Герман Гутшмид: Немец тарихшысы және шығыстанушысының өмірі мен еңбектері
Alfred von Gutschmid
Герман Гутшмид – неміс тарихшысы, шығыстанушы. Ежелгі Шығыс тілдері, тарихы, грекке дейінгі дәуірлерді зерттеген. Еңбектері: «Pompeius Trogus», «Makedonische Anagraphe».
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Герман Альфред Фрайхерр (барон) фон Гучмид (1 шілде 1835 – 2 наурыз 1887) – неміс тарихшысы және шығыстанушысы, Дрезден қаласына жақын Лошвицте дүниеге келген. Ол шығыс тілдері мен тарихын грек және эллинистік кезеңдерге дейінгі мерзімде зерттеуге өмірін арнады, осы саланың әдебиетіне зор үлес қосты. Киль (1866), Кенигсберг (1873) және Йена (1876) қалаларындағы кафедралардың профессоры болғаннан кейін, ол Тюбинген университетінде тарих профессоры болып тағайындалды және өмірінің соңына дейін сол қызметте қалды.
Hermann Alfred Freiherr (Baron) von Gutschmid (1 July 18352 March 1887), German historian and Orientalist, was born at Loschwitz near (Dresden). He devoted himself to the study of Eastern language and history in its pre Greek and Hellenistic periods, contributed largely to the literature of the subject. After holding chairs at Kiel (1866), Königsberg (1873), and Jena (1876), he was finally appointed professor of history at Tübingen, where he remained until his death in that city.
Шығармалары
Помпей Трогус фрагменттері туралы (классикалық филология жылнамасының қосымша томы, 1857). "Македониялық анограф" (1864). "Ескі Шығыстың тарихына қатысты материалдар" (Лейпциг, 1858). "Ескі Шығыстың тарихына қатысты материалдар", 1-том. "Германиядағы Ассириология" (Лейпциг, 1876). Мұса Хореннің армян тарихының сенімділігі (1877). Еусебий канонының сириялық қысқаша нұсқасы туралы зерттеулер (1886). Остраэне патшалығы тарихы туралы зерттеулер (1887). Иран және оның көрші елдерінің тарихы Ұлы Александрдан Арсакидтердің құлауына дейін; Теодор Нөлдеке (1888) қайтыс болғаннан кейін жарияланды. Ол "Британника энциклопедиясының" 9-шы басылымында Парсы және Финикия туралы жазды. Франц Рюль Лейпцигте "Кішігірім еңбектер жинағы"н басып шығарды (1889–1894, 5 томдық), оның барлық жазбаларының толық тізімімен. Рюльдің "Allgemeine deutsche Biographie", xlix басылымындағы мақаласын қараңыз (1904).
Über die Fragmente des Pompeius Trogus (supplementary volume of Jahrbücher für classische Philologie, 1857). Die makedonische Anagraphe (1864). Beiträge zur Geschichte des alten Orients (Leipzig, 1858). Neue Beiträge zur Geschichte des alten Orients., vol. i., Die Assyriologie in Deutschland (Leipzig, 1876). Die Glaubwürdigkeit der armenischen Geschichte des Moses von Khoren (1877). Untersuchungen über die syrische Epitome des eusebischen Canones (1886). Untersuchungen über die Geschichte des Königreichs Osraëne (1887). Geschichte Irans und seiner Nachbarländer von Alexander dem Großen bis zum Untergang der Arsaciden (History of Iran and its neighboring countries of Alexander the Great to the fall of the Arsacidae); published posthumously by Theodor Nöldeke (1888). He wrote on Persia and Phoenicia in the 9th edition of the Encyclopædia Britannica. A collection of minor works entitled Kleine Schriften was published by Franz Rühl at Leipzig (1889–1894, 5 vols. ), with complete list of his writings. See article by Rühl in Allgemeine deutsche Biographie, xlix. (1904).