Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық пакистандық саясаткер; Муттахида Кауми қозғалысының негізін қалаушы (1953 жылы туған)
British Pakistani politician; founder of the Muttahida Qaumi Movement (born 1953)
Әлтаф Хусейн (;; 1953 жылдың 17 қыркүйегінде Карачиде туған) – британдық пакистандық саясаткер, Муттахида Кауми қозғалысын құрған адам ретінде танымал. Ол Ұлыбритания азаматтығын иеленеді және "Тазалау" операциясы басталғаннан бері Ұлыбританияда эмиграцияда өмір сүріп келеді. 2015 жылдан бері ол Пәкістанның терроризмге қарсы сотынан іздеп отыр, оған кісі өлтіру, мақсатты өлтірулер, мемлекетке опасыздық, зорлық-зомбылықты қоздыру және жеккөру сөйлеу айыптары тағылған. 2022 жылдың қаңтарында ол Пәкістанда жеккөрушілік сөздер арқылы терроризм мен тәртіпсіздікті насихаттағаны үшін Ұлыбританияда сотқа тартылды.
Altaf Hussain (; ; born 17 September 1953 in Karachi) is a British Pakistani politician who is known as the founder of the Muttahida Qaumi Movement. He holds United Kingdom citizenship and has been living in exile in the UK since the start of Operation Clean up. Since 2015, he has been a fugitive from the Anti Terrorism Court of Pakistan on the charges of murder, targeted killing, treason, inciting violence and hate speech. He went on trial in the UK in January 2022 for promoting terrorism and unrest through hate speech in Pakistan,
Ерте өмір
Алтаф Хусейн 1953 жылдың 17 қыркүйегінде Қарачиде Назир Хусейн мен Хурсид Бегум отбасында дүниеге келді. Пәкістан тәуелсіздік алғанға дейін Хусейннің ата-анасы Британдық Үндістанның Агра қаласындағы Наи-ки-Мандидегі ата-бабаларының үйінде тұрған. Оның әкесі Назир Хусейн Аградағы Үндістан темір жолында қызметкер болған. Әкесінің әкесі Маулана Рамазан Хусейн Аграның Бас мүфтиі болды. Анасының әкесі Пир Хажи Хафиз Рахим Бахш Қадри де діни ғалым болған. Хусейннің төрт қарындасы мен алты інісі бар. 1947 жылы Үндістанның бөлінуі салдарынан мұсылмандардың кең ауқымды көші-қоны болды, көбінесе Үндістан доминионындағы түрлі штаттардан жаңа құрылған Пәкістан доминионына. Хусейннің ата-анасы бастапқыда Аградағы барлық мүлкін тастап, Пәкістанға көшуге құлықсыз болды, бірақ кейін Хусейннің үлкен ағасы оларды қайта қарастыруға көндірді. Пәкістанға көшкеннен кейін отбасы Қарачиде қоныстанды.
Altaf Hussain was born on 17 September 1953 to Nazir Hussain and Khurseed Begum in Karachi. Before the independence of Pakistan, Hussain's parents resided at their ancestral home in Nai ki Mandi, Agra, U. P., British India. His father Nazir Hussain was an officer with the Indian Railways in Agra. His paternal grandfather Maulana Ramzan Hussain was the Grand Mufti of Agra. His maternal grandfather Pir Haji Hafiz Rahim Bakhsh Qadri was also religious scholar. Hussain's siblings include four sisters and six brothers. Following the partition of India in 1947, a wide scale migration of Muslims ensued, mostly from the various states in the Dominion of India to the newly established Dominion of Pakistan. Hussain's parents were initially reluctant to leave everything behind in Agra to resettle in Pakistan but were later forced by Hussain's elder brother to reconsider. Upon emigrating to Pakistan, the family settled in Karachi.
Білім және саяси емес мансап
Хусейн алғашқы білімін Азизабадтағы мемлекеттік жалпы білім беретін мектепте алған. Кейін 1969 жылы мемлекеттік ұлдарға арналған орта мектепке түсіп, мектеп бітірген. Медициналық ғылымдарға дайындық бойынша орта білімінің бірінші жылында ол Қарачидегі Ұлттық колледжде оқыды. Екінші жылы үшін ол Қарачи қалалық колледжіне ауысты. 1974 жылы Хусейн Исламия ғылым колледжін ғылым бакалавры дәрежесімен бітірді. 1979 жылы ол Қарачи университетін фармацевтика бакалавры дәрежесімен бітірді.
Hussain received his early education from the Government Comprehensive School in Azizabad. He later enrolled in the Government Boys Secondary School to complete his matriculation in 1969. For the first year of his intermediate education in pre medical sciences, he attended the National College Karachi. He later moved to City College Karachi for his second year. In 1974, Hussain graduated from the Islamia Science College with a Bachelor of Science. In 1979, he graduated from the University of Karachi with a Bachelor of Pharmacy.
Қысқа мерзімді әскери қызмет
1970 жылы генерал Яхья Хан Ұлттық қызмет кадеттерінің бағдарламасын (NSCS) енгізді, бұл жоғары орта білім алғандардың әскерге міндетті түрде кіруін қамтамасыз етті. МКМ мәліметінше, Әлтаф Хусейн Пәкістан армиясына НСКС арқылы оқуға түсті. Оқуды аяқтағаннан кейін оның полкі Хайдарабадтан Карачиге тағайындалды, одан кейін ол кеме арқылы Шығыс Пәкістанға жіберілді. МКМ-нің нұсқасы бойынша, іріктеу офицері оны қабылдамады, өйткені оның ата-анасы Үндістаннан келген мухаджирлер еді, тіпті ол өзінің Пәкістанда туғанын айтып тұрса да. Қарачи мен Хайдарабадтың қалалық орталықтары ұлты жағынан әртүрлі болып кетті және этникалық желілер бойынша тәртіпсіздіктер жиі орын алды. 1985 жылдың мамыр айында пахтундық шағын фургон жүргізушісі мухаджир оқушы қызды соққыға жығып өлтіріп, алғашқы ауған мухаджир этностық көтерілісін туғызды. Кейіннен қауіпсіздік күштері Сохраб Готтағы афғандық героин өңдеу және тарату орталығына сәтсіз рейд жасағаннан кейін, ауғандықтар Алигарх колониясының мухаджир тұрғындарына шабуыл жасады, бұл 1986 жылдың желтоқсан айындағы қанды тәртіпсіздіктерге себеп болды. Бұл тонаулар МКМ-нің және оның жетекшісі Әлтаф Хусейннің танымалдылығын арттырды және партияның идеологиясына үлкен әсер етті. ЖСҚМ-ға қарсы шыққан жалғыз Мұхажир саяси қозғалысын Сайид Мубарак Али Шах, Наваб Захид Али Хан және Наваб Музаффар Хусейн басқарды. Олардың өлімінен кейін, Хайдарабадтың урду тілінде сөйлейтін халқы харизматикалық Мухаджир көшбасшысыз қалды. 1986 жылы 31 қазанда Хұсайн Хайдарабадта тарихи Пако Киллода алғашқы рет сөз сөйледі. Ол сөз сөйлегеннен кейін, оның хабары Хайдарабадтың урду тілінде сөйлейтін халқына жақсы әсер етті және ол мухаджир басшыларының өліміне байланысты бостандықты толтыра алды. 1988 жылдың басында МКМ мен әртүрлі синдилік ұлтшыл партиялар арасында ынтымақтастық туралы келісім жасалды. Партияның бастапқы қарарында көрсетілген тармақтардан басқа, Хусейн Пунджаб, Патан, Белучи және Синдхимен қатар Мухаджирлердің Пәкістанның бесінші субұлты екендігі туралы идеяны енгізді. Хұсайн 1988 жылы Аббаси шейіт ауруханасына жатқызылған кезде, сол кездегі Интер-сервистік барлау қызметінің (ИСИ) басшысы Хамид Гүлдің бригадир Имтиаз Ахмет арқылы оған ақшаға толы портфель жібергенін айтты. Ол өзін ППП-ға қарсы әскери коалицияға қосылу үшін пара беруді көздегенін айтты, бірақ ол ұсынысты қабылдамады. Кейіннен Ахмет пен Гүл бұл мәлімдемені растады. 1988 жылғы жалпы сайлауда Синддегі дауыс беру үлгілері этникалық желілерге негізделгенін көрсетті, өйткені PPP және MQM провинцияның Ұлттық Ассамблеядағы барлық орындықтарын жеңіп алды. ППП провинциядағы синди халқынан, ал МКМ-ді мухаджирлерден қолдау тапты. МКМ құрылғаннан кейін төрт жылдан аз уақыт ішінде Пәкістанның үшінші ірі саяси партиясы болып шықты. ППП Синдде сәтті болды, бірақ басқа провинцияларда жақсы нәтиже бермеді және коалициялық үкімет құруға мәжбүр болды. Хусейн және оның партиясы қолдау білдірді, бірақ PPP мен MQM арасындағы ресми келісімге тоқталды. Бұл 59 тармақты МКМ-МЖӘ келісім, "Карачи декларациясы" деп аталады, оған 1988 жылдың 2 желтоқсанында қол қойылды. Ол МКМ-нің бұрынғы жарғысында айқындалған көптеген мәселелерді қайталады. Алайда, Беназир Бхутто билікке келген кезде, ол келісімнің өз бөлігін орындауға дайын емес немесе оны орындай алмайды. Оның бұл мәселеге қарсылығы көбінесе мухаджирлер тарапынан Синдиге жақтас және мухаджирлерге қарсы деп түсіндірілді. Декларация орындалмаған кезде, APMSO мен PSF, тиісінше MQM және PPP студенттік қанаттары арасында зорлық-зомбылық болды. Хусейн Үндістан мен Пәкістан арасындағы бейбітшілікті қолдайды және екі көршілес қарсыластардың арасындағы алшақтықты жоюдың жақтаушысы.
In 1970, General Yahya Khan introduced the National Service Cadet Scheme (NSCS), making it compulsory for higher secondary scholars to enlist with the army. According to the MQM, Altaf Hussain enlisted with the Pakistan Army through the NSCS Upon completion of his training his regiment was assigned from Hyderabad to Karachi, from where it was sent to East Pakistan via ships. In the MQM's version of events, the selection officer rejected him because his parents were Muhajirs from India, even when he insisted he was born in Pakistan. The urban centres of Karachi and Hyderabad had increasingly become ethnically diverse and riots along ethnic lines were commonplace. In May 1985, a Pakhtun minivan driver struck and killed a Muhajir schoolgirl, inciting the first Afghan Muhajir ethnic riot. Later, following an unsuccessful raid on an Afghan heroin processing and distribution centre in Sohrab Goth by security forces, the Afghans attacked Muhajir residents of Aligarh Colony, which instigated the bloody riots of December 1986. These riots saw the popularity of the MQM and its leader Altaf Hussain rise and the party's ideology was greatly influenced as a result. The only Muhajir political movement countering the JSQM was led by Syed Mubarak Ali Shah, Nawab Zahid Ali Khan and Nawab Muzaffar Hussain. After their deaths, the Urdu speaking people of Hyderabad were without a charismatic Muhajir leader. On 31 October 1986, Hussain gave his first public address in Hyderabad at the site of the historic Pacco Qillo, where he was greeted by a crowd. After his address, his message was well received by the Urdu speaking people of Hyderabad, and he was able to fill the void left by the deaths of the Muhajir leaders. and a cooperative arrangement was worked out between the MQM and various Sindhi nationalist parties in early 1988. Apart from the points stipulated in the party's original resolution, Hussain also introduced the idea of Muhajir being a fifth subnationality of Pakistan alongside the Punjabis, Pathans, Balochis, and Sindhis. Hussain said that while he was admitted to Abbasi Shaheed Hospital in 1988, Late Hameed Gul, Inter Services Intelligence (ISI) chief at the time, a sent him a briefcase full of money via Brigadier Imtiaz Ahmed. He said the intention was to bribe him into joining the military establishment led Islami Jamhoori Ittehad (IJI; ) coalition which was against the Pakistan People's Party (PPP), but he rejected the offer. Later both Ahmed and Gul confirmed the statement. The 1988 general election indicated that the voting patterns in Sindh were based on ethnic lines, as the PPP and the MQM won almost all of the province's seats in the National Assembly. The PPP had derived its support from the Sindhi population in the province, and the MQM from the Muhajirs. In less than four years since its founding, the MQM had emerged as the third largest political party in Pakistan. The PPP had been successful in Sindh but didn't fare well in the other provinces and had to resort to forming a coalition government. Hussain and his party offered their support, but insisted on a formal agreement between the PPP and the MQM. This 59 point MQM PPP accord, known as the Karachi Declaration, was signed on 2 December 1988. It reiterated many of the points defined in the earlier MQM charter. However, when Benazir Bhutto came into power, she was unwilling or unable to commit to her part of the bargain. Her reluctance in this matter was largely interpreted by Muhajirs as pro Sindhi and anti Muhajir. When the declaration was not implemented violence erupted between the APMSO and the PSF, the student wings of the MQM and the PPP, respectively. Hussain favours peace between India and Pakistan and is a vocal advocate of bridging gaps between the two neighbouring rivals.
Джамму және Кашмир
Кашмир мәселесі бойынша Хұсайн Үнді-Пакистан диалогының "өзара бейімделу және келісім негізінде жалғасуы керек екенін, ал даулы мәселелердің ешқайсысына, тіпті Кашмир мәселесіне де әскери шешім болмайтыны барлық тараптарға анық болуы тиіс" деді. Партия бастапқыда Пәкістандағы мухаджирлерді күшейту үшін құрылған қозғалыс ретінде пайда болды, бірақ кейіннен өз атын Мухаджир Қауми қозғалысынан Муттахида Қауми қозғалысына өзгертіп, негізгі идеологиясын кеңейтіп, саяси көрінесін кеңейтті.
On the issue of Kashmir, Hussain stated that Indo Pakistani dialogue should be allowed to "proceed on the basis of mutual adjustment and agreement [and it] should be clear to all concerned that there can be no military solution to any of the contentious issues, let alone the issue of Kashmir." The party started out as a movement for the empowerment of Muhajirs in Pakistan but later modified its underlying ideology to reflect a broader political scope, by changing its name from Muhajir Qaumi Movement to Muttahida Qaumi Movement.
Үндістанның бөлінуі
Оның пікірінше, Үндістанның бөлінуі – "қан төгілу, мәдениет, бауырластық және туыстық қарым-қатынастардың үзілуі" болды.
He claims that the partition of India "was the division of blood, culture, brotherhood, [and] relationships".
Пакистандықтар
Хұсайн Бангладештен Пакистанға қауіпсіз қайтарылуына көмектесу үшін Пакистан үкіметінен, көбінесе бихари этникалық тобына жататын, қалып қойған пакистандықтарға көмек көрсетуді ұсынды.
Hussain has advocated for the government of Pakistan to assist stranded Pakistanis, who are mostly of the Bihari ethnic group, to be safely repatriated to Pakistan from Bangladesh.
Тазалау операциясы, тыйым салу және басқа да төлемдер
1992 жылы Пәкістан үкіметі «Тазалау» операциясын бастады және МКМ-ді тарату үшін әскери күштерді Карачиге енгізді. Хұсайн 1991 жылғы 21 желтоқсанда өміріне қастандық жасалғаннан кейін, операция басталғанға бір ай бұрын Карачиден қашып кетті. 1992 жылы ол Лондонға қашып барып, саяси пана сұрады. 1995 жылдың соңында екі партияның мүшелеріне жасалған саяси құқық бұзушылықтар қала бойынша наразылық тудырды. Бұл Синд провинциясының бас министрі, ППП-ның Сайед Абдулла Шахтың інісінің өлтірілуімен байланысты болды. 1993 жылдан 1996 жылға дейін Карачи порты премьер-министр Бхуттоның ППП мен МКМ арасындағы саяси өріс болды. Осыдан кейін туған саяси тәртіпсіздіктердің нәтижесінде МКМ өз мүшелерінің негізсіз тұтқындалуы және соттан тыс өлімдері туралы үнсіздік сақтады. 2015 жылы Лахор жоғары соты Хұсайнның суреті мен сөздерін барлық электрондық және баспа басылымдарында көрсетуге тыйым салды. Пәкістанның терроризмге қарсы соты оны мемлекетке опасыздық жасау, зорлық-зомбылыққа және жеккөрушілікке шақыру айыптарымен іздеуге беріп, 81 жылға бас бостандығынан айырды. 2017 жылы терроризмге қарсы сот Хұсайнға қатысты кепілсіз қамау ордерін шығарды. Пәкістан Интерполдан Хұсайнға қатысты «қызыл хабарлама» беруді сұрады, бірақ Интерпол «мемлекеттің саяси және діни ішкі істеріне араласпайды» деп одан бас тартты. 1995 жылы 4 және 6 желтоқсанда Қарачидің Федералды Ауданында Насыр Хұсайн мен оның ұлы Қарачи полициясы және жартылай әскери Рейнджерс күштерімен ұсталғандығы хабарланды. Алайда, бұл жарлық Пакистанның Жоғарғы соты тарапынан конституциялық емес деп танылды. 2013 жылдың 20 маусымында Лондон полициясы Хұсайнға қарсы ақша жылыну ісін бастады, оның үйіндегі тінту кезінде ақша табылғаннан кейін. 2014 жылдың 3 маусымында ол сұхбат алу үшін полиция бөлімшесіне барды. 2016 жылдың 17 қыркүйегінде жеткілікті дәлел болмағандықтан оның кепілі алынып тасталды. 2016 жылдың 13 қазанында Скотланд-Ярд дәлелдің жетіспеуіне байланысты ақша жылыну ісін ресми түрде тоқтатты. Пәкістан «Теһрик-и-Инсаф» партиясының төрағасы Имран Хан оны Карачиде зорлық-зомбылыққа және кісі өлтіруге шақыруда айыптады. Осыған байланысты Лондон полициясына Хұсайнға қарсы зорлық-зомбылықты қоздыру туралы көптеген шағымдар түсті. Скотланд-Ярд зорлық-зомбылыққа итермелеу ісінде сенімді дәлелдер таппады және оны тоқтатты. 2019 жылдың 11 маусымында Хұсайн 2016 жылдың 22 тамызында жасаған сөйлеуіне байланысты 2007 жылғы Ауыр қылмыстар заңының 44-бабы бойынша Скотланд-Ярдпен ұсталды және 2022 жылдың 15 ақпанында ақталды. МКМ-нің Пакистандағы жоғары лауазымды мүшелерінің бірі Фарук Саттар Хұсайн мен Лондондық басшылықтың мәлімдемелерінен алшақтап, партияның Пәкістанға қарсы емес екенін мәлімдеді.
The Pakistani government launched Operation Clean up in 1992 and sent the military into Karachi to crack down on the MQM. Hussain escaped Karachi one month before the operation began, following an attack on his life on 21 December 1991. He fled to London in 1992 and applied for political asylum. In the later months of 1995, the political killings of members from both parties sparked an outcry throughout the city. This involved the killing of the younger brother of PPP's Syed Abdullah Shah, the Chief Minister of Sindh, From 1993 to 1996, the port city of Karachi was a political battleground between Prime Minister Bhutto's PPP and the MQM. In the wake of the ensuing political unrest, the MQM remained vocal about the arbitrary arrests and extrajudicial killings of its members. In 2015, the Lahore High Court banned media coverage of Hussein, with the airing of his image and speeches banned across all electronic and print media. The Anti Terrorism Court of Pakistan declared him a fugitive on the charges of treason, inciting violence, and hate speech, and sentenced him to 81 years in prison. In 2017, the Anti Terrorism Court issued non bailable arrest warrants for Hussain in the murder case of Dr. Imran Farooq, who was a senior member of the MQM. Pakistan asked Interpol to issue a red warrant against Hussain but Interpol refused, saying it does not "intervene in political and religious matters of a state". It was reported that the Karachi police and the paramilitary Rangers force had arrested Nasir Hussain and his son in the Federal B area of Karachi on 4 and 6 December 1995, respectively. however the ordinance was later found unconstitutional by the Supreme Court of Pakistan. On 20 June 2013 the London Metropolitan Police started a money laundering case against Hussain when it recovered some cash from his residence during a search. On 3 June 2014 he went to a police station for an interview. On 17 September 2016, his bail was cancelled for insufficient evidence. On 13 October 2016, Scotland Yard officially dismissed the money laundering case on the basis of lack of evidence. Pakistan Tehreek e Insaf's chairman Imran Khan accused him of inciting violence and soliciting murder in Karachi. In response, numerous complaints were filed with the London Metropolitan Police against Hussain for inciting violence. Scotland Yard couldn't find any credible evidence in the incitement of violence case and subsequently dropped it. On 11 June 2019, Hussain was detained by Scotland Yard in connection with a speech made on 22 August 2016 under Section 44 of the Serious Crime Act 2007 and was acquitted on 15 February 2022. Farooq Sattar, one of the senior members of the MQM in Pakistan, distanced himself from Hussain and the London based leadership's statements and said the party is not against Pakistan.
Жеке өмір
Хусейн 2001 жылы Файза Габолға үйленді және 2007 жылы ажырасты. Оның 2002 жылы туған қызы бар.
Hussain married Faiza Gabol in 2001 and divorced in 2007. He has daughter who was born in 2002.