Жюстин Курланд: Америкалық фотографтың шығармашылығы

Кіріспе

Американдық фотограф Джастин Курланд (1969 жылы туған) – Нью-Йорк қаласындағы американдық бейнелеу өнері фотографы.

Ерте өмір және білім

Курланд Варшава, Нью-Йорк қаласында дүниеге келген. Ол 1996 жылы Бейнелеу өнері мектебінен B.F.A. дәрежесін алды. Кейін Йель университетінде Грегори Крудсонмен оқып, 1998 жылы M.F.A. дәрежесін аяқтады.

Өмір және мансап

Курланд алғаш рет Нью-Йорктегі Ван Дорен Вакстер галереясында өткен «Another Girl, Another Planet» (1999) атты топтық көрмесі арқылы көпшілік назарына ілікті. Көрмеде оның үлкен форматтағы C-баспасынан жасалған, неоромантикалық пейзаждарда жасөспірім қыздардың бейнесін сахналап түсірілген суреттері қойылды. Осы суреттердегі қыздар – бір жағынан жұлдыздай, екінші жағынан тәртіпсіз мінезді жастар. Бұл 1997 жылы, ол өзінің ұстазы Лори Симмонстың бала күтімімен айналысатын қыз бен оның достарының суреттерін түсіре бастағаннан 2002 жылға дейін созылған фотожобасының алғашқы көрмесі болды. Барлығы Курланд «Қыз суреттері» деп аталатын серияда 69 сурет жариялады. Сахналаған суреттер қалалық және табиғи ортада түсірілген, ал қыздар қашқан, үмітшіл және тәуелсіз бейнеде бейнеленген. Пейзаж ретінде ол балалық шақтың «сырлы жерлерін» таңдады; қала шеттеріндегі қараусыз қалған жерлер, тек жабайы табиғат пен ересектердің бақылаусыз балаларына ғана тиесілі. Оның «Рух Батысы» (2000) атты кітабында осыған ұқсас жұмыстар одан да кең көлемде ұсынылған. 2001 жылдың басында Курланд бірнеше ай Жаңа Зеландияда болып, ондағы мектеп оқушыларымен ұқсас жұмыс жасады. «Community, Skyblue» (2002) көрмесінде Курланд Вирджиния мен Калифорниядағы утопиялық коммундарды бейнелеуге көшті, олардың суреттерінде жалаңаш түрде көрсетілуі және пейзаждағы алыс бейнелер ретінде бейнеленуі арқылы коммунарлардың әлемнен тысқары мұратына назар салды. 2003 жылы ол осы коммуналық суреттерге негізделген «Golden Dawn» (Лондон) және «Welcome Home» (Вена) атты еуропалық жеке көрмелерін өткізді. «Ескі қуаныш» (2004) жұмысы ер адамдарға бұрылды. Ол шөл далаға жалаңаш қадам басатын көрегендерді көрсетті, олар онда рухани тәжірибелерден өтеді. 2004 жылғы «Тәжірибе әндері» көрмесінде ол ортағасырлық және Библиялық бейнелерді зерттеді. 2005 жылы ол Жапонияда жеке көрме ұйымдастырды. Ұл туғаннан кейін Курланд жүкті әйелдер мен жаңадан ана болған әйелдерді суретке түсіре бастады («Мама мен бейбі», 2004–2007). Оның ұлының пойыздарға деген қызығушылығы оны 2007 жылдан 2011 жылға дейін босқындар мен пойыздарды суретке түсіруге итермеледі («This Train Is Bound for Glory»); ол өскен сайын американдық еркектікке қызығушылық танытып, машиналар мен механиканың суреттерін жасады («Sincere Auto Care», 2014–2015).

Kurland first gained public notice with her work in the group show Another Girl, Another Planet (1999), at New York's Van Doren Waxter gallery. The show included her large c print staged tableau pictures of neo romantic landscapes inhabited by young adolescent girls, half sprites, half juvenile delinquents. This was her first exhibition of a photographic interest that lasted from 1997, when she began taking pictures of her mentor Laurie Simmons's babysitter and her friends, to 2002. Altogether, Kurland published 69 pictures of girls in a series called "Girl Pictures." The staged photos take place in urban and wilderness settings, with girls depicted as though to imply they are runaways, hopeful and independent. As landscapes she chose the 'secret places' of late childhood; wasteland on the edges of suburbia, 'owned' only by a feral nature and unsupervised children. Her book Spirit West (2000) featured similar work on a more ambitious scale. In early 2001 Kurland spent several months in New Zealand, where she created similar work with schoolgirls there. In her show Community, Skyblue (2002), Kurland turned to documenting the utopian communes of Virginia and California, highlighting the unworldly aspirations of the communards by having them appear naked in her pictures and showing them as only distant figures in their landscape. In 2003 she had European solo shows Golden Dawn (London) and Welcome Home (Vienna), based around these series of commune images. Old Joy (2004) turns to men. She shows visionaries trekking naked into the wilderness, where they undergo spiritual experiences. In her 2004 show Songs of Experience she explored medieval and Biblical imagery. In 2005 she had a solo show in Japan. After having a son, Kurland began to photograph pregnant women and new mothers ("Mama Baby", 2004–2007). Her son's interest in trains would lead her to photograph hobos and trains from 2007 to 2011 ("This Train Is Bound for Glory"); as he grew up, she became interested in American masculinity, and created photographs of cars and mechanics ("Sincere Auto Care," 2014–2015).

Курландтың кітаптары

Рух Батыс. Коромандл, 2000 жыл. Басқа қыз, басқа планета. Лоренс Рубин Гринберг / Ван Дорен Көркем өнері, 2001. Ескі қуаныш. Artspace, 2004. Жолдағы мейірімділік. Aperture, 2016 жыл. Қыздар суреттері. Aperture, 2020 жыл. SCUMB манифесті. Mack, 2022 жыл.

Жеке өмір

Курланд өзінің "Қыздар" сериалын аяқтағаннан кейін көп ұзамай әйелдермен қарым-қатынас жасауды бастады, бұл сериалда жыныстық және әйелдер сексуалдығы туралы ишаралар жиі кездеседі. Ол қазіргі серіктесімен үш жылдан бері бірге.

Көрмелер

Girl Pictures, 1997 2002, 2018, Митчелл Иннес және Нэш, Нью-Йорк.