Кіріспе

Британдық аристократиялық отбасы, Сефтон графтығы – 1771 жылы Ирландия жұрттығы үшін 8-ші виконт Молино үшін құрылған титул. Сефтон графтары Ирландия жұрттығындағы Мэриборо виконты Молино титулын (Королева округі, қазіргі Портлауз, 1628 жылы құрылған) және (2-ші графтан бастап) Ланкастер графтығындағы Крокстедтің бароны Сефтон титулын (Ұлыбритания жұрттығы, 1831 жылы құрылған) иеленді. Молино әулетінің күшті байланыстары 1100-1700 жылдар аралығында Сефтон маңындағы жер иелері болған кезде жер мен байлыққа ие болуына әкелді. Үш титулдың барлығы 1972 жылы 7-ші графтың қайтысымен тоқтатылды. Сефтон графтарының резиденциясы Ливерпуль қаласының жанындағы (қазіргі) Крокстед Холл болды. Оны Ливерпуль қаласына Сефтонның 7-ші және соңғы графы мен оның әйелі, бұрынғы Жозефин Гвинн Армстронг (1903-1980), Молино әулетінің Крокстедте тұратын соңғы мүшесі тапсырды. Америкада туған Сефтон графесі, "Фокси" лақап атымен белгілі және бұрынғы әдемі сәулет модельі, Виндзор герцогинясының өмір бойы досы болды. Сефтон графтарының тағы бір резиденциясы Ланкаширдегі Эббистед иелігі болды, кейін Вестминстер герцогына тиесілі болды. Эббистед негізінен Сефтон графтары үшін аң ауру және демалыс орны ретінде пайдаланылды. Ирландия жұрттығының бөлігі болғанына қарамастан, графтық Ланкаширдегі Сефтонға қатысты.

Молино отбасы тарихы

1100 жылы Англияға келген Молино әулетінің ата-бабалары "де Молин" деген атпен белгілі болды. Олар Францияның Моулин қаласынан, Овернь-Рона-Альп аймағынан келген. Басқа дереккөздер әулеттің Нормандиядағы Молино-сюр-Сеннен келгенін айтады. Олардың қайдан шыққандығы маңызды емес, Роберт де Моулиннің ұлы Уильям Ланкаширде қоныстанды. Оларға Ланкаширде жер берілді. 1100 жылдан 1700 жылға дейін үлкен сарай мен Сефтон шіркеуін тоқтатпай иеленген, содан кейін Крокстет-Холлға көшіп келгендері мәлім. Молино әулетінен сэр Ричард (1290 жылы қайтыс болған) және сэр Уильям Молино (1320 жылы қайтыс болған), крест жорықтарының рыцарлары, шіркеуде жерленген және оның ең көне тұрғындары болып табылады. Олардың мүсіндері қазір 14 ғасырлық шіркеу қабырғаларынан тыс орналасқан Молино капелласындағы қабырғаға орнатылған аркалық қалыптардың астында жатыр. Әулет Ливерпуль қамалының мұрагерлік констебльдері болған. Әулеттің ересек буыны католиктер мен роялистер болып, (әсіресе 17 және 18 ғасырларда) қиын кезеңдерде берік тұрды, бірақ Шарль Молино, 8-ші виконт Молино, протестанттық дінге өткені үшін марапатталды. Жасырақ екінші және үшінші виконттар саяси және әскери тұрғыдан роялистер жағында күресті. Ливерпуль қамалы 1660-1678 жылдары ішінара бұзылса да, 3-ші виконт Карил Молино оны қару-жарақ сақтау үшін пайдаланған. Король Джеймс II билік құрған кезде, ол 1688 жылдан 1689 жылға дейін тақтан түсірілген корольді қолдағандығы үшін Парламент тарапынан заңсыз деп жарияланды. Карил қайтадан Якобиттердің жоспарына қатысқан деген күдік туғаннан кейін қала басқаруы ақыры Молиноның қолынан шықты. Вильгельм, 7-ші виконт, иезуит болды және оның заманында Иса қоғамында жетіден кем емес Молино болды. Ливерпуль қамалын жоғалту оның меншігі үшін созылған сот процесіне және соңында оны бұзуға әкелді. 1704 жылдың 5 наурызында қала тұрғындары патшадан 50 жылға қамал мен оның орнын жалға алды. Бірақ Уильям Молино, 4-ші виконт Молино, бұған қарсы шықты, өйткені ол әлі де қамалдың мұрагерлік констебльдері екенін мәлімдеді. Бұл жалға алу келісімін 1726 жылға дейін кейінге шегерді, содан кейін қамалдың соңғы қираған жерлері бұзылды. Ғасырлар бойы Молино есімінің бірнеше өзгерістері пайда болды. Ағылшын тілі өзгеріп, басқа еуропалық тілдердің, мысалы, норман француз және латын тілдерінің элементтерін қабылдағандықтан, тіпті сауатты адамдар да өз есімдерінің жазылуын үнемі өзгертіп отырды. Орта ғасырлардағы жазушылар мен монахтар есімдерді естігендей етіп жазып қойғандықтан, бір адамға қатысты бірнеше нұсқаны табу оңай. Атаудың әртүрлі түрлері: Молино, Молинекс, Муллиникс, Мулленникс, Муллино, Молинье, Молино, Молино, Молино, Молино, Молино және тағы басқалары. Кейіннен көптеген өзгерістер американдық немесе басқа елдердің иммиграциялық қызметтеріндегі қателіктерден туындады. Молино сияқты англо-норман тегі көптеген орфографиялық өзгерістермен сипатталса да, Молино түрі стандарттауға бағытталған қазіргі заманғы үрдіспен басымдыққа ие болды.