Кіріспе

Француз астрономы Фердинанд Жюль Кениссе (1872–1951) – астрофотография саласында маманданған француз астрономы.

Ерте өмір және мансап

Кениссе 1872 жылдың 8 тамызында Парижде дүниеге келді. Ол Париждегі Монеталар және медальдер басқармасының директорының көмекшісі Гатьен Жюль Кениссе мен киім тігуші Джульетта Антония Маллардтың ұлы болды. Камил Фламмарионның кітаптарын оқып, астрономияға қызығушылық танытқаннан кейін 1890 жылы Франция астрономиялық қоғамының мүшесі болды. 1891 жылдан 1894 жылға дейін Кениссе қоғамның кеңесінің мүшесі және қоғамның бас кеңсесінде кітапханашының көмекшісі болды, ол сол кезде Париждің 6-шы округіндегі 28 rue Serpente мекенжайында орналасқан еді. Кениссе 1891 жылдан 1893 жылға дейін Джувизи-сюр-Орждегі Фламмарион обсерваториясында бақылаушы болып жұмыс істеді, осы кезеңде ол бір комета ашты. Әскери қызметін өтеген он екі жыл бойы астрономиядан қол үзгеніне мәжбүр болды, бірақ 1906 жылы Ювизиге оралып, обсерваториядағы қызметін қайта бастады (1902 жылы Ювизиден кеткен Евгений Антониадидің орнын басты). Кениссе өмірінің соңына дейін, 1947 жылға дейін Джувизи обсерваториясында жұмыс істеді, осы жылы денсаулығына байланысты жұмыстан кетуге мәжбүр болды. 1913 жылы Күн зерттеулеріндегі ынтымақтастық жөніндегі халықаралық одақтың мүшесі болды. Ол Халықаралық астрономиялық одақтың мүшесі болып, 15-ші (Кометалар мен кіші планеталарды физикалық зерттеу) және 16-шы (Планеталар мен спутниктерді физикалық зерттеу) комиссияларының жұмысына қатысты. Кениссе 1951 жылдың 8 сәуірінде қайтыс болды және Джувизидің жаңа зиратында жерленді. Францияда алғаш рет 1902 жылы зодиак жарығын суретке түсірді. 1911 жылдың 23 қыркүйегінде C/1911 S2 (Quenisset) кометасын ашты. 1911 жылы Венера атмосферасының егжей-тегжейін алғаш рет суретке түсірді. 1932 жылға дейін шамамен 6000 астрономиялық және 1500 метеорологиялық сурет түсірді, олардың көптегені Société astronomique de France бюллетенінде, Comptes Rendus des séances de l’Académie des sciences және басқа да ғылыми басылымдарда жарияланды. Кениссе сондай-ақ Венера, Марс, Юпитер және Айдың көптеген суреттерін жасады. Меркурийдің альбедо белгілерін фотосурет арқылы сәтті тіркеген алғашқы ғалым. 1930 жылдың көктемі мен күзінде Плутонды суретке түсірген алғашқы француз. Францияда (Париж, Версаль, Гавр, Сент-Квентин, Тур, Лилль, Крепи-ан-Валуа) және басқа елдерде (Бельгия, Швейцария) астрономия бойынша көптеген конференциялар өткізді. 1901 жылы 12 сәуірде "Ministre de l'instruction publique et des beaux arts" министрінің жарлығымен академия қызметкері атағын алды. 1911 жылы 23 қыркүйекте C/1911 S2 (Quenisset) кометасын ашқаны үшін Тынық мұхиты астрономиялық қоғамынан Донохо комета медалін (жетпіс екінші) алды. 1923 жылы Женевадағы астрономиялық қоғамның құрметті мүшесі болды, осы қауымдастықты құруға қосқан үлесі үшін. 1926 жылы Франция астрономиялық қоғамынан Естелік медаль алды. 1932 жылы 29 желтоқсанда Легион орденінің кавалері болды. 1933 жылы Ұлттық метеорологиялық кеңсесінің "Бұлт фотосуреттері" конкурсінде бірінші жүлде алды. 1934 жылы француз ғылым академиясының Вальц сыйлығын кометаларды бақылауы үшін алды. 1938 жылы Франция астрономиялық қоғамынан Габриэль және Камиль Фламмарион сыйлығын алды. 1973 жылы Халықаралық астрономиялық одақ (IAU) Марстағы Кениссе кратерін оның құрметіне атады. 2022 жылы 423645 Quénisset астероиді IAU оның құрметіне аталды.

Автор

Гелатинобромур қағазындағы фототиптер (Париж: Готье Вилларс, 1901). Фотографияның физика және метеорология саласындағы қолданылуы (Париж: Шарль Мендель, 1901). Астрономиялық фотосуретке түсіру жөніндегі практикалық нұсқаулық, фотографтар-әуесқойларға арналған (Париж: Шарль Мендель, 1903). Бұлттарды фотосуретке түсіруге арналған нұсқаулық (Париж: Ұлттық метеорологиялық қызмет, 1923), Камиль Фламмарионның астрономиялық және метеорологиялық жылнамасы (Париж: Фламмарион (Jouve баспаханасы), 1937–1951 жылдар).

Қатысушы

Әскери метеоролог дипломын алуға үміткерлерге арналған метеорология курсы. 2-бөлім, Бұлттар мен бұлт жүйелері: Суреттер (Париж: Франция ұлттық метеорологиялық қызметі, 1926). Халықаралық бұлттар мен аспан түрлері атласы. I. Жалпы атлас (Париж: Франция Ұлттық метеорологиялық қызметі, 1939).