Иллинойс және Миссури штаттарындағы 255 тас жолы

Кіріспе

Иллинойс және Миссури штаттарындағы тас жол, бұрынғы I 255 Мемфисте.

Interstate 255 (I 255) – Үлкен Сент-Луис аймағында I 55 тас жолының айналма жолы. I 270 тас жолымен бірге, екі штаттық метро аймағының орталық бөлігін айналып өтеді; I 255 тас жолының көп бөлігі Иллинойс штатында орналасқан. Ол оңтүстік терминалын I 270 тас жолымен I 55 тас жолымен қиылысатын жерде бөліседі; I 270 және I 255 тиісінше батысқа және шығысқа қарай бағады. АҚШ 50 тас жолы (US 50) Лемей Ферри Роудта I 255 тас жолымен қосылады. Ол Миссисипи өзенін Джефферсон Барракс көпірі арқылы кесіп өтеді, Иллинойс штатына кіреді, содан кейін солтүстік-шығысқа бұрылады. I 64 тас жолымен қиылысы бар, онда US 50 шығысқа қарай бұрылады, ал одан әрі солтүстікке қарай I 55, I 70 және US 40 тас жолдарымен тағы бір қиылыс бар, олардың барлығы бірлесіп орналасқан. Келесі қиылыс – тағы да I 270 тас жолы, ол I 255 тас жолының солтүстік терминалы болып табылады. Содан кейін, шектеулі кіруге болатын тас жол Иллинойс 255 тас жолы (IL 255) ретінде жалғасады. I 255 тас жолының ұзындығы 30,82 миль (50 км).

Маршрут сипаттамасы

I 255 жолының сағат тіліне қарсы бағыттағы соңғы нүктесі Мельвилл, Миссури қаласындағы I 55 және I 270 жолдарымен қиылысады. Бұл айналма жол I 270 (бақылау қаласы Канзас-Сити) деп белгіленген, бұл қиылыстың батысында, ал I 255 шығыс (бақылау қаласы Чикаго) деп белгіленген, бұл қиылыстың шығысында. I 255-тің осы қиылыстан шығысқа қарай Джефферсон казармасының көпіріне дейінгі бөлігі алғаш рет 1960 жылдары Миссисипи өзені арқылы АҚШ 50 трафигін өткізу үшін салынған. Жол 2002-2004 жылдары жаңартылды. Жөндеу жұмыстарына жаңа асфальт төсеу және Телеграф жолының көпірін ауыстыру кірді. Миссисипи өзенінен өтіп, Иллинойс штатына кіргеннен кейін I 255 солтүстік-оңтүстік бағыттағы магистраль ретінде таңбаланады. Ол Миссуридегі бөлімінен әлдеқайда жаңа; ол 1980 жылдары салынған. IL 3 айрығында I 255 солтүстікке қарай тікелей бұрылады. Ол Дупо қаласындағы IL 3-пен қысқаша қабаттасады. Дуподан кейін I 255 солтүстік-шығысқа қарай бұрылып, Кахокия және Шығыс Сент-Луис қалаларын айналып өтеді. Саугет қаласындағы Музетт-Лейн айрығы 1990 жылдары салынды және жүргізушілерге GCS Ballpark (Gateway Grizzlies бейсбол командасының үйі) және Сент-Луис қалалық әуежайына қол жеткізуге мүмкіндік береді. Әуежайға жақындығына байланысты, I 255 жолының бұл бөлігінде ұшу мен қонуға ыңғайлы болу үшін жарық бағаналары төмен орнатылған. Саугеттің солтүстігінде I 255 Кейсивилл қаласының батысында I 64 жолымен қиылысатын жерге дейін Франк Холтен мемлекеттік демалыс аймағының бір бөлігінен өтеді. Бұл автожолдың бөлігі 1986 жылы ашылды. Көлік I 255 жолына Фэрмонт Парк жарыс жолының шығысындағы Коллинсвилл жолымен (бұрынғы US 40) айрығынан кіре алады. I 255, Коллинсвилл қаласындағы I 55/I 70 жолдарымен қиылысады, бұл оның бастапқы жоспарланған соңғы нүктесі. Осы айрықтан солтүстікке қарай I 255 бағытының бақылау қаласы "Чикагодан" "I 270" бағытына ауысады. 1980 жылдары I 255 шамамен 8 километрге (5 миль) солтүстікке дейін ұзартылып, қазіргі соңғы нүктесі болып табылатын Понтон-Бичтегі I 270 жолымен қиылысты. I 255 таңбасы I 270 айрығында аяқталғанымен, автожол солтүстікке және батысқа қарай (Миссисипи өзенінің иілісіне параллель) шамамен 37 километрге (23 миль) IL 255 ретінде жалғасады. I 255 таңбасын жаңа автожолға кеңейту туралы шешім құрылысқа мемлекеттік қаражат жұмсалғанын көрсетеді, федералды емес.

I 255's counterclockwise terminus is at an interchange with I 55 and I 270 in Mehlville, Missouri. The beltway is designated as I 270 (with Kansas City as the control city) west of this interchange and as I 255 east (with Chicago as the control city) east of this interchange. The section of I 255 east from this interchange to the Jefferson Barracks Bridge was first built in the 1960s to carry US 50 traffic across the Mississippi River. The roadway was upgraded between 2002 and 2004. Repairs included both new pavement and the replacement of the Telegraph Road bridge. Once it crosses the Mississippi River and enters Illinois, I 255 is signed as a north–south highway. It is considerably newer than the Missouri section; it was constructed in the 1980s. At the IL 3 interchange, I 255 turns sharply to the north. It briefly overlaps with IL 3 in Dupo. After Dupo, I 255 turns northeast, skirting Cahokia and East St. Louis. An interchange at Mousette Lane in Sauget was constructed in the 1990s and provides motorist access to GCS Ballpark (home to the Gateway Grizzlies baseball team) and the St. Louis Downtown Airport. Given its proximity to the airport, this section of I 255 features shorter light poles to better accommodate takeoffs and landings. North of Sauget, I 255 traverses a portion of the Frank Holten State Recreation Area before an interchange with I 64 west of Caseyville. This section of freeway opened in 1986. Traffic can enter and exit I 255 at an interchange with Collinsville Road (formerly US 40) just east of the Fairmont Park Racetrack. I 255 meets I 55/I 70 at an interchange in Collinsville, its original intended terminus. North of this interchange, the control city for I 255 changes from "Chicago" to "To I 270". In the 1980s, I 255 was extended approximately 5 mile (8 km) north to meet I 270 in Pontoon Beach, its current terminus. While the I 255 designation ends at the I 270 interchange, the freeway continues north and west (parallelling the bend in the Mississippi River) for approximately 23 mile (37 km) as IL 255. The decision to not extend the I 255 designation to the new freeway reflects the fact that state and not federal funds were used to pay for construction.

Тарих

I 255 бағыты Green Park маңындағы I 55/I 244-тен Cahokia Mounds батысына қарай I 55/70-ке дейін, IL 111 қиылысы жанында 1950 жылдардағы сары кітапта жоспарлар пайда болғанда ұсынылды. Бастапқыда төрт жолақты тас жол ретінде жобаланған, бірақ кейін алты жолақты болып өзгертілді. Бұл бағыт Американың төмендігі арқылы өтуі керек болғандықтан, кез келген құрылысқа дейін археологиялық зерттеулер жүргізілуі қажет болды, олар кейін FAI 270 сериясы ретінде белгілі болды. Cahokia Mounds федералды тізілімге енгізілгеннен кейін I 255 үшін I 64-тен I 55/70-ке дейінгі балама бағыт таңдалды. Бұл I 255 құрылысын 1970 жылдардың соңына дейін кешіктірді, осылайша ол Сент-Луис метрополиясында салынған соңғы мемлекетаралық тас жол болды. Сент-Луис айналасындағы мемлекетаралық айналманың батыс (I 270) және шығыс (I 255) бөліктері бастапқыда I 270 деп белгіленді. Алайда, Иллинойс таңдаған маршрут ("Корридор 413") Миссисипи өзеніне параллель солтүстік және оңтүстік бағытта жүретін жаңа айналма жол мен I 55/I 70 аялдамасына дейін шығыс және батыс бағытта жүретін қолданыстағы айналма жол арасында Понтон Бичте алмасуды қамтыды. Осылайша, екі қиылысатын мемлекетаралық тас жолы бірдей маршрут нөмірін алып жүретін еді. Сондықтан, Иллинойс Көлік департаменті (IDOT) айналма жолдың шығыс бөлігі үшін басқа маршрут нөмірінің қажеттігіне келісім берді. Бастапқыда I 870 қарастырылғанмен, заманауи жергілікті БАҚ-та I 255-тің бейресми қолданылуы оның кеңінен қабылдануына әкелді. 1980 жылы IDOT Сент-Луис айналмасының шығыс бөлігі I 255 деп аталатынын мәлімдеді.