Кіріспе

Ирвелл мүсін жолы – Англиядағы ең ірі қоғамдық өнер жобасы, ол аймақтық, ұлттық және халықаралық суретшілерге тапсырыс береді. Бұл жол 28 өнер туындысын қамтиды және Салфорд Кейстерден басталып, Бьюри, Россендейл арқылы өтіп, Бэкуптан жоғары Пеннин тауларына дейін созылатын 30 мильдік (48 км) жаяу жолмен жалғасады.

Табиғаттың матасы

Жоғарыдан қарағанда бұл топырақ үйірмесі жапырақтан жайнап шыққан гүлдей болып келген, екі спиральді дөңгелекке айналып, көрерменді иілген кірпіштен жасалған орындыққа жеткізеді. Адамдарға саябақтың қыр-сырын ашуға көмектесу үшін кірпіш жолға жапырақтардың бейнелері мен өрнектері салынған. Бұл мүсін – парктің Виктория дәуіріндегі ресми дизайны мен жергілікті құрылыстардың қалдықтарында көрінетін, ал жақыннан қарағанда табиғаттағы геометриялық үлгілер, мысалы, дала гүлінің ортасындағы қос спираль сияқты нәрселер арасындағы байланысты көрсетуге жасалған тыраныс. Жобаға консультациялар барысында түскен көптеген ұсыныстар ескерілді, мысалы, орындықтар, түстер және тоқыраған аймақтарды жақсарту.

Пил паркінен Эйджкрофтке дейін

Арена (2002 жылы аяқталды) – Нью-Йорк суретшісі Рита Макбрайд жасаған қоғамдық мүсін. Ол ақ ферроцементтен жасалған және 5 метрден биік, Литтлтон жолындағы ойын алаңдарын және Ирвелл өзенін көріп тұрады. Бұл Ирвелл мүсіндер жолы үшін Салфорд қаласының алғашқы маңызды тапсырысы.

Клифтон - Престич

Ұстау уақыты: Джилл Рэндалл бір жылдан астам уақыт бойы Ламнс-Лейннің жанында орналасқан Магний Электрон Лимитед компаниясында тұрақты суретші болып жұмыс істеді, осы кезеңде ол өндірістік процестердің ықпалына түсті. Өзен жағасынан ілінген қорытпадан жасалған мүсін, артындағы зауыттың жұмыс істеу механизмін көрсетеді.

Клифтон - Престич

"Dig" туындысы жергілікті өнеркәсіп тарихынан шабыттанды. "Dig" атауы Клифтон кенішінің "Wet Earth" кенінен Салфорд Кейзіне (Салфорд) материалдарды тасымалдауға қолданылған "аштық қайықтарына" сілтеме жасайды. Бұл қайықтар каналдарда жүзуге қолайлы болу үшін тар болғандықтан "аштық қайықтары" деп аталды. Осы қайықтардың қалдықтарын бүгін де парктегі Флетчер каналының құрғаған бөлігінде көруге болады. Өнеркәсіптік археология, жерлеу кемелері, жер асты өзендері, егін іздері және темір ғасырындағы бекіністер суретшінің жұмысына әсер етеді. "Dig" сонымен қатар отыру, тамақтану және қойылымдар өткізу үшін пайдаланылатын аймақ ретінде де қолданылады.

Рэдклиф

"Троица" деп аталатын туынды темір жол желісінің салыну кезеңіне, "Аутвуд" тілімінің қазба жұмыстарына қатысқан көптеген "навистердің" қазасына және осы алаңның темір жолға дейінгі тарихына ден қояды. Гүлдердің аттары осы беймәлім жұмысшылардың жоғалуын еске түсіреді, оларға құрмет ескерткіші ретінде қызмет етеді және алаңды қоршаған орманды көрсетеді. Елікгүл = Қайғы, қарлыгүл = Жұбаныш, розмарин = Еске алу. Гүлдердің символдық тілі кесу жасалған Виктория дәуірінде кеңінен қолданылған. Бағана сондай-ақ ағаштың ежелгі және символды бейнесі болып табылады, бұл туындының орманды ортамен "үйлесуіне" мүмкіндік береді. Суретші соңғы ғасырдағы табиғаттан өнеркәсіпке, содан кейін табиғатқа ауысу сияқты алаңның кең ауқымды циклдық өзгерістерімен байланысуды мақсат етті. Тағы бір мүсін – "Біздің орындықтарымыз дерлік жанасады". Орындық қара-сұр бетон композитынан жасалған, тегіс, жалынды беткейге ие. Толық орындық шеңбер құрайды, бірақ 60 см-ден 300 см-ге дейінгі ұзындықтағы сегіз сегментке бөлінген және жеке немесе топтық отыру үшін орналасқан. Әр сегмент пейзажды жақсартады немесе ойшаруға тыныш орын ұсынады. Бұл жұмыс 1994 жылы басталған орындықтарға қатысты ұсыныстар сериясының бөлігі болып табылады. Бьюри орындықтары алғаш рет жасалса, екінші серия Германияның Вайблинген қаласындағы Талануде іске асырылды. Бұл жоба екі аудан арасында мәдени серіктестік орнатты.

Ульрих Рюрьем

Бұрынғы Аутвуд кен орнында Ульрих Рекрием өзінің жасаған ең ірі тас композицияларының бірін орнатты. Ол он үлкен тастан тұрады, олар бірнеше жерге орналастырылған: екі негізгі кіреберістің әрқайсысын бір-бір бағана белгілейді, жеті биік тақтадан тұратын топ жазық үстіңгі жазықта орнатылған, ал ең үлкен тақта, 25 фут (8 метр) биіктігінде, бұрынғы теміржол жолын көрсетеді. Бұл тастар көлденең және/немесе тік бойымен бірнеше бөлікке бөлініп, кейін бастапқы түріне қайта құрастырылған.

Үйге жету

Бұл комиссияның бастауы балалар құқықтарын және тұрғын үй кешенінің атын жобаға енгізу болды. Зерттеулер көрсеткендей, диірмен иесі бұрын Шаир атты жылқыларын ұстаған, соның нәтижесінде бұл жер Шаир бақшасы деп аталған. Аяқталған мүсін жаңа тұрғын үй кешеніне кіретін жерді көрсетеді. Бұл – Рэдклиф қаласында тұратын мүсінші Джек Райттың алғашқы ірі қоғамдық жұмысы. Жұмыс, Шаир жылқыларының аяқтарын мұзды жағдайда бекіту үшін қолданылатын үлкейтілген мұз тырнақтары түрінде жасалған. Тырнақтың сабағы өсуді білдіреді, ал басы үйдің шатырын еске түсіреді, бұл осы жерде әлеуметтік тұрғын үйлерді салған Ирвелл аңғары тұрғын үй қауымдастығымен тікелей байланысты. Әр сабақта "Балалар өз өмірінен үйренеді" деген өлеңнің бір шумағы жазылған, ол балалардың өміріне біздің іс-қимылдарымыздың қалай әсер ететінін еске салады. Бұл жоба Ирвелл мүсін жолы мен Ирвелл аңғары тұрғын үй қауымдастығының бірлескен тапсырысы. Тағы бір мүсін – "Қамыстарда" ("In the Bulrushes"). Ол гальвандалған жұмсақ болаттан жасалған, мүсін шабыттанған нәрсе – жақын орналасқан Манчестер, Болтон және Бьюри каналы, онда қамыстың бейнесі, қамыстардың түбінде жасырылған канал кемесі және түнгі уақытта мүсінді өзгерту үшін жарықтандыру қарастырылған.

Жерлеу

"Мен өзен болсам" атты көрменің негізгі мотиві – өзен. Бұл қоғамдық өнер тапсырысының мақсаты – өнерді халыққа өз ландшафтын түсіндіруге және қоршаған ортаны зерттеуге сенімді болуға мүмкіндік беретін құрал ретінде пайдалану. Су доңғалағы: Материалдары – боялған болат және тас. Бұл мүсін, бір кезде үлкен мақта фабрикасы болған Бёррс ауылдық паркінің кіреберісін көрсетеді. Жартылай қабырғаға кіріктірілген бұл құрылыс, алғашқы көріністе Ирвелл аңғарының өнеркәсібін қозғалтқан алып су доңғалақтарының жасырын қалдығындай көрінуі мүмкін. Доңғалақ – үнемі өзгеру процесінің, өзеннің өнеркәсіптік ортаға айналуының және қайтадан ауылдық жерге айналуының символы. Тас циклы: Объектідегі жұмыс суретшіге осы орынды, уақыттың өтуін, адамдарды, өнеркәсіпті және аймақтың жаңадан құрылуын түсінуге көмектесті; мүсіннің бұзылған дөңгелек құрылымы осыны көрсетеді. Орын сияқты, тастардың да бұрынғы өмірі болған, олар көпір салу үшін қазылып, кесілген. 100 жылдық өнеркәсіптік кірдің астынан суретші алғашқы шеберлердің қалдырған белгілерін тапты. Бұл белгілерге ұмытылған оқиғалардың ишаралары – ойылған символдар қосылды. Пикник аймағы: Бұл мүсін – тот баспайтын болаттан жасалған, адам өлшеміндегі егеуқұйрық тұзағының бейнесі, оның табақшасына "пикник аймағы" деген сөздер жазылған. Бұл мүсін екі су жолының – бір кезде мақта фабрикасын сумен қамтамасыз еткен каналдың және саласының бұрышында орналасқан, енді бұл индустриалды дәуірдің елесі ғана. Фрайердің мүсіні осы жасырын тарихқа және осы орынның қазіргі ауылдық парк ретінде пайдаланылуына иронизация жасайды. Суретші "пикник аймағы" деген сөздерді қолдану арқылы келушілерді бұл өнер туындысы қоғамдық ыңғайлылық па, әлде туристік тұзақ па деген сұрақ тудыруға шақырады.

Қарақұмық

Іздеңіз, табасыз: парк маңындағы өсімдіктерге байланысты ойылған ағаш мүсіндерінен тұратын серия. Барлық туындылар «жасырын» түрде өсімдіктер арасына орналасқан, пішіні қала атауынан шыққан рамсон шөбінен алынған. Өзен: ағысып өтетін жол, соңында келе жатқан пойызды тамашалауға арналған платформа бар. Мүсінде жергілікті халықтың өзенді жырлайтын өлеңдері мен шығармалары, сондай-ақ жергілікті әдемі жер – Жақып баспалдағының суретпен бейнеленген тарихы бар. Эдвард Аллингтонның 1998 жылғы «Еңкейген құмырасы» аңғардағы өнеркәсіптік революцияның мұрасын көрсетеді. Пішіні архитектураны еске түсіретін классикалық стильде, бөліктерге бөлініп, машина сияқты көріну үшін бірге болғаланған.

Ирвелл аңғары

Рихард Кейнктің "Суретте" (1997): "Крема" 18-ғасырдағы дәстүрлі пейзаж суретіне сілтеме жасайды, ол көбінесе жер меншігін көрсету үшін қолданылған. Оймалар – аңғардағы өнеркәсіп және 1826 жылы Чаттертон Миллдегі тоқымашылар көтерілісімен байланысты артефакттар. Зейінкер суретті көрермен де, суреттегі нысан да болып қадам баса алады. "Қалған Патшалар": Жергілікті шаған ағашынан жасалған ірі ағаш бөліктері болат тісті дөңгелектің ішіне орналасқан. Бұл құрылым қозғалысты білдіреді, ағаштарды алға итеріп, ішіндегі тастарды босатады, олар тұқым сияқты жаңа өсімділікке бастайды. "Қалған Патшалар" өз патшалығына қарап, таралуға мүмкіндік күтіп, төбеде мақтанышпен тұр.

Rawtenstall

Шыбырлаған қабырға: Россендейл аңғарындағы су басқармасының орнатуларынан шабыттанған бұл мүсін, жергілікті карьерлердің элементтерін, пайдасыз құбырларды және әрдайым естілетін судың шуын біріктіреді. 4000 литрлік жер асты резервуары, сыртқы, жарылған тас қабырғадағы тесіктерге қарай созылатын құбырлардың орталық эхо-камерасы ретінде қызмет етеді. Тесіктер арқылы көрінетін қарқынды көк жарыққа назар аударатын келуші, жергілікті экологиядан алынған, өзгеріп отыратын, сыбырлаған дауыстар мен дыбыс текстураларын ести алады. Есік: Материалдары – болат, мозаика және қалың тас. Теміржол бұрыштары есіктің аркасын құрады, ал бу локомотивтерінің дөңгелектерінің суреттері салынған болат панельдер, аймақтың және жергілікті тарихтың қолданылуын көрсетеді. Groundwork Rossendale және English Partnerships, Шығыс Ланкашир темір жолымен бірлесіп қаржыландырды. Жиде ағашы мүсіні – тау беткейіндегі бірнеше туннельдер арқылы созылған үлкен экологиялық лабиринт. Екі жағында үлкен шөптен жасалған пештер орналасқан: металл қорытуға арналған ара ұясы тәрізді және көмір өртеуге арналған зиккурат. Сонымен қатар, Россендейл бұрын танымал болған екі жекелеген мұржа бар. Бұл мүсін ашық ауадағы экологиялық оқу сыныбына айналды. Бохольт ағашы Россендейлдің неміс қаласы Бохольтпен байланысын тойлайды. Бұл мүсін Россендейл және Бохольт халқының бірлігінің символы болып табылады, сондай-ақ Россендейл тұрғындарына Еуропаның басқа бөліктерінде олардың достары бар екенін еске салады. Бохольттың қалалық символы – ағаш. Материалдар: боялған металл.

Су аяғы

Логарифмдер: Жолмен келе жатқандар үшін зигзаг тәрізді саяхатшының демалыс орны. Мүсіннің қарапайым математикалық құрылымы бар, бөлік еңіс бойымен зигзагтай төмен жылғалай келе ұзындығы мен биіктігі арта түседі. Материалдар: Жылқылар (ағаштар)

Арқалық

Тоқу: Бұл мүсіннің бастауы – жергілікті өнеркәсіптік мұра, әсіресе тоқыма өнеркәсібі. "Weave" (Тоқу) идеясы микроскоп астында матаға қарап, жіптердің бір-біріне өріліп, кіріп-шығуын байқаудан туындады. "Тоқу" атауы сонымен қатар жергілікті ландшафтты – таулар мен аңғарлар сияқты жоталар мен ойыстарды да бейнелейді. Толық айналым: Бұл мүсін – құрғақ тас қабырғаларымен салынған, бес спиральді қабырғасы және бес жолы бар лабиринт тәрізді қоршау. Орталықта тыныш орындық орналасқан. Қабырғадағы айналма үлгісі, жақын орналасқан тоғандарда сақталған сумен қоздырылған және бір кездегі жергілікті киіз фабрикасын қуаттандырған дөңгелектің қозғалысын көрсетеді. Бес шығу жолы, гүлдеген кезде ақ гүлдердің көптігімен су дөңгелегінің айналасындағы бұрқасынды су сияқты көрінетін, долана мен алмұрт ағаштарынан тұратын жолақтармен жалғасады. Ортасында емен ағашы бар бұл мүсін, уақыттың айналымын және осы жердің қайтадан орманға айналуын мойындайды.

Еленнің ойыны

Sentinel: Бұл мүсін аңғарда қолданылатын екі дәстүрлі шеберлікті, құрғақ тас қалау және киіз жасауды, ерекше тәсілмен үйлестіреді. Суретші жергілікті шеберден тас қалауды үйреніп, өз кезегінде аңғардағы жастарға киіз жасау өнерін үйретті. "Sentinel" – қасиетті жерді күзетіп тұратын сақшы мағынасын білдіреді.