Кіріспе

1995 жылы Терренс МакНелли жазған пьеса

"Сүйіспеншілік! Батылдық! Мейірімділік!" – Терренс МакНеллидің пьесасы. Пьеса 1994 жылы Бродвейден тыс сахнада дебют жасап, 1995 жылы Бродвейге көшті. Ол "үздік пьеса" номинациясы бойынша "Тони" сыйлығы мен "Драмалық үстел" сыйлығын жеңіп алды.

Өндірістер

Сүйіспеншілік! Батылдық! Мейірімділік! 1994 жылғы 11 қазанда Манхэттен Театр Клубында Бродвейден тыс жерде тұңғыш рет көрсетілді, 72 қойылым ойналды. Содан кейін 1995 жылғы 14 ақпанда қойылым Уолтер Керр театрына (Бродвей) көшірілді және 248 қойылым мен 28 алдын ала көрсетілімнен кейін 1995 жылғы 17 қыркүйекте жабылды. Жо Мантелло режиссерлік етті, ал актер құрамында Натан Лейн (Баз Хаузер), Джон Гловер (Джон және Джеймс Джекилл), Стивен Боггардус (Грегори Митчелл), Джон Бенджамин Хики (Артур Пап), Энтони Хилд (Перри Селларс), Джастин Кирк (Бобби) және Рэнди Бекер (Рамон Форнос) болды.

Сюжет

Оқиға Нью-Йорк қаласынан солтүстікке қарай екі сағаттық жерде, Датчесс округіндегі көл жағасындағы жазғы үйінде өтеді. Үй Грегориге тиесілі, ол Бродвейдегі табысты хореограф, қазір орта жасқа жақындап қалды және өзінің шығармашылығын жоғалтудан қорқады; және оның жиырма жастағы сүйіктісі, Бобби, көзі көрмейтін заң кеңесшісі. Олардың үйіне келген әрбір қонақ Грегоридің жұмысымен бір жол немесе екінші жол байланысты: Артур мен ұзақ жылдардан бергі серігі Перри – бизнес-консультанттар; Джон Джекилл, ашулы ағылшын – биге сүйемелдеуші; музыкалық театрдың жанкүйері Баз Хаузер – костюм дизайнері және топтағы ең стереотиптік гей адам. Тек Джонның жазғы сүйіктісі Рамон мен Джонның егіз інісі Джеймс ғана достар шеңберінен тыс. Бірақ Рамон жаны ашық, ақырында топқа қосылады, ал Джеймс өте мейірімді, сондықтан оны тез қабылдайды.

Сыни жауап

Винсент Канби The New York Times газетінде жариялаған рецензиясында: "Бұл толығымен қазіргі заманғы туынды; оның әзіл-қалжыңдары кейде күлкілі, ал көбінесе теңдесі жоқ Натан Лейн ерекше стильмен жеткізеді; оның шынайы қайғысы бар, ол тек сәл сезімталдықпен өңделген, және ерекше айта кетерлік жайт ретінде, бұл Бродвей сахнасында бұрын-соңды көрілмеген ер адамдардың жалаңаштығын ұсынады."

Грегори Митчелл

Грегори Митчелл – орта жастағы, Бродвейде атақты биші және хореограф. Қазір карьерасының көп бөлігі өтіп кеткен Грегори шығармашылық және жеке күресімен, соңғы туындысына күш табуға тырысып жатыр. Грегори "Мандерлей" деп аталатын бір ғасырлық тарихы бар шалбасанда Мемориал күнін, 4 шілде күні мен Еңбек күнін демалу үшін және қаладан тыс уақыт өткізу үшін өткізеді. Грегоридің пьесадағы басты қиындықтары – Боббиге деген махаббаты, Боббидің опасыздығы және Нью-Йорктегі әлемдік премьераға арналған маңызды хореографиялық қойылымды аяқтауға жасаған әрекеттері.

Базз Хаузер

Музыкалық комедияға құмар Базз пьесаның ең күлкілі және көңілді сәттерін сыйлайды. Базз Грегоридің труппалары үшін костюмдер тігіп, жергілікті ЖИТС клиникасында волонтер болып жұмыс істейді, сонымен қатар ол Бродвей мюзиклдерінің жанкүйері. Базз – жұмысқа бара жатып үнемі Бродвей әнін шырқап, немесе әңгімеге цитата енгізуге тырысатын адам. Қарым-қатынастарда өте нашар екенін әзілдеп айтса да, махаббатты іздеуден бас тартқанын мәлімдесе де, ол соңында Жонның інісі Джеймске ғашық болады, ол да ЖИТС-тен зардап шегеді, бірақ өкінішке орай, аурудың одан да асқан сатысында.

Боби Брамс

Бобби – Грегоридің төрт жылдан бері досы. Ол жиырма жасқа толмаған, Грегориден әлдеқайда жас. Жас айырмасына қарамастан, олардың мінездері жұмсақ, музыкаға деген құштарлығы ортақ, сондай-ақ Грегоридің ауылдағы үйінің табиғи айнасына деген сүйіспеншіліктері бірігеді. Бобби туғаннан соқыр болғанымен, мүгедектігіне бойын бидірмейді және оның өзін осы мүгедектікпен шектеуге рұқсат етпейді.

Джеймс Джекилл

Джеймс – Джон Джекиллдің егіз бауыры және Базздың жары. Ол өткір тілді, жомарт, өзін-өзі кемсітетін және кездесетін әр адамға шынайы қамқорлық танытатын адам. Джеймс Баззға мағыналы қарым-қатынасқа соңғы мүмкіндік сыйлайды, тіпті олар екеуі де оның ЖИТС-ке байланысты трагикалық аяқталуына ұшырайтынын білсе де. Бірақ, бірге өткізген қысқа ғана уақытта Джеймс өзінің оң көзқарасын сақтап, Баззға өмірге жаңаша қарауға көмектеседі.

Фильмге бейімделу

1997 жылы МакНалли жазған фильм адаптациясы түпнұсқа актер құрамының көп бөлігін қайта жинады, онда Джейсон Александр мен Стивен Спинелла Натан Лейн мен Энтони Хилдтің орнына түсті.