Киев операсы – Украинаның үшінші ескі опера театры. 1867 ж. құрылған, Тарас Шевченко атындағы сахнасында өнер көрсетеді. Тарихы, өнерпаздары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Киевтегі опера компаниясы Украинада 1867 жылдың жазында ресми түрде құрылды. Бұл Украинадағы үшінші ескі опера болып табылады, Одесса операсы мен Львов операсынан кейін. Киев опера компаниясы Тарас Шевченко атындағы Киев опера театрында өнер көрсетеді.
Opera company based in Kyiv
The Kyiv Opera group in Ukraine was formally established in the summer of 1867, and is the third oldest opera in Ukraine, after Odesa Opera and Lviv Opera. The Kyiv Opera Company perform Kyiv Opera House, named after Taras Shevchenko.
Ерте тарихы: 1867 20 ғасыр
1867 жылы жаз айында Фердинанд Бергер (? – 1875) құрған. Бергер көптеген дарынды әншілерді, музыканттарды және дирижерлерді шақыруға қол жеткізді, ал қалалық дума жаңа құрылған труппаға қойылымдары үшін Қалалық театрының (1856 жылы салынған, сәулетшісі И. Штром) ғимаратын пайдалануға рұхсат берді. Театр ресми түрде «Қалалық театр» деп аталды, бірақ көбінесе «Орыс операсы» деп танылды. Алғашқы қойылым күні, 8 қараша (ескі стиль бойынша 27 қазан), 1867 жыл қалалық мереке болып жарияланды. Алексей Верстовскийдің «Аскольдтың қабірі» операсы труппаның тұңғыш өнері болды. Орындаушылар құрамында контральто Наталья Александровна Михайловская болды. Бастапқы сәттілік сол кездегі О. Сатагано Горчакова, Ф. Л'вов, М. Аграмовтың вокалдық шеберлігіне, сондай-ақ қаланың ежелгі тарихының маңызды беттерінен алынған тартымды сюжетке байланысты еді. Алғашқы қойылымдардың көп бөлігі орыс операларынан тұрды, олардың ішінде Михаил Глинканың «Руслан мен Людмила», Александр Даргомыжскийдің «Русалка», Антон Рубинштейннің «Маккабилер» және А. Серовтың «Жынның күші» опералары, сондай-ақ аудармадағы еуропалық опералар – Россинидің «Севилья шаштарағы», Моцарттың «Фигароның некесі», Вебердің «Атқыш», Доницеттидің «Ламмермурдың Люсиясы» және киевтіктердің сүйіктісіне айналған Джузеппе Вердидің опералары болды. 1896 жылдың 4 ақпанында, таңғы «Евгений Онегин» (Чайковский) қойылымынан кейін, театрда өшпеген шамнан өрт шықты. Өрт бірнеше сағаттың ішінде ғимаратты толығымен жалмап кетті. Өрт кезінде Еуропадағы ең ірі музыкалық кітапханалардың бірімен қатар, көптеген костюмдер мен көптеген қойылымдарға арналған сахналық жабдықтар да жойылды. Қалалық театр өртенгеннен кейін труппа бірнеше жыл бойы басқа сахналарда өнер көрсетті, олардың ішінде Бергоний театры (қазіргі Леся Украинка атындағы орыс драмасының ұлттық театры), Соловцов театры (қазіргі Иван Франко атындағы ұлттық театр) және тіпті әйгілі Крутиков циркінің аренасы болды.
Established in the summer of 1867 by Ferdinand Berger (? – 1875). Berger succeeded in inviting many talented singers, musicians, and conductors, and the city council (duma) had offered the newly created troupe to use the City Theatre (constructed in 1856, architect I. Shtrom) for their performances. Officially, the theatre was named the City Theatre but was most commonly referred to as the Russian Opera. The day of the first performance, November 8 (October 27 old style), 1867 was made a city holiday. The performance of the opera Askold's Tomb by Alexey Verstovsky was the troupe's debut. The cast included contralto Nataliya Oleksandrivna Mykhaylovska. The initial success is attributed to the vocal talents of that time of O. Satagano Gorchakova, F. L'vov, M. Agramov but also the captivating plot taken from some principal pages of the ancient history of the city. Early performances were mostly Russian operas, including Ruslan and Ludmila by Mikhail Glinka, Rusalka by Alexander Dargomyzhsky, Maccabees by Anton Rubinstein and The Power of the Fiend by A. Serov, as well as translated European operas including The Barber of Seville by Rossini, The Marriage of Figaro by Mozart, Der Freischütz by Weber, Lucia di Lammermoor by Donizetti, and operas by Giuseppe Verdi, which became the favorite of the Kyivites. On February 4, 1896, after a morning performance of Eugene Onegin by Tchaikovsky, a fire erupted from an unextinguished candle in the theatre. The fire consumed the whole building within several hours. One of the largest musical libraries in Europe along with numerous costumes and stage props for many performances were lost during the fire. After the fire of the City Theatre, the troupe performed on other stages for several years, including Bergonie's Theatre (now the National Theatre of Russian Drama named after Lesya Ukrainka), Solovtsov's Theatre (now the National Theatre named after Ivan Franko) and even on the arena of the famous Krutikov's Circus.
ХХ ғасырдың басында
Өрттен кейін қала әкімдігі Киевтегі Опера театрының жаңа ғимаратын жобалау үшін халықаралық конкурс жариялады. Жеңімпаз Виктор Шрётер болды. Ғимараттың сыртқы дизайны нео-Ренессанс стилінде шешілген және актерлер мен көрермендердің қажеттіліктерін ескерді. Ішкі кеңістік классикалық стильде қайта жаңартылып, «Веналық модерн» деп аталды. Дегенмен, оның ең үлкен жетістігі – Еуропадағы ең ірі сахналардың бірі саналады, ол соңғы инженерлік стандарттарға сәйкес жасалған. 1901 жылдың 29 қыркүйегінде [ескі стиль бойынша 16 қыркүйек] театрдың жаңа ғимаратының салтанатты ашылуы композитор Вильгельм Хартвельдтің (1859–1927) «Киев кантатасы» мен М. Глинканың «Царь үшін өмір» операсының қойылымымен өтті. 1911 жылдың 14 қыркүйегінде [ескі стиль бойынша 1 қыркүйек] Киев опера театрында Римский-Корсаковтың «Царь Салтанның ертегісі» спектаклі патша мен оның екі үлкен қызы, Ұлы княгиня Ольга мен Татьянаның қатысуымен қойылды. Театрды 90 сақшы күзетіп тұрды. Пайманбаздардың арасында премьер-министр Петр Столыпин қаза тапты. Александр Спиридовичтің мәлімдемесіне сәйкес, екінші актіден кейін «Столыпин партерді оркестрден бөліп тұрған пандустың алдында, сахнаға арқасымен тұрған. Оның оң жағында барон Фридерикс және генерал Сухкомлинов болды». Оның жеке күзетшісі темекі тартуға шығып кеткен еді. Солшыл революционер Дмитрий Богров өзін ақтауға тырысқанда Столыпинге екі рет оқ атты – бір рет қолға, бір рет кеудеге. Богров бір кіреберіске қашып, кейін ұсталды. «Ол [Столыпин] император ложасына қарады, содан кейін ложаға кірген патшаны көріп, екі қолымен патшаға кері қайтуын ишараттады». Оркестр «Құдай патшаны сақтасын» әнін орындады. Дәрігерлер Столыпиннің жазылып кетеді деп үміттенді, бірақ ол есін жоймаса да, жағдайы нашарлай берді. Келесі күні қайғыға батқан патша Столыпиннің төсегінің басына тизе бүгіп, «Мені кешір» деген сөзді қайталап айтты. Столыпин үш күннен кейін қайтыс болды. 20 ғасырдың басында Киев опера театры ең көрнекті украин және орыс әншілерін тартты, олардың ішінде О. Петляш, П. Цецевич, К. Воронец, М. Медведев, К. Брун, О. Мосин және О. Камионский болды. Сонымен қатар, сол кездегі ерекше спектакльдер де қойылды: Вагнердің «Валькириясы», Римский-Корсаковтың «Садкосы» және Ариго Боитоның «Мефистофель» операсы.
After the fire, the City Council had announced the international competition to design a new building for the Opera Theatre in Kyiv. The winning proposal was by Victor Schröter. The exterior was designed in Neo Renaissance style and had accounted for the needs of the actors and the spectators. The interior was redesigned in a classical style and called Viennese Modern. However, his greatest achievement is considered to be the stage – one of the largest in Europe designed to the latest engineering standards. On September 29 1901 [O. S. September 16 1901], the solemn opening of the new premise of the theatre took place with a performance of cantata Kyiv by composer Wilhelm Hartweld (1859–1927) and a presentation of the opera Life for the Tsar by M. Glinka. On 14 September 1911 [O. S. 1 September 1911], there was a performance of Rimsky Korsakov's The Tale of Tsar Saltan at the Kyiv Opera House in the presence of the Tsar and his two oldest daughters, the Grand Duchesses Olga and Tatiana. The theater was occupied by 90 men posted as interior guards. During the intermission of a performance Prime Minister Pyotr Stolypin was killed. According to Alexander Spiridovich, after the second act "Stolypin was standing in front of the ramp separating the parterre from the orchestra, his back to the stage. On his right were Baron Freedericks and Gen. Suhkomlinov." His personal bodyguard had gone to smoke. Stolypin was shot twice, once in the arm and once in the chest by Dmitry Bogrov, a leftist revolutionary, trying to rehabilitate himself. Bogrov ran to one of the entries and was subsequently caught. "He [Stolypin] turned toward the Imperial Box, then seeing the Tsar who had entered the box, he made a gesture with both hands to tell the Tsar to go back." The orchestra began to play "God Save the Tsar." The doctors hoped Stolypin would recover, but despite never losing consciousness, his condition deteriorated. The next day, the distressed Tsar knelt at Stolypin's hospital bedside and kept repeating the words "Forgive me". Stolypin died three days later. In the first decade of the 20th century, the Kyiv Opera Theatre attracted the most outstanding Ukrainian and Russian singers, including O. Petlyash, P. Tsecevich, K. Voronets, M. Medvedev, K. Brun, O. Mosin and O. Kamionsky and famous opera stars from the West often came on tours. Several unusual for the time performances took place on the stage: Die Walkure by Wagner, Sadko by Rimsky Korsakov and Mefistofele by Arrigo Boito.
Украина мемлекетінің
1917 жылы опера театры өнер үшін ғана емес, сонымен қатар съездер үшін де пайдаланылды. Атап айтқанда, 1917 жылы Украина Орталық Кеңесінің Бірінші Универсалын жариялауымен әйгілі болған Екінші Бүкілукраиндық әскери съезі Опера театрында өтті. Украина мемлекеті тұсында Киев операсы Украина драма және опера театры деп аталды. Опералар украин тілінде қойылды, әсіресе 1918 жылы «Фауст», «Травиата», «Богемия», «Мадам Бабочка» және тағы да басқалары қойылды. Украина баспасөзінде «Украина мемлекеттік операсы өз заманының ең үздік театрларының бірі болуға толық мүмкіндікке және әлеуетке ие» деп жазылды, сонымен қатар «Украина мемлекеттік операсы шетелдік және өзге елдердің мәдениетін берген Петроград мемлекеттік театрларының тарихын қайталамауы керек» деп ескертілді және «операның жұмысын көркемдік тұрғыдан күшті, ұлттық және мәдени тұрғыдан ұйымдастыру қажет» деп баса көрсетілді.
In 1917, the opera house was used not only for art but also for congresses. In particular, in 1917 the Second All Ukrainian Military Congress was held in the Opera House well known for the First Universal of the Ukrainian Central Council proclamation. At the time Ukrainian State, the Kyiv Opera was called the Ukrainian Drama and Opera Theater Operas were staged in Ukrainian, particularly in 1918 were staged: "Faust", "La Traviata", "Bohemia", "Madame Butterfly" and others. It was written in Ukrainian press that Ukrainian State Opera has every reason and potential to become one of the best theaters of its time, while warning that "Ukrainian State Opera should not repeat the history of Petrograd state theaters, which gave foreign culture and citizenship culture " and stressing that it is necessary to "organize the work of the opera artistically strong, national and cultural".
Кеңес уақыты
Украина Кеңес Одағына қосылғаннан кейін театр мемлекеттік меншікке алынып, К. Либкнехт атындағы мемлекеттік опера театры деп аталды. 1926 жылы Киев мемлекеттік академиялық украин операсы, ал 1934 жылы Киевке астана мәртебесі қайтарылғанда КСРО академиялық опера және балет театры болып қайта аталды. 1936 жылы театр Ленин орденімен марапатталды, 1939 жылы Тарас Шевченко аты берілді. 1926 жылғы Халық Комиссарының қаулысына сәйкес барлық опералар украин тілінде қойылды. Бұл украин мәдениеті мен тілінің толыққанды дамуына серпін берді. Украина тілінде аудармада опера қою дәстүрі 1990 жылдардың басына дейін сақталды. 1981 жылы Киевтің 1500 жылдығына арналған шара аясында Киевтің Ольгасының өміріне негізделген балеттің әлемдік тұңғыш көрсетілісі өтті.
After Ukraine was annexed by Soviet Union the theater was nationalized and named the K. Liebknecht State Opera House. In 1926 it was renamed the Kyiv State Academic Ukrainian Opera, and in 1934, when Kyiv was returned the capital status, the Academic Opera and Ballet Theater of the USSR. In 1936 the theater was awarded Order of Lenin, and in 1939 was named after Taras Shevchenko. According to the Decree of the People's Commissar of 1926 all the operas were performed in Ukrainian language. This inspired the establishment of the full value of Ukrainian culture and language. The tradition of performing opera in Ukrainian translations succeeded until the early 1990s. In 1981 the world premiere of a ballet based on the life of Olga of Kiev was performed to commemorate the 1500th anniversary of the city.
1990 жылдан қазіргі уақытқа дейін
1991–1999 жылдары Ұлттық операны Анатолий Мокренко басқарды. Осы кезеңде театр біртіндеп украин тіліндегі аудармалардан бас тарта бастады, бұл экономикалық қиындықтармен және артистердің өмір сүруі үшін гастрольдік сапарлардың қажеттілігімен түсіндірілді. 1992 жылдан 2000 жылға дейін Украинаның Ұлттық операсын Анатолий Шекера басқарды. Петр Чайковскийдің «Лебеді көлі» және «Жаңқақ бұзғыш», Александр Глазуновтың «Раймонда» және Лео Делибестің «Коппелия» сияқты классикалық қойылымдармен қатар, ол Арам Хачатурянның «Спартак», Евгений Станковичтің «Ольга» және Ариф Меликовтың «Махаббат туралы аңыздар» сияқты көптеген заманауи туындыларды сахналады. 1971 жылы қойылған «Ромео мен Джульетта» спектаклі 40 жылдан астам уақыттан бері сахнада қойылып келеді. Бұл қойылым көптеген елдерде көрсетілді және Прокофьевтің туындысының ең жақсы интерпретациясы үшін ЮНЕСКО медалімен марапатталды. 1999 жылдан бері Петр Чуприна театрдың бас директоры (2002 жылдан 2011 жылға дейін және 2018 жылдан бастап театрдың көркемдік директоры да болды). 2011–2018 жылдары көркемдік жетекші лауазымын композитор Мирослав Скорик атқарды. Театр Германия, Франция, Швейцария, Канада, АҚШ, Мексика, Дания, Испания, Италия, Жапония, Австралия, Грекия, Бразилия, Эстония, Польша, Қытай, Венгрия, Австрия, Голландия, Бельгия, Португалия, Түркия, Оман және тағы да басқа елдерде гастрольдік сапарларда болды. 2017 жылы Украина Киевтегі Тарас Шевченко атындағы Ұлттық академиялық опера және балет театрының құрылғанына 150 жыл толуын атап өтті. 2022 жылы Ресейдің Украинаға басып кіруі алдындағы соңғы жоспарланған қойылым – 2 актілі «Наталка Полтавка» операсы болды.
In 1991–1999, the National Opera was headed by Anatoliy Mokrenko. At this time, the theatre is gradually beginning to abandon Ukrainian language translations, which was explained by economic difficulties and the need for touring activities for artists survival. From 1992 to 2000, the National Opera of Ukraine was headed by Anatoliy Shekera. In addition to classical performances such as Swan Lake and The Nutcracker by Pyotr Tchaikovsky, Raymonda by Alexander Glazunov, and Coppélia by Leo Delibes, he staged many contemporary works, including Spartacus by Aram Khachaturian, Olga by Yevhen Stankovych, and Legends of Love by Arif Melikov. His production of Romeo and Juliet, staged in 1971, has been on the stage for over 40 years. The performance was shown in many countries and was awarded the UNESCO Medal as the best interpretation of Prokofiev's work. Since 1999, Petro Chupryna has been the theater's director general (from 2002 to 2011 and since 2018, he has been the theater's artistic director as well). In 2011–2018, the position of artistic director was held by composer Myroslav Skoryk. The theater has toured in Germany, France, Switzerland, Canada, the United States, Mexico, Denmark, Spain, Italy, Japan, Australia, Greece, Brazil, Estonia, Poland, China, Hungary, Austria, Holland, Belgium, Portugal, Turkey, Oman, and other countries. In 2017, Ukraine celebrated the 150th anniversary of the founding of the Taras Shevchenko National Academic Opera and Ballet Theater in Kyiv. The opera in 2 acts, Natalka Poltavka, was the last scheduled performance before the 2022 Russian invasion of Ukraine.