Кіріспе

Американдық теннисші Винсент Спейдиа (19 шілде 1974 жылы туған) – АҚШ-тың бұрынғы кәсіби теннисшісі. Ол 2003 жылғы сәуір айында ATP Чемпиондар жарысында мансабындағы ең жоғарғы оныншы орынға, ал 2005 жылғы ақпанда ATP рейтингінде 18-ші орынға қол жеткізді. Оның мансаптық жүлдесі 5 миллион доллардан асады. Спейдиа ATP турнирлерінде Роджер Федерерді (1–2 есебімен), Пит Сампрасты (1–4), Андре Агассиді (2–4), Рафаэль Надальді (1–1), Энди Роддикті (1–2), Пэт Рафтерді, Ричард Кражичекті, Евгений Кафельниковті, Джим Куриерді, Майкл Чангты, Марат Сафинді және Густаво Куэртенді жеңген. Ол негізгі турнирде Федерерді 6–0 есебімен жеңген бес теннисшінің бірі, бұл көрсеткішке ол 1999 жылғы Монте-Карло турнирінде қол жеткізді. Спейдиа 2000 және 2004 жылғы Олимпиада ойындарында АҚШ құрамасын өкілдік етті. Винс 2000 жылы (капитан Джон МакЭнро) және 2004 жылы (капитан Патрик МакЭнро) АҚШ Дэвис кубогы құрамасына екі рет шақырылды. Спейдианың ATP турнирлерінде бір жеке және үш жұптық титулы бар. Ол сонымен қатар 11 рет USTA Challenger Pro жеке турнирінің жеңімпазы атанды.

Жеке өмір

Спейдеа 1974 жылы Чикагода дүниеге келген. Оның анасы Колумбиядан шыққан. Спейдеа 2017 жылғы "Жыныстар шайқасы" фильмінде Стив Карелл үшін Бобби Риггс рөлін сомдады.

Теннис мансабы

1999 жылғы Австралия Ашық чемпионатында Спейдиа ширек финалға жетіп, үздік нәтижесін көрсетті. Турнирдің төртінші турында ол 1995 жылғы Австралия Ашық чемпионатының жеңімпазы Андре Агассиді жеңді. Кейін Спейдиа ширек финалда Томи Хаастан жеңілді. 1999 жылдың 13 қыркүйегінде Спейдиа алғаш рет топ-20-ға енді. Алайда, 1999 жылдың қазанынан 2000 жылдың маусымына дейін Спейдиа рекордтық 21 матчты қатарынан ұтылып қалды. Оның ұтылыс сериясы Associated Press-ті оны "теннис әлемінің Чарли Брауны" деп атауға итерді. 2000 жылғы Уимблдонның бірінші турында ол 6–3, 6–7, 6–3, 6–7, 9–7 есебімен 14-ші ракетка Грег Руседскиді жеңіп, бес сеттік, шамамен төрт сағатқа созылған марафондық ойынды аяқтады. 2000 жылдың 23 қазанында Спейдианың әлемдік рейтингі 237-ге дейін төмендеді. Рейтингтегі құлдыраудан кейін Challenger Tour-да жартылай жеңіліс көріп, ол қайтадан өрлеуге қол жеткізіп, 2004 жылы Скоттсдейлде (Аризона) өзінің жалғыз ATP Tour жекелей турнирін жеңіп алды, оның жолында Джеймс Блейк пен Энди Роддикты жеңді. Ол әлемдік рейтингте қайтадан топ-20-ға енді, бірақ АҚШ Дэвис кубогының капитаны Патрик МакЭнро 2004 жылғы Дэвис кубогының финалында Испанияға қарсы Спейдианы екінші ойыншы ретінде таңдаудан бас тарды, оның орнына төменгі рейтингтегі Марди Фишты қосты. 2005 жылдың ақпанында Спейдиа мансабындағы ең жоғары рейтингісіне – 18-орынға ие болды. 2003 жылы Спейдиа алғаш рет Masters турнирінің жартылай финалына (Indian Wells) жетті, онда әлемнің бірінші ракеткасы Лейтон Хьюиттке есе жіберді. Бір айдан кейін ол Monte Carlo Masters турниріне қатысып, Masters сериясындағы екінші жартылай финалына өтті. Бұл оған сәуір айында ATP Champions Race-те 10-орынға қол жеткізуге көмектесті. 2006 жылы Спейдиа өзінің автобиографиялық кітабын – "Break Point: Pro Tennis Player құпия күнделігін" жариялады. Спейдиа Джеймс Блейк және Дэвис кубогының капитаны Патрик МакЭнро сияқты бірнеше теннисшілерді сынады. Ол 2004 жылғы Дэвис кубогының финалында американдықтардың Испанияға ұтылуына себепкер болған МакЭнроның Марди Фишты өзінің орнына қоюын сынады. Спейдиа Блейкті матч кезінде оған "сөздермен шабуыл жасады" деп күмәндандырған мінез-құлқы үшін сынады. Кітап жарық көрген айында спорт және теннис кітаптарының тізімінде көшбасшы болды. Спейдиа 2008 жылғы Австралия Ашық чемпионатының үшінші турында өнер көрсетті. Бірінші раундта ол екі сеттен кейін қалпына келгеннен кейін бұрынғы әлемнің 8-ші ракеткасы Радек Штепанекті жеңді. Ол маусымды Уэко мен Калабасастағы екі Challenger турнирін жеңіп аяқтады. Винс 2009 жылы жарақат алған маусымды өткізді, оның себебі – қолдағы шектен тыс пайдаланудан туындаған тендонит және төменгі аяқтағы стафилококк инфекциясы. Ол қыш корт маусымының басына дейін ATP деңгейіндегі бірнеше жекелей матчты ғана жеңіп алды, бірақ Карсон Challenger турнирінің жартылай финалына жетті. The New York Times оның мансабын "теннисшінің классикалық үлгісі" деп сипаттап, "ол 15 рет US Open турниріне қатысып, бірде-бір рет ширек финалға жетпегенін" атап өтті.