Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Венесуэла Президентінің ресми резиденциясы – Мирафлорес сарайы (испан тілінде Palacio de Miraflores). Ол Каракастағы Либертадор Боливариан муниципалитетіндегі Урданета даңғылында орналасқан.
Official residence of the President of Venezuela
The Palacio de Miraflores (Spanish for Miraflores Palace) is the official residence of the President of Venezuela. It is located on Urdaneta Avenue, Libertador Bolivarian Municipality in Caracas.
Құрылыс және безендіру
Ғимараттың құрылысы 1884 жылдың 27 сәуірінде Джузеппе Орсидің басшылығымен Жоакин Креспоның отбасылық үйі ретінде басталды. Суретші Джулиан Онате, Хуан Баутиста Салес және оның мүсіншілер, безендірушілер, ағаш кесушілер, құрылысшылар тобы да қатысты, олар еуропалық стильдегі Мирафлорес сарайын тұрғызды. Оны безендіру үшін Испанияның Барселона қаласынан жиһаз әкелінді; Маррера құю фабрикасынан қола розеткаға тапсырыс берілді және Гуарико штатындағы Сан-Хуан-де-лос-Морростағы Рекена бауырластарынан 24 қола шамға тапсырыс берілді. 1911 жылы ұлттық басқару генерал Феликс Галавистен бес жүз мың боливарға мүлікті сатып алды, соның нәтижесінде Мирафлорес сарайы ресми президенттік резиденция және кеңсеге айналды. Көптеген өзгерістерден кейін қазіргі сарайда дәліздер мен залдармен қоршалған фонтандар бар, мысалы, Перу үкіметі сыйлаған алтынмен әсемделген Перу Күн залы; төрт алып тау кристалды айнасы бар Жоакин Креспо залы; Колумбиядағы Бояка шайқасын еске түсіретін Варгас батпағы; дипломаттарды қабылдауға арналған Елшілер залы; және маршал Антонио Хосе де Сукре мен оның қатысқан шайқасын құрметтеу үшін салынған Аякучо залы.
Construction on the building started on 27 April 1884, under the direction of Giuseppe Orsi, intended as the family residence of Joaquin Crespo. Also participating: painter Julián Oñate, Juan Bautista Sales and his team of sculptors, decorators, wood carvers, builders who erected the European style Miraflores Palace. To decorate it, furniture was imported from Barcelona, Spain; a bronze rosette was commissioned from the Marrera foundry and 24 bronze lamps were ordered from Requena brothers at San Juan de los Morros, Guárico state. In 1911, the national administration acquired the property from General Félix Galavis at a cost of five hundred thousand bolívares, and Miraflores Palace became the official presidential residence and office. After many modifications, the current palace presents fountains encompassed by corridors and halls, such as the Peruvian Sun Hall, decorated with gold donated by the government of Peru; the Joaquín Crespo Hall, with its four gigantic rock crystal mirrors; Vargas Swamp, which commemorates the Battle of Boyacá, in Colombia; the Ambassador Hall, where diplomats are received; and Ayacucho Hall, in honor of Marshall Antonio José de Sucre and the battle in which he starred.
Президент резиденциясы ретінде алғашқы жылдары
Мирафлорес сарайы Циприано Кастроның және одан кейін 1913 жылға дейін Хуан Висенте Гоместің президенттік резиденциясы болды. 1914 жылдан 1922 жылға дейін ол Викторино Маркес Бустиллостың уақытша әкімшілігінің кеңсесі ретінде пайдаланылды. 1923 жылы Мирафлорес президент Хуан Висенте Гоместің інісі, вице-президент Хуан Крисостомо Гоместің қанына қырылысқа куә болды. 1931 жылдан 1935 жылға дейін сарайда ешкім тұрмады, оны әскер күзетті. Элеазар Лопес Контрерас пен Исаия Медина Ангарита үкіметтері кезінде президенттік кеңсе жаңартылды. 1945 жылы Ромуло Бетанкурт үкімет орнын Мирафлорес сарайы деп атаған алғашқы президент болды, бұрынғы Федералды сарай атауын алмастырды.
Miraflores Palace served as presidential residence of Cipriano Castro and then Juan Vicente Gómez, who occupied it until 1913. From 1914 to 1922, it functioned as office to the provisional administration of Victorino Márquez Bustillos. In 1923, Miraflores witnessed the murder of Vice president Juan Crisóstomo Gómez, brother of President Juan Vicente Gómez. From 1931 to 1935, the palace was uninhabited, guarded by the army. During the governments of Eleazar López Contreras and Isaías Medina Angarita, the presidential office was modified. In 1945, Rómulo Betancourt became the first president who identified the seat of government as Miraflores Palace, replacing the name Federal Palace.
Кеңейтулер мен қалпына келтірулер
Маркос Перес Хименестің диктатурасында сәулетші Луис Малаусена сарайдың ішіне радикалды өзгерістер енгізіп, Креспо дәуірінен қалған әшекейлердің бір бөлігін жойды. Келесі әкімшіліктер бірнеше жаңалықтар қосты: жапон бағы, әкімшілік ғимарат, Аякучо залы және Екі жүз жылдық алаң. Рафаэль Кальдераның алғашқы кезеңінде (1969–1974) Әкімшілік ғимараттың құрылысы басталды. 1979 жылдың ақпанында сарай Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды. Луис Эррера Кампинстің үкімет кезеңінде (1979–1984) Әкімшілік ғимарат пен Екі жүз жылдық алаң толыққанды аяқталды. 1980-жылдардың ортасында Министрлер Кеңесінің орналасқан жері кеңейтілді. 1990-жылдар мен 2000-жылдарда сарайдың бастапқы келбетін қайта жаңарту жұмыстары басталды. Мирафлорес кейде Венесуэла президентінің резиденциясы болған, алайда Ла Касона ресми резиденция болып табылады. 2007 жылдың ақпан айында Симон Боливар атындағы баспасөз орталығы ашылды.
In the dictatorship of Marcos Pérez Jiménez, architect Luis Malaussena introduced radical changes inside the palace, eliminating part of Crespo's era decoration. The succeeding administrations made some additions: a Japanese garden, an administration building, the Ayacucho Hall, and the Bicentennial square. In the first period of Rafael Caldera (1969–1974), construction of the Administrative Building began. In February 1979, the palace was declared a National Historical Monument. During the government of Luis Herrera Campins (1979–1984), the Administrative Building and the Bicentennial square were finished. In the mid 1980s, the area for the Council of Ministers was extended. During the 1990s and 2000s, restoration of the original aspects of the palace began. Miraflores has sometimes been the residence of the president of Venezuela, although La Casona is the actual official residence. In February 2007, the Simón Bolívar Press Room opened.
Мирафлорес тарихи мұрағаты
15 миллион бетке жуық құжаттардан тұратын Мирафлорес тарихи мұрағатының міндеті – Венесуэла президенттерінің іс қағаздарын сақтау. Бұл процесс 1959 жылы басталды, президенттік хатшы Рамон Хосе Веласкес Президенттік күзеттің жертөлесінде сақталған Сиприано Кастро (1899–1908) және Хуан Висенте Гомес (1908–1935) үкіметтерінің құжаттарын іздестіру және қалпына келтіру жұмыстарын бастады. Бұл әрекет президенттік аппараттың құжаттамалық ақпараттарын қалпына келтіру және сақтау процесінің бастауы болды. 1979 жылы Нора Бустаманте Лучани мұрағат директоры болып тағайындалды. 1995 жылы аяқталған қызметінің кезеңінде Бустаманте мұрағаттың бюллетенінің алғашқы көрсеткіштерін жасаумен айналысты. Ол алғашқы жүз нөмірге шолу ретінде екі томдық нұсқаулық жариялады. Құжаттамалық қор 1899 жылдан 1983 жылға дейінгі құжаттарды қамтиды. Қор құрамына кіретін әртүрлі құжат түрлері хронологиялық бөлімдерге бөлінген жүйелендіруді қалыптастырды.
With a volume of documents of nearly 15 million pages, the Miraflores Historical Archive has the mission to preserve the files of Venezuelan presidents. This process began in 1959, when Secretary of Presidency Ramón José Velásquez, undertook the rescue and recovery of files corresponding to the governments of Cipriano Castro (1899–1908) and Juan Vicente Gómez (1908–1935), located in the basement of Presidential Guard. This action marked the beginning of the processes of recovery and preservation of documentary information generated by the presidency. In 1979, Nora Bustamante Luciani was appointed as director of the archive. Throughout her tenure, which terminated in 1995, Bustamante worked on the first indices of the archive's Bulletin. She published two volumes as a guide to the first one hundred issues. The documentary fund filed documents from 1899 until 1983. The different document types that comprise the fund, originated a rating system divided into chronological sections.
Аякучо
Аякучо көбінесе ресми шаралар мен елге жолдаулар үшін қолданылады. Бөлме ағаш қабырғалармен жасалған, 200-250 адамға сыйымды және подиумның алдында орналасқан. Бұл бөлме мемлекет басшылары мен үкімет жетекшілерін қабылдауға, сондай-ақ саясат, мәдениет және қоғам қайраткерлеріне "Азат етуші" орденін табыстау сияқты ерекше жағдайлар үшін пайдаланылады; бұл марапат тек президент жарлығымен беріледі. Аякучо бөлмесінде президенттің радио, теледидар және интернет арқылы елге үн қатыру үшін отыратын үстелдің артында Симон Боливардың суреті ілінген. Бөлме Аякучо шайқасының құрметіне берілген атау.
Ayacucho is mainly used for official events and addresses to the nation. Is conformed by wood walls, with a capacity for 200 to 250 people located in front of a podium. The room is used to receive heads of state and government and for special occasions such as the recognition with the Order of the Liberator to personalities of politics, culture and society; award only given by presidential decree. In Ayacucho room emphasizes a painting of Simón Bolívar, located behind the desk where the President addresses the country via radio, television, and the internet. The room was named in honor to the battle of Ayacucho.
Бояка
Бұл сарайдың ең ірі бөлмелерінің бірі және 1819 жылғы 7 тамызда Симон Боливар жеңіске жеткен шайқастың құрметіне аталған, одан кейін Колумбияның көп бөлігі азат етілді. Бұл бөлме 1960 жылдардың басында салынды және ұлттық және халықаралық тұлғалардың құрметіне кездесулер мен түскі ас өткізуге арналған кеңістікке айналды. Бөлменің әрлеуі паркет еден, ағаш төбе және плинтустардан тұрады. «Бояка» бөлмесін сонымен қатар Боливар, Франсиско де Паула Сантандер және Хосе Антонио Ансоатеги – «Бояка» шайқасының батырларының суреттерін бейнелейтін суретші Габриэль Брачо салған монументалды суретпен әсемделген. Сурет президент Рафаэль Кальдераның өкімшілік қызметінің бірінші мерзімінде, 1973 жылғы 1 тамызда ашылды. Бөлмеде генерал Хосе Антонио Ансоатеги мен Андрес Беллоның бюстері де орналасқан.
It is one of the largest rooms of the palace, and is named in honor of the battle won by Simón Bolívar on 7 August 1819, after which most of the Colombian territory was freed. It was built in the early 1960s, becoming a space for meetings and lunch in honor to national and international personalities. The decoration of the room is formed by a parquetry floor and wood ceilings and baseboards. Boyacá is also decorated by a painting of muralist Gabriel Bracho, who represents the faces of Bolívar, Francisco de Paula Santander and José Antonio Anzoátegui, heroes of Boyacá. The painting was inaugurated by President Rafael Caldera during his first term in office, on 1 August 1973. The room also has the busts of General José Antonio Anzoátegui and Andrés Bello.
Министрлер кеңесі
Министрлер кеңесі орналасқан аумақ дәліз, вестибюль және мәжіліс залынан тұрады. Дәліз кіреберіс пен вестибюльді байланыстырады. Екі жағында Мирафлорес көркемдік мұрасының туындылары орналасқан, мысалы, Сирило Альмейданың "Боливар" картинасы және Карлос Сублеттің бюсі. Вестибюльдің алдында Франсиско де Миранданың көмірмен салған суреті және суретші Алирио Паласиостың Хосе Мария Варгас портреті орналасқан. Вестибюль Алирио Паласиостың Симон Боливар баспасынан, Луиза Паласиостың "Балықшылар" (Los Pescadores) картинасынан (1958), Сесар Ренгифоның "Дауыл" (La Tempestad) картинасынан (1958) және 18 ғасырдың бірінші жартысының стиліндегі жиһазбен безенілген. Сонымен қатар, Кампо Карабободағы ескерткіштің кіші нұсқасы, Хьюго Дайнидің "Ұлттан солдатқа" (La Patria al Soldado) картинасы және мәжіліс залының кіреберісінде Боливардың бюсі де бар. Мәжіліс залы – министрлер кеңесі отыратын орын. Ол ұзынша сопақ үстел мен суретші Хосе Мария Эспинозаның салған Симон Боливар портретінен тұрады.
The area for the council of ministers is conformed by a corridor, the lobby and the meeting room. The corridor connects the entrance with the lobby. Both sides include pieces of the artistic heritage of Miraflores, such as the painting Bolívar by Cirilo Almeida and a bust of Carlos Soublette. In front of the vestibule are located a charcoal work representing Francisco de Miranda and a portrait of José María Vargas by painter Alirio Palacios. The lobby is formed by a printing of Simón Bolívar of Alirio Palacios, the paintings Los Pescadores (The Fishermen) by Luisa Palacios (1958), La Tempestad (The Tempest) by César Rengifo (1958) and a piece of furniture with a style from the first half of 18th century. Also, there is a miniature of the monument erected in Campo Carabobo, the painting La Patria al Soldado (From Nation to Soldier) by Hugo Daini, and a bust of Bolívar in the entrance of the meeting room. The meeting room is the area for the council of ministers. Is conformed by a long oval table and a portrait of Simón Bolívar by painter José María Espinoza.
Хоакин Креспо (Көзілдірмелер залы)
Жоакин Креспо залы министрлер кеңесінің ресми мәжілістеріне, дипломатиялық корпусты қарсы алуға және жаңа министрлер мен елшілерді тағайындау рәсімдеріне пайдаланылады. Залдың ортасында ұзын үстел, президенттік креслоның артында екі үлкен картина және төрт алып тас кристалды айна орналасқан. Бұл зал 2003 жылға дейін «Айналар залы» деп аталатын, бірақ кейін сарайдың алғашқы қонағының құрметіне қайта аталды.
Joaquín Crespo room is used for formal meetings of the council of ministers, welcome the diplomatic corps and for the appointments of new ministers and ambassadors. It is characterized by a long table in the middle, two large paintings behind the presidential chair and four gigantic rock crystal mirrors. It was known as Hall of the Mirrors until 2003 when it was renamed in honor to the first guest of the palace.
Перудің күн шамы
Бұл сарайдың ең көрнекті бөлмелерінің бірі. Ол негізінен дипломатиялық аккредитация және президенттің ерекше шаралары үшін пайдаланылады. Бұл бөлмеде Перу үкіметі сыйлаған алтын күн, Артуро Мишеленаның "Күн мен түн" атты туындысы, Simón Bolívar-дың (1936) атты суреті, бөлменің басты картинасы және Венесуэланың тұңғыш президенті Кристобаль Мендосаның портреті ерекше көзге түседі. Екі туындының авторы – Тито Салас.
It is one of the most representative rooms of the palace. It is used mainly for diplomatic accreditation and special events of the presidency. In this room highlights a gold sun donated by the Peruvian government, the work: El Día y la noche (Day and night), by Arturo Michelena, an equestrian portrait of Simón Bolívar (1936) as the main painting of the room, and a portrait of the first president of Venezuela: Cristóbal Mendoza. Both works of Tito Salas.
Варгас батпағы
Бұл төртбұрышты бөлме Симон Боливардың 1819 жылғы 25 шілдедегі, сол аттас шайқастағы жеңісі құрметіне, Нуэва Гранаданың тәуелсіздігі кезінде аталған. Ол Хоакин Креспо залындағы рәсімдерге қатысушылар мен жалпы қонақтар күту бөлмесі ретінде пайдаланылады. Президенттік және басқа да мемлекеттік органдартың қолдауымен жарық көрген кітаптардың тұсаукесерлері де Варгас батпақты бөлмесінде өтеді. Бұл жерде көрнекті тұлғаларды құрметтеу рәсімдері де ұйымдастырылуы мүмкін. Бұл бөлмеде Хосе Антонио Паэс, Антонио Гусман Бланко, Хоакин Креспо және Хуан Висенте Гомес сияқты бұрынғы басшылардың президенттік креслолары сақтаулы. Бөлме жиһазы он данадан тұрады: дивандар, орындықтар, екі консоль және фортепиано. Едені мозаикамен жабылған, ал төбесін қара ағаштан жасалған арқалықтар кесіп өтеді.
This rectangular room was named after the victory of Simón Bolivar on 25 July 1819, in the battle of the same name, during the independence of Nueva Granada. It is used as a waiting room for people participating in ceremonies in Joaquín Crespo hall, and for visitors in general. Presentations of books published under the auspices of the presidency and other government bodies also take place in the Vargas Swamp Room. Notable personalities may also be honoured here. Also kept in this room are some of the presidential chairs from former administrations: José Antonio Páez, Antonio Guzmán Blanco, Joaquín Crespo and Juan Vicente Gómez. The furniture of the room consists of ten pieces, couches and chairs, two consoles and a piano. There is a mosaic floor, and the ceiling is criss crossed by dark wooden beams.