Германия теңіз офицері Ханс Людвиг фон Костер (1844-1928) – прус және Германия теңіз күштерінде қызмет еткен адмирал. Биографиясы, мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс әскери-теңіз офицері
German naval officer
Ханс Людвиг Раймунд фон Костер (1844 жылдың 29 сәуірі – 1928 жылдың 21 ақпаны) – Пруссия әскери-теңіз флотында, кейіннен Императорлық неміс әскери-теңіз флотында қызмет еткен неміс әскери-теңіз офицері. Ол генерал-адмирал шындығында зейнетке шықты.
Hans Ludwig Raimund von Koester (29 April 1844 – 21 February 1928) was a German naval officer who served in the Prussian Navy and later in the Imperial German Navy. He retired as a Grand Admiral.
Карьерасының жалпы көрінісі
1844 жылы Шверинде (Мекленбург-Шверин) туған Ханс Людвиг Раймунд Костер 1859 жылғы 21 маусымда Пруссия Әскери-теңіз флотына кадет-талапкер (Kadettenanwärter) ретінде қабылданды. Ол 1866 жылы Солтүстік Германия Федерациялық Әскери-теңіз флотына, ал 1871 жылы Императорлық Германия Әскери-теңіз флотына айналған қызметте белсенді теңіздік мансап жасады. Оның алғашқы командалық қызметі – «Ундин» әскери-теңіз бригі, оны ол 1874–75 жылдары Солтүстік, Орталық және Оңтүстік Америкаға 15 айлық сапарға шығарды. 1875 жылы корветтен-капитан (Korvettenkapitän) шеніне көтеріліп, кейіннен түрлі оқу кемелеріне тағайындалды, солардың ішіндегі соңғысы – «Принц Адалберт» крейсерлік фрегаты (Kreuzerfregatte), оны ол 1878–1880 жылдары әлемді аралап сапарлады. Костер 1881 жылы капитан цур зее (Kapitän zur See) шеніне өрледі. 1883 жылы желкенді фрегаттың (Segelfregatte) командирі болып тағайындалған Костер 1884 жылы зымырандық корветтің (Panzerkorvette) – кейіннен жауынгерлік кемеге айналған – командасын қабылдады. 1887 жылы ол флоттағы ең ірі кеме – зымырандық фрегаттың (Panzerfregatte) командирі болды. 1884 жылдан 1887 жылға дейін 2,5 жыл бойы Германия Императорлық Әскери-теңіз министрлігінің (Kaiserliche Admiralität) штаб бастығы қызметін атқарды, сол кезде оған адмирал және генерал-лейтенант Лео фон Каприви басшылық етті. 1887 жылы ол тағы 2,5 жыл Кильдегі Императорлық кеме жасау зауытының (Kaiserliche Werft) директоры болды. Содан кейін 1903 жылға дейін Кильдегі Балтық теңізі әскери-теңіз базасының командирі лауазымын атқарды. Осы қызметте ол Кильдің теңіз порты және гарнизондық қала ретінде дамуын ынталандырды. Адмирал Альфред фон Тирпиц 1897 жылғы маусымда үлкен ұрыс флоты жоспарын ұсынғанда, Костер флотты осылай кеңейтуге жеткілікті кадрлар жоқ екенін, ал ресурстарды тиімдірек пайдалануға болатынын айтып қарсылық білдірді. 1889 жылы контр-адмирал, 1892 жылы вице-адмирал, 1897 жылы адмирал шеніне көтерілді. 1897 жылғы күзде науқас адмирал Эдуард фон Кноррдың орнына әрекет етуші бас қолбасшы ретінде ол Отто фон Дидерихс басқаратын Шығыс Азия эскадрильясын Шандун түбегіне жіберді және қарашада Киаочжоуды басып алуға бұйрық берді. 1899 жылы ол Әскери-теңіз флотының бас инспекторы (Generalinspekteur der Marine) болып тағайындалды, бірақ 1903 жылға дейін Киль теңіз базасының командирі лауазымын сақтап қалды. 1900 жылы ол Дидерих басқаратын Германия Императорлық Әскери-теңіз министрлігі штабының нашар дайындығы мен кадрлық тапшылығын анықтауға көмектесті, бұл «ұлттық қауіпсіздікке қауіп төндірді». Алайда, вице-адмирал Август фон Томсенмен (Вильгельмшафендегі Бірінші теңіз дивизиясының қолбасшысы) бірге ол Дидерих ұсынған шешімге – Әскери-теңіз министрлігі штабының көлемін ұлғайтуға, жеке барлау бөлімін құруға және Теңіз соғыс академиясын (Marineakademie) Берлинге көшіруге – қарсы шықты. Осы аралықта ол 1900 жылы Ханс фон Костер атанды. 1902 жылғы 18 қыркүйекте ол «Қара бүркіт» орденімен марапатталды. Костерге 1909 жылғы 21 маусымда осы орденнің «Алмаз» белгісі табысталды. Костер 1905 жылғы 28 маусымда Грос-адмирал (Grossadmiral) шеніне ие болған алғашқы белсенді қызметтегі Германия Әскери-теңіз офицері болды, бұрынғы иеленушілер Германияның кайзері Вильгельм II және Швеция королі Оскар II болды (екеуі де 1901 жылы). 1905 жылғы 17 қыркүйекте Пруссия Лордтар палатасының (Herrenhaus) өмірлік мүшесі атанған Костер 1906 жылғы 31 желтоқсанда өз өтініші бойынша зейнетке шықты. 1908 жылы Германия Флоты қауымдастығының (Deutsche Flottenverein) президенті болып сайланды және 1919 жылдың қазанына дейін осы лауазымды иеленді, содан кейін ол құрметті президент атанды. Осы қызметте ол адмирал Альфред фон Тирпицпен тығыз жұмыс істеді, кемелерді іске қосу сияқты теңіздік іс-шаралар арқылы «қоғамдық театр» ұйымдастыру арқылы теңізді қолдауды арттырды, бұл 1900 жылдан кейін өте кең таралды. Ол 1909 жылғы 25 қыркүйек пен 11 қазан аралығында Нью-Йоркте өткен Хадсон-Фултон мерекесінде Германияны өкілдік етті. 1914 жылғы 29 сәуірде 70 жасқа толған күні Кильдің құрметті азаматы атанған Костер Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Императорлық Әскери-теңіз флотының денсаулық сақтау жөніндегі өкілі болып жұмыс істеді. 1916–1917 жылдары ол шексіз су асты кемелері соғысын қолдады. Костер 1928 жылы Киль қаласында 83 жасында қайтыс болды. Ол Нордфридхоф зиратында жерленген.
Born Hans Ludwig Raimund Koester in 1844 in Schwerin, Mecklenburg Schwerin, he entered the Prussian Navy as a Kadettenanwärter (Cadet candidate) on 21 June 1859. He had an active seagoing career in the service, which became the North German Federal Navy in 1866, and then the Imperial German Navy in 1871. His first command was the naval brig Undine which he took on a 15 month voyage to North, Central, and South America in 1874–75. Promoted to Korvettenkapitän (Lieutenant Commander) in 1875, he was later assigned to various training ships, the latest of which was the Kreuzerfregatte (cruiser frigate) Prinz Adalbert, which he took on a world cruise from 1878 to 1880. Koester was promoted to Kapitän zur See in 1881. Appointed commander of the Segelfregatte (sail frigate) in 1883, Koester next took command of the Panzerkorvette (armored corvette later battleship) in 1884. In 1887 he was named commander of the Panzerfregatte (armored frigate later armored cruiser) , long the largest ship in the fleet. From 1884 to 1887 he served 2.5 years as chief of staff of the German Imperial Admiralty (Kaiserliche Admiralität), then headed by Admiral und General der Infanterie Leo von Caprivi. In 1887 he became another 2.5 years as director of the Kaiserliche Werft (Imperial Dockyard) at Kiel. Then, until 1903 he occupied the post as commander of the Baltic Sea Naval Station in Kiel. In this capacity he strongly encouraged development of Kiel as a naval harbor and garrison town. When Admiral Alfred von Tirpitz presented his plan for a great battle fleet in June 1897, Koester objected on the grounds that there simply were not the personnel to cover such an expansion of the navy, and that the resources would be much better spent elsewhere. He was promoted to Konteradmiral (rear admiral or commodore) in 1889, Vizeadmiral in 1892, and full admiral in 1897. It was he, as acting commander in chief in place of a sick Admiral Eduard von Knorr, who sent the East Asia Squadron commanded by Otto von Diederichs to the Shandong Peninsula area in the fall of 1897, and who gave the order to take over Kiautschou in November. He was named to the somewhat ceremonial post of Generalinspekteur der Marine (Inspector General of the Navy) in 1899, but retained his post as Commander of the Kiel Naval Station until 1903. In 1900, he was instrumental in uncovering the poor preparation and staffing of the German Imperial Admiralty Staff under Diederichs, which "was a threat to national security." However, along with Vice Admiral August von Thomsen (Commander of the First Naval Division in Wilhelmshaven), he strongly opposed the solution Diederichs proposed: a major increase in the size of the Admiralty Staff, the creation of a separate intelligence section, and the removal of the Naval War College (Marineacademie) to Berlin. In the meantime, he was raised to the German nobility in 1900 as Hans von Koester. On 18 September 1902 he was decorated with the Order of the Black Eagle. Koester was awarded the 'Diamonds' distinction of this order on 21 June 1909. Koester became the first active duty German naval officer to attain the rank of Grossadmiral (Grand Admiral) on 28 June 1905; the previous recipients of this rank were Kaiser Wilhelm II of Germany and King Oscar II of Sweden (both in 1901). Named a member for life of the Prussian House of Lords (Herrenhaus) on 17 September 1905, Koester was retired at his own request on 31 December 1906. Elected president of the Deutsche Flottenverein (German Fleet Association) in 1908, he held this position until October 1919; thereafter he was honorary president. In this position he worked closely with Admiral Alfred von Tirpitz to raise public support for the navy by promoting "public theater" with navy related activities such as ship launches, which became extremely elaborate after 1900. He represented Germany at the Hudson–Fulton Celebration in New York, 25 September 11 October 1909. Made an honorary citizen of Kiel on his 70th birthday, 29 April 1914, Koester worked during the First World War as a delegate of the Kaiserliche Marine for health care. In 1916 17 he was an advocate of unrestricted submarine warfare. Koester died in Kiel in 1928 at the age of 83. He was buried in the Nordfriedhof cemetery.