Кіріспе
Эдуард Жан, 3-ші барон Эмпейн (7 қазан 1937 – 21 маусым 2018) – француз-бельгиялық өнеркәсіпші, жалғанған халыққа 1978 жылғы ұрлануымен әйгілі. 1969-1981 жылдар аралығында Барон Эмпейн «Шнайдер» тобының (Schneider Empain) бас директоры болды. Барон – 2-ші барон Эмпейннің ұлы және 1-ші барон Эмпейн, Эдуард Луи Жозефтің немересі. Ол 1957 жылы итальяндық Сильвана Бетуцциге үйленді, олардан екі қызы мен бір ұлы дүниеге келді: Эмпейн ұрланғаннан кейін олар көп ұзамай ажырасты. Ол Париж маңында екінші әйелі Жаклинмен (Рагона тегімен) бірге тұрды, ол бұрынғы модель болған және олар 1990 жылы үйленді.
was a French Belgian industrialist, best known by the general public for his kidnapping in 1978. Between 1969 and 1981, Baron Empain was CEO of the Schneider group (Schneider Empain). The Baron was the son of Jean, 2nd Baron Empain, and the grandson of Édouard Louis Joseph, 1st Baron Empain. He married the Italian Silvana Betuzzi in 1957 by whom he had two daughters and a son: they were divorced shortly after Empain's kidnapping. He lived in the suburbs of Paris with his second wife Jacqueline (née Ragonaux), a former model, whom he married in 1990.
Ұшып кету
Эдуард Жан Эмпен қаштарылған кезде 40 жаста, зор байлықтың мұрагері, көрнекті өнеркәсіпші және 1969 жылдан бері «Шнайдер» тобының директоры болды. Ол Францияның ірі өнеркәсіп басшыларының бірі еді, құрамында шамамен 150 компания мен 130 000 қызметкер бар, жылдық айналымы 25 миллиард франк болатын топты басқарды. «Шнайдер» тобының ірі компанияларының қатарында «Framatome» (ядролық реакторлар), «Creusot Loire» (металлургия) және «Spie Batignolles» (құрылыс) компаниялары бар еді. Оның қаштарылуы оған терең әсер етті және ол кейін ешқашан бұрынғыдай болмайтынын айтты.
Фош даңғылында тұтқындау
1978 жылғы 23 қаңтарда, дүйсенбі күні, сағат 10:30 шамасында Эдуард Жан, 3-ші барон Эмпейн, әдеттегідей Париждің 16-шы округіндегі 33 Avenue Foch мекенжайынан, Триумф аркасынан бір тас лақтыру қашықтықта орналасқан беделді үйінен алынды. Баронның жеке көлігі, Peugeot 604, үйінен шыққаннан кейін шамамен 50 метр өткен соң тоқтатылды. Мопед жолға сығалап кіріп, апатқа ұшырағандай болып, оның көлігін тоқтатуға мәжбүр етті. Көлік тоқтағаннан кейін бірнеше қарулы адам жүргізушіні көліктен шығарып, жүк машинасына тықты, ал баронды дереу қолғаппен байлап, ұрлаушылар оның көлігімен қашып кетті. Баронның көлігі бірнеше сағаттан кейін жер асты паркингінен табылды, бірақ пайдалы саусақ іздері табылған жоқ. Баронды іздеу үмітімен полиция Париж және оның маңындағы жолдарда тексеру пункттерін ұйымдастырды, бірақ нәтиже болмады. Ол тергеушілерге қарудың нұсқауымен тұтқынға алынып, қол-аяғын байлап, көліктің артқы жағына лақтырылғанын, сондықтан ұрлаушылардың беттерін көрмегенін айтты. Ол олардың біреуінің неміс тілінде сөйлегенін естіді. Бұл жағдай сенімді болды, өйткені Эмпейннің ұрлануы Қызыл Армия фракциясының неміс өнеркәсібі Ханс Мартин Шлейерді ұрлап, өлім жазасын орындауынан кейін болды. Полиция тез арада Эмпейннің отбасы үйіне орналасты. Олар отбасымен байланысқа шығады деп болжай отырып, телефондарды тыңдады, әйтпесе біз баронды өлтіреміз. "Халықтың автономиясы үшін қарулы ядролар" (NAPAP) – бірнеше шетелдік дипломаттарды ұрлауға жауапкершілікті өз мойнына алған француздық радикалды ұйым. Бұл ақпарат полицияның алғашқы теориясын, сондай-ақ баспасөздің пікірін растады, ұрлау саяси мақсатта болған. Алайда, отбасы нақты ұрлаушылардан анонимді телефон қоңырауы алған, оны полицияға жеткізген. Қоңырау Schneider тобының штаб-пәтеріне жақын, Rue Anjou көшесінен келіп, біреудің Gare de Lyon вокзалына барып, 595-ші шкафтан хабарлама алуын талап еткен. Топтың бір мүшесі полициямен бірге станцияға барып, баронның жеке куәлігін, ұрлаушылардың бірнеше хаттарын, баронның жазған хатын (оны әйеліне жолдаған хабарламасы қоса) және кішкентай жұмсақ затты тапты. Алайда, баронның көптеген қарым-қатынастары көпшіліктің назарын аударды және оның бұрынғы таза репутациясына нұқсан келтірді. Отбасының үнсіздігіне қарамастан, баспасөз баронның үйінің сыртында тұрақты түрде болды. Медиа қызығушылығын арттыру үшін полиция баронның саусағы кесілгенін растаудан бас тартты, бұл кеңінен болжамдарға себеп болды. Көптеген талқылардан кейін топ полицияны жалған құн төлеуге көндірді, бұл отбасы үшін, әсіресе баронның әйелі Сильвана Эмпейн үшін үлкен көңіл көшірді, ол күйеуінің өміріне қауіп төндіретінінен қорқыды.
The Armed Core Groups for Popular Autonomy (NAPAP) was an extreme left, French guerrilla organisation which had claimed responsibility for the kidnapping of a number of foreign diplomats. Although this lead supported the initial police theory, which was echoed in the press, that the kidnapping was politically motivated, the family had in fact received an anonymous telephone call from the real kidnappers which they relayed to the police. The call, which came from the Rue Anjou, close to the headquarters of the Schneider group, demanded that someone go to the Gare de Lyon to collect a message left in locker 595. One of the members of the group, along with the police, proceeded directly to the station where they found the Baron's identity card, a number of letters from the kidnappers, a note from the Baron (including a message to his wife) and a small package. It was the Baron's numerous affairs, however, which grabbed the public's attention and served to damage his previously untarnished reputation. Despite the family's silence, the press maintained a constant presence outside the Baron's home. To add to the media interest, the police refused to confirm the amputation of the Baron's finger which provoked widespread speculation. After much discussion, the group allowed themselves to be convinced by the police to pay a fake ransom, which was a great disappointment to the family, especially the Baron's wife, Silvana Empain, who feared it would put her husband's life in peril.
Салыстырмалы тыныштық кезеңі
1978 жылғы 20 ақпанда Шнайдер тобының бас кеңсесіне қоңырау шалу арқылы, ұрлаушылар төлем сомасы 40 миллион франкқа дейін төмендетілді, және басқа келісімдер болмайтынын хабарлады. Баронның жоқ көмекшісі Мазо мырзаның есімімен жасынып, осы төлемді жеткізуге адам таңдалды. Бірақ ұрлаушылар қоңырау шалмады, сол күні кешке операция тоқтатылды.
Байланыс
1978 жылы 17 наурызда, баронға жақын бельгиялық кәсіпкердің Брюссельдегі кеңсесіне телефон келді. Екінші кафеде Мацциериге Порт-д'Отейл метро станциясының бірінен кіреберісі жанындағы қоқыс жәшігінің ішінде жол картасын іздеуді айтты. Мацциери машинадан түсіп, эвакуатор жүргізушісіне жылжуын бұйырды, сол кезде жақын жерде тығылып отырған екі ұрлықшы Мацциеридің машинасымен қашып кетті және оны қоңырау шалып, барымтадағы адамды босатуға көндіруге тырысты.