Кіріспе

Салондық музыка (немесе салондық музыка) - бұл танымал музыканың түрі, ол, аты айтып тұрғандай, үйлердің салондарында, әдетте әуесқой әншілер мен пианистер орындауға арналған. Музыкалық ноталар ретінде таралған оның гүлдену кезеңі 19 ғасырда музыкалық аспаптар мен музыкаға арналған нұсқауларды сатып алуға жеткілікті қаражаты бар отбасылардың санының тұрақты өсуі нәтижесінде және демалыс уақыты мен мәдени мотивациямен рекреациялық музыка жасаумен айналысу нәтижесінде болды. Оның танымалдылығы 20 ғасырда фонографтық жазбалар мен радионың алмасуымен танымал музыканы таратудың ең кең таралған құралы ретінде қалыпты музыка болды.

Тарих

Алғашқы салондық әндердің көбісі басқа музыканың дауысы мен клавиатурасы үшін транскрипциялар болды. Мысалы, Томас Мурдың Ирландиялық әуендері Мурдың жаңа сөздерімен қамтамасыз етілген дәстүрлі (немесе "халықтық") күйлер болды, ал итальяндық опералардан, әсіресе Беллини мен Донизеттіден көптеген ариялар салон әндеріне айналды, мәтіндері аударылды немесе жаңа сөздермен алмастырылды. Сондай-ақ, салонға патриоттық әндер, діни әндер, музыкалық сахнаға арналған шығармалар қойылды. Әсіресе, дауыс пен пернетақта үшін аранжировкаланған қара жүзді музыканттар шоуынан үзінділер танымал болды. Сонымен қатар, Шуберттің "Серенадасы" сияқты белгілі өнер әндерінің біршамасы салон репертуарының бөлігі болды. Әндердің сөздері көбінесе махаббат әндері немесе поэзиялық ойлар сияқты сезімтал тақырыптарға арналған. 19 ғасырдың аяғына таман, әуесқойлар үшін арнайы жазылған әндер саны көбейе түсті. Бұл әндер (бастапқыда басқа жанрлардан алынған емес, салон әндері ретінде жазылған) өздерінің стилін дамыта бастады: мелодиялық және гармониялық мазмұны сол кездегі өнер әндеріне ұқсас, бірақ қысқа және қарапайым құрылымда және әнші мен аккомпаниаторға техникалық талаптарды аз қояды. Стивен Фостердің "Ах! Қызыл гүл мәңгі өмір сүрсін" және "Кел, тағы да тәтті дауысыңмен" - жанрдың алғашқы және сәнді мысалдары. Салондық әннің ең биік нүктесі XIX ғасырдың аяғы мен XX ғасырдың басында, Солтүстік Америка мен Британ аралдарындағы Виктория дәуірінде болды. Бұл жанрдағы әндер мелодиялық және гармониялық сөздіктерінде күрделірек және күрделірек болды, және оларды салонда қолданудан басқа, олар кәсіби әншілермен көпшілік алдында әнделген. Кейбір танымал әндер: Генри Р. Бишоптың "Home, Sweet Home", Джон Говард Пейннің сөздерімен, Генри Расселдің "The Old Arm Chair", Франц Абттың "When the Swallows Homeward Fly", Фредерик Николз Краучтың "Kathleen Mavourneen", Марион Кроуфордтың сөздерімен, Артур Салливанның "The Lost Chord", Аделаида А. Проктордың "Take Back the Heart", Регальдин де Ковеннің "Oh Promise Me", Кэрри Джейкобс Бондтың "I Love You Truly" және "A Perfect Day", Этельберт Невиннің "The Rosary". "Just Awearyin' for You" (қоса берілгенді қараңыз) - бұл салондық әннің мысалы. Фрэнк Лебби Стэнтонның сезімтал сөздеріне, Кэрри Джейкобс Бондтың жағымсыз, бірақ жақсы сәйкес келетін күйіне және әнші Элизабет Спенсердің саналы өнеріне (оның ішінде опералық үштік "р" дыбыстары) назар аударыңыз. Жеке ноталар ретінде таратылумен қатар, салон әндері антологияларға жиналып, осы форматта сатылды. Ең танымал жинағы - Heart Songs, алғаш рет 1909 жылы Бостонның Chapple Publishing Company баспасында басылып шыққан және келесі бірнеше онжылдықта қайталап қайталанып басылып шыққан. Баспасөзші "Америка халқының сүйікті әндері" атты әндерді 25000 адамның ұсыныстарынан таңдап алынғанын мәлімдеді.