Ханс Кристиан Петерсен: Норвегия саяхатшысы және саяси қайраткері
Hans Christian Petersen
Ханс Кристиан Петерсен (1793-1862) – норвежский политик, фактический премьер-министр Норвегии (1858-1861). Борьба за независимость, биография и путь к власти.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Норвегиялық саясаткер (1793–1862)
Norwegian politician (1793–1862)
Ханс Кристиан Петерсен (11 тамыз 1793 – 26 қыркүйек 1862) – норвегиялық саясаткер, Швеция мен Норвегияның жеке одағы кезінде 1858–1861 жылдары Норвегияның де-факто премьер-министрі қызметін атқарды.
Hans Christian Petersen (11 August 1793 – 26 September 1862) was a Norwegian politician and served as the de facto prime minister of Norway during the personal union of Sweden Norway from 1858 to 1861.
Ерте өмір
Петерсен оңтүстік Christianssand қаласында өсіп, 1810 жылы жергілікті собор мектебін бітірді. Ол Копенгаген университетінде заң білімін алып, 1814 жылдың 14 қаңтарында – Киль бейбітшілік шарты қол қойылған күні – Дания-Норвегияның төрт жүз жылдық одағы аяқталды. Петерсен енді тәуелсіздік үшін күреске қатысу үшін үйге қайтқысы келді, бірақ теңіз жолы кесілген еді және швед аймағында одан швед патшасына адалдық серт беру талап етілер еді. Ол бірнеше адаммен бірге – солардың бірі оның болашақ әйелі – қайықпен Швецияға өтіп, содан кейін құрлықпен Кристианияға дейін көшпелі жалдамалы көлікші болып киініп барды.
Petersen grew up in the southernmost city of Christianssand and graduated from the local cathedral school in 1810. He studied law at the University of Copenhagen and got his law degree there on 14 January 1814—the day the Peace Treaty of Kiel was signed, thus ending four hundred years of Danish Norwegian union. Petersen now wanted to return home to participate in the fight for independence, but the sea route was blocked and on Swedish territory he would be demanded to swear allegiance to the Swedish King. Together with several others – one of them his later wife – he crossed by rowing boat to Sweden, before continuing over land to Christiania disguised as a coachman.
Ерте мансап
1814 жылғы сәуірде Петерсен Крагеродағы стипендиялық судьяның міндетін атқарушы болды. Кейін ол Норвегияның жаңа Жоғарғы сотының кеңсе хатшысы болғанға дейін Теңіз шақыру комиссариатының хатшылығын басқарды (1815 жылғы маусым). 1817 жылы Петерсен адвокаттық лицензиясын алды және келесі жиырма жыл бойы табысты заңгерлік тәжірибемен айналысты. 1821 жылдан бастап ол импичмент сотында қорғаушы болып жұмыс істеді, ішінде Мемлекеттік кеңесшілер Томас Фастинг (1821) және Йонас Коллетт (1827) пен Премьер-министр Северин Лёвенскиольдты (1836) қорғады. Петерсен шешен заңгер болды, бұл оның 1827 жылға дейін Норвегия драмалық қоғамындағы актерлік тәжірибесімен де байланысты болды. Ол латын тілін еркін меңгерді. 1844 жылғы оқулығында автор Хенрик Вергеланд Петерсеннің импичмент сотындағы қорғаныс сөздерінен үзінділерді «өлеңге жақын» шешендіктің мысалы ретінде пайдаланды. 1828 жылдан бастап Петерсен Норвегия банкісінің Кристианиядағы бөлімшесінің заңгері болды, ал 1830 жылдан 1834 жылға дейін бас прокурор қызметін атқарды – ол жалақы мәселесіндегі келіспеушілікке байланысты осы лауазымнан бас тартты. Содан кейін ол 1837 жылға дейін министрліктер үшін жеке сот істерін жүргізді. 1836 жылы импичмент процесінде Премьер-министр Лёвенскиольдты қорғағаннан кейін үкіметке қосылу туралы ұсыныс алды, бірақ ол бас тартты. Оның орнына Кристианиядағы епархиялық округтің губернаторы болып тағайындалды.
In April 1814, Petersen became acting stipendiary magistrate in Kragerø. He was later in charge of the secretariat of the Naval Conscription Commissariat before becoming clerk of record at Norway’s new Supreme Court in June 1815. In 1817, Petersen received his licence as a barrister, and was able to run a lucrative legal practice for the next twenty years. From 1821, he was defence counsel at the Court of Impeachment, defending i. a. Councillors of State Thomas Fasting (1821) and Jonas Collett (1827) and Prime Minister Severin Løvenskiold (1836). Petersen was an eloquent lawyer, something that also had to do with his experience as an actor in the Norwegian Dramatic Society until 1827. He spoke Latin fluently. In his 1844 textbook, author Henrik Wergeland used excerpts of Petersen’s defence speeches in the Court of Impeachment as examples of an eloquence “bordering on poetry”. From 1828, Petersen was lawyer for the Bank of Norway department in Christiania, and from 1830 to 1834 acting Attorney General – an office he left due to disagreement on the salary. He then conducted individual court cases for ministries until 1837. After having defended Prime Minister Løvenskiold during impeachment prosecutions in 1836, he was offered to join the Government, but rejected. Instead he accepted the appointment as diocesan county governor in Christiania.
Кеңес мүшесі
Екі жылдан кейін Петерсен екінші Ведель үкіметінде (1836-1844) мемлекеттік кеңесші болуға келісті және 1839 жылдың қазан айында Әскери-теңіз министрлігінің басшысы болып тағайындалды. Стокгольмдегі Норвегия мемлекеттік кеңесі бөлімінде екі рет қызметтен басқа, ол осы кезеңнің қалған бөлігінде Әскери-теңіз министрлігінің басшысы болды. Løvenskiold/Vogt үкіметі (1844–1856) кезінде Петерсен Стокгольмдегі Мемлекеттік кеңес бөліміндегі қызметімен қатар, Әскери-теңіз, Әділет, Ішкі істер және Армия министрліктерінің басшысы қызметін атқарды. Вогт үкіметі (1856–1858) кезінде Петерсен Стокгольмдегі Мемлекеттік кеңес бөлімінде және Армия, Әскери-теңіз және Әділет министрліктері арасында кезектесті. 1858 жылдың желтоқсан айының басында ол Кристианияда Йорген Вогттан кейін бірінші министр болып тағайындалды. Сибберн/Берч/Мотцфельдт үкіметі (1858–1861) кезінде Петерсен Кристианияда бірінші министр болып қызметін жалғастырды. Ол енді Әділет, Әскери-теңіз және Есептік министрліктердің басшысы қызметтерін ауыстырып отырды.
Two years later, Petersen accepted to become councillor of state in the Second Wedel Government (1836–1844), and was appointed chief of the Ministry of the Navy in October 1839. Apart from two periods at the Norwegian Council of State Division in Stockholm, he was chief of the Ministry of the Navy for the rest of this period. During the Løvenskiold/Vogt Government (1844–1856), Petersen alternated between service at the Council of State Division in Stockholm and the responsibility as chief of the Ministries of the Navy, Justice, the Interior and the Army. During the Vogt Government (1856–1858), Petersen alternated between the Council of State Division in Stockholm and the Ministries of the Army, the Navy and Justice. In early December 1858, he succeeded Jørgen Vogt as first minister in Christiania. During the Sibbern/Birch/Motzfeldt Government (1858–1861), Petersen continued as the First Minister in Christiania. He now alternated between the responsibility as chief of the Ministries of Justice, the Navy and Auditing.
Теңдік
Петерсен король Оскар І-ге Норвегияны Швециямен одақтағы тең мәртебеге ие етуге ықпал еткендердің қатарында болды, бірақ король Карл XV 1859 жылы таққа отырғаннан кейін монархпен ынтымақтастық орнату қиынға соқты. Корольдің жаңа одақ комиссиясы жөніндегі пікірсайыста Петерсеннің атқарылған рөліне наразылық білдіргеннен кейін Петерсен отставкаға келіп, 1861 жылдың желтоқсанында үкіметтен шығып кетті.
Petersen was among those influencing King Oscar I to grant Norway a more equal status in the union with Sweden, but after the accession of King Carl XV in 1859, he found it difficult to cooperate with the monarch. Following the King’s expression of dissatisfaction at Petersen’s role in the debate on a new union commission, Petersen tendered his resignation and left the Government in December 1861.