Кіріспе
Уэльстік актер және театр режиссері Витторио Джорджио Андре "Виктор" Спинетти (2 қыркүйек 1929 – 19 маусым 2012) Уэльстің Кум аймағында дүниеге келген, уэльстік және итальяндық тегі бар. Оның атасы Италиядан Уэльске жұмыс істеу үшін, көмір шахтасында жұмыс істеп, тың беруге жеткілікті ақша табу үшін келген деген әңгіме бар. Оның ата-анасы Джузеппе мен Лили (құрметті аты Уотсон), ал кіші інісі Генри (1951 жылы туған) – студиялық барабаншы. Спинетти Монмут мектебінде және Кардиффтегі Корольдік Уэльстік музыка және драма колледжінде білім алды, кейіннен ол колледждің құрметті мүшесі атанды. Колледжде Спинетти актер Грэм Карноумен танысты, ол оның өмірлік серігіне айналды.
Vittorio Giorgio Andre "Victor" Spinetti (2 September 1929 – 19 June 2012) was a Welsh in Cwm, of Welsh and Italian descent from a grandfather who was said to have 'walked' from Italy to Wales to work as a coal miner, just to earn enough money to buy a plough. His parents, Giuseppe and Lily (née Watson), and his younger brother, Henry (born 1951), is a session drummer. Spinetti was educated at Monmouth School and the Royal Welsh College of Music & Drama in Cardiff, of which he later became a Fellow. It was at the college that Spinetti met actor Graham Curnow, who became his life partner.
Фильм
Спинетти 1960-шы жылдары Beatles тобымен байланысы болғандықтан халықаралық атаққа ие болды. Ол Beatles тобының алғашқы үш фильміне түсті: A Hard Day's Night (1964), Help! (1965) және Magical Mystery Tour (1967). Ол сондай-ақ Beatles тобының 1967 жылғы Рождестволық жазбасында да ойнады, ол олардың жанкүйерлер клубының мүшелеріне таратылды. Осы ұзақ жылға созылған ынтымақтастық пен достықтың ең жақсы түсіндірмесін Джордж Харрисон берген болуы мүмкін, ол Спинеттиге: «Егер сен фильмдерде болмасаң, анам оларды көруге келмейді, себебі ол сені ұнатады, сондықтан сен барлық фильмдерімізде болуың керек», – деді. Бірақ Харрисон кейінірек оған: «Сенде керемет карма бар, Вик», – деді. Пол Маккартни Спинеттиді «бұлттарды жоғалтатын адам» деп сипаттаған. Спинетти Маккартнидің 1978 жылғы сол аттас альбомынан шыққан "London Town" әнінің промо-видеосында шағын рөлде ойнады. Спинеттидің 2010 жылғы шілдеде Ворстерширдегі Мальверн фестиваль театрында "Ob La Di, Ob La Da" әнін орындауы "The Beatles Complete on Ukulele" подкастында қолжетімді болды. Спинетти шамамен 30 фильмде ойнады, соның ішінде: The Gentle Terror (1961), Sparrows Can't Sing (1963), The Wild Affair (1964), Becket (1964), Zeffirelli's The Taming of the Shrew (1967), The Biggest Bundle of Them All (1968), Can Heironymus Merkin Ever Forget Mercy Humppe and Find True Happiness? (1969), This, That and the Other (1969), Start the Revolution Without Me (1970), Under Milk Wood (1972), Digby, the Biggest Dog in the World (1973), The Great McGonagall (1974), The Little Prince (1974), The Return of the Pink Panther (1975), Voyage of the Damned (1976), Emily (1976), Hardcore (1977), Casanova & Co. (1977), Under the Cherry Moon (1986) және The Krays (1990). Спинеттидің экрандағы соңғы пайда болуы американдық музыкант Сет Свирскидің "Beatles Stories" тәуелсіз фильмінің DVD нұсқасында болды, ол Beatles тобының Abbey Road студиясындағы алғашқы жазбаларының 50 жылдығын мерекелеу үшін шығарылды.
Театр
Спинеттидің Джоан Литтлвудтың театр шеберханасындағы жұмысы көптеген есте қаларлық қойылымдарды тудырды, оның ішінде Фрэнк Норманның "Fings Ain't Wot They Used T'Be" (1959, Лионель Барттың музыкасымен) және "О, қандай керемет соғыс!" (1963) қойылымдары бар, ол Нью-Йоркке көшірілді, ал ол өзінің жағымсыз сарбаз рөлі үшін Тони сыйлығын жеңіп алды. Ол Вест-Эндте "The Odd Couple" (Феликс рөлінде), "Chitty Chitty Bang Bang" және 2005 жылы Финборо театр сахнасында жаңа пьеса – "Albert's Boy" қойылымында Альберт Эйнштейн рөлінде өнер көрсетті. Ол Эдинбург фестивалінде өзінің тапқыр естеліктерден құралған "A Very Private Diary" атты жеке шоуын ұсынды.
Теледидар
1968 жылдан 1969 жылға дейін Спинетти Барри Тук жазған Марти Фельдманның «Бұл Марти» скетч-шоуының актер құрамында болды. Джон Клиз, Майкл Пэлин және Грэм Чепмен, «Монти Пайтон» тобының мүшелері, сондай-ақ Джон Джанкин, Спинеттимен бірге «Қатты күннің түнінде» фильмінде ойнады. 1969 және 1970 жылдары Спинетти «Теймс» телеарнасында Сид Джеймстің қасында екі маусымдық «Екі ұсақталған дос» (Two in Clover) бағдарламасында ойнады. Ол кеңседе жұмыс істеп шаршаған екі жігіттің шаруалар болу үшін барлығын тастап кетуі туралы комедиялық сериалдың 13 эпизодының 12-сінде ойнады. Екінші маусымның 3-ші эпизодында болмауына Уэльстің актері Ричард Дэвис, Спинеттинің кейіпкерінің інісі рөлін ойнап, себеп болды. 1970 жылдары Спинетти «McVities» (қазір «United Biscuits») Jaffa Cakes жарнамаларында «Жаңылған Jaffa Cake жеуші» рөлінде пайда болды. Ол түрбан тағып, Таяу Шығыс стиліндегі кейіпкер болып, велосипедпен жүріп, жасырын түрде басқалардың Jaffa Cakes-ін ұрлап жейтін, «Оранжий бар!» деген сөз тіркесін тудырды. Ол «Гранада» арнасында «Виктордың кеші» бағдарламасын жүргізді. 1979 жылы ол АҚШ-та «Арыстан, сиқыршы және гардероб» мультфильмінің 1979 жылғы дубляжданған нұсқасында Мистер Тумнусқа дауыс берді, сондай-ақ фильмге дауыс режиссері болды. (Спинетти «Соңғы шайқас» радиоспектаклінде маймыл Шифт рөлін де орындады.) Кейін ол танымал «S4C» анимациялық телесериалы «СуперТед» (1982–84) және бірнеше «Өрт сөндіруші Сэм» аудиокітаптарына дауыс берді. 1988 жылы ол Пол Скофилд пен Мэри Стинбургенмен бірге Анна Франк туралы «Шатыр» (The Attic) екінші дүниежүзілік соғыс драмасында ойнады. 1992 жылы ол британдық балалар анимациялық бағдарламасы «Тіс перилерінің ертегілерінде» (Tales of the Tooth Fairies) Сыңарлар патшасының рөлін орындады («Ұрланған сыйлық» эпизодында). 1995 жылы ол Рик Майолл мен Эд Эдмондсонмен бірге «Bottom» комедиялық сериясының «Саусақ» (Finger) эпизодында «Maître d'hôtel» Одри рөлінде пайда болды. Ол сондай-ақ 1999 жылы Джим Дэвидсонмен бірге «Ормандағы кеуделер» (Boobs in the Wood) DVD фильмінде ойнады. 1999 жылдан 2002 жылға дейін Спинетти балалар телебағдарламасы «Гарри және қарттарда» (Harry and the Wrinklies) «мың беті бар адам» Макс рөлін ойнады, онда Ник Робинсон да басты рөлде ойнады.
Көріністер
Спинетти "Бұл сіздің өміріңіз" телешоуында пайда болады. 1985: Майк пен Механиканың "All I Need Is a Miracle" музыкалық видеосында клуб иесі рөлінде.
Жазу
Спинеттидің поэзиясы, әсіресе "Күзетшілер" (1963) және прозасы түрлі басылымдарда жарияланды. Оның 2006 жылдың қыркүйегінде жарық көрген "Victor Spinetti Up Front: His Strictly Confidential Autobiography" атты естеліктері анекдоттарға толы. 2008 жылдың 7 қыркүйегінде BBC Radio 2 арнасында Майкл Боллмен болған сұхбатында Спинетти, Принцесса Маргареттың "О, қандай ғажайып соғыс!" спектаклінің алғашқы көрсетілімі үшін қажетті цензура рұқсатын алуға көмектескенін айтты.
Жеке өмір
Спинетти 44 жыл бойы бірге болған өмір серігі Грэм Карноумен бірге өмір сүрді, ол 1997 жылы қайтыс болды.
Өлім
2011 жылы ақпанда Спинеттиге простата қатерлі ісігі диагнозы қойылды, ол Валентин күні сахнада құлдырап қалды. Ол омыртқасын сынықтырды және кездейсоқ түрде ісігі бар екенін анықтады. Алдымен Лондонда емделді, бірақ қарындасы мен қайын інісінің күтімінен кейін, Уитчерчтегі Велиндер қатерлі ісік орталығына сәулелік терапия алу үшін көшті. 2012 жылдың 19 маусымында таңертең Монмут қаласындағы Монноу Вейл біріктірілген денсаулық сақтау және әлеуметтік қызмет көрсету орталығында осы аурудан қайтыс болды. Оның жаназасын Аджан Кемадхаммо өткізді.
Құрметтеулер
Спинетти қайтыс болмас бұрын Барбара Виндзор оны барып көрді, ол онымен Вест-Эндтегі "О, қандай ғажайып соғыс!" өндірісінде бірге ойнаған еді. Виндзор: "Біз өте жақын болдық. Ол да сол кезеңдегі жақын достарымның бірі еді. Ол керемет адам еді. Ол өте жақсы актер болды, себебі ол адамдарға назар аударып, олардың мінезін пайдаланды. Ол не істесе де, оларды тамаша бейнеледі." Маккартни қатысқан Спинеттиге арналған еске алу шарасында Майкл Болл "In My Life" әнін орындады. Престон FM 22 маусымға Спинеттимен бұрын жарияланбаған терең сұхбатты эфирге шығаруды жоспарлады, бұл сұхбат 2010 жылдың шілдесінде ол Блэкпулге келген кезде Пол мен Люси Бриздің "Сөздесудегі құпиялар" бағдарламасы үшін жазылған еді.