Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Оксон Хоат – II* дәрежелі, шатоэск стиліндегі 73 акр (29½ гектар) жері бар бұрынғы төбе үйі. Оксенхоат, Оксен Хоат және Оксонхоат деген жазулар да жиі қолданылады. Бұл үй бұрынғы патшалық аң ауру паркі болған. Оксон Хоат екі барондық атағының және бес Кент шерифінің ордасы болды. Оның жерінде партерлі бағдарламаның сақталған мысалы бар.
Oxon Hoath is a Grade II* listed Châteauesque style former manor house with 73 acres (29½ hectares) of grounds at West Peckham, Kent. The spellings Oxenhoath, Oxen Hoath and Oxonhoath are common alternatives. The manor is a former royal deer park. Oxon Hoath has been the seat of two baronetcies, and of five High Sheriffs of Kent. It has a surviving example of parterre gardens in its grounds.
Тарих
Оксон-Хотты король Эдуард III тұсында сэр Джон Калпепер өгіздер мен бұғылар үшін Корольдік саябақ ретінде салған. Калпеперлер 1355 жылдан бері Батыс Пекхемде қоныстанған; ал үй 1372 жылы салынған деген мәлімдеме бар. 1416 жылы сэр Джон қайтыс болғаннан кейін, иелік оның ұлы сэр Уильям Калпеперге өтті, ол 1426–27 жылдары Кенттің жоғары шерифі болды. Сэр Уильям қайтыс болғаннан кейін, иелік оның ұлы Ричард Калпеперге көшті. Ричард 1484 жылы ұлсыз қайтыс болды, ал оның мүлігі қыздары Елизавета, Джойс және Маргаретқа өтті. Оксон-Хот Маргареттың күйеуі Уильям Коттонға тиді. Ол қайтыс болғаннан кейін, Оксон-Хотты оның ұлы сэр Томас Коттон мұраға алды, ол иелікті Джон Шоунға (Фэрлаун, Плэкстол) сатты. Оксон-Хот кейін Николас Миллерге (Вротхем) өтті, ал ол 1640 жылы қайтыс болғаннан кейін оның ұлы сэр Николас Миллерге көшті, ол үйді кеңейтті. 1658 жылы сэр Николас қайтыс болғаннан кейін, иелік 1709 жылы қайтыс болған оның ұлы Хамфри Миллерге өтті. Содан кейін оның иесі оның ұлы сэр Борлаз Миллер болды. 1714 жылы қайтыс болғаннан кейін Оксон-Хотты оның қарындасы Элизабет Бартоломейге, ал ол арқылы күйеуі Леонард Бартоломейге берді. 1720 жылы қайтыс болғаннан кейін, иелік 1730 жылы қайтыс болған оның ұлы Филипп Бартоломейге көшті. Оксон-Хот 1757 жылы қайтыс болған оның ұлы Филиппке тиді және ол мүлкін Сер Фрэнсис Гирридің екінші ұлы Уильям Гирриге қалдырды. Оксон-Хот 1757 жылы қайта жаңартылды. Оксон-Хот 1952 жылдың 1 тамызында тіркелді. Кіреберіс қабырғасы мен асхана бағына апаратын қақпасы, сондай-ақ солтүстік, оңтүстік, шығыс және батыс қақпалары ІІ санатқа жатады; және батыс қақпасындағы қақпа үйі де сондай-ақ. Оксон-Хот Англиядағы жалғыз өзгермеген партерлі бақтар ретінде сақталған.
Oxon Hoath was built by Sir John Culpeper during the reign of King Edward III, as a Royal Park for oxen and deer. The Culpepers had been in West Peckham since around 1355; a date of 1372 is claimed for the house. On Sir John's death in 1416, the manor passed to his son Sir William Culpeper, who was High Sheriff of Kent in 1426–27. On Sir William's death, the manor passed to his son Sir Richard Culpeper. Richard died without male issue in 1484, and his estate passed to his daughters Elizabeth, Joyce, and Margaret. Oxon Hoath passed to Margaret's husband, William Cotton. On his death, Oxon Hoath passed to his son Sir Thomas Cotton, who alienated the estate to John Chowne of Fairlawne, Plaxtol. Oxon Hoath then passed to Nicholas Miller of Wrotham, and on his death in 1640 to his son Sir Nicholas Miller, who enlarged the house. On the death of Sir Nicholas in 1658, the estate passed to his son Humphry Miller who died in 1709. The estate then passed to his son Sir Borlase Miller. Upon his death in 1714, Oxon Hoath passed to his sister Elizabeth Bartholomew, and via her, to her husband Leonard Bartholomew. On his death in 1720, the estate passed to his son Philip Bartholomew, who died in 1730. Oxon Hoath then passed to his son Philip, who died in 1757 and left the estate to William Geary, second son of Sir Francis Geary of Polesden Lacey, Great Bookham, Surrey. Oxon Hoath was remodelled in 1757. Oxon Hoath was listed on 1 August 1952. The entrance wall and gate to the kitchen garden are listed as Grade II, as are the north, south, east, and west gates; and the gatehouse at the west gate. Oxon Hoath survives as the only unaltered parterre gardens in England.