Кіріспе

Венесуэла Президентінің ресми резиденциясы – Мирафлорес сарайы (испан тілінде Palacio de Miraflores). Ол Каракастағы Либертадор Боливариан муниципалитетіндегі Урданета даңғылында орналасқан.

Құрылыс және безендіру

Ғимараттың құрылысы 1884 жылдың 27 сәуірінде Джузеппе Орсидің басшылығымен Жоакин Креспоның отбасылық үйі ретінде басталды. Суретші Джулиан Онате, Хуан Баутиста Салес және оның мүсіншілер, безендірушілер, ағаш кесушілер, құрылысшылар тобы да қатысты, олар еуропалық стильдегі Мирафлорес сарайын тұрғызды. Оны безендіру үшін Испанияның Барселона қаласынан жиһаз әкелінді; Маррера құю фабрикасынан қола розеткаға тапсырыс берілді және Гуарико штатындағы Сан-Хуан-де-лос-Морростағы Рекена бауырластарынан 24 қола шамға тапсырыс берілді. 1911 жылы ұлттық басқару генерал Феликс Галавистен бес жүз мың боливарға мүлікті сатып алды, соның нәтижесінде Мирафлорес сарайы ресми президенттік резиденция және кеңсеге айналды. Көптеген өзгерістерден кейін қазіргі сарайда дәліздер мен залдармен қоршалған фонтандар бар, мысалы, Перу үкіметі сыйлаған алтынмен әсемделген Перу Күн залы; төрт алып тау кристалды айнасы бар Жоакин Креспо залы; Колумбиядағы Бояка шайқасын еске түсіретін Варгас батпағы; дипломаттарды қабылдауға арналған Елшілер залы; және маршал Антонио Хосе де Сукре мен оның қатысқан шайқасын құрметтеу үшін салынған Аякучо залы.

Президент резиденциясы ретінде алғашқы жылдары

Мирафлорес сарайы Циприано Кастроның және одан кейін 1913 жылға дейін Хуан Висенте Гоместің президенттік резиденциясы болды. 1914 жылдан 1922 жылға дейін ол Викторино Маркес Бустиллостың уақытша әкімшілігінің кеңсесі ретінде пайдаланылды. 1923 жылы Мирафлорес президент Хуан Висенте Гоместің інісі, вице-президент Хуан Крисостомо Гоместің қанына қырылысқа куә болды. 1931 жылдан 1935 жылға дейін сарайда ешкім тұрмады, оны әскер күзетті. Элеазар Лопес Контрерас пен Исаия Медина Ангарита үкіметтері кезінде президенттік кеңсе жаңартылды. 1945 жылы Ромуло Бетанкурт үкімет орнын Мирафлорес сарайы деп атаған алғашқы президент болды, бұрынғы Федералды сарай атауын алмастырды.

Кеңейтулер мен қалпына келтірулер

Маркос Перес Хименестің диктатурасында сәулетші Луис Малаусена сарайдың ішіне радикалды өзгерістер енгізіп, Креспо дәуірінен қалған әшекейлердің бір бөлігін жойды. Келесі әкімшіліктер бірнеше жаңалықтар қосты: жапон бағы, әкімшілік ғимарат, Аякучо залы және Екі жүз жылдық алаң. Рафаэль Кальдераның алғашқы кезеңінде (1969–1974) Әкімшілік ғимараттың құрылысы басталды. 1979 жылдың ақпанында сарай Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды. Луис Эррера Кампинстің үкімет кезеңінде (1979–1984) Әкімшілік ғимарат пен Екі жүз жылдық алаң толыққанды аяқталды. 1980-жылдардың ортасында Министрлер Кеңесінің орналасқан жері кеңейтілді. 1990-жылдар мен 2000-жылдарда сарайдың бастапқы келбетін қайта жаңарту жұмыстары басталды. Мирафлорес кейде Венесуэла президентінің резиденциясы болған, алайда Ла Касона ресми резиденция болып табылады. 2007 жылдың ақпан айында Симон Боливар атындағы баспасөз орталығы ашылды.

Мирафлорес тарихи мұрағаты

15 миллион бетке жуық құжаттардан тұратын Мирафлорес тарихи мұрағатының міндеті – Венесуэла президенттерінің іс қағаздарын сақтау. Бұл процесс 1959 жылы басталды, президенттік хатшы Рамон Хосе Веласкес Президенттік күзеттің жертөлесінде сақталған Сиприано Кастро (1899–1908) және Хуан Висенте Гомес (1908–1935) үкіметтерінің құжаттарын іздестіру және қалпына келтіру жұмыстарын бастады. Бұл әрекет президенттік аппараттың құжаттамалық ақпараттарын қалпына келтіру және сақтау процесінің бастауы болды. 1979 жылы Нора Бустаманте Лучани мұрағат директоры болып тағайындалды. 1995 жылы аяқталған қызметінің кезеңінде Бустаманте мұрағаттың бюллетенінің алғашқы көрсеткіштерін жасаумен айналысты. Ол алғашқы жүз нөмірге шолу ретінде екі томдық нұсқаулық жариялады. Құжаттамалық қор 1899 жылдан 1983 жылға дейінгі құжаттарды қамтиды. Қор құрамына кіретін әртүрлі құжат түрлері хронологиялық бөлімдерге бөлінген жүйелендіруді қалыптастырды.

Аякучо

Аякучо көбінесе ресми шаралар мен елге жолдаулар үшін қолданылады. Бөлме ағаш қабырғалармен жасалған, 200-250 адамға сыйымды және подиумның алдында орналасқан. Бұл бөлме мемлекет басшылары мен үкімет жетекшілерін қабылдауға, сондай-ақ саясат, мәдениет және қоғам қайраткерлеріне "Азат етуші" орденін табыстау сияқты ерекше жағдайлар үшін пайдаланылады; бұл марапат тек президент жарлығымен беріледі. Аякучо бөлмесінде президенттің радио, теледидар және интернет арқылы елге үн қатыру үшін отыратын үстелдің артында Симон Боливардың суреті ілінген. Бөлме Аякучо шайқасының құрметіне берілген атау.

Бояка

Бұл сарайдың ең ірі бөлмелерінің бірі және 1819 жылғы 7 тамызда Симон Боливар жеңіске жеткен шайқастың құрметіне аталған, одан кейін Колумбияның көп бөлігі азат етілді. Бұл бөлме 1960 жылдардың басында салынды және ұлттық және халықаралық тұлғалардың құрметіне кездесулер мен түскі ас өткізуге арналған кеңістікке айналды. Бөлменің әрлеуі паркет еден, ағаш төбе және плинтустардан тұрады. «Бояка» бөлмесін сонымен қатар Боливар, Франсиско де Паула Сантандер және Хосе Антонио Ансоатеги – «Бояка» шайқасының батырларының суреттерін бейнелейтін суретші Габриэль Брачо салған монументалды суретпен әсемделген. Сурет президент Рафаэль Кальдераның өкімшілік қызметінің бірінші мерзімінде, 1973 жылғы 1 тамызда ашылды. Бөлмеде генерал Хосе Антонио Ансоатеги мен Андрес Беллоның бюстері де орналасқан.

Министрлер кеңесі

Министрлер кеңесі орналасқан аумақ дәліз, вестибюль және мәжіліс залынан тұрады. Дәліз кіреберіс пен вестибюльді байланыстырады. Екі жағында Мирафлорес көркемдік мұрасының туындылары орналасқан, мысалы, Сирило Альмейданың "Боливар" картинасы және Карлос Сублеттің бюсі. Вестибюльдің алдында Франсиско де Миранданың көмірмен салған суреті және суретші Алирио Паласиостың Хосе Мария Варгас портреті орналасқан. Вестибюль Алирио Паласиостың Симон Боливар баспасынан, Луиза Паласиостың "Балықшылар" (Los Pescadores) картинасынан (1958), Сесар Ренгифоның "Дауыл" (La Tempestad) картинасынан (1958) және 18 ғасырдың бірінші жартысының стиліндегі жиһазбен безенілген. Сонымен қатар, Кампо Карабободағы ескерткіштің кіші нұсқасы, Хьюго Дайнидің "Ұлттан солдатқа" (La Patria al Soldado) картинасы және мәжіліс залының кіреберісінде Боливардың бюсі де бар. Мәжіліс залы – министрлер кеңесі отыратын орын. Ол ұзынша сопақ үстел мен суретші Хосе Мария Эспинозаның салған Симон Боливар портретінен тұрады.

Хоакин Креспо (Көзілдірмелер залы)

Жоакин Креспо залы министрлер кеңесінің ресми мәжілістеріне, дипломатиялық корпусты қарсы алуға және жаңа министрлер мен елшілерді тағайындау рәсімдеріне пайдаланылады. Залдың ортасында ұзын үстел, президенттік креслоның артында екі үлкен картина және төрт алып тас кристалды айна орналасқан. Бұл зал 2003 жылға дейін «Айналар залы» деп аталатын, бірақ кейін сарайдың алғашқы қонағының құрметіне қайта аталды.

Перудің күн шамы

Бұл сарайдың ең көрнекті бөлмелерінің бірі. Ол негізінен дипломатиялық аккредитация және президенттің ерекше шаралары үшін пайдаланылады. Бұл бөлмеде Перу үкіметі сыйлаған алтын күн, Артуро Мишеленаның "Күн мен түн" атты туындысы, Simón Bolívar-дың (1936) атты суреті, бөлменің басты картинасы және Венесуэланың тұңғыш президенті Кристобаль Мендосаның портреті ерекше көзге түседі. Екі туындының авторы – Тито Салас.

Варгас батпағы

Бұл төртбұрышты бөлме Симон Боливардың 1819 жылғы 25 шілдедегі, сол аттас шайқастағы жеңісі құрметіне, Нуэва Гранаданың тәуелсіздігі кезінде аталған. Ол Хоакин Креспо залындағы рәсімдерге қатысушылар мен жалпы қонақтар күту бөлмесі ретінде пайдаланылады. Президенттік және басқа да мемлекеттік органдартың қолдауымен жарық көрген кітаптардың тұсаукесерлері де Варгас батпақты бөлмесінде өтеді. Бұл жерде көрнекті тұлғаларды құрметтеу рәсімдері де ұйымдастырылуы мүмкін. Бұл бөлмеде Хосе Антонио Паэс, Антонио Гусман Бланко, Хоакин Креспо және Хуан Висенте Гомес сияқты бұрынғы басшылардың президенттік креслолары сақтаулы. Бөлме жиһазы он данадан тұрады: дивандар, орындықтар, екі консоль және фортепиано. Едені мозаикамен жабылған, ал төбесін қара ағаштан жасалған арқалықтар кесіп өтеді.