Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сиднейдегі ұлттық саябақ, Австралия. Австралияның басқа ұлттық саябақтары.
National park in Sydney, Australia
other Australian National Parks
Жорж өзені ұлттық саябағы – NSW ұлттық саябақтар және жабайы табиғат қызметі басқаратын қорғалатын Австралия ұлттық саябағы. Саябақ Сазерленд округі және Кентербери Банкстаун округінің аумағында орналасқан. Сидней қаласында, қала ортасынан (CBD) оңтүстік-батысқа қарай 25 шақырым қашықтықта, Лугано, Иллавонг, Алфордс Пойнт, Пэдстоу Хайтс, Ревесби Хайтс, Пикник Пойнт және Сэнди Пойнт сияқты көршілес елді мекендермен қоршалған. Саябақтың негізгі мақсаты – демалысқа арналған қызметтер ұсыну: жаяу серуендеу, пикниктер, барбекю, қайықпен жүзу, балық аулау және су спорты/гидроцикл тебу. Саябақ Жорж өзенінің жағалауындағы 15 секторға бөлінген, онда Австралияның көптеген туаған су және құрлық флорасы мен фаунасы қамтылған. Саябақтың дәстүрлі қамқорлары – өзеннің солтүстік жағында орналасқан Дхаруг халқы және өзеннің оңтүстік жағында орналасқан Дхаравал халқы. Саябақ 1974 жылғы Ұлттық саябақтар және жабайы табиғат туралы заңмен заңды түрде қорғалады, мақсаты – табиғатты сақтау және экология арқылы қорғау, сондай-ақ адамдарды қауіпсіз, қызықты және тұрақты түрде саябаққа келуге ынталандыру.
Georges River National Park is a protected Australian National Park, under the management of the NSW National Parks and Wildlife Service. The park falls in the regions of the Sutherland Shire Council and Canterbury Bankstown Council. Located in the city of Sydney, 25 km south west of the CBD, surrounded by neighbouring suburbs of Lugano, Illawong, Alfords Point, Padstow Heights, Revesby Heights, Picnic Point and Sandy Point. The primary use of the park is to service for recreational activities such as; bush walking, picnics, barbeques, boating, fishing, and water/jet skiing. The park is Segmented into 15 sectors along the riverbanks of the Georges River, encompassing , housing many native aquatic and terrestrial Australian flora and fauna. The traditional custodians are the Dharug people located on the north side of the river, and Dharawal people located on the south of the river. The park is legally protected under the National Parks and Wildlife Act, 1974, with the aim to conserve nature through means of conservation, and ecology, encouraging people to visit the park in a safe, fun and sustainable way.
Парктің ерекшеліктері мен көрікті жерлері
Парктің негізгі кіреберісі Генри Лоусон драйвінен, Ревесби Хайтс қаласында, Бурраванг Рич көшесі бойында орналасқан. Ревесби жағажайы – Жорж өзеніндегі жағажай, паркті келушілер үшін ең көп таралған және жиі пайдаланылатын жүзу орны. Су жолында бұқа акулалары кездесетіндіктен, терең суларда жүзуге болмайды. East Hills District Men's Shed Association – The Men's shed Association (AMSA) – жергілікті ерлерге ортақ қызығушылықтар арқылы қолдау көрсететін ұлттық ұйым: жиһаз жасау, мотор жөндеу, велосипедтерді қалпына келтіру және тағы да басқа көптеген қолмен атқарылатын жұмыстар. East Hills District Men's Shed Association Inc, Жорж өзені ұлттық паркінде орналасқан және инженерлік, ағаш өңдеу, боялған шыны жасау және былғарымен жұмыс істеу салаларында маманданған, сондай-ақ көптеген ерікті, қоғамдық жұмыстар мен техникалық қызмет көрсетуге қатысады. Ридж серуендеу жолының жалпы ұзындығы 3,2 шақырым (барып-қайту 1,6 км). Бұл маршрутты толық аяқтауға 30 минуттан бір сағатқа дейін уақыт кетеді деп есептеледі. Өсімдік жамылғысы – өзен жағалауында негіздік мангр батпақтары мен 24 гектар ұлттық паркте, ал тұзды батпақтар 11 гектар жерді алып жатыр. Алайда, 1966 мен 1998 жылдар арасындағы әуе суретінің талдауынан көрініп тұрғанындай, рұқсатсыз көліктер, BMX велосипедтері және мотоциклдер мангр батпақтары мен тұзды далалардың аумағын азайтып, құлдыратып жіберген. Парктегі ең көп таралған өсімдік – Сиднейдің арғы жағындағы құмтасты орман, 293 гектарды алып жатыр, оның құрамында 10–25 метр биіктіктегі эвкалипт ағаштары мен шағын склерофилл бұталары бар. Дегенмен, ұлттық паркте басқа да өсімдік мекендері де кездеседі, мысалы, жаңбырлы орман, Сиднейдің жағалауындағы шөптекті далалар, жағалаудағы тұщы су лагуналары және жағалаудағы су тасқыны алаптары. Паркте қауіп төндіріп отырған басымды ағаш түрлері – батпақты магони және қызыл шаған. Бұл гүлдейтін ағаштар сұр баслы ұшқыш түлкі және кішкентай лорикет сияқты жануарларды күтіп, тамақтандырады. Оларға қоғамдық мазалаудың жоғары деңгейінен және паркте кеңінен таралмауынан қауіп төндіріледі. Сонымен қатар, парктегі Sittella құстарының түрлерінің көбеюіне мүмкіндік беретін қуыс ағаштардың саны азайды. 1999 жылғы Қоршаған ортаны қорғау және биологиялық әртүрлілікті сақтау туралы заңға сәйкес, жасыл және алтын қосбақа және көк мүсінді қаз сияқты жануарларды қоса алғанда, 8 түр тізімге енгізілген. Жалпы алғанда, ұлттық паркте 16 бақа түрі тіркелген, олардың ең көп тарағаны – шығыс кішкентай ағаш бақасы және Тайлерс бақасы. Паркте 32 жергілікті эндемикалық бауырымен жорғалаушы түрін, бір тұщы сулы тасбақа түрін, 22 түрлі кесіртке (төрт геккон, он үш скинк, үш айдаһар, екі гоанна) және тоғыз жыланды кездестіруге болады. Ең көп тараған бауырымен жорғалаушы түрі – қара нүктелі бақшалық күнбағысы. Сонымен қатар, 180 түрі жергілікті құстарды байқауға болады, олардың 59-ы су құстары. Соңында, паркте жергілікті 20 түрлі сүтқоректілер мекендейді, олардың ең көп кездесетіндері – жалпы сақиналы және қылқантасты опоссумдар, батпақты валлаби және сұр баслы ұшқыш түлкі. Паркте көбейіп өсетін коалалар бар, бірақ олар қатерлі түрлерге жатады. Сондай-ақ, сүтқоректілердің 59% -ы түнгі микробаттар, мысалы, шағын орман жарғағы және шоколадты жарғақ. Парктің жергілікті фаунасына 18 инвазивті түр қауіп төндіреді, олардың ішінде қара түлкі ең кең таралған және ең зияндысы болып табылады, бұл ұзын мұрынды бандикут популяциясына, сондай-ақ батпақты валлабиге әсер етеді. Парктің табиғи экологиясын болашақ ұрпақтар үшін сақтау үшін басқару жоспары болуы керек. Жорж өзені ұлттық паркін басқару жоспары, 1994 ж., объективті түрде мыналарды мақсат етеді: парктің табиғи сұлулығын қорғау және сақтау, сонымен бірге жануарлар дүниесін және тарихи аборигендік жерлерді сақтау. Тиісті демалыс түрлерін ынталандыру және келушілерді білім беруге көмектесу. Осы мақсаттарға жету үшін қабылданған шаралар: Генри Лоусон драйвінің айналасындағы аумақтардағы эрозияны және арамшөптерді жою, бұзылған аумақтарды қалпына келтіру, аумақты зерттеу және зерттеуді арттыру, енген флора мен фауна түрлерін есепке алу және оларды жою, эндемикалық түрлерді қайта енгізу. Бұдан бұрын, ұлттық паркте жүзу танымал болды, бірақ акулалардың шабуылына байланысты жүзушілер торлы аймақтармен шектелді, ал 1960 жылдары ластанудың күшеюіне байланысты ұлттық паркте жүзуге толық тыйым салынды. Басқару жоспары судың әлі де тым лас екеніне қатысты қорқыныштан басқа, торлы жүзу аймақтарын қайта ашуға рұқсат бермейді, оның 90% -ы жауын-шашын суларының ағып кетуінен туындайды. "Жорж өзенін қорғау" бағдарламасы өзен жүйесін тазалауға тырысады, жыл сайын орташа есеппен 100 тонна қоқыс, оның ішінде 68 000 пластик бөтелке жинайды. "Жорж өзенін қорғау" бағдарламасының құрылғаннан бері 2015 жылдан 2017 жылға дейін өзен ластануының айтарлықтай төмендегенін байқады, бұл олардың жылдық есебінде көрсетілген. Жаңа Оңтүстік Уэльс ұлттық парктері мен жабайы табиғат қызметі торлы жүзу аймақтарын қайта ашуға тырысады, бірақ одан да көп жұмыс жасау қажет. Өрттен қорғау – 1974 жылғы Ұлттық парктері мен жабайы табиғат заңының талабы бойынша, Жаңа Оңтүстік Уэльстегі барлық ұлттық паркте табиғи апаттар, мысалы, орман өрттері үшін басқару жоспары болуы керек. 1985 жылы Жорж өзені ұлттық паркінің 80% -ы орман өртінен өртенді, сондықтан парк өрт қаупі бар аймақ ретінде белгіленді. Бұл құжат – өрттен сақтау және орман өрттері үшін операциялық нұсқауларды көрсететін заңдық талап. Өрттен қорғау жоспары орман өрттерімен күресу үшін қолданылатын операцияларды тізімдейді, мысалы: әуеден су шашу, әуеден тұтандыру, арттан өртеу, өрттің таралуын тоқтату, өрт сөндіру химиялық заттары, жер қазу техникасы, өрт кезінде келушілерді басқару және өртенген аумақтарды қалпына келтіру әдістері. Жоспар сонымен қатар барлық ұлттық парктің ормандық жерлерінің ағымдағы өсімдік жағдайын көрсетеді. Аумақтарды әлсіз, жиі өртенетін, ұзақ уақыттан бері өртенбеген немесе белгісіз деп бөледі. Басқару стратегиясы сонымен қатар өрттен қорғау қызметтерінің білуі керек қауіпті жануарларды, мысалы, Hieraaetus morphnoides (кішкентай бүркіт) және Ninox strenua (қуатты сұлулық) және олардың мекендеу орындарын (қуыс ағаштар) бөліп көрсетеді.
The main entrance to the park is off Henry Lawson Drive at Revesby Heights, on to Burrawang Reach Rd. Revesby Beach – the beach located on the Georges River is the most common and frequently used swimming spot for visitors to the park. The water way is a common passing for bull sharks so swimming in the deep waters is cautioned to visitors. East Hills District Men's Shed Association – The Men's shed Association (AMSA) is a national organisation that supports local men, through activities of common interest; furniture making, motor repairs, bike restorations, and many other types of hands on activities. The East Hills District Men's Shed Association Inc, are located in the Georges River National Park and specialise in engineering, woodwork, stained glass making, and leather work, taking part in many volunteer community based work, and maintenance. Ridge Walking Track – is a total distance of 3.2 kilometres (1.6 km in and out). It is estimated to take 30 minutes to an hour to complete the circuit. Flora – The river side predominantly consist of mangrove swamps, occupying 24 hectares on the national park, and salt marshes occupying 11 hectares of the national park. However, aerial photo analysis suggest between 1966 and 1998 unauthorised vehicles, BMX bikes, and motorised dirt bikes have reduced and declined these occupied areas of mangrove swamps and salt marches. The most common vegetation found throughout the park is Sydney Hinterland Exposed Sandstone Woodland, covering 293 hectares, characterised by eucalyptus trees 10–25 metres tall and small sclerophyll shrub. However, other floral habitats can be found in the national park as well, such as, Littoral Rainforests, Sydney Coastal Heaths, Coastal Freshwater Lagoons, and Coastal Floodplain Wetlands. Prioritised tree species that are under threat identified in the park are swamp mahogany and red gum. These are flowering tree species which nurture and feed animals species such as the grey headed flying fox and little lorikeets. They are under threat due to high public disturbance, and are not widely dispersed within the park. Moreover, there has been a reduction in the numbers of hollow bearing trees with in the park, which shelter and allow for the breeding of Sittella bird species. and 8 species listed under the Environment Protection and Biodiversity Conservation Act, 1999, including animals such as the Green and Golden Bell frog and the blue billed duck. In total sixteen frog species have been recorded in the national park, the most common being the eastern dwarf tree frog and Tylers tree frog. Thirty two locally endemic reptile species can be found in the park, one freshwater turtle species, twenty two types of lizards (four geckoes, thirteen skinks, three dragons, two goannas), and nine snakes. The most abundant reptile species is the dark flecked garden sunskink. Moreover, 180 species of native bird can be observed, 59 being waterbird species. Finally, twenty species of mammals are locally native to the park, the most frequently occurring being the common ringtail and brushtail possums, the swamp wallaby and the grey headed flying fox. A breeding population of Koalas live in the park, however are listed at as threatened. It is further noted that 59% of mammals are nocturnal microbats, such as the little forest bat, and the chocolate wattled bat. Eighteen invasive species threaten the parks native fauna, with the common fox being the most wide spread and devastating, impacting the long nosed bandicoot population as well as the swamp wallaby. should have a plan of management to sustain the natural ecology of the parks for future generations. Georges River National Park plan of management, 1994, objectively aims too; protect and preserve the natural beauty of the park, whilst conserving wildlife, and historical Aboriginal sites. Encouraging appropriate recreational activities and aiding in visitor education. Actions taken to adhere to these goals are; erosion and weed control on areas surrounding Henry Lawson drive, rehabilitation of disturbed areas, increased research and surveys of the area, accounting for introduced flora and fauna species and their eventual eradication, with the re introduction of endemic species. Furthermore, swimming in the national park was a popular past time activity, but due to shark attacks swimmers were confined to netted areas, and with the increase in pollution in 1960 all swimming in the national park was prohibited. The plan of management does not permit for the re opening of netted swimming areas out of fears the water is still far too polluted, 90% due to stormwater run off. The Georges River Keeper program are seeking to clean the river system, collecting on average 100 tonnes of litter, compromising of 68,000 plastic bottles, annually. Since the establishment of the Georges River Keeper program, they have witnessed a significant decrease in river pollution from 2015 to 2017, evident in their annual report. The NSW National Parks Wildlife Service seek to re open netted swimming areas, however far more rehabilitation needs to be conducted. Fire management – The National Parks and Wildlife Act, 1974 also states that all National Parks in NSW should have a plan of management for natural disasters such as Bushfires. In 1985 80% of the Georges River National Park burnt due to a wild fire, therefore establishing the park as a threatened fire area. This document is a legal requirement, that outlines operational guidelines for prescribed burning and wildfires. The fire management plan list operations to combat wildfires, such as; Aerial water bombing, Aerial Ignition, Back burning, Containment Lines, Fire Suppression Chemicals, Earth moving equipment, Visitor Management in case of fire, and Rehabilitation methods for burnt areas. The plan additionally maps out the current vegetation status of the whole National Park bush lands. Listing the areas as other vulnerable, frequently burnt, long unburnt or unknown. The management strategy also names and highlights threatened Fauna, which fire services should be aware, for example the Hieraaetus morphnoides (little eagle), and Ninox strenua (Powerful Owl), as well as their habitats (hollow bearing trees).
Парк тарихы
Қазіргі заманғы тарих – Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Джорджс өзені аймағы мен Банкстаун қаласының өнеркәсіптік салалары Сиднейдегі барлық фабрикалардың 20 пайызын құрады. Өнеркәсіптің өсуімен бірге ластану мәселесі туды, 1971 жылдан бастап Джорджс өзені Сиднейдегі екінші ең уытты су қоймасына айналды. Өнеркәсіптік ластанудың үздірімсіз өсуі жергілікті тұрғындарды әрекет етуге ынталандырып, өзен бойындағы қорғауға және сақтауға қажетті экологиялық орындарды қорғауды жақтады. Осының нәтижесінде 1961-1967 жылдар аралығында Джорджс өзені ұлттық паркі құрылды. Ұлттық паркте аборигендердің тұрақтары, тасқа қашалған суреттер және балтамен тас кесетін орындар сияқты бұрынғы жергілікті тұрғындардың қызметінің куәліктері сақталған. Сиднейге еуропалықтар қоныстанғаннан кейін Джорджс өзенінің Даруг және Даравал халқы колонизаторлардың қысымымен өзен бойымен жоғары қарай, қазіргі Джорджс өзені ұлттық паркіне көшірілуге мәжбүр болды. Алайда, 1900-1930 жылдар аралығында осы аймақтағы қарқынды өнеркәсіптік өсім көптеген жергілікті отбасыларды өз жерлерінен күштеп шығаруға әкелді. 1930 жылы ғана жергілікті белсенді Джо Андерсон Солт-Пан-Крик өзенінің жергілікті халық үшін пана болуын талап етті. Джорджс өзені ұлттық паркіне жақын, Падстоу маңында орналасқан Солт-Пан сағасы Джек Паттен, Берт Гроверс, Тед Томас, Билл Онус және Джеко Кэмпбел сияқты көптеген жергілікті саяси күрескерлерге баспана берді. Сонымен қатар, Солт-Пан-Крик 1910-1970 жылдар аралығында Австралия үкіметінен пана іздеген көптеген абориген отбасылары үшін де қауіпсіздік орны болды, осы кезеңде «ұрланған ұрпақтар» оқиғасы орын алды. Парк пен су жолдары аборигендерге аң аулауға, азық-түлік жинауға, дәстүрлі ритуалдарды орындауға және арманмен байланыста болуға мүмкіндік берді.
Modern History — Following WW2, the Georges River area and Bankstown City industrial industries accounted for 20% of all the factories located in Sydney. With the increase of industrialisation, pollution became a problem, as of 1971 the Georges river became the second most toxic body of water in all of Sydney. The continual increase in industrial pollution encouraged locals to take action, advocating for the protection and conservation of threatened ecological niches along the river. As a result, between 1961 and 1967 the Georges River National Park was established, evidence of past indigenous activity is present in the national park, including aboriginal shelters, rock engravings, and axe grinding sites. Upon European settlement of Sydney, the Dharug and Dharawal people of the Georges River were forced up stream by colonist to the now located Georges River National Park. However, fast industrial growth in this area between 1900 and 1930, lead to many native families being forcefully evicted off their land. It wasn't until 1930 where an indigenous activist, Joe Anderson, appealed for Salt Pan Creek to become a place of refuge for indigenous people. Salt Pan Creek located near Padstow in the Georges River National Park, became a place of shelter for many indigenous political fighters, such as Jack Patten, Bert Grovers, Ted Thomas, Bill Onus, and Jacko Campbel. Additionally, Salt Pan Creek was the site for many aboriginal families to seek refuge from the Australian Government between 1910 and 1970, during the stolen generations. The park and water ways allowed aboriginal people to hunt and gather food, practice indigenous associated rituals, and stay connected to the dreaming thus the land.