Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Анакреондық қоғам – 18 ғасырдың ортасында Лондонда құрылған, әуесқой музыканттардың танымал ерлер клубы. Бұл адвокаттар, дәрігерлер және басқа да кәсіби маман адамдар өздерінің клубын грек сарай ақыны Анакреонның есімімен атады, ол б.з.б. 6 ғасырда өмір сүрген және Теос пен Афинада меценаттарды көңілді ету үшін "анакреондықтар" деп аталатын өлеңдерін пайдаланған. "Грекияның көңілді бардысы" деп аталған Анакреонның әндері көбінесе әйелдерді, шарапты және көңіл көтеруді мақтайтын. Қоғамның мүшелері, бір байқаушы атап өткендей, "зейінге, үйлесімге және шарап құдайына" адал болғанмен, олардың басты мақсаты (достықтан және әңгімелесуден басқа) музыкаға қызығушылықты арттыру болды. Қоғам тұрақты түрде музыка концерттерін ұйымдастырды, ал олардың қонақтарының арасында 1791 жылдың қаңтар айында өткен концертте арнайы қонақ ретінде келген Джозеф Хайдн сияқты көрнекті музыканттар да болды. Сонымен қатар, 18 ғасырдың соңында Санкт-Эндрюс университетінде де Лондонның Анакреондық қоғамы сияқты Анакреондық қоғам болғандығының куәліктері бар. Алайда, клубтың бейресми сипатының салдарынан, топ туралы толық мәліметтер аз. 1740 жылдан 1865 жылға дейін Дублинде жұмыс істеген Ирландияның Анакреондық қоғамының жинағы Корольдік Ирландия музыка академиясының ерекше жинақтарының біріне жатады.
The Anacreontic Society was a popular gentlemen's club of amateur musicians in London founded in the mid 18th century. These barristers, doctors, and other professional men named their club after the Greek court poet Anacreon, who lived in the 6th century B. C. and whose poems, "anacreontics", were used to entertain patrons in Teos and Athens. Dubbed "the convivial bard of Greece", Anacreon's songs often celebrated women, wine, and entertaining. While the society's membership, one observer noted, was dedicated to "wit, harmony, and the god of wine", their primary goal (beyond companionship and talk) was to promote an interest in music. The society presented regular concerts of music, and included among their guests such important musicians as Joseph Haydn, who was the special guest at their concert in January 1791. There is also evidence of an Anacreontic Society having existed at St Andrews University in the late 18th century in much the same vein as the Anacreontic Society of London. However, due to the club's informal nature, detailed accounts of the group are sparse. The collection of the Irish Anacreontic Society, active in Dublin from 1740 to 1865, is among the special collections of the Royal Irish Academy of Music.
Тарих
1780 жылы жарияланған "Анакреонт қоғамының тарихы" атты анонимді еңбекте қоғамның шамамен 1766 жылы Джек Смит құрғаны айтылады. Қоғам бастапқыда түрлі таверналарда бас қосып, кейін Лудгейт төбесіндегі Лондон кофеханасына көшкен. Мүшелерінің саны 25-тен 40-қа дейін өскен соң, ол The Strand-тағы Crown and Anchor тавернасына орналасты. Девоншир герцогинясының бір жиналысына қатысқаннан кейін қоғам таратылды. "Кейбір әзілді әндер әйелдерге арналмағандықтан, әншілерге шектеу қойылды; бұл көптеген мүшелерді ренжітіп, олар бірінен соң бірі кетіп, қоғамды тарату туралы жалпы жиналыс шақырылды". Бұл оқиғаның нақты уақыты белгісіз, бірақ 1792 жылдың қазан айында "Анакреонт қоғамы енді жиналмайды; ол ұзақ уақыттан бері ішкі құлдырау белгілерімен күресіп келеді" деп хабарланды.
According to an anonymous "History of the Anacreontic Society" published in 1780, the Society was founded "about the year 1766" by one Jack Smith. The Society initially met in various taverns, and then moved to the London Coffee House on Ludgate Hill. It subsequently relocated to the Crown and Anchor tavern in The Strand in order to accommodate an expansion in its membership from 25 to 40. The Society came to an end after the Duchess of Devonshire attended one of its meetings. Because "some of the comic songs [were not] exactly calculated for the entertainment of ladies, the singers were restrained; which displeasing many of the members, they resigned one after another; and a general meeting being called, the society was dissolved." It is not clear exactly when this incident occurred, but in October 1792 it was reported that "The Anacreontick Society meets no more; it has long been struggling with symptoms of internal decay".
Жиналыстар
Қоғам жылына он екі рет, қараша айының соңында басталып, әр екінші сәрсенбі кешінде жиналатын. Үш гинея төлемақы төлеген мүшелері көбінесе "әдемі әлеуметтен" болды, олардың ішінде "бірнеше ақсүйектер мен ең жоғары дәрежелі мырзалар" да бар еді. Әр мүше бір қонақ шақыруға құқылы болды.
The Society met twelve times a year, starting in late November, and continuing every other Wednesday evening. The members, who paid a subscription fee of three guineas, were generally of "fashionable society" including "several noblemen and gentlemen of the first distinction". Each member was entitled to admit one guest.
"Аспандағы Анакреонға"
"Анакреонт әнінің" сөздерін, алғашқы төрт сөзі "Көктегі Анакреонға" деп басталатынын, қоғамның президенті болған Ральф Томлинсон жазған. Джон Стаффорд Смит әуенін жазды. Әннің сөздері алғаш рет 1778 жылы Лондонның "The Vocal" журналында жарияланды. "Анакреонт әні" қоғамның "негізгі әні" қызметін атқарды. Алғашқы концерт пен дастарқаннан кейін, кешкі ойын-сауық бөлігін ашу үшін ән орындалатын. Көлемді диапазонына байланысты орындау қиын ән шумақтарын жеке әнші орындайтын, ал қоғамның барлық мүшелері қосымшаға қатысатын. Бұл ән тез арада Атлантиканың екі жағында да танымал болды. Бірақ әуен, егер түпнұсқа сөздері болмаса, 1814 жылғы 13 қыркүйек күні британдық кемеде ұсталған адвокат Фрэнсис Скотт Кей 1812 жылғы соғыс кезінде британдық әскерлер американдық Форт МакГенриді бомбалағанда "Форт МакГенриді қорғау" деген өлеңін жазғаннан кейін одан да әйгілі болды. Кейдің "Форт МакГенриді қорғау" мәтіні мен Смиттың "Анакреонт әні" әуенінен тұратын ән бүгінде Америка Құрама Штаттарының ұлттық әнұраны "Жұлдыздармен жарқылдаған ту" деп белгілі.
The lyrics of "The Anacreontic Song", the first four words of which are "To Anacreon in Heaven" were written by Ralph Tomlinson, who had been president of the society. John Stafford Smith wrote the tune. The lyrics were first published by London's The Vocal magazine in 1778. The Anacreontic Song served as the "constitutional song" of the Society. After the initial concert and meal, the Song would be sung in order to open the after supper, more light hearted part of proceedings. The verses, which are difficult to sing because of their wide range, would be sung by a solo singer, with the entire Society joining in the refrain. It soon became a popular drinking song on both sides of the Atlantic. But the melody, if not the original lyrics, would acquire even greater fame after Francis Scott Key, an attorney, wrote "Defence of Fort M'Henry" while detained on a British ship during the night of September 13, 1814, as the British forces bombarded the American Fort McHenry during the War of 1812. The song, consisting of Key's text "Defence of Fort M'Henry" and Smith's tune "The Anacreontic Song", is today known as "The Star Spangled Banner", the national anthem of the United States of America.