Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1951 жылы Винсенте Миннелли түсірген фильм. Фильмнің сюжеті Джин Келлидің хореографиялық қойылымдарымен және Гершвиннің музыкасына салынған би нөмірлерімен алмасады. MGM жетекшісі Артур Фрид 1937 жылы қайтыс болған Джорджтан кейін, 1940 жылдардың аяғында оның ағасы Ирадан Гершвиннің музыкалық каталогын сатып алды. AFI-нің ең ұлы кино-мюзиклдері тізімінде тоғызыншы орында тұр.
1951 film by Vincente Minnelli
The story of the film is interspersed with dance numbers choreographed by Gene Kelly and set to Gershwin's music. MGM executive Arthur Freed bought the Gershwin musical catalog from George's brother Ira in the late 1940s, since George died in 1937. It is ranked number nine among AFI's Greatest Movie Musicals.
Сюжет
Екінші дүниежүзілік соғыс ардагері Джерри Маллиган Парижде өнерпаз ретінде табысқа жетуге тырысып өмір сүреді. Оның досы және көршісі Адам Кук - концерттік пианист және француз әншісі Анри Борельдің ұзақ уақыттан бері серіктесі. Олардың үйінің бірінші қабаттағы барда Анри Адамға өзінің қыз досы Лиза Бувье туралы айтады. Джерри суреттерін сатуға тырысу үшін шығып кетер алдында оларға қосылады. Жалғыз мұрагер Мило Робертс Джерридің Монмартрда өз жұмысын көрсетіп жатқанын байқайды. Ол екі сурет сатып алып, Джерриді өз пәтеріне алып келіп, ақысын төлейді. Джерри сол кешке оның кешкі қонағына шақыруды қабылдайды және үйге бара жатқанда жергілікті балалармен бірге "I Got Rhythm" әнін айтады. Ол Майлоның жалғыз қонағы екенін білгеннен кейін, ренжіген Джерри ақылы эскорт болуды қаламайтынын айтады. Майло оның тек мансабын ғана қолдайтынын айтады. Көпшілік барда Майло Джерриге өнер көрсетуді ұсынды. Милоның достары келіп, бәрі әңгімелесіп жатқанда, Джерри көрші үстелдегі әдемі қызды байқап қалады. Ол екеуі бір-бірін таниды деп жүріп, оны би билеуге шақырады, бірақ ол Анридің сүйіктісі Лиза екенін білмейді. Джерри өзінің телефон нөмірін сұрағанда, Лиз қызығушылық танытпайды, жалған нөмір береді. Ол кезде оның қасында отырған біреу қате түсініп, дұрыс санды айтады. Майло Джерридің басқа қызға оның көз алдында флирт жасағанына ренжіді, кетуге тырысады және кейін оны әдепсіздігі үшін сынға алады. Келесі күні Джерри Лизаға телефон шалады, бірақ ол онымен кездесуден бас тартады. Осы арада Майло Джерридің шығармаларына қызығушылық танытқан коллекционермен кездесу ұйымдастырды. Кездесуден бұрын Джерри Лиза жұмыс істейтін парфюмерияға барады. Ол кешкі асқа келіседі, бірақ қоғамдық орындардан аулақ болғысы келеді; олар романтикалық ән айтып, Сена өзенінің жағалауында би билейді. Содан кейін ол Генримен кездесуге асығады ("Мен жұмаққа баспалдақ салам"). Анри Лизаға Америкаға гастрольге баратынын айтып, оған үйленуді ұсынады. Кейін Адам концерт залында Гершвиннің фортепиано мен оркестр үшін F форматындағы концертін орындап жатқанын тамашалап армандайды. Адам сахнаның дирижері, басқа музыканттар, тіпті, тыңдаушылар арасында да бар. Майло Джерриге сурет студиясын жалға береді және үш айдан кейін оның жұмыстарының көрмесін жоспарлап отырғанын айтады. Алғашында Джерри студиядан бас тартады, бірақ Милоның жұмысы сатылып кеткен кезде оны қайтарып беру шартымен қабылдайды. Бір ай бойы қыз-келіншектермен танысқаннан кейін Джерри Лизді өзінің пәтер ғимаратына алып келеді. Лиза күтпеген жерден күтіп тұрған таксиге жүгіріп кеткенде, Джерри шатасып, Адамға шағымданады, ол Генри мен Джерридің бір қызды жақсы көретінін түсінеді. Генри мен Джерри кейінірек екеуі де сүйетін қыз туралы ("Сүзу") әңгімелейді, бірақ оның Лиза екенін түсінбейді. Сол түні Джерри мен Лиза Сена бойында қайта кездеседі. Лиза Анримен үйленіп, Америкаға кететінін айтады. Лиза соғыста өзін қорғағаны үшін Анриге борышын сезініп отыр. Джерри мен Лиз бір-біріне деген сүйіспеншілігін бөлісу алдында жариялайды. Жүрек күйзелісіне ұшыраған Джерри Милоны өнер студенттерінің маскалы балына шақырады, онда олар Анри мен Лизаға тап болады. Джерри Майлоға Лизаны жақсы көретінін мойындайды. Генри Джерри мен Лизаның қоштасып жатқанын естігенде, шындықты түсінеді. Генри мен Лиза жолға шыққанда, Джерри Лизамен Париждің барлық жерінде әртүрлі және кеңейтілген би сахнасын қиялдайды және Джордж Гершвиннің Париждегі америкалыққа қойылады. Машинаның кернейі Джерридің арманын бұзады; Анри оған Лизаны қайтарады. Олар құшақтасып, Гершвин композициясы (және фильм) аяқталған кезде бірге кетеді.
American World War II veteran Jerry Mulligan lives in Paris trying to succeed as an artist. His friend and neighbor Adam Cook is a struggling concert pianist and longtime associate of French singer Henri Baurel. At the ground floor bar in their building, Henri tells Adam about his girlfriend, Lise Bouvier. Jerry then joins them before going out to try and sell his art. Lonely heiress Milo Roberts notices Jerry displaying his work in Montmartre. She buys two paintings, then brings Jerry to her apartment to pay him. Jerry accepts an invitation to her dinner party for that evening, and on the way home, he sings "I Got Rhythm" with some local children. Upon discovering he is Milo's sole dinner guest, an offended Jerry says he is uninterested in being a paid escort. Milo insists she only wants to support his career. At a crowded bar, Milo offers to sponsor an art show for Jerry. Milo's friends show up and while everyone is talking, Jerry notices a beautiful young girl at the next table. He pretends they know each other and asks her to dance, unaware it is Lise, the girl Henri loves. When Jerry wants her phone number, Lise, uninterested, gives a fake one. Someone at her table misunderstands and says the correct number. Milo, upset that Jerry flirted with another girl in her presence, wants to leave and later criticizes him for being rude. The next day, Jerry calls Lise, but she refuses to see him. Meanwhile, Milo has arranged a showing with a collector interested in Jerry's work. Before the meeting, Jerry goes to the parfumerie where Lise works. She agrees to a late dinner, but wants to avoid public places; they share a romantic song and dance along the banks of the Seine River. She then rushes off to meet Henri after his performance ("I'll Build a Stairway to Paradise"). Henri tells Lise he is going on tour in America and proposes marriage to her. Later, Adam humorously daydreams he is performing Gershwin's Concerto in F for Piano and Orchestra in a concert hall. As the scene progresses, Adam is also the conductor, other musicians, and even an audience member enthusiastically applauding at the end. Milo rents Jerry an art studio and says she is planning an exhibition of his work in three months time. Jerry initially refuses the studio, but accepts on condition he will repay Milo when his work sells. After a month of courting, Jerry brings Lise to his apartment building. When Lise suddenly rushes off in the waiting taxi, Jerry is confused and complains to Adam, who realizes that Henri and Jerry love the same girl. Henri and Jerry later discuss the girl they each love ('S Wonderful") without realizing it is Lise. That night, Jerry and Lise reunite by the Seine. Lise says she and Henri are to be married and going to America. Lise feels duty bound to Henri for protecting her during the war. Jerry and Lise proclaim their love for each other before parting. A dejected Jerry invites Milo to the art students' masked ball, where they run into Henri and Lise. Jerry admits to Milo that he loves Lise. When Henri overhears Jerry and Lise saying goodbye, he realizes the truth. As Henri and Lise drive away, Jerry fantasizes through a diverse and extended dance scene with Lise, all over Paris, and set to George Gershwin's An American in Paris. A car horn breaks Jerry's reverie; Henri returns Lise to him. They embrace and walk off together as the Gershwin composition (and the film) ends.
Қабылдау
Босли Кроутер (The New York Times) фильм туралы, әсіресе оның қорытынды би нөмірінің күшіне толы оң пікір берді, оны "экранға шыққан ең ұлы билердің бірі" деп атады, сондай-ақ Лесли Каронның актерлік шеберлігін жоғары бағалады. Ол фильмнің "Мисс Карон экранда болғанда ғажайып жарқырауға ие болады. Ол болмаса, ол әдеттегі музыкалық шоу сияқты баяу жылжиды" деді. Variety журналы бұл фильмді "Голливудтың соңғы жылдары жасаған ең шығармашылық музыкалық туындылардың бірі" деп сипаттады. Келли – фильмнің басты жұлдызы және оның әрбір минуты лайықты. Оның алуан түрлі билері бұрынғыдан да керемет, ал актерлік шеберлігі ерекше. "Харрисонның есептері" фильмді "көзге де, құлаққа да қуаныш сыйлайтын, әртүрлі көрермендерге зор ләззат беретін тамаша ойын-сауық" деп атады. Ричард Л. Коу (The Washington Post) оны "көрген ең жақсы музыкалық фильм" деп бағалап, "экрандық мюзиклдерде сирек кездесетін жаңашылдық пен әсемдік рухын" мақтады. Джон Маккартен (The New Yorker) оны "өте жағымды музыкалық фильм" деп атады. "Тар сюжетке тым шектелмей, "Париждегі америкалық" айдың жарығындағы махаббаттан тартып, әдемі балеттерге дейін оңайлықпен көшеді, ал мырза Келли әрқашан степ би орындауға дайын, құлшынып, қабілетті". The Monthly Film Bulletin оны "жақсы мюзикл, көптеген фильмдерден әлдеқайда тартымды, бірақ материал уәделегендей емес" деп атады. Бұл Париждің көрінісін қиялсыз пайдалануға және оқиғаның Джерридің суреті мен жеке көрмесіне қызығушылық тудырғаннан кейін мәселені тоқтатуына байланысты. 2011 жылы фильмді қарап, Джеймс Берардинелли оның "әлсіз "Оскар" жеңімпаздарының қатарына жататынын" айтты. "Фильм көруге лайық, бірақ 1951 жылғы стандартты белгілеуші ретінде нашар таңдау. Бұл әдемі, көңілді фильм, көптеген керемет әндер мен билер бар, бірақ дәуірдің басқа мюзиклдерінен ерекшеленетін ештеңе жоқ". Rotten Tomatoes агрегаторында "Париждегі америкалық" 101 рецензия негізінде 95% рейтингке ие, орташа бағасы 8.1/10. Сайттың сыншыларының консенсусы: "Сюжеті мәселі болуы мүмкін, бірақ Джин Келли мен Лесли Каронның жұлдыздық күші, Гершвиндердің классикалық әндері және Винсенте Миннеллидің жарқын, сезімтал режиссурасы бұл алаңдаушылықты естен шығарады". Metacritic-те фильм 18 сыншының бағасы бойынша 100-ден 83 ұпай жинап, "барлық мақтауға лайық" деп танылды.
Bosley Crowther of The New York Times gave a mostly positive review largely on the strength of the closing dance number which he called "one of the finest ever put upon the screen", as well as Leslie Caron's performance, writing that the film "takes on its own glow of magic when Miss Caron is on the screen. When she isn't, it bumps along slowly as a patched up, conventional music show." Variety called the film "one of the most imaginative musical confections turned out by Hollywood in years Kelly is the picture's top star and rates every inch of his billing. His diversified dancing is great as ever and his thesping is standout." Harrison's Reports deemed it "an excellent entertainment, a delight to the eye and ear, presented in a way that will give all types of audiences extreme pleasure". Richard L. Coe of The Washington Post called it "the best musical movie I've ever seen", praising its "spirit of crisp originality and sophistication rarely found in a screen musical". John McCarten of The New Yorker called it "a thoroughly pleasant musical film Never too tightly confined by its slender story, An American in Paris skips from love in the moonlight to handsome ballets with the greatest of ease, and Mr. Kelly is always ready, willing, and able to execute a tap dance." The Monthly Film Bulletin called it "merely a good musical, far more attractive than most, but considerably less than the material seemed to promise. This is due in part to unimaginative use of the Paris settings—a very obvious tourist's view—and to the rather curious way in which the story, after building up interest in Jerry's painting and in his one man show, simply shelves the whole issue." Reviewing the film in 2011, James Berardinelli wrote that it "falls into the category of a weak Oscar winner. The movie is enjoyable enough to watch, but it represents a poor choice as the standard bearer of the 1951 roster It's a fine, fun film with a lot of great songs and dancing but there's nothing about this production that causes it to stand out when compared to one of dozens of musicals from the era." On review aggregator Rotten Tomatoes, An American in Paris holds a score of 95% based on 101 reviews, with an average rating of 8.1/10. The website's critics consensus reads, "The plot may be problematic, but such concerns are rendered superfluous by Gene Kelly and Leslie Caron's star power, the Gershwins' classic songs, and Vincente Minnelli's colorful, sympathetic direction." On Metacritic, the film holds a weighted average score of 83 out of 100 based on 18 critics, indicating "universal acclaim".
Цифрлық қалпына келтіру
2011 жылы Warner Bros. компаниясы фильмнің 60 жылдығына арналған цифрлық қалпына келтіру жұмыстарын жүргізді.
In 2011, the film was digitally restored by Warner Bros. for its 60th anniversary.
2008 жылғы бейімдеу
Музыкальдың сахналық нұсқасын Кен Людвиг бейімдеді, және алдын ала көрсетілімдер 2008 жылдың 29 сәуірінде Хьюстон қаласындағы Алли театрында басталды, ресми ашылуы 18 мамырда болды және 22 маусымға дейін жалғасты. Алли театрының көркемдік директоры Грегори Бойдтың режиссерлігімен, Рэнди Скиннердің хореографиясымен қойылған бұл өндірісте Гарри Гронер мен Керри О'Мэлли басты рөлдерді ойнады. Мюзиклде фильмнің көптеген түпнұсқа әндерінен басқа, "They All Laughed", "Let's Call the Whole Thing Off" және "Love Walked In" сияқты басқа Гершвин әндері де қолданылды.
A stage version of the musical was adapted by Ken Ludwig, and began previews at the Alley Theatre (Houston) on April29, 2008, officially opening on May 18 and running through June22. The production, directed by Alley artistic director Gregory Boyd with choreography by Randy Skinner, starred Harry Groener and Kerry O'Malley. The musical had many of the film's original songs, and also incorporated other Gershwin songs, such as "They All Laughed", "Let's Call the Whole Thing Off", and "Love Walked In".
2014 жылғы бейімдеу
2014 жылы Париждегі Шатель театрында сахналық қойылымның тұсаукесері өтті, онда Роберт Фейрчайлд Джерри Маллиган рөлін, ал Лиан Коуп Лиза Бувье рөлін сомдады (мұнда Лиза Дассин деп аталды және балет бишісі болуға ниетті қыз ретінде бейнеленді). 2015 жылдың қарашасынан қаңтарына дейін көрсетілген қойылымды Кристофер Уилдон режиссерлік етіп, хореографиясын қойды, ал сценарийін Крейг Лукас жазды, декорациясын Боб Кроули жасады. Содан кейін мюзикл Бродвейге көшірілді, 2015 жылдың 13 наурызында Palace Theatre-де алдын ала көрсетілімдер басталды, ал 12 сәуірде ресми түрде ашылды.
In 2014, a stage adaptation premiered in Paris at the Théâtre du Châtelet, with Robert Fairchild as Jerry Mulligan and Leanne Cope as Lise Bouvier (here renamed Lise Dassin and turned into an aspiring ballet dancer). The production, which ran from November to January 2015, was directed and choreographed by Christopher Wheeldon, written by Craig Lucas and designed by Bob Crowley. The musical then transferred to Broadway, with previews at Palace Theatre beginning on March13, 2015, before officially opening there on April12.
Танымал мәдениетте
2016 жылғы «La La Land» музыкалық фильмінің эпилогы «Париждегі америкалық» фильмінің декорациялары мен костюмдерін сілтеме жасайды, режиссер Дэмиен Шазель оны «біз қарақшылықпен пайдаланған фильм» деп атады. Amazon Prime стримингтік сериалы «The Boys»-дың 3-маусымының финалында Soldier Boy (Дженсен Акклз) өзі түскен биофильмді еске алады, ол «Париждегі америкалық» фильміне «Үздік фильм» номинациясы бойынша Оскардан жеңіліп қалды.
The epilogue of the 2016 musical film La La Land references the set design and costuming of An American in Paris, which director Damien Chazelle called "a movie that we just pillaged". In the season 3 finale of Amazon Prime’s streaming series The Boys, Soldier Boy (Jensen Ackles) reminisces about starring in his own biopic, which lost the Oscar for Best Picture to An American in Paris.