық бейсболшы Ларри Гилликтің ұлы ретінде Калифорния штатының Чико қаласында дүниеге келген. 1951 жылы ол Американың скауттарынан «Eagle Scout» атағын алды. Ол скаутингпен айналысуын жалғастырды және USC-де студенттер арасындағы әлем чемпионатында жеңіске жеткеннен кейін бірнеше ай өткен соң «Стреланың сергек құрмет орденінен» (Order of the Arrow) құрметті белгі алды. Калифорния штатының Шерман-Оукс қаласындағы Нотр-Дам орта мектебін бітіргеннен кейін ол Альберта провинциясының Вулкан қаласына автостоппен барып, Футхиллс астық белдеуі лигасының жартылай кәсіби «Вулкан Элкс» командасында питчер болып жұмыс істеді. Гиллик Монтанадан Вулканға дейінгі соңғы жолына қаржы жинау үшін әжесінен 25 доллар сұрады. 1956 жылы «Вулкан Элкс» командасы үшін ойнағанда, Гилликті Джордж Уэсли «Гранум Уайт Сокс» командасына турнирлерге қатысу үшін шақырды. Ол «Медисин Хэт» қаласында но-хиттер тастады, Калгариде 17 соққы жасады және «Гранум» командасының «Ферни» қаласында 18:1 есебімен жеңіске жетуіне көмектесті. Ол USC-ге түсіп, Delta Chi студенттік бауырластығына қосылды. 1958 жылы ол бизнес мамандығы бойынша бітірді. Ол сонымен қатар талантты питчер болды, 1958 жылы USC-де ұлттық чемпионатты жеңіп алған бейсбол командасында ойнады және «Балтимор Ориолс» мен «Питтсбург Пайретс» командаларының кіші лигаларында бес жыл өткізді, тіпті Triple A лигасына дейін жетті. Солқол питчер Гиллик 164 кіші лига ойынында 3.42 орташа көрсеткішпен 45-32 жеңіс-жеңіліс көрсеткішін жасады.

Бас редакциядағы мансап

Гиллик ойыннан зейнеткерлікке шығып, 1963 жылы «Хьюстон Колт 45» командасының ферма директорының көмекшісі болды. Ол 1974 жылы «Нью-Йорк Янкис» жүйесіне ойыншыларды дамыту координаторы ретінде ауысудан бұрын, скаутинг директоры лауазымына дейін жұмыс істеді. 1976 жылы ол «Торонто Блю Джейс» командасына ауысты, олардың ойыншылар құрамының вице-президенті болды, ал 1977 жылы бейсбол операцияларының вице-президенті және бас менеджері болды. 1984 жылы ол бейсбол операцияларының атқарушы вице-президенті болып тағайындалды. «Торонтоның» бас менеджері ретінде Гиллик бес дивизиондық титулға ие болды (1985, 1989, 1991, 1992 және 1993 жылдары) және 1992 және 1993 жылдары клубты алғашқы әлем чемпионатына жеткізді. 1994 жылы Гиллик отставкаға кеткеннен кейін көп ұзамай, «Блю Джейс» командасы құлдырап кетті, 2006 жылға дейін үшінші орыннан жоғары шықпады және 2015 жылға дейін плей-оффқа шыға алмады. 1995 жылы Гиллик «Балтимор Ориолс» командасының бас менеджері болып тағайындалды. Ол өзінің зейнеткерлік өмірден шығу шешімінің бір факторы ретінде чемпионатты жеңуге жақын болғанын атап өтті. «Ориолс» оның кетуінен кейін көп ұзамай күресті, 2012 жылға дейін жеңіске жетуден сәтсіз өтті. Гиллик кейін «Сиэтл Маринерс» командасының бас менеджері болды, олар 1995 жылғы плей-оффтағы керемет өнер көрсетулерін жаңа стадионға және тұрақты үміткер болуға қажетті қаржы ресурстарына айналдырды. Оның жұмысқа орналасуы кезінде Гилликке Кен Гриффи-младшего «Синсинатиге» ауыстыру жауапкершілігі тиді, өйткені Гриффи өзінің соңғы маусымын «Сиэтлде» өткізді. «Маринерс» 2000 және 2001 жылдары франшиза тарихында жалғыз рет плей-офф кездесулеріне қатысқан, ал 2001 жылғы команда 116–46 есебімен 1906 жылғы «Чикаго Кабс» командасымен бір маусымда ең көп жеңіске жеткен барлық уақыт бойынша Үлкен лигалық бейсбол рекордымен теңесті. Алайда, «Маринерс» екі жылда да Америка лигасының Чемпиондық сериясынан өтіп, Гилликтің бас менеджер және кеңесші ретінде қалған уақытында плей-оффқа қатыса алмады. Оның кетуінен кейін «Маринерс» 2022 жылға дейін плей-оффқа қатыспады. 2 қараша 2005 жылы Гиллик «Филадельфия Филлиз» командасының бас менеджері болып тағайындалды, содан кейін оның алғашқы үлкен әрекеті Джим Томеді алмастыру және болашақ Джо Гонсалес және Дэниел Хейгвудпен бірге Аарон Рованд үшін «Чикаго Уайт Сокс» командасына ақша беру болды. Бұл «Филлиз» командасының «Жыл жаңашыны» Райан Ховардқа тұрақты ойыншы болуына жол ашты. Ховард сол жылы Ұлттық лиганың ең құнды ойыншысы аталды. Гиллик әйелі Дориспен Торонтода тұрақты тұратын, бірақ олар «Филлиз» командасының бас менеджері болғаннан кейін Сиэтлге көшіп кетті. Ол 2004 жылы Канада азаматы болды. Гиллик 2008 жылы «Филлиз» командасын әлем чемпионатына жеткізгеннен кейін бас менеджер лауазымынан кетті. Оның орнын бас менеджердің көмекшісі Рубен Амаро кіші басқарды. Гиллик Амароның және «Филлиз» командасының президенті Дэвид Монтгомеридің аға кеңесшісі ретінде ұйымда қалды. 2014 жылдың тамызында Гиллик Монтгомери медициналық демалыс алған кезде «Филлиз» командасының уақытша президенті болды. 2015 жылдың қаңтар айында Монтгомери қайтып келді, бірақ «Филлиз» командасының төрағасы болды, ал Гиллик клубтың президенті қызметін тұрақты түрде алды. Гиллик өзінің аға кеңесшісі рөліне «Филлиз» командасы Энди МакФайлды президент етіп көтергеннен кейін оралды. Ол алғаш рет 2015 жылғы маусымда Гилликтің арнайы көмекшісі ретінде «Филлиз» командасының ұйымына қосылды. 2016 жылдан бастап Гиллик «Чико Хит» және «Юба Саттер Голд Сокс» сияқты колледждік Great West лигасының бір бөлігі ретінде қызмет етті. Ол 2016 жылы лиганың алғашқы маусымында және 2018 жылы соңғы маусымында «Хит» командасымен чемпиондық жеңіп алды.

Gillick retired from playing and began a front office career in 1963, when he became the assistant farm director with the Houston Colt .45s. He would eventually work his way up to the position of director of scouting before moving to the New York Yankees system in 1974, as a coordinator of player development. In 1976, he moved, this time to the expansion Toronto Blue Jays, becoming their vice president of player personnel, and in 1977, their vice president of baseball operations and general manager. In 1984, he was named executive vice president of baseball operations. As Toronto's general manager, Gillick won five division titles (1985, 1989, 1991, 1992 and 1993) and led the club to their first World Series championships in 1992 and 1993. Shortly after Gillick resigned in 1994, the Blue Jays went into decline, not finishing higher than third place until 2006, and failing to make the playoffs until 2015. In 1995, Gillick was named the general manager of the Baltimore Orioles to replace Roland Hemond, who had resigned. He cited the fact that they were close to winning a championship as a factor to his decision to come out of retirement. The Orioles struggled shortly after his departure, failing to achieve a winning season until 2012. Gillick then became the general manager of the Seattle Mariners, who had parlayed their incredible 1995 playoff run into a new ballpark and the financial resources to become a perennial contender. Upon his hiring, the responsibility fell on Gillick to trade Ken Griffey Jr. to Cincinnati after Griffey played out his final season in Seattle. The Mariners made back to back playoff appearances for the only time in franchise history in 2000 and 2001, and the 2001 team, with a 116–46 record, tied the 1906 Chicago Cubs for the all time Major League Baseball record for most wins in a single season. However, the Mariners failed to make it past the American League Championship Series in either year, and did not make the playoffs for the rest of Gillick's tenure as GM and advisor. Following his departure, the Mariners would not reach the playoffs again until 2022. Unreliable source: date=June 2015

On November 2, 2005, Gillick was named the Philadelphia Phillies' general manager, after which his first big move was to trade Jim Thome and cash to the Chicago White Sox for Aaron Rowand along with prospects Gio González and Daniel Haigwood, being a move which cleared the way for Phillies' Rookie of the Year Ryan Howard to become the permanent starter. Howard would be named NL MVP that year. Gillick had permanent residence in Toronto with his wife Doris, however they have since relocated to Seattle after he became the Phillies GM. He had become a Canadian citizen in 2004. Gillick retired from his position as general manager after leading the Phillies to a World Series championship in 2008. Assistant general manager Rubén Amaro Jr. was named his successor. Gillick remained in the organization as a senior advisor to Amaro and Phillies president David Montgomery. Unreliable source: date=June 2015 In August 2014, Gillick became interim president of the Phillies while Montgomery was on medical leave. In January 2015, Montgomery returned but became Phillies chairman, while Gillick assumed the club presidency on a permanent basis. Gillick returned to his senior advisor role after the Phillies promoted Andy MacPhail to president, who first joined the Phillies organization as a special assistant to Gillick during the 2015 season. Since 2016, Gillick served as part owner of teams in the collegiate woodbat Great West League such as the Chico Heat and Yuba Sutter Gold Sox. He won championships with the Heat in the league's inaugural season in 2016 and their final season in 2018.