Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық композитор (1874–1949)
British composer (1874–1949)
Фриц Бенник Харт (11 ақпан 1874 – 9 шілде 1949) – ағылшын композиторы, дирижер, педагог және жарық көрмеген романдар авторы. Австралия мен Гавайиде көп уақыт өткізген.
Fritz Bennicke Hart (11 February 1874 – 9 July 1949) was an English composer, conductor, teacher and unpublished novelist, who spent considerable periods in Australia and Hawaii.
Ерте өмір
Харт Броклиде дүниеге келді, бастапқыда Англия графтығы Кентке, бірақ қазір Лондонның Левишем ауданына кіреді. Ол Фредерик Робинсон Харт пен оның әйелі Джемима (Джемима) Уотерстің, туған тегі Беннике, тұңғыш баласы болды. Оның екеуі де музыкант еді. Алты жасынан бастап Фриц әкесі басқарған шіркеу хорында ән айтты, ал анасы фортепианодан сабақ берді. Ол үш жыл Вестминстер аббаттығында хорист болды, сэр Фредерик Бридж жетекшілігімен, содан кейін 1893 жылы Корольдік музыка колледжіне түсті, онда Густав Холст, Сэмюэл Колеридж-Тейлор, Уильям Херлстон, Ральф Вон Уильямс және Джон Ирландпен танысты. Харт театр труппасымен гастрольде болды, сол кезде ол «Юлий Цезарь» үшін қосымша музыка жазды. Ол «Ромео мен Джульетта» үшін де музыка жазды және оны өзі дирижерлік етті. Содан кейін ол әртүрлі гастрольдік труппаларда жұмыс істеді, бұл оған оперетта, музыкалық комедия, драмалық қосымша музыка және операмен танысуға мүмкіндік берді. 1904 жылы үйленді, ал келесі жылы тұңғыш баласы дүниеге келді. 12 айлық алғашқы келісімшарт 4 жылға ұзартылды. 1913 жылы Харт пен Альфред Хилл қысқа ғұмырлы Австралия опера лигасын құрды. 1914 жылдың 3 тамызындағы алғашқы бағдарламада Харттың «Пьеррет» операсының тұңғыш қойылымы болды. Харт педагог ретінде жоғары бағаланды, оның шәкірттері Пегги Гланвилл Хикс, Маргарет Сазерленд, Хьюберт Клиффорд және Роберт Хьюз болды. 1937 жылдан кейін Харт Мельбурнге бір рет ғана, 1945 жылдың шілдесінде Альберт-стрит консерваториясының мерейтойына оралды, онда ол өзінің бірнеше шығармаларын дирижерлік етті. Австралия Ұлттық кітапханасында А.Д. Колхун салған тағы бір портрет сақталған.
Hart was born in Brockley, originally in the English county of Kent but now part of the London Borough of Lewisham, the eldest child of Frederick Robinson Hart and his wife Jemima (Jemmima) Waters, née Bennicke. Both his parents were musical. From the age of six, Fritz sang in the parish choir his father ran, and his mother was a piano teacher. He spent three years as a chorister at Westminster Abbey, under Sir Frederick Bridge, and then went to the Royal College of Music in 1893, where he became acquainted with Gustav Holst, Samuel Coleridge Taylor, William Hurlstone, Ralph Vaughan Williams and John Ireland. Hart toured with a theatre company, during which time he wrote incidental music for Julius Caesar. He also wrote music for Romeo and Juliet, which he conducted himself. He then worked for various touring companies, which gave him exposure to operettas, musical comedy, dramatic incidental music and opera. He married in 1904, and his first child was born the following year. The initial contract for 12 months was extended to four years. In 1913 Hart and Alfred Hill founded the short lived Australian Opera League. The first programme, on 3 August 1914, included the first performance of Hart's opera Pierrette. Hart was highly regarded as a teacher, his pupils including Peggy Glanville Hicks, Margaret Sutherland, Hubert Clifford and Robert Hughes. After 1937 Hart returned to Melbourne only once, for the jubilee of the Albert Street conservatorium in July 1945 when he conducted several of his works. The National Library of Australia has another portrait, by A. D. Colquhoun.
Гавайи
1931 жылдың желтоқсанында Харт Гонолулу симфониялық оркестрінің қонақ дирижері болуға шақырылды. Ол жыл сайын қайтып келіп, желтоқсаннан сәуірге дейін сол жерде болып тұратын. Харттың әйелі 1935 жылы қайтыс болды, ал 1937 жылдың қыркүйегінде ол америкалық Марвел Эллисонға үйленді. 1937 жылы ол Гонолулу симфониялық оркестрінің тұрақты дирижері және Гавайи университетінің музыка пәнінің алғашқы профессоры болды, ол 1942 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін осы лауазымды сақтап қалды. Ол өмірінің соңына дейін симфониялық оркестрдің дирижері болды. Харт 1949 жылдың 9 шілдесінде Гонолулуде жүрек ауруынан қайтыс болды және кремацияланды, одан ұлы мен екінші әйелі қалды.
In December 1931 Hart was invited to be guest conductor of the Honolulu Symphony Orchestra. He returned annually, remaining there from December to April. Hart's wife died in 1935 and in September 1937 he married an American, Marvel Allison. In 1937 he became permanent conductor of the Honolulu Symphony Orchestra and first professor of music at the University of Hawaii, a position he retained until his retirement in 1942. He remained conductor of the Symphony Orchestra until his death. Hart died on 9 July 1949 at Honolulu of cardiac disorder and was cremated, survived by his son and his second wife.
Жазу
Корольдік музыка колледжінде студент кезінде Харт өлеңдер жазды, олардың бір бөлігі Густав Холсттың музыкасына салынды (жарияланбаған опералар "The Revoke" (1895) және "The Idea" (1898); үш дауысты ән "Light leaves whisper" (1896) және балалар хоры "Clouds o'er the summer sky" (1898)). Мельбурнда оның "Appassionata: Жастық және махаббат әндері" атты өлеңдер жинағы Lothian Press баспасында жарық көрді. Гавайиде ол 23 роман жазды, бірақ олардың ешқайсысы жарияланбады.
In his student days at the Royal College of Music, Hart wrote verse, some of which was set to music by Gustav Holst (the unpublished operas The Revoke (1895) and The Idea (1898); partsong Light leaves whisper (1896), and children's chorus Clouds o'er the summer sky (1898)). In Melbourne, his volume of verse Appassionata: Songs of Youth and Love was published by Lothian Press. While in Hawaii he wrote 23 novels, none of which were published.