АҚШ әскерінің алғашқы жаттығу лагері – Legionville (1792). Pennsylvania штатында орналасқан, сол кездегі әскерлерді даярлап, Солтүстік-Батыс Үнді соғысына қатыстырды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Легионвилл (немесе Легион Вилл) – АҚШ әскерінің алғашқы ресми базалық жаттығу орталығы болды. 1792 жылдың қысында генерал-майор Энтони Уэйннің басшылығымен құрылған лагерь, қазіргі Пинсильвания штатындағы Баден қаласының жанында, Питтсбург қаласының маңында орналасқан. Ол АҚШ легионына айналатын әскерлерді даярлау үшін пайдаланылды. 1792-93 жылдардың қысы бойында, қазіргі әскерлермен бірге жаңа сарбаздар да әскери дағдылар, тактика және тәртіп бойынша жаттықтырылды. Келесі көктемде, жаңа аталған АҚШ легионы Солтүстік-Батыс үнді соғысына, Огайо өзенінің солтүстігіндегі Батыс Конфедерациясымен байланысты американдық үнді тайпалары арасындағы күрес үшін Легионвилльден аттанды. Өте табысты науқан 1794 жылғы 20 тамыздағы Тұңған ағаштар шайқасындағы шешуші жеңіспен аяқталды. Легионвилльде алған әскери дайындық осы жеңіске жетуде маңызды рөл атқарды деп есептелді.
Legionville (or Legion Ville) was the first formal basic training facility for the military of the United States. The camp, which was established in winter 1792 under the command of Major General Anthony Wayne, was near present day Baden, Pennsylvania, a suburb of Pittsburgh. It was used to train the soldiers which would become the Legion of the United States. Throughout the winter of 1792 93, existing troops along with new recruits were drilled in military skills, tactics and discipline. The following spring the newly named Legion of the United States left Legionville for the Northwest Indian War, a struggle between American Indian tribes affiliated with the Western Confederacy in the area north of the Ohio River. The overwhelmingly successful campaign was concluded with the decisive victory at the Battle of Fallen Timbers on August 20, 1794. The training the troops received at Legionville was seen as instrumental to this victory.
Өмірбаян
АҚШ әскері 1791 жылғы 4 қарашада генерал Артур Сент-Клэр басқарған күштерді Батыс Конфедерациясы Огайо штатындағы Форт-Рекувери маңында дерлік толығымен жойған кезде, Сент-Клэрдің жеңілісінен кейін жақсы жаттығудан өткен тұрақты армияның қажеттігін түсінді. АҚШ президенті Джордж Вашингтон және Соғыс министрі Генри Нокс қолдаған жоспарлар Америка Құрама Штаттарының Легионының құрылуына әкелді. Бұл құраманың басқаруы 18 ғасырдағы британдық армияда полковник болған швейцариялық кәсіби әскери сарбаз Генри Буке мен француз маршалы Морис де Саксенің әскери еңбектеріне негізделді. 1792 жылы Америка Тәуелсіздік соғысының белгілі батыры Энтони Уэйн зейнетке шығудан бас тартып, генерал-майор шенімен Легионның Бас қолбасшысы ретінде қайтадан әрекетке кірісті. Питтсбург, Пенсильванияда жиналған және дайындалған Легион, таратылған Континенталды армияның 1-ші және 2-ші полктерінің құрамынан құрылды. Бұл бөлімшелер кейін Бірінші және Екінші кіші Легиондарға айналды. Үшінші және Төртінші кіші Легиондар қосымша сарбаздардан жасалды. 1792 жылдың маусымынан қарашасына дейін Легион Питтсбургтегі Форт-Лафайетте орналасты.
The United States military realized it needed a well trained standing army following St. Clair's Defeat on November 4, 1791, when a force led by General Arthur St. Clair was almost entirely wiped out by the Western Confederacy near Fort Recovery, Ohio. The plans, which were supported by U. S. President George Washington and Henry Knox, Secretary of War, would lead to the creation of the Legion of the United States. The command would be based on the 18th century military works of Henry Bouquet, a professional Swiss soldier who served as a colonel in the British army, and French Marshal Maurice de Saxe. In 1792 Anthony Wayne, a renowned hero of the American Revolutionary War, was encouraged to leave retirement and return to active service as Commander in Chief of the Legion with the rank of Major General. The Legion, which was recruited and raised in Pittsburgh, Pennsylvania, was formed around elements of the 1st and 2nd Regiments from the disbanded Continental Army. These units then became the First and Second Sub Legions. The Third and Fourth Sub Legions were raised from additional recruits. From June 1792 to November 1792, the Legion remained cantoned at Fort LaFayette in Pittsburgh.
Құру
1792 жылдың қазан айында генерал-майор Уэйн қаладағы алаңдатулардан аулақ, әскерін қыстатуға және жаттықтыруға қолайлы орын іздеді. Уэйн ақырында Питтсбургтен 22 миль қашықтықта, Огайо өзенінің шығыс жағалауында, қазіргі Пенсильвания штатының Баден қаласына жақын жердегі тамаша орынды тапты. Бұл орын шамамен 1727-1758 жылдар аралығында болған Логстаун атты бұрынғы үнді ауылының орнында немесе жанында орналасқан еді. 9 қарашада алдын ала жасақ келді және негізгі әскердің келуіне дайындық жұмыстарын бастады. 1792 жылдың 28 қарашасында Уэйн Питтсбургтен қайықпен салтанатты түрде, қала тұрғындарының ықыласымен аттанды. Төрт сағат ішінде ол Легион Виль деп атаған жаңа гарнизонға жетті. Лагерь шығыстан батысқа қарай салынған, солтүстік, шығыс және батысында тік шатқалдар болды. 1-ден 4-ке дейін нөмірленген төрт редут гарнизонды қоршап тұрды. Әр редутта 36 сарбаз, ал гарнизон периметріндегі күзет посттарында 120 сарбаз орналасқан. Гарнизонды қоршаған қорғаныс орғы 1,5 шақырымнан асатын. Барлығы 260 сарбаз аптаның жеті күні, тәулігінің жиырма төрт сағаты бойы лагерьді күзетті. Бір айдың ішінде Легион Вильл 500-ден астам ғимаратқа дейін өсті және Питтсбург қаласынан бес есе көп халқы болды. Драгун, жаяу әскер, артиллерия және атқыштар корпусының сарбаздары үшін бір қабатты ағаш казармалар салынды. Драгун және артиллерия офицерлері екі қабатты ғимараттарда тұрды. Генерал-майор Уэйннің үйі мен госпиталь екі қабатты, екі жағында мұржалары бар ағаш үйлер еді. Гарнизонның жалпы ауданы шамамен ... болды. Легион Вильдегі әскери қызметшілердің саны туралы әртүрлі мәліметтер бар, бірақ ең көп таралған сан – 2500 адам.
By October 1792, Major General Wayne had been seeking a suitable place to winter and train his army away from the distractions of the city. Wayne eventually found the perfect site 22 miles from Pittsburgh on the eastern bank of the Ohio River near the modern town of Baden, Pennsylvania. The site was either on or near a former Indian village called Logstown (circa 1727 1758). On November 9, an advance party arrived and began preparing the camp for the arrival of the main army. On November 28, 1792, Wayne left Pittsburgh by boat with a fanfare and good wishes from its citizens. Within four hours, he disembarked at the new cantonment that he dubbed Legion Ville. The camp, which was laid out on an east west axis, had steep ravines to the north, east and west. Four redoubts, numbered 1 4, ringed the cantonment. Each redoubt garrisoned 36 men with an additional 120 men stationed at guard posts around the perimeter. The defensive ditch surrounding the entire garrison area was more than a mile long. In total 260 men, guarded the camp seven days a week, twenty four hours a day. In less than a month, Legion Ville had grown to more than 500 buildings and had a population five times larger than the city of Pittsburgh. Single story wooden barracks were built for the enlisted men of the dragoons, infantry, artillery and rifle corps. Officers of the dragoons and artillery had two story buildings. Major General Wayne's house and the hospital were two story log cabins with chimneys on both sides. The total area of the cantonment was about Estimates of the personnel at Legion Ville vary, but 2,500 is the popular figure.
Тарих
Уэйннің әскерінің барлығы лайықты жайғастырылғаннан кейін, жаттығулар қатаң түрде басталды. Әскерлер күн сайын нысанаға атып жатты, себебі Уэйнге мергендер қажет еді. Сондай-ақ, найзагерлік жаттығулар, қолға-қол тікелей қақтығысу, имитациялық шайқастар және бекіністен тыс түнгі орналасулар да жиі кездесетін. Капитан Роберт Мискэмпбелл басқаратын драгундар (атты әскер) Легион Вильден оңтүстікке қарай кедергілерден өту жолын салды. Артиллерия лейтенанттары мен капитандары артиллериялық полигон құрды. Қосымша мылтық полигоны осы орыннан жарты миль батысқа қарай салынды. Әскерлер үнемі марш жасап, жаңа офицерлерге шайқас формациялары мен тактикасы үйретілді. Тәртіп қатаң болды, себебі әскери соттар жиі өткізілді; тіпті ұсақ бұзушылықтар да қатаң жазаланды (көбінесе тоғыз құйрықты дұрышпен). 1804 жылы Триполиде АҚШ теңіз жаяу әскерін жағаға шығаратын капитан Уильям Итон көбінесе сот төрешісі болып отырды. Қыс бойы Легион Вильде 16 қарапайым сарбаз қайтыс болды және лагерь ішіндегі No 2 редутқа жақын белгісіз зиратқа жерленді. 2013 жылы жергілікті археологтар осы орынды із кешіп табушы ит арқылы анықтады. Қайтыс болғандардың арасында: Генри Дундало, Уильям Перри, Джеймс Уайт, Рэндольф Хатчинс, Уильям Уильямсон, Джон Паттерсон, Джон Фрай және Джаррет Роджерс болды. Лейтенант Дэниел Дженнифер мен прапорщик Уильям Питт Гассавей арасындағы офицерлік дуэль прапорщиктің қаза тауып кеткеніне әкелді. Ол белгісіз әскери зиратқа жерленді. Полковник Томас Проктор лагерьге келіп, артиллерияның шеберлігін жетілдіруге көмектесіп, бірнеше ай бойы болды. 1793 жылдың 26 ақпанында Коннектикут штатынан келген доктор Джозеф Стронг төбенің батыс беткейіне көтеріліп, досы доктор Мейсон Когсвеллге жазған хатында осы орынның суретін салды. Бұл хат – осы орынның жалғыз белгілі суреті және Йель университетінің мұрағатында сақталады. 1793 жылдың 25 наурызында Пенсильвания штатының Ұлы масондық ложасы Бовер округіндегі алғашқы масондық ложаны құрды. Ол Легион Вильде орналасуы керек еді және жарғы бойынша 58-ші ложа деп аталды. Ложа басшысы капитан Роберт Мискэмпбелл, аға күзетшісі капитан Роберт Тинсли және кіші күзетшісі Уильям Итон болды. Көктемде сенека басшылары Гуасута, Корнплантер және Биг Три 1793 жылдың наурыз айында Легион Вильде Уэйнмен кездесіп, бейбіт келісім шарттарын талқылады. Келіссөздер сәтсіз аяқталғаннан кейін Джордж Вашингтон үндістерге қарсы науқанды бастауға рұқсат берді. 1793 жылдың 30 сәуірінде Огайо өзенінде жиналған әскери баржалардың ең ірі флотилиясы Легион Вильден Огайо штатының Цинциннати қаласындағы Форт-Вашингтонға бет алды. 1794 жылдың 20 тамызында Америка Құрама Штаттарының легионы Құлаған ағаштар шайқасында үнділік конфедерациясын жеңді. Гринвилл келісімшарты 1795 жылдың 3 тамызында қол қойылды, бұл Солтүстік-Батыс территориясын қоныстануға ашты. Легион Вильдегі тәртіп пен қарқынды жаттығулар АҚШ-тың Солтүстік-Батыс Үнді соғысында жеңіске жетуіне үлкен үлес қосты.
After all Wayne's forces had been properly quartered, training started in earnest. The troops fired at targets every day as Wayne wanted marksmen. Bayonet drills, hand to hand combat, mock battles and overnight encampments outside the installation were also common. The dragoons (cavalry) under the command of Captain Robert MisCampbell built an obstacle course south of Legion Ville. The artillery lieutenants and captains built an artillery range. An auxiliary rifle range was built a half mile west of the site. Troops were marched continually and battle formations and tactics taught to new officers. Discipline was harsh as courts martial were common; even minor infractions were dealt with severely (often lashing with a Cat o' nine tails). Captain William Eaton who would lead the U. S. Marines ashore at Tripoli in 1804 was often a presiding judge. During the winter, 16 private soldiers died at Legion Ville and were buried in an unmarked cemetery near Redoubt Number 2 inside the camp. The exact location was identified by local archaeologists via a cadaver dog in 2013. Among the dead were: Henry Dundalo, William Perry, James White, Randolph Hutchins, William Williamson, John Patterson, John Fry and Jarrett Rogers. An officer duel between Lieutenant Daniel Jenifer and Ensign William Pitt Gassaway resulted in the ensign being killed. He was buried in the unmarked military cemetery. Colonel Thomas Proctor visited the camp and stayed for months helping the artillery become proficient. On February 26, 1793, Dr. Joseph Strong of Connecticut climbed the western bank of the hill and drew a picture of the site in a letter to a friend, Dr. Mason Cogswell. This letter, the only known depiction of the site, is kept within the archives at Yale University. On March 25, 1793 the Grand Masonic Lodge of the State of Pennsylvania granted the first Masonic Lodge in Beaver County. This was to be at Legion Ville and was known under charter as Lodge 58. The Master was Captain Robert MisCampbell, Senior Warden Captain Robert Tinsley and Junior Warden, William Eaton. With Spring, Seneca leaders Guyasuta, Cornplanter and Big Tree met Wayne at Legion Ville in March 1793 to discuss peace terms. When the talks failed, George Washington gave the go ahead for the campaign against the Indians. On April 30, 1793, the largest flotilla of military barges ever assembled on the Ohio River departed Legion Ville for Fort Washington, Cincinnati, Ohio. On August 20, 1794, the Legion of the United States defeated the Indian Confederacy at the Battle of Fallen Timbers. The Treaty of Greenville was signed on August 3, 1795 opening the Northwest Territory to settlement. The discipline and intense training at Legion Ville was a key factor in the United States' winning of the Northwest Indian War.
Сайттың мұрасы
1824 жылы Гармония қоғамы Легион Виль тұрған жерді сатып алды. Кейіннен бұл жерді А. М. Байерс темір комбинаты сатып алып, өз кезегінде Огайо штатының Акроны қаласындағы Ұлттық шина және каучук компаниясына сатты. 1973 жылы осы жерді сақтап қалу мақсатында Энтони Уэйн тарихи қоғамы құрылды. 1994 жылы қоғам атауы "Легион Виль тарихи қоғамы" деп өзгертілді. Пенсильвания штатынан республикалық сенатор Джон Хайнц осы жерді ұлттық парк етуді жоспарлады, бірақ президент Джимми Картердің кеңселік қателігі салдарынан заң жобасына вето қойылды. National Tire and Rubber компаниясы кейіннен бұл жерді сатты. 2005 жылы ол құрылыс компанияларына тиесілі болды. 2013 жылдың көктемінде осы жердің бір бөлігі автосалон салу үшін қарастырылды.
In 1824 the Harmony Society purchased the property on which Legion Ville stood. The site was later bought by the A. M. Byers Ironworks Company who in turn sold it to National Tire and Rubber Company of Akron, Ohio. In 1973, the Anthony Wayne Historical Society was formed to preserve the site. In 1994, the name was changed to the Legion Ville Historical Society. Republican senator John Heinz from Pennsylvania wanted to make the site a national park but the Bill was pocket vetoed due to a clerical error by President Jimmy Carter. National Tire and Rubber eventually sold the site. In 2005 it was acquired by developers. A portion of the site was proposed as the location of a car dealership in Spring 2013.