Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1650–1721 жылдары өмір сүрген ағылшын әскершісі және мемлекет қайраткері
English soldier and statesman (1650–1721)
Ричард Ламли, Скарброу графының 1-ші титулы (шамамен 1650 – 17 желтоқсан 1721) – ағылшын армиясының офицері, виг саясаткері және теңдесі. Ол Даңқты революциядағы рөлімен ең жақсы танымал.
Richard Lumley, 1st Earl of Scarbrough (c. 1650 – 17 December 1721) was an English Army officer, Whig politician and peer best known for his role in the Glorious Revolution.
Шығу тегі
Ламли Джон Ламли мен Мэри Комптонның ұлы, Ричард Ламлидің, 1-ші виконт Ламлидің және Франсис Шеллидің немересі болған. Ламлилер Англияның солтүстігінен шыққан ежелгі әулет еді. Ричард 1661/1662 жылы әкесінің 1658 жылы қайтыс болуынан кейін, атасының өлімінен соң 2-ші виконт Ламли (ирландиялық титул) атанды. Ол католик дінінде тәрбиеленді және католик священнігі Ричард Ласселс оны үлкен саяхатқа (Grand Tour) алып шықты, бірақ 1685 жылғы 19 мамырда Лордтар палатасына енгізілген кезде протестантқа айналды.
Lumley was the son of John Lumley and Mary Compton, and the grandson of Richard Lumley, 1st Viscount Lumley, and Frances Shelley. The Lumleys were an ancient family from the north of England. Richard became the 2nd Viscount Lumley (in the Irish peerage) on his grandfather's death in 1661/1662, his father having died in 1658. He was brought up as a Roman Catholic and was taken on the Grand Tour by a Catholic priest, Richard Lassels, but had turned Protestant by the time of his introduction into the House of Lords on 19 May 1685.
Ерте мансап
Ламли 1679 жылы қарашада Шотландияға жол тартқан Йорк герцогының серігі болды және 1680 жылы Танжерге жасалған сәтсіз экспедицияға ерікті ретінде қатысты. Сол жылы ол Екатерина Брагансаның ат ұстаушысы болып тағайындалды, ал кейін 1684 жылы оның қазынашысы болды. 1681 жылы 31 мамырда Карл II оны Ламли бароны деп жариялады. Ол Монмут герцогінің бүлігін басуға белсенді қатысты, Джон Эвелиннің мәліметінше, Монмутты қарусыз және сақалды күйінде құрғақ арықта, папоротник бұталарымен жабылған жерден ұстауға Суссекс милициясының басшысы ретінде жеке жауапты болды. 1685 жылдан 1687 жылға дейін ол Король анасының немесе 9-шы ат полкінің полковнигі болды.
Lumley attended the Duke of York on his way to Scotland in November 1679 and was a volunteer in the abortive expedition to Tangier in 1680. In the latter year, he was appointed Master of the Horse to Catherine of Braganza, whose Treasurer he later became in 1684. He was created Baron Lumley by Charles II on 31 May 1681. He played a prominent part in the suppression of the rebellion of the Duke of Monmouth, having been personally responsible (according to John Evelyn) at the head of the Sussex Militia for Monmouth's arrest, unarmed and bearded in a dry ditch covered with fern brakes. From 1685 to 1687, he was Colonel of the Queen Dowager's or 9th Regiment of Horse.
Даңқты революциядан кейінгі мансап
Ламли – Англияға басып кіріп, қайын атасы II Джеймсті тақтан түсіру үшін Вильям Оранскийды шақырған "Өлмес жеті" деп аталатын ағылшын дворяндарының бірі болды. 1688 жылдың желтоқсанында Вильям үшін Ньюкаслді бағындырды. Вильям патша болғаннан кейін, 1689/90 жылдары Ламлиді Бедчэмбердің джентльмені, Жеке кеңестің мүшесі, 1-ші атты гвардия полкінің полковнигі (1699 жылға дейін), Ламли қамалының виконты Ламли, Нортумберленд және Дурхэм лорд-лейтенанттары қызметтеріне тағайындады. Ламли 1690 жылдың 15 сәуірінде Скарбро графтығын алды. Скарбро 1690 жылы Бойн шайқасына қатысып, содан кейін Фландрияда болды. 1692 жылдың мамырында генерал-майор, ал 1694 жылдың 4 қазанында генерал-лейтенант болып тағайындалды. 1697 жылғы Рисвик шартынан кейін әскери қызметтен кетті (бірақ 1701 жылдың 9 наурызында барлық күштердің генерал-лейтенанты лауазымына жаңа тағайындама алды). 1716-17 жылдары Ланкастер герцогтығының канцлері болды. Ол билікке келгеннен кейін Ламли қамалындағы отбасылық резиденциясын едәуір кеңейтті. 1721 жылдың 17 желтоқсанында Соходағы Джерард көшесінде қан қысылысынан қайтыс болды.
Lumley was one of the Immortal Seven, the English noblemen who invited William of Orange to invade England and depose his father in law, James II. He secured Newcastle for William in December 1688. After William became King, he appointed Lumley in rapid succession in 1689/90 as a Gentleman of the Bedchamber, a member of the Privy Council, Colonel of the 1st Troop of Horse Guards (until 1699), Viscount Lumley of Lumley Castle, Lord Lieutenant of Northumberland and Lord Lieutenant of Durham. Lumley was created Earl of Scarbrough on 15 April 1690. Scarbrough took part in the Battle of the Boyne in 1690 and was afterwards in Flanders. He was appointed major general in May 1692 and lieutenant general on 4 October 1694, retiring from active service after the Treaty of Ryswick in 1697 (though he received a new commission as lieutenant general of all the forces on 9 March 1701/2). He was Chancellor of the Duchy of Lancaster from 1716 to 1717. After his elevation, he significantly extended his family seat at Lumley Castle. He died of apoplexy in Gerard Street, Soho, on 17 December 1721.