Кіріспе

Американдық суретші Уильям Лорел Харрис (18 ақпан 1870 - 24 қыркүйек 1924) – американдық монументалды суретші, педагог, редактор және өнерді ұйымдастырушы. Харрис Муниципалды өнер қоғамының (1912 жылы президенті болды), Нью-Йорк архитектура лигасының (вице-президенті болды), Ұлттық қабырғалық суретшілер қоғамының және Көркемөнер федерациясының мүшесі болды; ол сондай-ақ Кэтрин Драйермен бірге Өнер орталығын құрды. Ол қабырға суреттерін салды, сәндік элементтерді жобалады және Джон ЛаФарджтың жұмысын Нью-Йорк қаласындағы 59-шы көше мен 9-шы даңғылдағы Әулие Пауыл шіркеуінде (Паулист әкелер шіркеуі деп те белгілі) жалғастырды. Орденнің негізін қалаушы Исаак Томас Хеккер бұл шіркеуді «американдық өнердегі демократия тәжірибесі» деп атады. Оның безендірілуіне Аугуст Сент-Годенс, Стэнфорд Уайт, Фредерик Уильям МакМоннис және Бела Пратт сияқты суретшілер де үлес қосты. Харрис бұл жобада 1898 жылдан 1913 жылға дейін 15 жыл бойы жұмыс істеді, бірақ жеке даудың нәтижесінде Паулистер оны жұмыстан шығарды. 1958 жылы өткізілген сәтсіз «тазалау» кезінде оның салған он төрт қасиетті суреті, көптеген ерекше әшекейлері және түс схемасы алынып тасталды. 1990 жылдардағы жөндеу жұмыстары Харристің декоративтік суреттерін қалпына келтірмеді, бірақ оның ең маңызды туындыларын, соның ішінде туылған сәтке арналған сурет, Таққа отырған Құдай ана, Әулие Патрик және Әулие Екатерина алтарьлары, «Құнды қан», қойлар бейнеленген оюлы және боялған фриз, қайтыс болған Паулистерге арналған ескерткіш және 60 фут (18 м) биіктіктегі айқышқа шегелену суреті сақталды.

Балалық шағы мен білім

Харрис Нью-Йорк штатының Бруклин қаласында Генри мен Джулия (Гиллингем) Харристің отбасында дүниеге келді. 4 жасында Бруклинде екі ата-анасынан айырылып, жетім қалған Харристі Вермонт штатының Виндзор қаласында әжесі тәрбиеледі. Ол сол жерде Аугуст Сент-Годенс, Максфилд Пэриш, Стивен Пэришпен танысып, Т. В. Дьюингпен білім алуын бастады. Харрис Бостонға сапар шегіп, Бостонның Көркемөнер мұражайы мектебінде Дьюингпен бірге оқыды. 17 жасында Нью-Йорктегі Көркемөнер студенттері лигасының Дьюингтің көмекшісі болды. Келесі жылы Харрис Париждегі Académie Julian-да, басқалармен бірге Пол Гогенмен және École des Beaux Arts-та өнерді оқыды, онда ол Жан Леон Жеромтің шәкірті болды. Парижде жүргенде Харрис өмір бойы қолданбалы өнерге деген қызығушылығын дамытты, сонымен қатар Гобелен тоқыма шеберханасында оқыды және, мүмкін, жұмыс істеді.

Паульдік аталар

Паулистер (Апостол Пауыл қоғамы) – АҚШ-та құрылған Рим католик шіркеуінің алғашқы ордені. Джон Лафарж, Стэнфорд Уайт, Фредерик МакМонни, Бела Пратт еңбектерімен безендірілген, Паулистердің жетекшісі Исаак Хеккер Манхэттендегі 59-шы көше мен 9-шы авенюдегі шіркеу ғимаратының "американдық өнерде демократияның тәжірибесі" болуын қалаған. 1890 жылдары Уильям Лорел Харрис, әке Джордж Дешонның жетекшілігімен шіркеуді безендіруді бастады. Ол 1913 жылға дейін Паулистермен бірге жұмыс істеп, тұрды, Джон Лафаржтан қасиеттілер мен нақыл сөздердің қабырға суреттерін ғана емес, сонымен қатар осы алып ғимараттың "толық декоративтік жоспарын" мұра етті.

Басқа қабырғалық кескіндемелер

Паулистік әкелер үшін жасаған жұмысымен қатар Харристің басқа жұмыстарына Пасаиктегі (Нью-Джерси) балалардың Әулие Николас шіркеуіндегі суреттері мен түс схемалары, Нью-Йорк штатының Хантс-Пойнт қаласындағы Доминикан монастыры, Нью-Йорк католик клубы, сондай-ақ ашық аспандағы монументалды суреттері мен Джордж көліндегі шағын шіркеулер кірді. Оның білім беру жұмысының бірі – Нью-Йорк қаласында «Өнер орталығы» деп аталған «өнер және қолөнер мектебін» құру болды. Ол сонымен қатар өз жобаларында жас суретшілерді көмекшілер ретінде тәрбиеледі. Харрис өзі Вашингтондағы Конгресс кітапханасының күмбезін салу кезінде Эдвин Хоуленд Блэшфилдтің шәкірті болған. Ол сондай-ақ «Нью-Йорк Таймс» газетіне редакциялық мақалалар жазды және үйді безендіруге арналған «Good Furniture» журналының редакторы болды. 1916 жылғы тарихи қалалық аймақтарды жоспарлау қаулысы қабылданған кезде ол Муниципалдық өнер қоғамының президенті болды. Уильям Лорел Харрис 54 жасында инсульттан Нью-Йорк штатының Джордж көліндегі Паулистік әкелердің резиденциясына жақын студиясында қайтыс болды. Ол Виндзор қаласында жерленген.

Жазушы және редактор

Гаррис шіркеулерді безендіру туралы алғашқы мақалаларын 1903 жылы діни басылымдарда жариялады. Ол «Нью-Йорк Таймс» газеті үшін кітаптарға рецензия жазды, «АҚШ-тағы көркем өнер федерациясы» үшін қабырға суреттерінің каталогын құрастырды және 11 жылдан астам «Good Furniture» журналының редактор-шолушысы болды. Ұлы адамдардың тарихын оқығанда ғана олардың бізге үйреткен сабақтарын бағалаймыз және өмірлерінің батыл мақсаттарын түсінеміз. Заманалардың перспективасы бұрын қайтыс болған суретшілердің ұлы тұлғаларын аңғартпайды. Маңызды емес фактілер мен кездейсоқ егжей-тегжейлер күшті идеалды көрсете отырып, тез жойылады немесе ұмытылады. Біздің заманымыз бен еліміздегі адамдар туралы пікіріміз көптеген фактілер мен сандардың қақтығысынан шатасып, бағалауымызды қиындатады. Дегенмен, біздің замандастарымыздың іс-әрекеттерін және бізге дейін болғандардың өмірін зерттеу арқылы, біз қазіргі Америка мемлекетін құруға көмектескен сан алуан және зор күштерді оңайырақ біле аламыз. Ұлы суретшілердің өмірі – толқынды суда жарқырап жүзетін нысандар сияқты, олардың іс-әрекеттерінің бағыты арқылы бізге күшті ағымдардың бағытын көрсетеді. Бұл сөздерді кейінгі қайтыс болған Джон Уайт Александр туралы айтуға болады, оның мерзімінен бұрынғы өлімі мен еске алу рәсімі «Good Furniture» журналының шілде айындағы санында жарияланды. |Уильям Лорел Гаррис, Джон Уайт Александр, Оның американдық өнер мен өнеркәсібіне әсері, Нью-Йорк қаласы, 1916 жыл.

Анықтамалар мен цитаталар

Альстром, Сидни. Религиозная история американского народа, Нью-Хейвен, 1973. Американский Ренессанс 1876–1917. Каталог выставки, Бруклинский музей, 1979. Энтони, Уилфред Е. «Церковь Святого Павла Апостола, Нью-Йорк». Christian Art, 3. Июнь, 1908. С. 101–117. Архивы американского искусства. NMc7. Бумаги галереи Макбет, 224–225. ——, Сборник журнала Century, письма Харриса к Роберту Стерлингу Ярду, ред. ——, :15. Общество муниципального искусства, 1–9. ——, :P10. Филадельфийские архивы американского искусства. Филадельфийский музей искусств, 695. «Художник, посвятивший двадцать пять лет живописи для церкви». Hampton’s Magazine, 23. Октябрь, 1909. С. 557–8. «Искусство: Выставка живописи». New York Times, 24 октября 1920 г., Sec. 6, с. 8, кол. 1–2. «Заметки об искусстве». Art Interchange, 33. Август, 1894. 45. «Ба-рельеф освящен в церкви Святого Павла Апостола». Herald Tribune, 8 декабря 1958 г. Блэшфилд, Эдвин Хоуланд. Настенная живопись в Америке, Нью-Йорк, 1913. Каталог de Luxe отдела изящных искусств. Панамо-Тихоокеанская международная выставка. 2 т. Сан-Франциско: Paul Elder and Co., [1915]. Каталог ежегодной выставки Архитектурной лиги Нью-Йорка. Нью-Йорк, 1899–1924. «Центр искусства и архитектуры». The Midtowner, 2, No. 1 (8 марта 1893 г.), 1. «Церковь Святого Павла Апостола». The Paulist Calendar, 12, No. 3 (февраль, 1935 г.), 6–7. Церковь Святого Павла Апостола, Нью-Йорк: Фотографии церкви. [Нью-Йорк]: Paulist Fathers, [1932]. «Церковь Святого Павла Апостола». The Paulist News, 2, No. 8 (июль, 1939 г.), 1–2. «Реконструкция церкви в новых условиях». Harper’s Weekly, 33 (5 апреля 1890 г.), 267–268. Крауншилд, Фредерик. Настенная живопись. Бостон: Ticknor and Co., 1887. Там же, Настроения художника. Нью-Йорк: Dodd, Mead and Co., 1902. «Освящение церкви Святого Павла Апостола в Нью-Йорке». Catholic World, 40 (март, 1885 г.), 836–42. Дилленбергер, Джейн и Джошуа С. Тейлор. Рука и дух: Религиозное искусство в Америке 1700–1900. Беркли: Музей искусств университета, 1972. Дорр, Чарльз Х. «Исследование в церковном декоре». Architectural Record, 33, No. 3 (март, 1913 г.), 187–212. «Елизавета Венгерская (Тюрингия), Св.» New Catholic Encyclopaedia. (1967). Эллиот, Уолтер. Жизнь отца Хеккера. Нью-Йорк: Columbus Press, 1894. Фарина, Джон. Американский опыт Бога: Духовность Исаака Хеккера. Нью-Йорк: Paulist Press, 1981. Флек, Хэтти С. «Паулистский святилище Святой Терезы Лизиевской». The Little Flower Magazine, октябрь, 1947, 14–15. «За реформу рекламных щитов: Общество муниципального искусства проведет симпозиум 8 октября». New York Times, 27 сентября 1913 г., с. 12. Фосдик, Дж. Уильям. «Архитектурная лига Нью-Йорка». International Studio, 55 (апрель, 1915 г.), XXIII–XXVI. «Основатели Паулистских отцов и приход Святого Павла». The Paulist News, 2, No. 6 (май, 1939 г.), n. p. «Четыре соборные церкви в Нью-Йорке». Vanity Fair, январь, 1916, 61. Good Furniture. журнал. (Харрис – редактор). 1913–1924. «Великий распятый». The Calendar, 13, No. 2 (ноябрь, 1898 г.), Хэнди, Роберт Т. История церквей в Соединенных Штатах и Канаде. Нью-Йорк: Oxford University Press, 1977. 36. Ханли, Бонифаций. «В американской традиции». The Anthonian, 57. 4-й квартал. 1983. С. 3–28. Харрис, Уильям Лорел. Описание резной и расписанной двери в Паулистской церкви. [Нью-Йорк]: n. p., n. d. ——, «Бодега Корпус Кристи». Good Furniture. 4 (январь, 1915) 213–217. ——, «Церковное строительство и оформление в Америке». Art and Progress, 2 (декабрь, 1910 г.), 33–39. ——, «Византийская мебель и ткани в итальянских церковных мозаиках и резных изделиях из слоновой кости». Good Furniture, 8 (январь, 1917 г.), 27–39. ——, «Оформление Паулистской церкви». Art and Progress, 2 (апрель, 1911 г.), 169–174. ——, «Церковная мебель: Готические идеалы в резьбе и изготовлении шкафов». Good Furniture, 6 (март, 1916 г.), 137–147. ——, «Иностранный аспект настенной живописи». The Craftsman, 6 (сентябрь, 1904 г.), 527–540. ——, «Гильдии – исследование духа промышленности». Good Furniture, 4 (декабрь, 1917 г.), 149–154. ——, «Самая красивая из всех государственных школ». Boston Evening Transcript, 6 июня 1914 г., n. p., Архивы американского искусства, N55, Сборники отдела искусств, Нью-Йоркская публичная библиотека, 237. ——, «Промышленное искусство Америки». Good Furniture, 4 (октябрь, 1914 г.), 1–2. ——, «Промышленное искусство». Письмо. New York Times, 26 февраля 1922 г., Sec. 2, с. 4. ——, «Машина как слуга искусства». Рецензия на «Искусство в промышленности» Чарльза Р. Ричардса. New York Times, 7 января 1923 г., Sec. 3, с. 11. ——, «Тайна серебра». International Studio, 79 (сентябрь, 1924 г.), 388–92. ——, «Современная гильдия художников». Catholic World, 76 (январь, 1903 г.), 436–42. ——, Предисловие, «Настенная живопись в Соединенных Штатах, Американский художественный ежегодник, 9 (1911 г.), 13. ——, «Школа настенной живописи». The New York Herald, 9 ноября 1913 г.; III; 9; 5 [описание The Art Centre]. ——, «Пентаптих Дж. В. Фосдика». International Studio, 56 (июль, 1915 г.), XVIII–XXI. «Замечательная выставка кретоннов и ситцев». Good Furniture, 11. Декабрь, 1918. 271–286. ——, «Витражи: Их тайна и романтика, Их место в американском декоративном искусстве». Good Furniture, 9 (октябрь, 1917 г.), 256–266. ——, «Святой Франциск Ассизский и его влияние на церковное строительство и оформление». Christian Art, 3 (август, 1908 г.), 193–203. ——, «Виденное в Нью-Йорке». Good Furniture, 5 (ноябрь, 1915 г.), 319–327. «Харрис, Уильям Лорел». National 'Cyclopaedia of American Biography. (1967). «Харрис, Уильям Лорел». Thieme Becker. (1968). «Харрис, Уильям Лорел». Who’s Who in America. 11 (1920–21). «Харрис, Уильям Лорел». «Who’s Who in Art», American Art Annual, 16 (1919) и 18 (1921). Хеккер, Исаак Т. Стремление природы. Нью-Йорк: J. B. Kirker, 1857. Там же, Вопросы души, Нью-Йорк: D. Appleton and Co., 1855. Холден, Винсент. Ранние годы Исаака Томаса Хеккера. Вашингтон, округ Колумбия: Catholic University of America Press, 1939. Там же, Янки Пауль. Милуоки, Висконсин: Bruce Publishing Company, 1958. «Улучшения». The Calendar, 11 (апрель, 1897 г.), 1. Ишам, Сэмюэл. История американской живописи. Нью-Йорк, 1905. Новое издание, с дополнительными главами Рояла Кортиссоза, Нью-Йорк, 1927. Журнал Паулистской ярмарки 1882 года, I (26 ноября 1882 г.). Там же, 1884 года, II (21 ноября 1884 г.). Кеннеди, Роджер Г. Американские церкви. Нью-Йорк: Stewart, Tabori and Chang Publishers, Inc., 1982. Коббе, Густав. «Новые методы в церковном декоре». New York Herald, Пасхальный раздел, 9 апреля 1911 г., с. 7. Библиотека Конгресса Настенная живопись в цветах оригиналов, Нью-Йорк Foster and Reynolds, 1902. Джозеф Малой, C. S. P., Церковь Святого Павла Апостола в Нью-Йорке, n. d. «Паулистская пресса, Нью-Йорк, штат Нью-Йорк». Сравнение с отцом Райли, C. S. P., некаталогизированная рукопись. Офис истории и архивов Паулистов, Колледж Святого Павла, Вашингтон, округ Колумбия. «Новая схема Уильяма Лорела Харриса для оформления доминиканской часовни в Хантс-Пойнт». The New York Times, воскресенье, 23 августа 1914 г., маг. сек., «Дома и за рубежом», с. Офис истории и архивов Паулистов, Архивы Паулистских отцов, Колледж Святого Павла, Вашингтон, округ Колумбия. История Паулистских отцов, почти вековая, полна романтики. The United News Letter, 6 (15 декабря 1927 г.), 1011, 14. «План и описание церкви Святого Павла Апостола». [Нью-Йорк: Миссионерское общество Святого Павла Апостола], n. d. Поиск единства: Американское искусство между всемирными выставками 1876–1893. Ex. Cat. Детройтский институт искусств, 1983. Реестр Паулистских отцов. [Нью-Йорк]: n. p., 1983. Райдер, Фремонт Райдер, Нью-Йорк: Путеводитель для путешественников. Нью-Йорк: Henry Holt and Company, 1923. Рот, Леланд М. «Городская архитектура МакКим, Мид и Уайт: 1870–1910». Дис. Йельский университет, 1973. «Алтарь Святой Анны». The ...