АҚШ Теңіз жаяу әскерлері Резерв күштерінің құрлықтағы соғыс бөлімі

Кіріспе

АҚШ Теңіз жаяу әскерлерінің резервтік күштерінің құрлықтағы жауынгерлік құрамы

4-ші Теңіз дивизиясы – АҚШ Теңіз жаяу әскерлерінің резервтік дивизиясы. Ол 1943 жылы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қызмет ету үшін құрылды және кейіннен Тынық мұхитында жапондықтарға қарсы күресті. Соғыстан кейін таратылған дивизия 1966 жылы қайта құрылды, ал дивизияның бөлімдері 1990-1991 жылдардағы Перс шығанағы соғысында және Ирак соғысында қатысты. Қазіргі таңда Теңіз жаяу әскерлерінің резервтік күштерінің құрлықтағы жауынгерлік құрамы болып табылады және штаб-пәтері Луизиана штатының Нью-Орлеан қаласында орналасқан, сондай-ақ бүкіл АҚШ бойынша бөлімшелері бар.

Миссия

Дивизияның міндеті – соғыс, ұлттық төтенше жағдай және ұлттық қауіпсіздік талап ететін кез келген жағдайда белсенді әскер құрамын күшейту және толықтыру үшін дайын жауынгерлік және жауынгерлік қолдау қызметкерлері мен бөлімшелерді ұсыну; сондай-ақ қажет болған жағдайда дивизияны қайта құруға қабілетті болу.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Бұл бөлім бірнеше басқа бөлімшелерді ұйымдастыру және қайта тағайындау арқылы құрылды. 23-ші теңіз жаяу әскері полкі 1943 жылдың ақпан айында 3-ші теңіз дивизиясынан бөлінген жаяу әскер ретінде құрылды, сол айда 12-ші теңіз жаяу әскерінің артиллериялық батальоны 14-ші теңіз жаяу әскері полкінің бастауы болды, ал 19-шы теңіз жаяу әскерінің инженерлік бөлімдері 20-шы теңіз жаяу әскері полкінің ядросын құрады. Наурыз айында 24-ші теңіз жаяу әскері полкі ұйымдастырылды, ал мамыр айында ол 25-ші теңіз жаяу әскері полкіне адамдармен қамтамасыз ету үшін екіге бөлінді. Бұл соғыс кезіндегі қайта құру жаңа дивизияның негізгі құрылыс бөліктерін қамтамасыз етті. Бірліктер бастапқыда 24-ші теңіз жаяу әскері полкімен және әртүрлі күшейту бөлімшелерімен (инженерлік, артиллериялық, медициналық, автокөлік, арнайы қару-жарақ, танктер және т.б.) Калифорниядағы Пендлтон лагерінде орналастырылды. Қалған бөлімдер Солтүстік Каролинадағы Лежун лагерінде болды. Шығыс жағалаудағы бұл эшелон шілде және тамыз айларында пойызбен және Панама каналы арқылы Пендлтонға көшіп барды. Барлық бөлімдер бір жерге жиналғаннан кейін, 1943 жылдың 16 тамызында 4-ші теңіз жаяу әскері дивизиясы ресми түрде белсенділенді, оның командасы генерал-майор Гарри Шмидтпен болды. Ынталы дайындықтан кейін, ол 1944 жылдың 13 қаңтарында кемеге отырды және 13 ай ішінде Кваджалейн (Рой-Намур), Сайпан, Тиниан және Иво Джима шайқастарында V амфибиялық корпустың басшылығымен төрт ірі десанттық шабуылдар жасады. Оның басшылығы мен бақылауында бірінші бірлескен десанттық сигнал компаниясы болды, ол 17 000-нан астам жарақат алды. Ол екі Президенттік бірлік цитатымен және Әскери-теңіз бірлігі мақтау белгісімен марапатталды, содан кейін 1945 жылдың 28 қарашасында әрекетсіз жағдайға көшті. Анықтама: 1962 жылдың басында Қорғаныс министрі Роберт С. Макнамара Конгреске Теңіз жаяу әскерінің төртінші дивизиясы/эскадрильясы болуын қалайтынын мәлімдеді, оны дайындық резервінен құру керек еді. Сол жылдың сәуір айында Теңіз жаяу әскерінің бастығы Теңіз жаяу әскерінің резервін 1962 жылдың 1 шілдесінен бастап қайта ұйымдастыру туралы жариялады. Бұл қайта ұйымдастыруда 53 резервтік бөлім 4-ші теңіз жаяу әскері дивизиясының бөлімдері ретінде қайта тағайындалды. 1962 жылдың 1 шілдесі дивизияның қайта белсендірілу күні ретінде қарастырылса да, 4-ші теңіз жаяу әскері дивизиясының штаб-пәтерінің ядросы шын мәнінде 1966 жылдың 14 ақпанында Пендлтон лагерінде белсенділенді. Дивизияға "4-ші теңіз жаяу әскері дивизиясын белсендіруге дейін жұмылдыруды жоспарлау және логистикалық функцияларды бағыттап, бақылап және біріктіруге қабілетті тиімді штаб ядросын құру және дивизияның тәртіпті және тиімді жұмылдыруын қамтамасыз ету" деген негізгі міндет берілді. Пендлтон лагерінің бас қолбасшысы генерал-майор Роберт Э. Кушманға дивизияның бас қолбасшысы ретінде қосымша жауапкершілік берілді. 1966 жылдың 23 маусымында Екінші дүниежүзілік соғыс дивизиясының туы генерал Кушманға табыс етілді, ерекше атап айтқанда, Калифорния штатының Пендлтон лагерінде 4-ші теңіз жаяу әскері дивизиясының ассоциациясының кездесуінде. Өткенді еске түсіретіндей, жаңа буын теңіз жаяу әскерлері абыройлы туды қабылдаудағы сенімге лайықты екенін дәлелдеуге құштар болды. Бұл шайқас "Reveille Engagement" деп аталды және АҚШ Теңіз жаяу әскері тарихындағы ең үлкен және жылдам танк шайқасы болды. Олар M1A1 Abrams танктерімен жабдықталған жалғыз теңіз жаяу әскері бөлімі болды. "Браво" ротасы 59 танкты, 32 БТР-ді, 26 бронеталғақсыз көлікті және бір артиллериялық зеңбіректі жойды. "Браво" ротасы барлығы 119 жау көлігін жойды және 800-ден астам тұтқынға алды. Батарея солтүстікке қарай азимут бойынша орналастырылды, сол кезде оңтүстікке қарай 30 км жердегі нысанаға батальондық жаппай от миссиясы болды. Батареяның теңізшілері білмей, 1-ші жауынгерлік дивизияның бас штабына қарсы шабуыл жасап, өртенген мұнай алаңы арқылы ирактық бригада өтіп бара жатқандарын білмеді. Батареяның шығыс жағындағы (№1 зеңбірек) пулеметші-сержант Шон Тони және бөлім бастығы сержант Томас Старк, IV, оңтүстікке қарай атыс жүргізу үшін позицияларын өзгертіп алғанда екі жаудың көптүрлі ракеталық жүйелерін байқады. Олар ауыр автоматты қарумен және M198 155 мм гаубицасынан тікелей атыспен ракеталық жүйелерді шабуылға алып, жойды, ал батареяның қалған бөлігі оңтүстікке қарай от миссиясын қолдауды және батарея позициясын жердегі шабуылдан қорғауды жалғастырды. 1/11-ші батарея командирі лейтенант-полковник Джей Соллис батарея позициясына келді, әуеден қолдау сұрады және AH 1W Sea Cobra-ның бір бөлімін мұнай алаңындағы ирактық қарсы шабуыл күштеріне шабуыл жасауға бағыттап жіберді. [7]

This division was formed by the organization and redesignation of several other units. The 23rd Marine Regiment began as infantry detached from the 3rd Marine Division in February 1943, the same month that an artillery battalion of the 12th Marines became the genesis of the 14th Marines and engineer elements of the 19th Marines formed the nucleus of the 20th Marines. In March, the 24th Marine Regiment was organized, and then in May it was split in two to supply the men for the 25th Marines. This war time shuffling provided the major building blocks for a new division. The units were originally separated, however, with the 24th Marines and a variety of reinforcing units (engineer, artillery, medical, motor transport, special weapons, tanks, etc.) at Camp Pendleton in California. The rest of the units were at Camp Lejeune, North Carolina. This East Coast echelon moved to Pendleton by train and transit of the Panama Canal in July and August. When all the units were finally together, the 4th Marine Division was formally activated on August 16, 1943, with Major General Harry Schmidt in command. After intensive training, it shipped out on 13 January 1944, and in 13 months made four major amphibious assaults, in the battles of Kwajalein (Roi Namur), Saipan, Tinian and Iwo Jima under command of V Amphibious Corps, under its command and control were the first Joint Assault Signal Company, suffering more than 17,000 casualties. It was awarded two Presidential Unit Citations and a Navy Unit Commendation, and then inactivated 28 November 1945. Background: Early in 1962, Secretary of Defense Robert S. McNamara indicated to the Congress that he wanted the Marine Corps to have a fourth division/wing team, to be formed of Ready Reserves. In April of that year, the Commandant of the Marine Corps announced a major reorganization of the Marine Corps Reserve to be effective 1 July 1962. In this reorganization, 53 reserve units were redesignated as 4th Marine Division units. While 1 July 1962 is regarded as the date of reactivation of the division, it was not until 14 February 1966 that the 4th Marine Division headquarters nucleus was actually activated at Camp Pendleton. The division was given the primary mission "to establish an effective staff nucleus capable of directing, controlling and integrating, as directed, the mobilization planning and logistics functions preceding the activation of the 4th Marine Division and of ensuring an orderly and efficient mobilization of the division." Major General Robert E. Cushman Jr., commanding general of Camp Pendleton was given the additional responsibility as the commanding general of the division. On 23 June 1966, the World War II division colors were presented to General Cushman, significantly at a 4th Marine Division Association meeting at Camp Pendleton, California. Reminiscent of a passed torch, a new generation of Marines was eager to prove itself worthy of the trust attendant in the acceptance of the proud colors. This battle was named the "Reveille Engagement" and went on to be the biggest and fastest tank battle in United States Marine Corps history. They were the only Marine unit equipped with M1A1 Abrams tanks. Bravo Company went on to destroy 59 tanks, 32 APCs, 26 non armored vehicles, and an artillery gun. Bravo Company destroyed a total of 119 enemy vehicles and took over 800 POWs. The battery was laid on an azimuth of fire to the north, when it received a battalion mass fire mission on a target 30 km to its south. Unknown the battery's Marines, an Iraqi Brigade was launching a counterattack through the burning oil field on 1st Marine Division Command Post. On battery's east flank piece (Gun #1) Gunner Sgt Shawn Toney and Section Chief Sergeant Thomas Stark, IV, spotted two enemy multiple rocket launchers as they were shifted trails to fire to the south. They engaged and destroyed launchers with heavy automatic weapons and direct fire from their M198 155mm howitzer, while the rest of the battery continued to support the fire mission to the south and defend the battery position from ground assault. LtCol. Jay Sollis, 1/11 Commander, arrived in the battery position, requested air support and directed a section of AH 1W Sea Cobra to engage the Iraqi counterattack force in the oil field. [7]

25 ақпан күні түнінде батальон бас штабы Task Force Papa Bear тобына қолдау көрсету үшін жаңа позицияға көшті. Жаңа бас штабы позициясына жақын жердегі жау бекінісін тексеру үшін Battery H батареясының қарауылшысы Ланс-коропорал Трой Л. Грегориді қоса, күзеттік патруль ұйымдастырылды. Патрульдік іс-шара кезінде Грегори ирактық минасына басқан және ауыр жарақат алған. Жеделдетілген эвакуацияға қарамастан, ол келесі күні жарақатынан қайтыс болды, 21 жасқа толуына бірнеше күн қалғанда. Ол қаза болғаннан кейін Purple Heart медалімен және Combat Action Ribbon лентасымен марапатталды және Арлингтон ұлттық зиратының 60-шы бөлімінде, 7723 қабірде жерленді. Ричмондтағы Теңіз күштерінің резерв орталығы оның құрметіне қайта аталды. Battery H батареясының соңғы позициясы Кувейт халықаралық әуежайының оңтүстігінде болды, содан кейін атысты тоқтату туралы жарияланды. Батарея кейіннен Сауд Арабиясындағы 1-ші теңіз жаяу әскері дивизиясының қолдау аймағына қайта орналастырылды. Сәуір айында батарея АҚШ-қа қайта орналастырылды және активтік қызметтен босатылды. Сонымен қатар, 1990 жылдың 18 қарашасында 4-ші танк батальонының Alpha ротасы, 4-ші теңіз жаяу әскері дивизиясы Operation Desert Shield және Operation Desert Storm операцияларын қолдау үшін жұмылдырылды. Alpha ротасы 1-ші теңіз жаяу әскері дивизиясының 5-ші теңіз жаяу әскері полкінің 3-ші батальонының Regimental Landing Team 5 тобына бекітілді. Бұл Парсы шығанағындағы десанттық күштің бір бөлігі болды. Alpha ротасы 1990 жылдың 1 желтоқсанында Пендлтон лагерінен шығып, 5-ші теңіз жаяу әскері бригадасымен бірге USS Tarawa (LHA 1) және USS Mount Vernon (LSD 39) кемелеріне тиелінді. Alpha ротасының элементтері Al Waffra операциясына қатысты, танктерімен жабдықталған мина өрілісін тазартты. 5-ші MEB Operation Desert Calm операциясының бөлігі болды және кейіннен 1991 жылғы Бангладеш циклонды жеңілдету үшін гуманитарлық Sea Angel операциясына қатысты. Alpha ротасы Пендлтон лагеріне оралды және 1991 жылдың 31 шілдесінде таратылды. 24-ші теңіз жаяу әскері полкінің бас штабы 1990 жылдың 17 қарашасында белсенділенді және 1 MEF тобына тиесілі TOWII взводымен және Ядролық, химиялық және биологиялық соғыс взводымен Пендлтон лагеріне аттанды; полк бас штабының қалған бөлігі полковник Джордж Герман басшылығымен снайперлер, автокөлік, жабдықтау және басқарудан тұрды. Пендлтон лагерінде 30 күн өткізгеннен кейін, полк Сауд Арабиясының Порт-Жубайл портына March AFB әуежайынан ұшып, 4-ші теңіз жаяу әскерін портта алмастырып, 1 MEF және 1-ші FSSG тобымен тапсырылған міндеттермен портты қорғады. Полк 19 қаңтар және 20 қаңтар күндері USS Tarawa портында болғанда Scud зымырандарына түсті. Полк 1991 жылдың мамыр айында Канзас-Ситиге оралды.

On the night of 25 February, the Battalion CP occupied a new position in support of Task Force Papa Bear. A security patrol, which included Lance Corporal Troy L. Gregory of Battery H, was organized to investigate an enemy bunker adjacent to the new CP position. While conducting this patrol, Gregory stepped on an Iraqi land mine and was critically wounded. Despite quick evacuation to a Naval Hospital, he died the following day of his wounded, just a few days before his 21st birthday. He was posthumously awarded the Purple Heart Medal and Combat Action Ribbon and was laid to rest at Arlington National Cemetery in section 60, Grave 7723. The Navy Marine Corps Reserve Center in Richmond was renamed in his honor. Battery H's final position was just south of the Kuwait International Airport when the ceasefire was announced. The Battery subsequently retrograded to the 1st Marine Division Support Area in Saudi Arabia. In April, the battery redeployed to the United States and was released from active duty. Additionally, on 18 November 1990, Alpha Company, 4th Tank Battalion, 4th Marine Division was mobilized in support of Operation Desert Shield and Operation Desert Storm. Alpha Company was assigned to Regimental Landing Team 5, 3rd Battalion, 5th Marine Regiment, 1st Marine Division. This was part of the amphibious force in the Persian Gulf. Alpha Company was loaded onto the USS Tarawa (LHA 1) and the USS Mount Vernon (LSD 39) with the 5th Marine Expeditionary Brigade off of Camp Pendleton, CA on 1 December 1990. Elements of Alpha Company participated in the Al Waffra operation, clearing a large Iraqi mine field with tanks equipped with a mine plow. The 5th MEB was part of Operation Desert Calm and later participated in Operation Sea Angel in a humanitarian mission of relief of the 1991 Bangladesh cyclone. Alpha Company returned to Camp Pendleton, CA and was deactivated on 31 July 1991. 24th Marine Regimental Command was activated November 17, 1990, and departed for Camp Pendleton with a TOWII Platoon assigned to 1st MEF with the Nuclear, Chemical & Biological Warfar Platoon; The rest of the regimental command consisting of snipers, motor transport, supply and administration with the bulk of the personnel being in communications platoon under Colonel George German. After 30 days at Camp Pendleton, the regiment embarked from March AFB to Port Jubail, Saudi Arabia, to relieve the 4th Marines in the port and provided port security with individuals tasked for duties with 1 MEF and 1st FSSG. The regiment fell under Scud missile attack on January 19 and 20 while the USS Tarawa was in port. The regiment returned to Kansas City in May 1991.

Ирак азаттығын алу операциясы

2004 жылы Теннесси штатының Чаттануга қаласынан Майк Батериясы Фаллужа қаласына жөнелтіліп, шабуылшылар бақылауындағы қаланы қайтару мақсатындағы «Фантом ашуы» операциясына қатысты. Кейіннен олар 2007 жылы «Ирактың бостандығы» операциясын қолдау үшін қайтадан жөнелтілді. Осы екінші жөнелтілімде олар 5-ші полк ұрыс тобының 2-ші жеңіл брондалған барлау батальонына қосылып, «Эскалибур» шақыру таңбасымен Ар-Рутба маңында қызмет етті. 2007 жылы батальон бір шығынға ұшырады – сержант Дастин Дж. Ли қаза тапты. 2005 жылдың 4 қаңтарында 25-ші теңіз жаяу әскерінің 3-ші батальоны белсенділенді. 2005 жылдың 10 қаңтарынан ақпан айының соңына дейін компаниялар Твентинайн Палм әскери-теңіз күштерінің жауынгерлік орталығында және Калифорниядағы Марш әуе резервтік базасында жаттығудан өтті. Батальон 2005 жылдың наурыз айының бірінші аптасында Иракқа жетіп, Ирак қауіпсіздік күштерін (ISF) даярлау және Ирактың Әл-Анбар провинциясының қалалары мен айналасында көтерілісшілердің бекініп қалуына жол бермес үшін тұрақтылық және қауіпсіздік операцияларын жүргізу міндеті алды. Батальонның қатысқан негізгі операциялары: «Матадор», «Жаңа нарық», «Сүңгі», «Қылыш», «Өзен көпірі», «Сыртқы жағалаулар» және «Жылдам шабуыл». Батальон 2005 жылдың қыркүйек айының соңында Ирактан шығарылып, 2006 жылдың 3 қаңтарында демобилизацияланды. Батальонмен Иракта қызмет еткен 46 теңізші және екі әскери-теңіз күштерінің медициналық қызметкері қаза тапты. Олардың құрметіне Огайо штатының Брук-парк қаласындағы батальон штабында ескерткіш орнатылып, 2005 жылдың 12 қарашасында ашылды. 2003 жылдың қаңтарында 4-ші жауынгерлік инженерлік батальоны белсенділенді және «Ирактың бостандығы» операциясын қолдау үшін жеке құрам жөнелтілді. 2004 жылдың желтоқсанында жеке құрам 5-ші азаматтық істер тобының құрамында қызмет ету үшін белсенділенді және «Ирактың бостандығы» мен «Тұрақты бостандық» операцияларын қолдауды жалғастырды. Батальонның 8 мүшесі Ирактағы операцияларды қолдау кезінде қаза тапты.

" Мәңгілік бостандық " операциясы

2010 жылдың тамызында 3/25 «Тұрақты бостандық» операциясын қолдау мақсатымен Ауғанстанға жөнелтілді. Батальонның міндеттері Гельменд провинциясының аумағында орындалды және барлау, азаматтық істер, қауіпсіздік және жауынгерлік операцияларды қамтыды. Батальон 2011 жылдың наурыз айында Ауғанстаннан қайтарылды және 2011 жылдың маусым айында таратылды. Батальонда қызмет еткен бір морской пехотинец (теңізші) осы операция кезінде қаза тапты. 21 жастағы рядовой (тарлан) Аарон М. Свонсон 2011 жылдың 7 ақпанында, дүйсенбі күні, Ауғанстанның Гельменд провинциясындағы Гармшир ауданында қаза болды.

Терроризмге қарсы жаһандық соғыс

2015 жылдың 16 шілдесінде Майк Батерисінің инспектор-оқытушылық құрамынан төрт морской пехотинец әскери нысандарды нысанаға алған қарулы шабуыл жасаған адамнан қаза тапты. Сонымен қатар, екі күннен кейін бір теңізші алған жараларынан көз жұмды. 3/14 морской пехотинецтерінің қаза болғандарының кейбіреулері қарулы адамға қарсы оқ атып, қоршаудан қашып бара жатқан көптеген адамдарға жамылғы жасаған кезде қаза тапқандығы хабарланды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Сержант Даррел С. Коул
Сержант Росс Ф. Грей
Бас сержант-лейтенант Гершель В. Уильямс
Капитан Джозеф Дж. Маккарти
Старшина Роберт Х. Маккард
Қатардағы Ричард К. Соренсон
Подполковник Әділет М. Чемберс
Бірінші лейтенант Джон В. Пауэр