Кіріспе

Американдық медбике, гуманитарлық белсенді және жазушы (1867–1940)

Лилиан Д. Уолд (10 наурыз 1867 – 1 қыркүйек 1940) – американдық медбике, гуманитарлық қызметкер және жазушы. Ол адам құқықтары үшін күресті және американдық қоғамдық медбикелік ісін бастады. Ол Нью-Йорк қаласында Генри-стрит қонысын құрды және мемлекеттік мектептерде медбикелерді қолдаушылардың біріншілерінен болды. Огайо және Нью-Йоркте өскеннен кейін Уолд медбике болды. Ол медициналық училищені қысқа ғана уақытқа қатысты және қоғамдық денсаулық сабақтарын оқыта бастады. Генри-стрит қонысын құрғаннан кейін ол әйелдер мен ұлттық азшылықтардың құқықтары үшін белсенді күреске түсті. Ол сайлау құқығын қолдады және нәсілдік теңдікті жақтады. Ол Американың Түсті адамдардың теңдігі үшін ұлттық қауымдастығын (NAACP) құруға қатысты. Уолд 1940 жылы 73 жасында қайтыс болды.

Ерте өмір және білім

Уолд Огайо штатының Цинциннати қаласындағы бай неміс-иудей дәрігерлер отбасында дүниеге келді. Оның ата-анасы Макс Д. Вальд және Минни (Шварц) Вальд болды. Әкесі оптика тауартқышы болған; оның інісі Генри Вальд, медицина ғылымдарының докторы, Вена университетінде білім алған хирург, 1880 жылдары Колумбия университетінде Нью-Йорк қаласында медициналық династияны құрды. 1878 жылы ол отбасымен бірге Нью-Йорк штатының Рочестер қаласына көшті. Ол жас қыздарға арналған Miss Cruttenden's English French Boarding and Day School мектебіне оқуға түсті. 16 жасында Вассар колледжіне үміткерлік білдірді, бірақ колледж оны тым жас деп санады. 1889 жылы Нью-Йорк ауруханасының медбикелер мектебіне қабылданды. 1891 жылы Нью-Йорк ауруханасының медбикелер даярлау мектебін бітірді, содан кейін Әйелдер медициналық колледжінде курстар оқыды.

Медбикелік мансап

Бір кездері Уолд Нью-Йорк жасөспірімдер интернатында (қазіргі Балалар ауылы) жұмыс істеді, онда жағдай нашар болған. 1893 жылға қарай ол медициналық мектепті тастап, Нью-Йорк қаласының төменгі шығыс жағындағы еврей қыздар техникалық мектебінде кедей иммигрант отбасыларына үй ішінде мейірбикелік сабақтарды бастады. Одан кейін көп ұзамай ол ауру Lower East Side тұрғындарына барып-келіп күтім көрсете бастады. Басқа медбике Мэри Брюстермен бірге ол пациенттеріне жақсырақ көмектесу үшін оларға жақын қарапайым бөлмеге көшіп барды. Осы шамада ол қоғамдық денсаулыққа қатысты жұмыс істейтін медбикелерді сипаттау үшін "қоғамдық денсаулық медбикесі" терминін енгізді. Уолд мемлекеттік мектептерде медбикелік қызметті қолдады. Оның идеялары Нью-Йорк денсаулық сақтау кеңесін әлемдегі алғашқы қоғамдық медбикелік жүйесін құруға итермеледі. Ол Ұлттық қоғамдық денсаулық медбикелігі ұйымының алғашқы президенті болды. Уолд Метрополитен өмірді сақтандыру компаниясымен медбикелік сақтандыру серіктестігін құрды, ол көптеген басқа корпоративтік жобалар үшін үлгі болды. Ол ұлттық денсаулық сақтандыру жоспарын ұсынды және Колумбия университетінің медбикелік мектебін құруға көмектесті. 1913 жылға қарай штат 92 адамға дейін өсті. Генри көшесіндегі қоныс ақырында Нью-Йоркке барып-келіп күтім көрсететін медбикелер қызметіне айналды.

Әйелдердің жұмыспен қамтылуы

Уолд елді мекені әйелдерге жұмыспен қамту үшін ерекше мүмкіндіктер ұсынды. Ол өзінің хаттарында донорлармен елді мекен арқылы әйелдерге берілетін жұмыс орындары және олардың көптеген пайдалары туралы әңгімелейді. Ең айқын артықшылықтардың бірі – әйелдердің күйеулеріне немесе отбасына тәуелсіз мансап құруға және байлық жинауға мүмкіндік болды. 1920 жылдары Уолд Нью-Йорк штатының губернаторы Аль Смиттің әлеуметтік әл-ауқатқа бағытталған бастамаларын жақтады және 1928 жылы Смиттің президенттік науқанына белсенді қолдау көрсетті. Ол афроамерикандықтардың жағдайына да алаңдады. Азаматтық құқықтар қозғалысының белсендісі ретінде ол Генри-стриттегі барлық сабақтардың нәсілдік интеграциялануын қадағалады. 1909 жылы ол Түсті терілі адамдардың құқықтарын қорғау жөніндегі ұлттық қауымдастықтың (NAACP) негісқалаушы мүшесі болды. Ұйымның алғашқы ірі қоғамдық конференциясы Генри-стриттегі елді мекенде өтті. Уолд Нью-Йорк қаласында сайлау құқығы үшін науқандар ұйымдастырды, АҚШ-тың Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысуына қарсы шерулерге қатысты, Әйелдер бейбітшілік партиясына қосылды және Әйелдердің бейбітшілік және бостандық халықаралық лигасының құрылуына көмектесті. 1915 жылы ол жаңадан құрылған Американдық милитаризмге қарсы одақтың (AUAM) президенті болып сайланды. АҚШ соғысқа қосылғаннан кейін ол AUAM-ның еншілес ұйымдары – Сыртқы саясат ұйымы және Америка азаматтық бостандықтар одағымен байланысын жалғастырды. Уолдтың жеке өмірі мен тәуелсіздікке ұмтылысы елді мекенге берілгендігі мен халық денсаулығын жақсартуда көрінді.

Кейінгі өмірі

1940 жылы 1 қыркүйекте ми қан кетуінен көз жұмды. Бір раввин Генри көшесіндегі «Neighborhood Playhouse» театрында оны еске алу рәсімін өткізді. Уолдтың үйінде де жекелеген аза тұру рәсімі болды. Бірнеше айдан кейін Карнеги залында 2000-нан астам адам Уолдты құрметтеу жиынына жиналды, онда президент, губернатор және қала әкімі арнаған құттықтаулар оқылды.

Мұра

1922 жылы "Нью-Йорк Таймс" газеті Уолдты Американың ең ұлы 12 әйелдерінің бірі деп атады, ал кейіннен ол "Нью-Йорктің көрнекті азаматы" ретіндегі қызметі үшін Линкольн медалімен марапатталды. 1993 жылы Уолд Ұлттық Әйелдер Даңқы залына енгізілді. Манхэттендегі D даңғылындағы Лилиан Уолд үйлері оның құрметіне аталды. Уолд көптеген жағдайларда әйелдерге қоғамдық денсаулық сақтау саласында жаңа мүмкіндіктер ашты: медициналық көмек беруші, жұмыс беруші және білім беруші ретінде. Оның мұрасы бүгінге дейін Нью-Йорктегі Visiting Nurses қызметінде көрініс табады.