Генри Брюстер Стэнтон: Аболиционист және әлеуметтік реформатор

Кіріспе

Америка саясаткері Генри Стэнтон Генри Брюстер Стэнтон (27 маусым 1805 - 14 қаңтар 1887) - американдық abolitionist, әлеуметтік реформатор, адвокат, журналист және саясаткер. Оның жазбалары Нью-Йорк Трибьюн, Нью-Йорк Сан, Уильям Ллойд Гаррисонның құлдыққа қарсы стандарты мен "Озатқыш" газеттерінде жарияланды. Ол өзінің нәсілдік әділдікке деген алғашқы құштарлығын балалық шағынан еске алды, ол құлдың әнін тыңдады: Менің балалық шақта бізде үнінің ең тәтті ырғағына сай келетін қара құл болды. Ол мені жиі ұйқыға салып, мына жырмен [Миантономи жырымен] жырлатып жатты. Ол менің көкірегімнің тереңіне сіңіп, өмірімнің соңғы жылдарында қалыптасты. Ерлікке жеткенше, мен өз елімнің қанаушы қара нәсілінің қорғаушысы боламын деп шештім.

Мансап

Стентон оратор және жазушы ретінде танымал болды және осы дағдыларын журналист, адвокат және саясаткер ретінде қолданды. 1826 жылы Стэнтон Нью-Йорктің Рочестер қаласында "Монро телеграфы" үшін жазуды бастады. Ол Тёрлоу Уидке тиесілі болды және ол кезде Генри Клейдің президенттік кандидатурасын насихаттады. Ол саяси баяндамалар айта бастады. Алайда Стэнтон оқуын аяқтамай-ақ, бала бостандығын жою қозғалысында жұмыс істеуді таңдады. Үйленгеннен кейін Стэнтон Джонстаун қаласында заңгерлік мамандықты оқыды. Бар-да куәлік алған соң, ол Бостон қаласында патенттік адвокат болды. Ол әйелімен бірге құлдыққа қарсы қозғалысқа белсене қатысқан. Негізінен Стэнтонның денсаулығының нашарлауына байланысты отбасы 1847 жылы Нью-Йорк штатының Сенека Фоллз қаласына көшіп барды, онда олар Дэниел Кейди оларға сатып алған үйде тұрды. Сенека-Фоллста Стентон реформа, журналистика және саясат саласында жұмысын жалғастырды, көбінесе жою үшін саяхаттап, сөйлеп, жазып жүрді. Сенека-Фоллста тұрып, Стэнтон "Еркін топырақ" партиясын (1848) және 1856 жылы Республикашыл партиясын ұйымдастыруға көмектесті. Ол 1850 және 1851 жылдары Нью-Йорк штатының сенатының (25 -ші D.) мүшесі болып сайланды. Стэнтон әлеуметтік мәселелер бойынша Американың ең үздік ораторы ретінде танылды және ол Америка Азамат соғысына дейін құлдықтан босату қозғалысының негізгі өкілі болды. Ол өз бетінше сөйлеу шеберлігімен танымал болды. Оның әйелі кейде көрермендерді қызықтырған кездейсоқ тақырыпта сөйлеуді сұрайтынын айтты. 1840 жылы Лондонда өткен тұңғыш құлдыққа қарсы дүниежүзілік конвенцияға қатысқаннан кейін Стэнтон бірнеше ай бойы құлдыққа қарсы Еуропалық сөйлеу турнесіне шықты, Англияның, Шотландияның, Ирландияның және Францияның негізгі қалаларының көпшілігін аралады. Өмір бойы Генри Стэнтон мен Элизабет Кейди Стэнтон бірлесіп және жеке-жеке кеңінен саяхаттап, әлеуметтік себептерге қатысты сөйлеп, ұйымдастырды, оның ішінде ұстамдылық, әйелдерді жою және әйелдердің құқықтары. Генри 1887 жылы өкпе қабынуынан күтпеген жерден қайтыс болғанда, Елизавета Лондонда әйелдердің дауыс беру құқығының мүддесін қорғап сөйлеген болатын. Фредерик Дуглас, бұрынғы құлдың азаттық қорғаушысы, Стентонның ұлы Теодорға Генри Б. Стентонның алғаш рет жұрт алдында сөйлегенін есіне түсірді: Мен құлдықтан қашып бара жатқанда, мені қарапайым, бірақ қонақжай Нейтан Джонсонның шатыры астында қабылдады. Нейтан Джонсон маған Генри Б. Стэнтонның керемет ораторлық қабілеті туралы айтып берді, және мені бір кешке құлдық жүйесін айыптауды тыңдауға алып барды. Бұл мен тыңдаған алғашқы дәрістердің бірі болды, сөйлеушінің сөзге шешендігі мен осы жағдай менің жайыма өшпес із қалдырды. Сіздің әкеңіз құлдыққа қарсы қозғалыстың ең үздік ораторы болды. Мен оны басқа да көптеген жағдайларда тыңдадым, бірақ құлдықтан жаңа шыққан кездегі алғашқысы маған ең терең әсер етті. Өмір бойы саяси және әлеуметтік белсенді болған Стэнтон үш жыл бойы Нью-Йорк штатының Монро округіне округтің хатшысы болып қызмет етті. Ол 1835 жылдан 1840 жылға дейін Америка құлдыққа қарсы қоғамының хатшысы болды. Стентон 1861 жылы Нью-Йорк портының коллекторының орынбасары болып тағайындалды және 1863 жылға дейін осы лауазымға ие болды. Стантонның басылымдарына әлеуметтік мәселелер туралы көптеген памфлеттер кірді. Ол Ұлыбритания мен Ирландиядағы реформалар мен реформаторлардың эскиздері (1849 жылы Нью-Йорк) атты кітап жазды. Сонымен қатар, ол өлген кезде өзінің "Рандом реколекциялар" (1885) автобиографиясының төртінші басылымын аяқтады.

Stanton became well known as an orator and writer, and used these skills as a journalist, attorney, and politician. In 1826, Stanton began writing for the Monroe Telegraph in Rochester, New York. It was owned by Thurlow Weed and was then promoting the presidential candidacy of Henry Clay. He began to make political speeches. However, Stanton chose to start working in the abolitionist movement before completing his studies. After his marriage, Stanton studied law under his father in law Daniel Cady in Johnstown, New York. After passing the bar, he became a patent attorney in Boston, Massachusetts. Both he and his wife were actively and prominently engaged in the anti slavery movement. Due chiefly to Stanton's ill health, the family moved to Seneca Falls, New York, in 1847, where they resided in a house which Daniel Cady purchased for them. In Seneca Falls, Stanton continued his work in reform, journalism, and politics, often traveling, speaking, and writing on behalf of abolition. While living in Seneca Falls, Stanton helped organize the Free Soil Party (1848) and the Republican Party in 1856. He was elected as a member of the New York State Senate (25th D.) in 1850 and 1851. Stanton was widely recognized as a premier American orator on social issues, and he was a primary spokesman for the abolitionist movement prior to the American Civil War. He was known for his skill in extemporaneous speaking. His wife reported that he was occasionally asked to speak on a random topic for the amusement of the audience. After attending the first World Anti Slavery Convention in London in 1840, Stanton spent several months on an anti slavery European speaking tour, touring most of the principal cities of England, Scotland, Ireland, and France. Throughout their lives, Henry Stanton and Elizabeth Cady Stanton traveled widely, both jointly and separately, speaking and organizing for social causes that included temperance, abolition and women's rights. When Henry died unexpectedly of pneumonia in 1887, Elizabeth was in London speaking on behalf of voting rights for women. Abolitionist and former slave Frederick Douglass provided Stanton's son, Theodore, this memory of the first time he heard Henry B. Stanton speak in public:
When I was escaping from bondage I was received under the humble but hospitable roof of Nathan Johnson, an old colored man. Nathan Johnson also told me all about Henry B. Stanton's wonderful oratorical powers, and took me one evening to hear him denounce the slave system. It was one of the first abolition lectures I ever heard, and this circumstance, combined with the eloquence of the speaker, left an ineffaceable impression on my mind. Your father was then unquestionably the best orator in the anti slavery movement. I listened to him on many other occasions, but this first one, when I was fresh from slavery, naturally touched me the most deeply. Politically and socially active throughout his life, Stanton served as Deputy County Clerk of Monroe County, New York, for three years. He was secretary of the American Anti Slavery Society from 1835 to 1840. Stanton was appointed Deputy Collector of the Port of New York in 1861 and held the position until 1863. Stanton's publications included many pamphlets on social issues. He wrote the book length Sketches of Reforms and Reformers in Great Britain and Ireland (New York, 1849), an examination of British social conditions and activists. In addition, he was finishing the fourth edition of his autobiography Random Recollections (1885) at the time of his death.