Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қарттарға арналған тұрғын үй
Housing facility for the elderly persons
Зейнеткерлер үйі – кейде қарттар үйі, қарттарға арналған үй немесе егде жастағылар үйі деп аталады, бірақ "қарттар үйі" термині медициналық күтім үйіне де қатысты болуы мүмкін – егде жастағы адамдарға арналған көппәтерлі тұрғын үй. Әдетте, үйдегі әрбір адам немесе жұбайлық парың пәтер типтес бөлмесі немесе бірнеше бөлмеден тұратын люкс-бөлмесі және жеке ваннасы болады. Ғимарат ішінде қосымша мүмкіндіктер қарастырылған. Оларға тамақтану, жиналыстар, ойын-сауық және денсаулық сақтау немесе ауруханалық көмек түрлері кіруі мүмкін. Зейнеткерлер үйіндегі орынға пәтерді жалға алу сияқты төлеуге болады, немесе кондоминиум сияқты мүлкілік құқығында сатып алуға болады. Зейнеткерлер үйі медициналық күтім үйінен ең алдымен көрсетілетін медициналық көмектің деңгейімен ерекшеленеді. Зейнеткерлер қалашықтары зейнеткерлер үйінен айырмашылығы, тұрғындарға жеке және дербес үйлер ұсынады. Зейнеткерлер үйі тамақ дайындау және жеке күтім қызметтерін ұсынады. Күтіммен қамтамасыз етілген тұрғын үйлер, есте сақтауды қалпына келтіру орталықтары және медициналық күтім үйлерінің барлығы зейнеткерлер үйі деп аталуы мүмкін. Senior Living Near Me журналының зейнеткерлерге арналған тұрғын үй туралы нұсқаулығына сәйкес, зейнеткерлер үйінде тұру құны жылына 25 000-ден 100 000 долларға дейін ауытқиды, бірақ бұл көрсеткіш одан да жоғары болуы мүмкін. 2021 жылы Ұлыбританияда 25 000 зейнеткерлік тұрғын үй жобасында шамамен 750 000 орын болды және келесі бес жылда бұл көрсеткіш шамамен 10%-ға өседі деп күтілуде.
A retirement home – sometimes called an old people's home, old folks' home, or old age home, although old people's home can also refer to a nursing home – is a multi residence housing facility intended for the elderly. Typically, each person or couple in the home has an apartment style room or suite of rooms with an en suite bathroom. Additional facilities are provided within the building. This can include facilities for meals, gatherings, recreation activities, and some form of health or hospital care. A place in a retirement home can be paid for on a rental basis, like an apartment, or can be bought in perpetuity on the same basis as a condominium. A retirement home differs from a nursing home primarily in the level of medical care given. Retirement communities, unlike retirement homes, offer separate and autonomous homes for residents. Retirement homes offer meal making and some personal care services. Assisted living facilities, memory care facilities and nursing homes can all be referred to as retirement homes. The cost of living in a retirement home varies from $25,000 to $100,000 per year, although it can exceed this range, according to Senior Living Near Me's senior housing guide. In the United Kingdom, there were about 750,000 places across 25,000 retirement housing schemes in 2021 with a forecast that numbers would grow by nearly 10% over the next five years.
Америка Құрама Штаттары
Зейнеткерлік үйлерде дұрыс жобалау – өте маңызды, әсіресе деменциямен ауыратын адамдар үшін. Деменциямен ауыратын тұрғындарға бағыт табу және кеңістікте бағдарлану қиындық тудырады, соның салдарынан шатасу, алағайлау және жалпы физикалық және психикалық денсаулықтың нашарлауына себеп болады.
Proper design is integral to the experience within retirement homes, especially for those experiencing dementia. Wayfinding and spatial orientation become difficult for residents with dementia, causing confusion, agitation and a general decline in the physical and mental wellbeing.
Жазулар
Деменциямен өмір сүретін адамдар көбінесе белгілердегі ақпараттың маңыздылығын ажыратуда қиындықтар сезінеді. Бұл құбылысты фиксациялық мінез-құлықтардың жиынтығымен, сондай-ақ кемсітусіз оқуға бейімділікпен түсіндіруге болады. Сондықтан, зейнеткерлер үйі үшін тиімді белгілер жасағанда, ең алдымен белгілерді жобалау және орналастырудың кімге, неге, қашан, қайда және не үшін жасалатынын қарастыруымыз керек. Пайдаланушының "кім" екенін ескере отырып, Солтүстік Америкадағы зейнеткерлер үйімен байланысқа түсетін адамдарды түсіну қажет. Бұл топқа қызметкерлер мен келушілер кіреді, бірақ деменциямен ауыратын тұрғындар үшін бағыт табудың түсінікті болуы ең маңызды. Бұл сұрақ "не" түріндегі ақпарат ұсынылуы керек дегенге әкеледі. Қызметкерлерге, келушілерге және науқастарға қажетті ақпараттың алуан түрлілігі, зейнеткерлер үйіндегі адамдар үшін алаңдаушылықты, артық стимуляцияны және кемсітусіз оқуды азайту мақсатына тікелей қайшы келеді. Осы себепті, белгілердің "қашан", "қайда" және "не үшін" жасалатынына назар аудару қажет. Ақпаратты "қашан" ұсыну керектігін шешетін болсақ, Тетсуя "адамдар жүретін бағыттардағы маңызды визуалды ақпарат салыстырмалы түрде ерте кезеңде берілуі маңызды" дейді. Сондықтан, қолжетімді құралдардың бағыты сияқты дереу қажетті ақпаратты пациенттердің бөлмелерінің кіреберісіне жақын жерде немесе пациенттердің бөлмелері орналасқан дәліздердің соңында орналастыруға болады. Бұл байқау, ақпаратты "қайда" орналастыру және "не үшін" ұсынылып жатқаны туралы мәселелерге де алып келеді. Бағыт белгілеріне қатысты, навигацияны мүмкіндігінше түсінікті ету үшін, навигация кезінде алаңдататын нәрселерден аулақ болу керек. Осыған байланысты Ромеди Пассини: "Жол жүру бағыттарындағы графикалық ақпараттық хабарламалар саны шектеулі және анық болуы керек, ал қалған ақпаратты басқа жерге орналастыру керек" дейді. Тұрғындардың жеке бөлмелерін анықтау үшін ерекше белгілерді пайдалануға болады. Тетсуя "тұрғындардың бөлмелерінің есіктері ерекшеленуі керек" деп ұсынады, бұл олардың жеке бөлмелерін анықтауға көмектеседі. Бұл есіктерде немесе олардың жанында жеке заттарды орналастыру арқылы немесе әр бөлмеге ерекше есіктер жасау арқылы жүзеге асырылуы мүмкін. Сонымен қатар, зейнеткерлер үйінің архитектурасын жобалауда қолжетімділікті ескеру өте маңызды. Зейнеткерлердің көптеген мүшелері құрал-жабдықтар мен қозғалысқа көмектесетін құралдарды пайдалануға қажеттілік сезінеді. Сондықтан, арнайы зейнеткерлерге арналған кеңістікті жобалау кезінде осы құралдардың талаптарын ескеру қажет. Ашық және анық жолдар пайдаланушыға ыңғайлы, өйткені тұрғындарды жол бойымен анық бағыттап, қозғалыс құралдарын пайдаланудан туындайтын қиындықтарды азайтады. Сол сияқты, асхана сияқты негізгі құрал-жабдықтарды пациенттердің бөлмелеріне жақындату арқылы қысқа жолдар жасау да алаңдаушылықты және күйзелісті азайтады. Кеңістіктер арасында қозғалу оңайлатылады, лифтілер сияқты артық стимуляциялайтын аймақтардан аулақ болуға және қарапайым, кішірейтілген орналасу арқылы бағыт табуға көмектеседі. Бұл әдістердің барлығын ашық ядролы кеңістіктерді пайдалану арқылы жүзеге асыруға болады. Бұл кеңістіктер бірнеше бөлмені бір ашық тұжырымдамалық кеңістікке біріктіреді, "көрнекі қолжетімділікті қамтамасыз етеді және кеңістікті бөліктерге бөліп қабылдамай, оны түсінуге мүмкіндік береді, ал бұл когнитивтік карталаудың ең қиын аспектісі". Солтүстік Америкадағы зейнеткерлерге арналған ғимараттарға ашық ядролы кеңістіктерді енгізу арқылы кеңістікке қолжетімділік артады және оны пайдалану оңайырақ болады.
Those living with dementia often display difficulty with distinguishing relevance of information within signage. This phenomenon can be attributed to a combination of fixative behaviors as well as a tendency towards non discriminatory reading. Therefore, in creating appropriate signage for retirement homes, we must first consider the who, what, when, where, and why of the design and placement of signage. Considering the “who” of the user requires an understanding of those who interact with North American care homes. This group includes staff and visitors, however understandable wayfinding is most important for residents experiencing dementia. This then leads to “what” kind of information should be presented. Important information for staff, visitors, and patients covers a great variety, and altogether the amount of signage required directly conflicts with the ideal of reducing distraction, overstimulation, and non discriminatory reading for those within retirement homes. This is where the “when”, “where”, and “why” of signage must be addressed. In deciding “when” information should be presented, Tetsuya argues that it is “important that essential visual information be provided at a relatively early stage in walking routes.” Therefore, we can assume that immediately relevant information such as the direction of available facilities should be placed near the entrance of patient rooms, or at the end of hallways housing patient rooms. This observation also leads into “where” appropriate placement would be for information, and “why” it is being presented. In regards to wayfinding signage, making navigation as understandable as possible can be achieved by avoiding distraction while navigating. Addressing this, Romedi Passini suggests that “graphic wayfinding information notices along circulation routes should be clear and limited in number and other information should be placed somewhere else.” Navigating using distinct landmarks can also define individual resident rooms. Tetsuya suggests that “doors of residents' rooms should have differentiated characteristics” in order to help in differentiating their own personal rooms. This can be done through the use of personal objects placed on or beside doorways, or in providing distinctive doors for each room. Finally, considering accessibility is integral in designing architecture within care homes. Many members of the senior community require the use of equipment and mobility aids. As such, requirements of these items must be considered in designing a senior specific space. Open and clear routes of travel benefit the user by clearly directing residents along the path and reducing difficulty caused by the use of mobility aids. Similarly, creating shorter routes of travel by moving fundamental facilities such as the dining room closer to patient rooms has also been shown to reduce anxiety and distress. Moving between spaces becomes simpler, avoiding high stimulation areas such as elevators while also assisting wayfinding by making a simpler, smaller layout. Each of these methods can be achieved through the use of open core spaces. These spaces integrate multiple rooms into a single open concept space, "giving visual access and allowing a certain understanding of space without having to integrate into an ensemble that is perceived in parts, which is the most difficult aspect of cognitive mapping". In integrating more open core spaces into North American senior facilities, spaces become more accessible and easier to navigate.