Кіріспе
Француз актрисасы (1920–1967)
Мартин Кэрол (нағыз аты Мари Луиза Жанна Николь Мурер; 16 мамыр 1920 – 6 ақпан 1967) – француз киноактрисасы. Ол көбінесе әдемі сары шашты сүйкімді әйел рөлінде ойнады. 1940-шы жылдардың соңы мен 1950-шы жылдардың басында ол француз киносының басты секс-символы және ең табысты актрисасы болды. Ол Американың Мэрилин Монросының француздық нұсқасы саналды. Оның ең әйгілі рөлдерінің бірі – Макс Офюльс түсірген «Лола Монтес» (1955) фильміндегі бас кейіпкер, онда қара шаш керек болды. Дегенмен, 1950-шы жылдардың соңында Кэролға берілетін рөлдер азайды, бұл ішінара Бриджит Бардоның киноға енуімен байланысты болды.
Ерте өмір
Маризе Моурер (немесе Мари Луиза Жанна Николь Моурер) Сент-Мандеде, Валь-де-Марн аймағында дүниеге келді. Рене Симоннан актерлік өнерді оқып, 1940 жылы сахнада алғаш рет өнер көрсетті. "Алтының соңғысы" (1941) және "Үйдегі бейтаныстар" (1942) фильмдерінде эпизодтық рөлдерден кейін, 1943 жылы "La ferme aux loups" фильмінде толыққанды рөл алды.
Мансап
Кэрол "Л'экстравагант миссиясы" (1945), "Бифур 3" (1945) және "Трэнте и кваранте" (1946) фильмдерінде эпизодтық рөлдерді ойнады, содан кейін Жан Габинмен бірге "Мир" (1947) және "Сапар сюрприз" (1947) фильмдерінде түсті. Ол "Табак жолы" қойылымында сахнада үлкен танымаллыққа ие болды. Кэрол жеке өміріне байланысты көптеп жарияланды. Ол Роберт Дхерімен бірге "En êtes-vous bien sûr?" (1947) фильмінде басты әйел рөлін ойнады, содан кейін "Карре де Валетс" (1947) және Марсель Карне үшін "Жастың гүлдері" (1947) фильмдеріне түсті. Кэрол Роберт Хеннионның "Секстет" (1948) фильмінде ойнады және Андре Кайаттенің "Ромео мен Джульетта" нұсқасы "Верона ғашықтары" (1949) фильмінде киножұлдызы рөлін сомдады. Ол Пьер Монтазельдің "Мен тек сені ұнатамын" (1949) фильмінде басты әйел рөлін ойнады және "Біз бәріміз Парижге барамыз" (1950) фильмінде өзінің рөлін ойнады.
Жұлдыздық атақ
Кэрол "Неке түні" (1950), "Блондалардан сақ болыңыз" (1950) және одан кейін танымал тарихи комедия "Дарақ Кэролайн" (1951) фильмінде ойнады, ол киімдерінің арқасында дау тудырды. Бұл фильм Кэролды жұлдызға айналдырды, ал душ алатын барлық көріністерінен кейін оған "Париждегі ең таза әйел" деген лақап ат берілді. Ол француз-испандық "Махаббат пен құштарлық" (1952) фильмінде киножұлдызының рөлін ойнады және 1954 жылы оның күйеуі болған Кристиан Жаке режиссерлік жасаған "Сүйкімді жандар" (1952) фильмінде басты рөлді ойнады. Кэрол Рене Клэр үшін Жерар Филиппен бірге "Түннің сұлулары" (1952) фильмінде ойнады. Кэрол "Дарлинг Кэролайнның құштарлығы" (1953) фильмінде басты рөлді ойнады, ол "Дарақ Кэролайнға" жалғасы болды. Ол нақты өмірдегі әйелдердің бірнеше рөлін ойнады: Люкреция Борджия (1953) фильмінде Люкрес Борджия рөлінде, бұл фильм жергілікті жағынан үлкен сәттілікке жетті, сондай-ақ Кристиан Жаке үшін "Мадам дю Барри" (1954) фильмінде Мадам дю Барри рөлінде ойнады. Ол "Париж шабуылда" (1953) фильмінде өзін ойнады. Кэрол Эмиль Золаның романы бойынша "Нана" (1955) фильмінде Чарльз Бойермен бірге басты рөлді ойнады. Сол кездегі бір мақалада оны француздық "Секс патшайымы" деп атады. Ол екі антологиялық фильмде ойнады: күйеуі режиссерлік еткен және Раф Валлонемен бірге ойнаған Лизстрата рөлімен "Тағдыр қыздары" (1954) және "Жатын" (1954). Ол Валлонемен бірге итальяндық "Жағажай" (1954) комедиясында қайтадан түсті.
Халықаралық мансап
Кэрол Джек Бьюкененмен бірге режиссер Престон Стерджестің соңғы фильмі – "The French, They Are a Funny Race" (1955) фильмінде басты әйел рөлін ойнады. Фильм ағылшын және француз тілдерінде түсірілді, Францияда сәтті болды, бірақ ағылшын тілді елдерде онша танылмады. Кэрол Макс Офулс үшін Питер Устинов пен Антон Вальбрукпен бірге "Lola Montès" (1955) фильмінде Лола Монтес рөлін сомдады. Бұл фильм сол кездегі ең қымбат еуропалық фильм болды және француз, ағылшын және неміс тілдерінде түсірілді. Кассада сәтсіз болғанымен, көп көрерменге жетті. Ол "Fox" студиясындағы "Lord Vanity" атты голливудтық фильмге қатысуға мүмкіндік алды, бірақ ол фильм ешқашан түсірілмеді. Кэрол Габриэле Ферцеттимен бірге итальяндық комедия "Defend My Love" (1956) фильмін түсірді және "80 күн ішінде әлемді айналып өту" (1956) фильмінде эпизодтық рөлде ойнады. Кэролдың алғашқы толыққанды ағылшын тіліндегі фильмі – Теренс Янгтың режиссерлігімен түсірілген "Action of the Tiger" (1957) фильмінде Ван Джонсонмен бірге ойнады. Кэрол күйеуі үшін итальяндық-француздық комедиялық фильм "Nathalie" (1957) фильмінде түсті, ол жеткілікті танымал болғандықтан, "Nathalie, Secret Agent" (1959) атты жалғасы да түсірілді. Осы екі фильм арасында ол Таитиге барып, Роджер Ливези мен Карл Бёммен бірге ағылшын және француз тілдерінде түсірілген австралиялық-француздық "The Stowaway" (1958) оқиғалық фильмінде ойнады. Кэрол Викторио де Сика мен Клаудия Кардиналемен бірге "Venetian Honeymoon" (1959) фильмінде ойнады, содан кейін Роберт Олдричтің режиссерлігімен Германияда түсірілген голливудтық "Ten Seconds to Hell" (1959) фильмінде басты рөлді сомдады, осындай рөлдерде Джэфф Чандлер мен Джек Паланс та ойнады. Ол Абель Ганстің "The Battle of Austerlitz" (1960) фильмінде Жозефин де Боарнаи рөлінде ойнады, бұл фильм Францияда өте танымал болды.
Кейінгі мансап
Кэрол 1961 жылғы «Махаббат және француз әйелі» фильмінің бірнеше жұлдызының бірі болды, содан кейін 1961 жылғы «Жағадағы бір түн» фильмінің басты рөлін ойнады. Ол 1961 жылғы «Парижтің жалған ақша жасаушылары» фильмінде Жан Габиннің ойынына көмектесті және Роберто Росселлини үшін «Сатқын» (1962) фильмін түсірді. Содан кейін Кэрол Курт Юргенспен бірге «Алтын таяқша операциясы» (1962) және «Жағажай касановасы» (1962) фильмдерін түсірді. Кэролдың соңғы фильмі – 1967 жылғы «Тозақ бос» британдық фильмі, онда Энтони Стил, Джеймс Робертсон Джастис және Ширли Энн Филдпен бірге ойнады. Ол 1965 жылы Бернард Ноулздің режиссерлігімен түсірілімге кірісті. Бұл Мартин Кэролдың үш жылдан бері түсірген алғашқы фильмі еді. Қаржы жетіспеуіне байланысты түсірілім тоқтатылды. Кэрол 1967 жылдың ақпанында жүрек талмасынан қайтыс болды, ал ол қайтыс болғаннан кейін Джон Эйнсворттың басшылығымен өндіріс қайта жаңғыртылды.