Сезар Манрике: Лансароте суретшісі және архитекторы
César Manrique
Сезар Манрике: испан суретшісі, Лансароте аралының тумасы. Өмірі, туған жері, отбасы және шығармашылығы туралы қысқаша мәлімет. Сурет, өнер, Лансароте.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Испан суретшісі Сесар Манрике Кабрера (ˈθesaɾ manˈrike немесе ˈsesaɾ manˈrike) (24 сәуір 1919 – 25 қыркүйек 1992)
Spanish painter
César Manrique Cabrera (ˈθesaɾ manˈrike or ˈsesaɾ manˈrike) (24 April 1919 – 25 September 1992)
Ерте өмір
Манрике Канар аралдарының бірі – Лансаротедегі Арресифе қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Гумерсиндо Манрике, Фуэртевентурадан шыққан, Калета-де-Фамарада отбасылық үйді салған. Манрике өзі бірде осы үй мен оның төңірегіндегі орта оған үлкен әсер еткенін айтқан. Манрике 1966 жылы Лансаротеге қайтып келді. Оралғаннан кейін ол аралда суретшілер колониясын құруды ниеттенді. Бұл идеяны іске асыруға Манрикеге бала кезінен таныс және арал президенті болған Пепин Рамирес көмектесті. Сезар Манрике Лансароте аймағының ерекше ландшафты мен түстер палитрасын өнерінде және арал архитектурасында бейнеледі. Жеке өнер жолын жалғастырғанмен қатар, Манрике Лансаротені зиянды туристік дамудан қорғауға жасаған тырыстарымен де көп назар аударды. Манрике аралдағы туризмге қарсы болған жоқ. Керісінше, ол (жоғары сапалы) туризм арал экономикасының драйверы болуы керек деп есептеді. Осының бір көрінісі – аралдағы биік ғимараттарға тыйым салу, олар Манрике пікірінше, бүкіл аралды қамтуға тиіс эстетикалық үйлесімділікке сай келмейді. Тыйым салынғанға дейін салынған биік ғимараттардың сыртқы безендірілуінде көбінесе дәстүрлі түстер қолданылады. Үй иелері үйдің сыртқы жағын ақ (жабын ағаштарына арналған белгілі бір түстермен) ұстау арқылы осы визуалды бірлікті сақтауға ынталандырылады. 1974 жылы Манрике белгілі испан сәулетшісі Фернандо Хигераспен бірлесіп «Жарнамаланбаған сәулет» атты кітап жариялады.
Manrique was born in Arrecife, Lanzarote, one of the Canary Islands. His father Gumersindo Manrique, originally from Fuerteventura, built the family house in Caleta de Famara. Manrique himself once said this house and its surroundings has impressed him greatly. Manrique returned to Lanzarote in 1966. Upon his return, he intended to start an artist's colony on the island. Pepín Ramírez, a childhood friend of Manrique as well as the president of the island helped Manrique realize this idea. César Manrique went on to reflect the unique landscape and colour palette of Lanzarote in his art and the architecture on the island. Beside continuing his personal art career, Manrique gained a lot of attention with his commitment to protect Lanzarote from what he regarded as pernicious tourist developments. Manrique was not against tourism on the island. On the contrary, he thought (high quality) tourism should be the economic engine of the island. One aspect of this is the ban of high rise hotels on the island, which do not fit the aesthetic harmony that should cover the entire island, according to Manrique. Those high buildings that were built before the ban are generally keeping with the use of traditional colors in their exterior decoration. Homeowners are encouraged to protect this visual unity by keeping the exterior of the houses white (with specific colors for the woodwork). Manrique published a book on the topic in 1974 called Architecture Unpublished, collaborating with the renowned Spanish architect Fernando Higueras.
Халықаралық бедел
Канар аралдары мен Испания түбегіндегі өнер саласындағы қызметімен қатар, Манрике халықаралық деңгейде де танымал болды. 1990 жылы ол неміс суретшісі және бояу шебері Уолтер Маурермен бірлесіп, аса құрметті BMW Art Car-ын жасады. Олардың халықаралық автомобиль компаниясымен бірлескен жұмысы Манрикеге ел шегінен тыс жерлерде де атақ әкелді. Манрике 1992 жылы Сесар Манрике қайтыс болғанға дейін Уолтер Маурермен жақын достық қарым-қатынаста болды және үздіксіз көркемдік алмасуға қатысты. Сесар Манрикемен ынтымақтастыққа дейін Маурер Энди Уорхол, Франк Стелла және Рой Лихтенштейн сияқты танымал халықаралық суретшілермен бірге BMW Art Car-дарын жасаған болатын. Бірлескен арт-автомобильдің жұмысы Маурердің Мюнхендегі студиясында жүргізілді. Сезар Манрике бастапқы дизайн ұсыныстарын жасап, оларды көркемдік серіктесі Уолтер Маурермен келісіп, соңғы мақұлдауды берді, ал Маурер дизайнды BMW 730i-ге енгізуге жауапты болды. 2019 жылдың қыркүйегінде, туғанына жүз жыл толуына орай, Манрике Ла Лагуна университетінің Құрмет медалімен марапатталды, онда ол мансабының басында қысқа мерзімге сәулетті оқыған.
In addition to his artistic engagement in the Canary Islands and on the Spanish peninsula, Manrique also became internationally renowned. In 1990, he created one of the much respected BMW Art Cars with the German designer and paint artist Walter Maurer. Their collaboration for the international automobile company increased Manrique's fame beyond the country's borders. Manrique maintained a close friendship with Walter Maurer until César Manrique's death in 1992 and was involved in a constant artistic exchange. Before the collaboration with César Manrique, Maurer had already designed BMW Art Cars with other highly recognised international artists such as Andy Warhol, Frank Stella and Roy Lichtenstein. The work for the joint Art Car was carried out in Maurer's studio in Munich. César Manrique took care of the initial design proposals, coordinated them with his artistic partner Walter Maurer and was responsible for the final approval, while Maurer was responsible for applying the design to the BMW 730i. In September 2019, one hundred years after his birth, Manrique was awarded the Medal of Honor of the University of La Laguna, where he briefly studied architecture at the start of his career.
Өлім
Манрике 1992 жылы Тахичеде, Тегуизеде, Fundación-ға өте жақын жерде, Лансаротадағы үйінің жанында көлік апатында қаза тапты. Ол 73 жасқа толыпты.
Manrique died in a car accident at Tahíche, Teguise, very near the Fundación, his Lanzarote home, in 1992. He was aged 73.
Сесар Манрике қоры
Сесар Манрике қоры 1982 жылы Сесар Манрике мен оның достары тобы құрған, бірақ Манрике қайтыс болғаннан кейін 1992 жылға дейін ресми түрде ашылмады. Аралдың солтүстігіндегі қалалық үйге көшкеннен кейін, Манрике үйінде орналасқан бұл қор – туристерге Манрике үйіне кіруге мүмкіндік беру мақсатында құрылған жеке, коммерциялық емес ұйым.
The César Manrique foundation was set up in 1982 by César Manrique and a group of friends but wasn't officially opened until 1992 after Manrique died. The foundation, based at Manrique's home, following his move to a townhouse in the north of the island, is a private, non profit organisation set up to allow tourists access to Manrique's home.