Кіріспе

Белгілі бір балық түрінің жартылай дискретті субпопуляциясы

Балық қорлары – белгілі бір балық түрінің субпопуляциясы болып табылады, олардың ішкі параметрлері (өсу, жаңару, өлім және балық аулаудан болатын өлім) дәстүрлі түрде осы қордың популяциялық динамикасын анықтайтын маңызды факторлар деп есептеледі, ал сыртқы факторлар (көшіп келу және көшіп кету) дәстүрлі түрде назардан тыс қалдырылады.

Қор тұжырымдамасы

Барлық түрлердің географиялық таралу шегі бар, ол олардың қоршаған орта жағдайларына төзімділігімен және басқа түрлермен сәтті бәсекелесу қабілетімен анықталады. Теңіз ортасында бұл құрлықтағыдай айқын болмауы мүмкін, себебі топографиялық шекаралар аз, бірақ үзілістер әлі де бар, мысалы, мезомасштабты және мезомасштабтың төменгі деңгейдегі айналымдары балық дернәсілдерінің қашықтыққа таралуын шектейді. Балықтар үшін, бір жеке балықтың өз биологиялық ареалындағы сол түрдің барлық басқа жеке балықтарымен кездейсоқ көбейіп, ұрпақ беруі сирек. Олардың кеңістікте, уақытта немесе екеуінде де өндірістік оқшаулану дәрежесі бар, дискретті популяциялардың құрылымдалған тізбегін қалыптастыруға бейімділік бар. Бұл оқшаулану субпопуляциялардың арасындағы генетикалық айырмашылықтардың, морфологиялық өзгерістердің және әртүрлі химиялық орта мен паразиттік түрлерге ұшыраудың дамуында көрінеді. Сондай-ақ, бір популяцияда балық аулау, көршілес популяцияның динамикасына әсер етпейтіндей болады. Балық шаруашылығы ғылымында қазіргі таңда қабылданған "қор" анықтамасы – Begg және авторлар (1999) бойынша, "[қор]" – балық шаруашылығы менеджерлерін қызықтыратын белгілі бір атрибуттары бар, жартылай дискретті балық топтарының сипаттамаларын көрсетеді.

Қорды анықтау – балық шаруашылығы ғылымының бір саласы, ол бірқатар әдістерге негізделген осы субпопуляцияларды анықтауға бағытталған. Бұл тұжырымдама 14-ші Тұрақты даму мақсатында қолданылады, онда 14.4 мақсаты 14.4.1 көрсеткіші арқылы балық қорларының тұрақтылығы өлшенді.

Ағаштар

Біріккен Ұлттар Ұйымы трансшельдік қорларды "бір немесе бірнеше мемлекеттің экономикалық эксклюзивтік аймақтарында (ЭЭА) және ашық теңізде миграциялайтын немесе кездесетін, мысалы, минтай сияқты балықтардың қоры" деп анықтайды. Егемендік жауапкершілік көршілес жағалау мемлекеттерімен және балық аулау ұйымдарымен бірлесіп жүзеге асырылуы тиіс. Әдетте, бұл осы қордың басқарылуын үйлестіру мақсатында құрылған үкіметаралық аймақтық ұйым арқылы іске асырылады. Трансшельдік қорлар көбінесе демерсальды емес, пелагикалық болып табылады. Демерсальды түрлер пелагикалық түрлерге қарағанда аз жылжып, теңіз түбінің топографиясына байланысты болады. Пелагикалық түрлер жылдамрақ қозғалады, олардың қозғалысына мұхит температурасы және зоопланктонның тамақ ретінде болуы ықпал етеді. Мысалы, кельц, сельдь, уитинг, скумбрия және қызыл балық. Дегенмен, Гренландиялық палтус сияқты батыста Гренландияға және шығыста Фарер аралдарына тамақтану/көбейту миграцияларымен көшіп жүретін бірнеше демерсальды түрлер де бар. Трансшельдік қорларды трансшекаралық қорлармен салыстыруға болады. Трансшельдік қорлар ЭЭА-да да, ашық теңізде де таралған. Трансшекаралық қорлар кем дегенде екі елдің ЭЭА-сында таралған. Бір қор трансшекаралық және трансшельдік болуы мүмкін.

Бағалау

Балық шаруашылығы ғылымдары мен экологиясында қорларды бағалау – балық шаруашылығын басқарудағы маңызды құрал. Атап айтқанда, балық қорларының үздіріліп, сау болуын қамтамасыз ету үшін, өрбуге қабілетті балық популяциясының биомассасын өлшеу, тұрақты балық аулау квоталарын қолдану арқылы тиімді сақтау стратегияларын әзірлеуге және сақтауға мүмкіндік береді. Дүниежүзілік жабайы табиғат қоры мен Лондон зоологиялық қоғамы 2015 жылдың 16 қыркүйегінде бірлесіп "Жанды көк планета туралы" есебін жариялады, онда 1970 жылдан 2010 жылға дейін скумбрия, тунец және бонито сияқты маңызды балықтардың әлемдік қорлары 74%-ға төмендегені, ал сүтқоректілер, құстар, бауырымен жорғалаушылар, қосмекенділер және балықтардың жалпы саны 40 жыл ішінде орташа есеппен жартысына азайғаны айтылды. БҰҰ Тұрақты даму мақсатының 14-ы сияқты жаһандық күш-жігер осы тенденцияларды кері қайтаруға бағытталған мақсаттарға жетеді деп үміттеніледі.

Қалқымы

Теңіз түрлерінің популяциясы өзара байланысты және бір-бірін толықтыратын тәсілдермен "өсіп-төмендеуі" мүмкін. Мысалы, көк марлин балықтарын ұстау 1960 жылдары Атлантика мұхитында азайды. Бұл желкенді марлин балықтарын ұстаудың артуымен бірге жүрді. Желкенді марлин балықтарын ұстау 1970 жылдардың соңынан 1980 жылдардың соңына дейін азайды, бұл қылыш марлин балықтарын ұстаудың өсуімен толықтырылды. Нәтижесінде, марлин балықтарының жалпы көлемі салыстырмалы түрде тұрақты болды. Джордж Банкінде 1960 жылдары треска балығының азаюымен бірге тік балықтардың саны артты, ал соңғы кезделерде Атлантика мұхитындағы жыртқыш треска балығының құлдырауымен Мэн штатындағы лобстер балықтарын ұстау көбейді.