Кіріспе
Британдық суретші (1803–1878)
Фрэнсис Грант (18 қаңтар 1803 – 5 қазан 1878) – шотландтық портрет суретшісі. Ол королева Виктория мен көптеген британдық аристократтар мен саяси тұлғаларды суреттеді. Ол Корольдік академияның президенті қызметін атқарды.
Өмір
Грант – Пертширдегі Бридж-оф-Эрн жанындағы Килграстонның лейрді Фрэнсис Грант пен оның әйелі Россидің Анна Олифанттың төртінші ұлы. Грант Харроу мектебінде және Эдинбург жоғары мектебінде білім алған. Оның әкесі, Ямайкада плантация иесі болған, 1818 жылы қайтыс болып, жеті баласына ақша қалдырды. Бастапқыда Грант заңгер болуға ниеттенген, бірақ бір жыл оқығаннан кейін оқуын тастап, сурет салуға көшті. Ол, мүмкін, Эдинбургтегі Александр Насмит студиясында да уақыт өткізген. 1842 жылы Корольдік академияның мүшесі болып сайланған Грант 1851 жылы академик атанды. 1866 жылы Чарльз Истлейк қайтыс болғаннан кейін Эдвин Ландзир Академия президенті қызметінен бас тартты, соның салдарынан Грант оның орнына сайланды. Сол жылы ол рыцарь дәрежесіне ие болды.
Шығармалары
1831 жылы наурыз айында Эбботсфорд үйіне сапар барған кезде Грант, Скоттың досы леди Рутвен үшін сэр Уолтер Скотттың кабинеттік суретін (қазір Шотландияның Ұлттық галереясында сақталады, тіркеу нөмірі PG 103) салды. Суретте Скотт өзінің үстелінде, қабырғадағы қару-жарақтарымен және оның екі асыл есек иті – Нимрод пен Бранмен бейнеленген. Скотт Грант туралы күнделігінде: «Фрэнк, менің ойымша, егер ол кәсібіне назар салса, осы заманның танымал тұлғаларының бірі болады» деп жазды. 1837 жылы Грант Корольдік академияда Честерфилд графы үшін салған «Аскот Хиттегі аңшылардың кездесуі» және 1839 жылы «Мелтон аңшылығы» туындыларын көрсетті (екеуі де гравюраланған, біріншісі Фредерик Бромли, екіншісі Уильям Хамфристің еңбегі). 1841 жылы ол Личфилд графы үшін «Раутон аббаттығындағы аң ауы» алса, 1848 жылы сэр Ричард Саттон үшін «Коттсмор аңшылығын» салды. 1834 жыл мен 1879 жыл аралығында Грант Корольдік академия көрмелеріне 253 жұмысын ұсынды, олардың көп бөлігі толық бой портреттері болды. Олардың ішінде Мәсіх ауруханасы үшін салған королева Виктория мен Альберт, принц-консорттың, атқа мінген портреттері; Уэльс принці; Бофорт герцогы мен герцогинясының атқа мінген тобы; кейін Лея лорды Герберт атанған Сидни Герберт; кейін граф Рассел атанған лорд Джон Рассел; кейін Биконсфилд графы атанған Бенджамин Дизраэли; кейін Болтон округінің депутаты болған Джон Хик және Хик ханым; генерал сэр Джеймс Хоуп Грант; сэр Джордж Грей; қазынашылықтың бірінші лорды, Дерби графы Эдвард; лорд Клайд; Харроу мектебі үшін салған лорд Палмерстон виконты; виконт Гоф; лорд Труро, жоғарғы канцлер; лорд-барон Фредерик Поллок; жалпы соттың бас судьясы сэр Уильям Эрл; Кентербери архиепископы Джон Самнер; Солсбери епископы Джордж Моберли; және Джон Гибсон Локхарт. Сондай-ақ, оның қызы Дейзи Грант (төменде қараңыз) 1857 жылы суреттелген Маркхэм ханымның портреті де көрсетілді.
In 1837 Grant exhibited at the Royal Academy The Meeting of His Majesty's Staghounds on Ascot Heath, painted for the Earl of Chesterfield, and in 1839 The Melton Hunt, purchased by the Duke of Wellington (both of these were engraved, the former by Frederick Bromley, the latter by William Humphrys). In 1841, he painted A Shooting Party at Rawton Abbey for the Earl of Lichfield, and in 1848 The Cottesmore Hunt for Sir Richard Sutton. Between 1834 and 1879 Grant contributed 253 works, many of which were full length portraits, to the exhibitions of the Royal Academy. Among those were equestrian portraits of Queen Victoria and Albert, Prince Consort, painted for Christ's Hospital; the Prince of Wales; an equestrian group of the Duke and Duchess of Beaufort; Sidney Herbert, afterwards Lord Herbert of Lea; Lord John Russell, afterwards Earl Russell; Benjamin Disraeli, afterwards Earl of Beaconsfield; John Hick, afterwards MP for Bolton and Mrs Hick; General Sir James Hope Grant; Sir George Grey; Edward, earl of Derby, first lord of the treasury; Lord Clyde; Viscount Palmerston, painted for Harrow School; Viscount Gough; Lord Truro, lord high chancellor; Sir Frederick Pollock, lord chief baron; Sir William Erle, lord chief justice of the common pleas; John Sumner, archbishop of Canterbury; George Moberly, bishop of Salisbury; and John Gibson Lockhart. and of Mrs Markham (his daughter Daisy Grant – see below), exhibited in 1857.
Отбасы
Грант 1826 жылы шотланд ақсүйегінің қызы Амелия Фаркхарсонға (1827 жылы қайтыс болды) үйленді; ол ұлын дүниеге келтіргеннен кейін қайтыс болды. Ол 1829 жылы Ричард Норманның қызы, оның әйелі леди Елизавета Изабелла және Ратландтың 5-ші герцогы Джон Маннерстің қызы Изабелла Норманға қайта үйленді; олардың үш ұлы мен төрт қызы болды. Олардың қыздарының бірі Анна Эмили София Грант (кейде Дейзи Грант немесе полковник Уильям Томас Маркхэмнің әйелі деп те аталды), оның әкесі салған портреті Шотландияның Ұлттық галереясында ілінген және викториялық кезеңдегі әйел бейнесін көркем бейнелеуімен танымал. Грант генерал сэр Джеймс Хоуп Гранттың бауыры болды.