Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Нидерланд композиторы
Dutch composer
Юрриан Хендрик Андриессен (15 қараша 1925, Харлем – 23 тамыз 1996, Гаага) – нидерланд композиторы. Андриессен Утрехт консерваториясында әкесі Хендрикпен композицияны оқығаннан кейін Парижге көшті, онда Оливье Мессианмен оқыды. Оның інісі Луи Андриессен (1939–2021) – композитор және пианист, ал оның әйелі Виллем (1887–1964) да композитор болған.
Jurriaan Hendrik Andriessen (15 November 1925, Haarlem 23 August 1996, The Hague) was a Dutch composer. Andriessen studied composition with his father Hendrik at the Utrecht Conservatory before moving to Paris where he studied with Olivier Messiaen. His brother Louis Andriessen (1939 2021) was also a composer and pianist, as well as his uncle Willem (1887 1964).
Мансап
Андриессеннің шығармаларының көп бөлігі сахнаға арналған; оның Париждегі оқуы негізінен кино музыкасын жазуға бағытталған. Ол әртүрлі музыкалық ықпалдарға ие болды, соның ішінде американдық кино музыкасы, Аарон Коплендтің балеттері, түрлі мәдениеттердің халық музыкасы, неоклассицизм және сериалдық музыка; осы көптүрлілік композиторлық шеберлігімен бірігіп, оның шығармаларын драмалық туындыларға қосымша музыка жазуға өте қолайлы етті. Оның алғашқы сахналық композициясы 1948 жылы Вильгельмина патшайымының билігінің 50 жылдығын тойлау кезінде көрсетілген "The Miraculous Hour" пьесасының қосымша музыкасы болды. 1954 жылы Хаагсе Комеди (қазіргі Nationaal Toneel, яғни "Ұлттық театр") оны тұрақты композитор етіп тағайындады, онда ол Юджин О'Ниллдің "Аза тұту Электраға айналады" және Том Стоппардтың "Розенкранц пен Гилденстерн өлі" және тағы да көптеген туындыларға музыка жазды. 1949-1951 жылдар аралығында Рокфеллер қорының стипендиясымен АҚШ-та болған кезі оркестрлік шығармаларын жазу үшін жемісті болды, бұл оның жұмысының тағы бір маңызды саласы еді. Осы кезеңде ол Серж Кусевицкий үшін Танглвуд увертюрасын және кейіннен Джордж Баланчин балет музыкасы ретінде пайдаланған Беркшир симфонияларын жазды. Оның композициялары мемлекеттік мерекелерге арналған тапсырыстар бойынша жазылды, соның ішінде Беатрикс патшайымының үйлену тойы мен тәж кию рәсімі, сондай-ақ Джулиана патшайымының күміс тойы. Театрлық туындыларынан басқа, Андриессен камералық және вокалдық шығармалардың да өнімді авторы болды, олардың көптегені әуесқойлармен орындалуы тиіс еді; ол сонымен қатар теледидар режиссері де болды.
The bulk of Andriessen's output is for the stage; his study in Paris was primarily in writing film music. He had a variety of musical influences which he drew upon, including American film music, Aaron Copland's ballets, folk music of various cultures, neoclassicism, and serialism; this eclecticism combined with his compositional skill made his writing well suited to scoring dramatic works. His first stage composition was incidental music for "The Miraculous Hour", a play premiered at the celebration of the 50th year of Queen Wilhelmina's reign, in 1948. In 1954 the Haagse Comedie (now the Nationaal Toneel, or "National Theatre") appointed him resident composer, where he wrote scores for Eugene O'Neill's Mourning Becomes Electra and Tom Stoppard's Rosencrantz & Guildenstern Are Dead, among numerous others. His stay in the United States on a Rockefeller Foundation fellowship from 1949 to 1951 was a fruitful one for his orchestral writing, another notable area of his work; during this time he composed the Tanglewood Overture for Serge Koussevitsky, and the Berkshire Symphonies, later used as ballet music by George Balanchine. His compositions were commissioned for state celebrations, including the wedding and the coronation of Queen Beatrix and the silver jubilee of Queen Juliana. In addition to the theatre works he is most noted for, Andriessen was also a prolific composer of chamber and vocal works, many of which were meant to be performed by amateurs; he has also been a director for television.